Ir al contenido

mensa

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  Mensa
mensa
pronunciación (AFI) [ˈmẽnsa]
silabación men-sa
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima en.sa

Forma flexiva

[editar]

Forma adjetiva

[editar]
1
Forma del femenino singular de menso.
mensa
clásico (AFI) /ˈmen.sa/
eclesiástico (AFI) /ˈmen.sa/
silabación mēn-sa
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima en.sa

Etimología

[editar]

Del protoitálico *menssa- ("medida"), probablemente el femenino de mēnsus ("medido") participio perfecto de mētior ('medir').[1]

Image
[1] Mēnsa

Sustantivo femenino

[editar]
1
Mesa, mesa de comedor.
2
Servicio, plato, comida.
3
Mesa para los sacrificios, altar.

Declinación

[editar]
Declinación de mēnsa, mēnsaetipo: primera declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.mēnsa pl.mēnsae
Genitivo sg.mēnsae pl.mēnsārum
Dativo sg.mēnsae pl.mēnsīs
Acusativo sg.mēnsam pl.mēnsās
Ablativo sg.mēnsā pl.mēnsīs
Vocativo sg.mēnsa pl.mēnsae

Locuciones

[editar]
Locuciones con mēnsa []

Descendientes

[editar]
Descendientes []

Información adicional

[editar]

Lingua franca nova

[editar]
mensa
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Sustantivo

[editar]

mensa¦plural: mensas

1
Mes.

Referencias y notas

[editar]
  1. Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 372-73. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.