Ketone

Fructosum est cetone (vinculum duplex in secundo carbonio).

Kētōnē^[1] (-ae, f.) seu cētōnē^[1] (-ae, f.; decl. sicut anemone;^[2] vide etiam Gr. κετόνη^?) est compositum chemicum organicum quae gregem carbonylum C=O media catena hydrocarbonea (sive aliphata sive cyclica) habet (si ad extremam catenam grex C=O vinctus est de aldehydo, non de cetona agitur). Formula acetonae exempli gratia quae simplicissima cetone habetur: CH₃COCH₃.

Ad nomina cetonarum creanda suffixum -ōnē nomini hydrocarbonei cognati addi solet: propanum/propanone (quae saepius acetone appellari solet), butanum/butanone, pentanum/pentanone etc. Numerus carbonii quod gregem carboxylum fert ita indicari debet: propan-2-one (alias acetone). Cetonae nominari possunt in modo vel systematis communis vel systematis IUPAC.

De etymologia ketonae

Nomen ketonae, prima littera vocabuli Theodisci Aketon (quod quidem hodie Aceton scribitur) deleta, factum est ab Leopoldo Gmelin, chemico Germanico, in opere Handbuch der theoretischen Chemie (ed. quarta, 1848) inscripto. Nomen acetonae a Lat. acetum et suffixum patronymicum Gr. -όνη formatus erat, cuius usus in illo vocabulo – quasi derivationem indicans – post quam Gmelin id adoptavit quoque ad nomen ketonae creandum, geniturus erat nomenclaturam chimicam (-onē) acidorum debilium.^[2]