Terry Winograd
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 24 de febreiro de 1946 Takoma Park |
| Educación | Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts Colorado College |
| Director de tese | Seymour Papert |
| Actividade | |
| Campo de traballo | Ciencias da computación, ciencias da información, intelixencia artificial, filosofía da mente e interacción persoa-computador |
| Lugar de traballo | Stanford |
| Ocupación | informático, profesor universitario, académico, investigador da intelixencia artificial, científico |
| Empregador | Universidade Stanford |
| Membro de | |
| Profesores | Seymour Papert |
| Obra | |
| Doutorando | Alan H. Borning, Stuart M. Shieber, Larry Masinter, François Victor Guimbretiere, Frances H. James, Roland Martin Röscheisen, Michelle Q. Wang Baldonado, Steve B. Cousins, David Elliot Shaw, Meredith Ringel Morris e Bill Paxton |
| Premios | |
| |
| Sitio web | profiles.stanford.edu… |
Terry Allen Winograd, nado en Takoma Park (Maryland) o 24 de febreiro de 1946, é un informático estadounidense, coñecido polas súas investigacións en intelixencia artificial. Foi profesor de Ciencias da Computación na Universidade Stanford.
Fixo importantes contribucións á filosofía da mente e da intelixencia artificial polo seu traballo pioneiro en linguaxe natural, coa creación en 1972 do programa SHRDLU; cunha contorna de software moi simplificada (o que dende entón se chamou o mundo dos bloques), podía realizar múltiples interaccións (coller un cono e poñelo entre o cubo e a pirámide) obedecendo mandatos lingüísticos ("SHRDLU, colle o cono e pono entre o cubo e a pirámide"). Podíaselle preguntar sobre o historial de accións e a xustificación da súa conduta.[1]
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Terry Winograd está especializado no deseño da Interacción Home-Máquina (IHM) e no deseño de tecnoloxías para o desenvolvemento. Foi o fundador e director dos programas de ensino e da investigación en IHM do Grupo de Interacción Home-Máquina de Stanford. Foi un dos membros fundadores do corpo docente do Hasso Plattner Institute of Design de Stanford (a "d.school") e formou parte do corpo docente do Centro para a Democracia, o Desenvolvemento e o Estado de Dereito (CDDRL).
Winograd foi membro fundador e expresidente de Computer Professionals for Social Responsibility (Profesionais Informáticos pola Responsabilidade Social). Pertence a varios consellos editoriais de revistas, como Human Computer Interaction, ACM Transactions on Computer Human Interaction e Informatics. Escribiu ou colaborou en cinco libros dende 1972, sendo o máis recente Bringing Design to Software. Asesorou varias empresas creadas polos seus estudantes, incluíndo Google.
Winograd é un pensador citado en estudos modernos sobre lóxica e filosofía da información:
Para poder comprender o fenómeno que envolve a unha nova tecnoloxía, debemos abrir a pregunta do deseño- a interacción entre a comprensión e a creación. E falando de deseño, non estamos restrinxíndonos á metodoloxía do deseño consciente.[2]
Recoñecementos
[editar | editar a fonte]En 2011 recibiu o Premio á Trayectoria Investigadora de ACM SIGCHI.[3]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ https://vonneumannmachine.wordpress.com/2011/02/21/el-limite-winograd/ El límite Winograd
- ↑ Floridi, Luciano (2019). Oxford, ed. The Logic of Information. p. 70. ISBN 978-0-19-883363-5.
- ↑ "Plenary: Marissa Mayer & Terry Winograd in Conversation" (en inglés). Consultado o 2025-10-30.