fin

Galego

• Etimoloxía: do latín finis.

• Pronuncia: /ˈfiŋ/ (AFI)

Substantivo de xénero ambiguo

fin (sg: fin; pl: fins)

1. Momento no que finaliza [algo].
   • Exemplo: A medida que se achegaba a fin do curso debuxábase nas caras dos estudantes unha mestura de esgotamento e alivio.
     
     
   • Sinónimos: conclusión, final, remate, término, termo.
   • Antónimos: comezo, empezo, inicio, principio.
2. Obxectivo que se pretende acadar.
   • Exemplo: O fin xustifica os medios, que dicía Maquiavelo.
     
     

Termos relacionados

• á fin
• ao fin
• fin de semana
• por fin
• final
• finar

Traducións

• Castelán: (1) remate ^(es), término ^(es).
• Portugués: (1) remate ^(pt), termo ^(pt).

Inglés

• Escoitar: «fin» (Estados Unidos de América) (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo

---

singular	plural
fin	fins

fin

1. (Zooloxía) Aleta.

Yugur oriental

• Etimoloxía: do chinés 分 (fēn)

• Pronuncia: /fən/ (AFI)

Substantivo

fin

1. Minuto.

Tártaro de Crimea

Adxectivo

fin

1. Finlandés.