İçeriğe atla

kara

Vikisözlük sitesinden
Image Ayrıca bakınız: Kara, karā, kára, kâra, kära

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Köken 1

[düzenle]

Arapça

Image
Kara (1)
  1. (coğrafya, jeoloji) yeryüzünün denizle örtülü olmayan bölümü; toprak, yeryüzü
    • Altı aydır da karadan uzaktasın?
      — Mehmet EROĞLU, 2020, Yarım Kalan Yürüyüş, s. 37, İletişim Yayınları

Deyimler

[düzenle]

karada ölüm yok, karaya ayak basmak, karaya çıkarmak, karaya düşmek, karaya düşürmek, karaya oturmak, karaya vurmak

Türetilmiş Kavramlar

[düzenle]

kara birliği, kara iklimi, kara kurbağası, kara kuvvetleri, kara mili, kara saban, kara suları, kara vapuru, kara yeli, kara yolu, kara yosunu, anakara, çaykara

Köken 2

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi قرا‎ (ota), o da Eski Türkçeden.

Açıklamalar

[düzenle]

Orhun Kitabeleri'nde kara kelimesine sekiz yerde "fakir veya sıradan halk, avam", üç yerde "siyah renk" anlamında sıfat olmak üzere toplam 11 defa rastlanır.

[düzenle]

kara (belirtme hâli karayı, çoğulu karalar)

Image
(ad): Kelebeğin kanatları kara. (1)
  1. (renkler) en koyu renk, beyazın karşıtı; siyah.
  2. Esmer kişi.
  3. (mecaz) leke
  4. (mecaz) iftira

Deyimler

[düzenle]

kara çalmak, kara kara düşünmek, karalar bağlamak, karalar giymek, kara sürmek

Türetilmiş Kavramlar

[düzenle]

karaağaç, kara ağızlı, karaardıç, karaasma, karabacak, Karabağlar, kara baht, karabakal, karabaldır, karabalık, karaballık, karabasan, karabaş, karabatak, karabiber, karaborsa, kara boya, karabuğday, karabulut, kara bulut, karaburçak, kara cahil, karaciğer, kara cümle, karaçalı, karaçam, Karaçay, karaçayır, kara çıyan, karaçöpleme, karadağlı, kara damaklı, karadavar, kara delik, karadul, karadut, kara düzen, kara elmas, kara et, Karaevli, karafatma, kara fırın, karagevrek, karagöz, Karagöz, karagül, kara gün, karagürgen, kara haber, karahalile, Karahanlı, karahindiba, karahumma, karaiğne, karakabarcık, karakaçan, karakafes, kara kalem, kara kaplı kitap, karakarga, karakaş, karakavak, karakavuk, karakavza, karakeçi, kara kehribar, karakılçık, kara kış, kara koca, karakoncolos, kara kovan, karakucak, karakul, karakulak, kara kullukçu, kara kuru, kara kusmuk, karakuş, karakutu, kara kuvvet, karalahana, karaleylek, kara liste, kara maşa, kara mizah, kara nokta, kara para, kara pazar, karasakız, kara sarı, kara sevda, karasığır, karasinek, karasu, kara su, karataban, kara tahta, kara talih, karatavuk, kara toprak, kara tren, karaturp, kara yağız, karayaka, karayandık, karayanık, kara yas, kara yazı, kara yazılı, kara yazılılık, kara yel, karayemiş, kara yer, karayılan, kara yüz, acıkara, ağzı kara, bağrıkara, bağrı kara, bahtı kara, baldırıkara, baştankara, baştan kara, gönlü kara, gözü kara, incekara, karnıkara, karnı kara, kıçtankara, sırtıkara, yağlı kara, yanıkara, yüzü kara, fil dişi karası, horozkarası, kalecikkarası, papazkarası, sergikarası, tavukkarası, yürek karası, yüz karası

Ön ad

[düzenle]

kara (karşılaştırma daha kara, üstünlük en kara)

Image
(ön ad): Kara yüzlü bir koyun. (1)
  1. Kara renkli olan.
  2. (mecaz) Kötü, uğursuz, sıkıntılı olan.

Köken 3

[düzenle]

kar + -a

[düzenle]

kara

  1. kar (ad) sözcüğünün yönelme tekil çekimi

Çekimleme

[düzenle]
iyelik ekleriyle
kişi tekil çoğul
1. tekil (benim)
yalın karam karalarım
belirtme karamı karalarımı
yönelme karama karalarıma
bulunma karamda karalarımda
ayrılma karamdan karalarımdan
tamlayan karamın karalarımın
2. tekil (senin)
yalın karan karaların
belirtme karanı karalarını
yönelme karana karalarına
bulunma karanda karalarında
ayrılma karandan karalarından
tamlayan karanın karalarının
3. tekil (onun)
yalın karası karaları
belirtme karasını karalarını
yönelme karasına karalarına
bulunma karasında karalarında
ayrılma karasından karalarından
tamlayan karasının karalarının
1. çoğul (bizim)
yalın karamız karalarımız
belirtme karamızı karalarımızı
yönelme karamıza karalarımıza
bulunma karamızda karalarımızda
ayrılma karamızdan karalarımızdan
tamlayan karamızın karalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın karanız karalarınız
belirtme karanızı karalarınızı
yönelme karanıza karalarınıza
bulunma karanızda karalarınızda
ayrılma karanızdan karalarınızdan
tamlayan karanızın karalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın karası karaları
belirtme karasını karalarını
yönelme karasına karalarına
bulunma karasında karalarında
ayrılma karasından karalarından
tamlayan karasının karalarının

Atasözleri

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

coğrafya, jeoloji

renkler

renkler

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]

Çağatayca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: ka‧ra
[düzenle]
  1. adak
  2. kuru yer
  3. (coğrafya) deniz kenarı, sahil
  4. (renkler) kara, siyah

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe qara‎ (qara).

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: ka‧ra
[düzenle]

kara

  1. (renkler) kara

Yahudi İspanyolcası

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: ka‧ra

Sayı adı

[düzenle]

kara

  1. yüz
"https://tr.wiktionary.org/w/index.php?title=kara&oldid=5634496" sayfasından alınmıştır