own
Uiterlijk
- Afkomstig van het Middelengelse ownen.
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to own |
| he/she/it | owns |
| verleden tijd | owned |
| voltooid deelwoord |
owned |
| onvoltooid deelwoord |
owning |
| gebiedende wijs | own |
own
- overgankelijk bezitten
- overgankelijk verslaan [1], overweldigen
- «I will own my enemies.»
- Ik zal mijn vijanden verslaan.
- «I will own my enemies.»
- overgankelijk erkennen, toegeven
- «I own that I was wrong.»
- Ik geef toe dat ik het fout had.
- «I own that I was wrong.»
- acknowledge, admit [3]
| stellend | vergrotend | overtreffend |
|---|---|---|
| own | - | - |
own