mat

Bretón

• Etimoloxía: do protocéltico *matis.

• Pronuncia: /maːd/ (AFI)

Adxectivo

mat

1. Bo.

Termos relacionados

• ma
• bloavezh mat

Catalán

Substantivo masculino

mat (sg: mat; pl: mats)

1. Mate, xaque mate.

Termos relacionados

• escac i mat

Checo

Substantivo masculino

mat

1. Mate, xaque mate.

Croata molisano

Substantivo

mat

1. Nai.

Francés

Adxectivo

mat

1. Mate.

Luxemburgués

• Etimoloxía: do alto alemán antigo mit, do protoxermánico *midi.

• Escoitar: «mat» (Ficheiro ─ axuda)

Preposición

mat

1. Con.

Antónimos

• ouni

Noruegués

• Etimoloxía: do nórdico antigo matr, do protoxermánico *matiz, do protoindoeuropeo *meh₂d-.

Substantivo

mat

1. (Alimentación) Comida.

Semai

Substantivo

mat

1. (Anatomía) Ollo.

Sueco

• Etimoloxía: do nórdico antigo matr, do protoxermánico *matiz, do protoindoeuropeo *meh₂d-.

• Escoitar: «mat» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo

mat

1. (Alimentación) Comida.