Idi na sadržaj

939.

Uredi veze
S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Godine:

◄◄ | ◄ | 935. | 936. | 937. | 938. | 939. | 940. | 941. | 942. | 943. | ► | ►►

Decenije:

◄ | 900-e | 910-e | 920-e | 930-e | 940-e | 950-e | 960-e | ►

Vijekovi:

◄ | 9. vijek | 10. vijek | 11. vijek | ►

939. u drugim kalendarima
Gregorijanski kalendar939
CMXXXIX
Ab Urbe condita1692
Asirski kalendar5689
Bengalski kalendar346
Berberski kalendar1889
Budistički kalendar1483
Burmanski kalendar301
Bizantijski kalendar6447–6448
Kineski kalendar戊戌年 (Zemljani Pas)
3635 ili 3575
    — do —
己亥年 (Zemljani Svinja)
3636 ili 3576
Koptski kalendar655–656
Diskordijanski kalendar2105
Etiopijski kalendar931–932
Hebrejski kalendar4699–4700
Hindski kalendari
 - Vikram Samvat995–996
 - Šaka Samvat861–862
 - Kali Juga4040–4041
Holocenski kalendar10939
Iranski kalendar317–318
Islamski kalendar327–328
Julijanski kalendar939
CMXXXIX
Korejski kalendar3272
Minguo kalendar973 prije Tajvana
民前973年
Seleukidska era1250/1251 AG
Tajlandski solarni kalendar1481–1482
Ova kutija:

Godina 939. (CMXXXIX) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 939. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

Događaji

[uredi | uredi izvor]

Evropa

[uredi | uredi izvor]
  • Hugo Veliki, grof od Pariza, pobuni se protiv kralja Luja IV ("Prekomorski") i dobija podršku od Vilima I, vojvode od Normandije. Hugo, zajedno s Herbertom II, grofom od Vermandoisa, Arnulfom I, grofom od Flandrije i Vilimom, odaje počast kralju Otu I (vladaru Istočnog Franačkog Kraljevstva) i podržava ga u borbi protiv Luja.[1]
  • Grof Arnoul od Flandrije prevarom je zauzeo Montreuil i zarobio porodicu grofa Herluina, kojeg je poslao engleskom kralju Æthelstanu. Herluin je uspio pobjeći i dobiti podršku vojvode Vilima od Normandije, koji mu je dao trupe za ponovno zauzimanje grada.[2]
  • 1. august – Bitka kod Trans-la-Forêta: Bretonci pobjeđuju vikinške okupatore. Ovo označava kraj skandinavske okupacije Bretanje.[3]
  • 2. oktobar – Bitka kod Andernacha: Oton I guši pobunu protiv svoje vladavine, koju je vodila koalicija Eberharda III, vojvode od Frankonije, i drugih franačkih vojvoda, u Andernachu na rijeci Rajni. Oton pobjeđuje, uz podršku Oda od Wetteraua. Eberhard je ubijen, dok se Gilbert, vojvoda od Lotaringije (ili Lorene), utapa pri pokušaju bijega.
  • Gerberga, udovica Gisleberta, udata za Luja IV, radi na pomirenju svog muža sa svojim bratom Otonom.[4]

Islamsko carstvo

[uredi | uredi izvor]
  • 19. juli – Bitka kod Simancasa: Halifa Abdurahman III od Kordobe proglašava džihad ('sveti rat') i okuplja vojsku od 100.000 ljudi kako bi porazio Kraljevstvo León. Uništava gradove Medina del Campo, Ìscar i Alcazarén (koje je stanovništvo prethodno napustilo) i konačno stiže do grada Simancasa (blizu današnjeg Valladolida), gdje ga čekaju kršćanske snage pod kraljem Ramirom II. Nakon tri dana, Ramiro pobjeđuje maursku vojsku, zahvaljujući savezu Kastilje i Navare. Abdurahman naređuje povlačenje duž rijeke Duero i zamalo je ubijen,[5] najvjerovatnije zbog izdaje arapskih elemenata u maurskoj vojsci.
  • 5. august – Bitka kod Alhandika: Abdurahman III pobjeđuje garnizon onih lojalnih Ramiru II kod Zamore, u kontekstu španske Rekonkviste.

Engleska

[uredi | uredi izvor]
  • 27. oktobar – Kralj Ethelstan "Slavni" umire u Gloucesteru nakon 15-godišnje vladavine. Sahranjen je u opatiji Malmesbury, a naslijedio ga je njegov polubrat, Edmund I ("Veličanstveni"). Nakon Ethelstanove smrti, Olaf Guthfrithson (ili njegov rođak, Anlaf Cuaran [6]), vikinški vođa koji vlada Dablinom, proglašen je kraljem Yorka (južno od Northumbrije).
  • Norvežanin Óláfr, sin Gudfridra, pustoši regiju York i Midlands. Uspijeva povratiti vikinško kraljevstvo York i pokoriti Northumbriju i Pet općina Danelawa. Kuje kovanice u Yorku 940. godine. Edmund I guši pobunu u Northumberlandu, a zatim pokorava Mersiju.[7]

Azija

[uredi | uredi izvor]
  • Taira no Masakado, japanski plemić, predvodi jednu od najvećih pobunjeničkih snaga u periodu Heian protiv carskog dvora u Kjotu.[8] Masakado je stekao dovoljno moći da upravlja regijom Kantō (sjeverozapadno od Eda) i sebe naziva "novim carem" (šinnō).
  • Ngo Qujen, koji je prethodne godine pobijedio Kineze u bici kod Bach Đanga (938.) i time povratio vijetnamsku nezavisnost nakon 1000 godina, postaje kralj Vijetnama.[9]
  • Početak vladavine Krišne III, kralja Malkeda iz plemena Raštrakuta, u Indiji (završava se 966. godine).[10] On obnavlja moć kraljevstva Malked pokoravanjem Čola (949. godine), Čera i Pandja sve do juga Indije.

939. u temama

[uredi | uredi izvor]

Geografija

[uredi | uredi izvor]
  • Proljeće 939: Erupcija vulkana Eldgjá na Islandu.

Religija

[uredi | uredi izvor]
  • 13. juli – Papa Leo VII umire u Rimu nakon 3 i po godine vladavine. Nasljeđuje ga Stjepan VIII kao 127. papa Katoličke crkve, koji pontifikat završava 942. godine.
  • Događa se "Velika okultacija" (ili Al-Ghajbah al-Kubra) Muhameda al-Mahdija (približan datum).

Rođeni

[uredi | uredi izvor]
  • 20. novembar – Tai Zong, car dinastije Song (umro 997.)
  • Fudživara no Takamitsu, japanski vaka pjesnik (približan datum)
  • Hai Gaon, jevrejski teolog i rabin (umro 1038.)

Umrli

[uredi | uredi izvor]
  • 21. januar – Džang Pu, car Vua (r. 900.)
  • 25. maj – Jao Janzhang, general Čua
  • 13. juli - Papa Leo VII
  • 29. avgusta
    • Li Čunjan, carica Mina (Deset kraljevstava)
    • Vang Džipeng, car Min
  • 2. oktobar
    • Eberhard III, vojvoda od Frankonije
    • Gilbert, vojvoda od Lotaringije
  • 27. oktobar - Ethelstan Slavni, engleski kralj [11]
  • 28. novembar – Ledi Ma, kineska plemkinja (r. 890.)
  • Ali ibn Babavajh Qummi, dvanaestočlani šiitski učenjak
  • Ašot "Kiskas" (Brzi), princ od Tao-Klarjeti (Gruzija)
  • Pietro II Candiano, dužd Venecije

Reference

[uredi | uredi izvor]
  1. ↑ The Annals of Flodoard of Reims; 919-966, Ed, & Trans. Steven Fanning & Bernard S. Bachrach (University of Toronto Press, 2011), p. 32.
  2. ↑ Georg Heinrich Pertz, J. Guadet Richer : Histoire de son temps, Numéro 40. J. Renouard et cie, 1845
  3. ↑ René Merlet La Chronique de Nantes (570 Environ-1049). BiblioBazaar, LLC, 2008 (ISBN 978-0-559-23360-9)
  4. ↑ Jean-Charles-Léonard Simonde de Sismondi Histoire des Français, Volume 2. Wouters, frères, 1836
  5. ↑ "Abd-al-Rahman III". Encyclopædia Britannica. I: A-Ak - Bayes (15th edit.). Chicago, IL: Encyclopædia Britannica, Inc. 2010. pp. 17–18. ISBN 978-1-59339-837-8.
  6. ↑ Kevin Halloran, "Anlaf Guthfrithson at York", pp. 180–185.
  7. ↑ David Hughes The British Chronicles, Volume 1. Heritage Books, 2007 (ISBN 978-0-7884-4490-6)
  8. ↑ Kevin Halloran, "Anlaf Guthfrithson at York", pp. 180–185. Nussbaum, Louis Frédéric et al. (2005). "Taira no Masakado" in Japan Encyclopedia, p. 926., p. 926, at Google Books.
  9. ↑ Vo, Nghia. Legends of Vietnam: An Analysis and Retelling of 88 Tales, p. 52 (McFarland, 2012).
  10. ↑ Ancient India Par R.C. Majumdar. Motilal Banarsidass Publ., 1994 (ISBN 978-81-208-0436-4)
  11. ↑ "Athelstan | king of England | Britannica". www.britannica.com.

Vanjski linkovi

[uredi | uredi izvor]
Preuzeto iz "https://bs.wikipedia.org/w/index.php?title=939.&oldid=3831564"