Highlife
| Highlife | ||||
|---|---|---|---|---|
| Culturele oorsprong | Muziek van het Akan-volk, muziek van West-Afrika | |||
| Vaak toegepaste instrumenten |
gitaar, blaasinstrumenten, vocalen | |||
| Populariteit | 1930–1980, populairste genre van Ghana in 1960 | |||
| Afgeleide varianten | Afrobeat, Ibo highlife | |||
| ||||
Highlife is een dans- en muziekstijl in Ghana en Sierra Leone, die ook in andere West-Afrikaanse landen wordt aangetroffen. De oorsprong van highlife ligt in de jaren 1920, voornamelijk in Ghana. Vanaf hier verspreidde de stijl zich naar de andere landen van West-Afrika. Kenmerkend voor highlife zijn elementen uit de jazz en het gebruik van verschillende gitaren.[1]
Highlife ontstond als een versmelting tussen de traditionele elementen van de muziek van Ghana met muziekinstrumenten uit Europa, die voor het eerst begin 19e eeuw werden geïntroduceerd met Europese militaire kapellen. Van groot belang waren leden van de Kru, die als matrozen op Europese schepen de gitaar leerden kennen en in hun eigen muziek integreerden. De gitaar werd ook overgenomen in de muziek van andere volksgroepen zoals de Akan en Fante. Het Britse koloniale bestuur had begin 20e eeuw het belang om de eigen troepen en bestuursambtenaren in de koloniën te vermaken. Inheemse muzikanten werden daarom opgeleid voor militaire kapellen en politieorkesten en uitgerust met Europese instrumenten. De Ghanese muzikanten in de zuidelijke landhelft droegen de melodisch-ritmische patronen van de harpluit seperewa over op het spelen van de gitaar. Uit traditionele ritmes, in verbinding met steeds sterker naar voren tredende elementen uit de jazz, ontwikkelden ze een nieuwe muziekstijl, die werd gespeeld op een overwegend Europees instrumentarium (tot aan violen toe). In de jaren 1950 namen de groepen nog Afro-Cubaanse percussie-instrumenten op. In de muziek kwam een up-tempo-beat, die op verschillende manieren kan worden gespeeld.[2]
De naam highlife speelt vermoedelijk in op de groep personen voor wie deze amusementsmuziek aanvankelijk in bars, hotels en nachtclubs werd gespeeld, namelijk de High Society van het koloniale bestuur en de hogere klasse. Een variant van highlife met akoestische gitaren en traditionele instrumenten verspreidde zich vanuit Sierra Leone onder zeelieden en arbeiders vanaf begin 20e eeuw in landelijke regio's onder de naam Palm wine, genoemd naar de goedkope palmwijn, gemaakt van het natuurlijk gefermenteerde sap van de oliepalm, die werd gedronken tijdens bijeenkomsten waar vroege Afrikaanse gitaristen speelden.[3]
Highlife geldt als een van de bronnen van de afrobeat, die zich vanaf ongeveer de jaren 1960 ontwikkelde.[4]
In het jaar 2025 werden highlife-muziek en -dans door de UNESCO opgenomen in de Representatieve lijst van het immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid.[5]
Bekende muzikanten
[bewerken | brontekst bewerken]Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]- Wolfgang Bender: Der nigerianische Highlife: Musik und Kunst in der populären Kultur der 50er und 60er Jahre. Edition Trickster/Hammer Verlag, Wuppertal 2007; ISBN 978-3-7795-0061-2
- Graeme Ewens: Africa O-Ye! A Celebration of African Music. Guinness Publishing, Londen 1991; ISBN 978-0-306-80461-8
- Ronnie Graham: World of African Music: Stern's Guide to Contemporary African Music Pluto, Londen 1992; ISBN 0-7453-0552-0
- Atta Mensah, Gregory F. Barz: Highlife. In: Grove Music Online, 2001
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- Uchenna Ikonne: Highlife in West Africa. musicinafrica.net, 2014-11-24
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Highlife op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ Collins, John (1989). The Early History of West African Highlife Music. Popular Music 8 (3): 221–230. ISSN:0261-1430
- ↑ Christian Schulze, Jean Trouillet: Begeleidingsheft van de CD African Highlife. Soukous Mbalax. Popular Dance Music from Africa, Vol. 1. Network, 1990
- ↑ (fr) "Palm Wine Guitar Music, The 60's Sound", Les Inrocks. Gearchiveerd op 3 september 2019. Geraadpleegd op 14 februari 2026.
- ↑ (en) Tangari, Joe, Africa 100: The Indestructible Beat. Pitchfork (8 februari 2010). Geraadpleegd op 14 februari 2026.
- ↑ (en) Highlife music and dance - UNESCO Intangible Cultural Heritage. ich.unesco.org. Geraadpleegd op 14 februari 2026.
