vecize

Türkçe

Köken

Arapça

Ad

vecize (belirtme hâli vecizeyi, çoğulu vecizeler)

1. (edebiyat) özdeyiş
2. Daima birtakım vecizeler zikreden eniştemiz yemeğe dair de böyle şeyler söyler. - A. Ş. Hisar

Çekimleme

vecize adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	vecize	vecizeler
belirtme	vecizeyi	vecizeleri
yönelme	vecizeye	vecizelere
bulunma	vecizede	vecizelerde
ayrılma	vecizeden	vecizelerden
tamlayan	vecizenin	vecizelerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	vecizem	vecizelerim
belirtme	vecizemi	vecizelerimi
yönelme	vecizeme	vecizelerime
bulunma	vecizemde	vecizelerimde
ayrılma	vecizemden	vecizelerimden
tamlayan	vecizemin	vecizelerimin
2. tekil (senin)
yalın	vecizen	vecizelerin
belirtme	vecizeni	vecizelerini
yönelme	vecizene	vecizelerine
bulunma	vecizende	vecizelerinde
ayrılma	vecizenden	vecizelerinden
tamlayan	vecizenin	vecizelerinin
3. tekil (onun)
yalın	vecizesi	vecizeleri
belirtme	vecizesini	vecizelerini
yönelme	vecizesine	vecizelerine
bulunma	vecizesinde	vecizelerinde
ayrılma	vecizesinden	vecizelerinden
tamlayan	vecizesinin	vecizelerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	vecizemiz	vecizelerimiz
belirtme	vecizemizi	vecizelerimizi
yönelme	vecizemize	vecizelerimize
bulunma	vecizemizde	vecizelerimizde
ayrılma	vecizemizden	vecizelerimizden
tamlayan	vecizemizin	vecizelerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	vecizeniz	vecizeleriniz
belirtme	vecizenizi	vecizelerinizi
yönelme	vecizenize	vecizelerinize
bulunma	vecizenizde	vecizelerinizde
ayrılma	vecizenizden	vecizelerinizden
tamlayan	vecizenizin	vecizelerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	vecizesi	vecizeleri
belirtme	vecizesini	vecizelerini
yönelme	vecizesine	vecizelerine
bulunma	vecizesinde	vecizelerinde
ayrılma	vecizesinden	vecizelerinden
tamlayan	vecizesinin	vecizelerinin

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "vecize" maddesi