SAR-clade
| SAR-clade | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Diversiteit van de SAR-clade | ||||
| Taxonomische indeling | ||||
| ||||
| Clade | ||||
| Harosa Cavalier-Smith, 2010 | ||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||
SAR-clade op  Wikispecies | ||||
| ||||
De SAR-clade, ook wel Harosa, is een supergroep van eukaryoten. De naam SAR is een acroniem van de drie groepen waarin deze clade wordt onderverdeeld: Stramenopila, Alveolata en Rhizaria.[1][2][3] Het is een grote en diverse monofyletische groep van voornamelijk eencellige organismen.
Een aantal van de bekendste groepen protisten behoren tot de SAR-clade. Stramenopila omvatten enkele van de belangrijkste fotosynthetische organismen op aarde, zoals diatomeeën. Alveolata omvatten eveneens fotosynthetische eencelligen, maar ook diverse pathogenen, zoals Plasmodium die bij de mens malaria veroorzaakt. De Stramenopila en Alveolata zijn groepen waarvan de voorouders vermoedelijk een plastide hebben verkregen via secundaire endosymbiose van een roodwier. Tot de Rhizaria behoren onder meer organismen met pseudopodia, zoals radiolariën.
Diversiteit
[bewerken | brontekst bewerken]De Stramenopila, Alveolata en Rhizaria groepen vormen samen de monofyletische SAR-clade, een van de belangrijkste evolutionaire hoofdlijnen binnen de eukaryoten. De SAR-clade omvat naar schatting ongeveer de helft van alle bekende eukaryotische soorten.[4] Ze bevat een grote diversiteit aan organismen, waaronder diatomeeën, dinoflagellaten, bruinwieren, ciliaten, foraminiferen, radiolariën en verschillende parasitaire protisten.
Fylogenie
[bewerken | brontekst bewerken]Vertegenwoordigers van de SAR-clade werden in het verleden grotendeels onderverdeeld in de Chromalveolata (Chromista en Alveolata) op basis van de endosymbiotische geschiedenis.[4] Uit fylogenetische analyses kwam echter duidelijk naar voren dat de Stramenopila en Alveolata evolutionair verwant zijn aan de Rhizaria. Dit werd in veel latere onderzoeken verder bevestigd.[5][6] De SAR-clade wordt in de moderne systematiek vaak als een supergroep van eukaryoten beschouwd.
De fylogenie is in grote lijnen opgehelderd, maar sommige verwantschappen blijven moeilijk te plaatsen. Er zijn aanwijzingen dat de vrijlevende Telonemia de zustergroep is van de SAR-clade.[4][7] In de meeste fylogenetische analyses worden de Stramenopila en Alveolata als een zustergroep van de Rhizaria geplaatst.[8]
| SAR‑clade | |
| Harosa |
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]Bronnen
[brontekst bewerken]- ↑ (en) Archibald JM (2009). The puzzle of plastid evolution. Current Biology 19 (2): R81-8. PMID 19174147. DOI: 10.1016/j.cub.2008.11.067.
- ↑ (en) Burki F, Shalchian-Tabrizi K, Minge M, Skjaeveland A, Pawlowski J (2007). Phylogenomics reshuffles the eukaryotic supergroups. PLOS ONE 2 (8): e790. DOI: 10.1371/journal.pone.0000790.
- ↑ (en) Hampl V, Hug L, Leigh JW, Dacks JB, Roger AJ (2009). Phylogenomic analyses support the monophyly of Excavata and resolve relationships among eukaryotic "supergroups". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 106 (10): 3859–64. PMID 19237557.
- 1 2 3 (en) Burki D, Roger AJ, Brown M, Simpson A. (2020). The New Tree of Eukaryotes. Trends in Ecology and Evolution 35 (1): 43-55. DOI: 10.1016/j.tree.2019.08.008.
- ↑ (en) Rodríguez-Ezpeleta N, Brinkmann H, Burger G, Roger AJ, Gray MW, Philippe H, Lang BF. (2007). Toward Resolving the Eukaryotic Tree: The Phylogenetic Positions of Jakobids and Cercozoans. Current Biology 17 (16): 1420-1425. DOI: 10.1016/j.cub.2007.07.036.
- ↑ (en) Al Jewari C, Baldauf SL. (2023). An excavate root for the eukaryote tree of life. Science Advances 9 (17). DOI: 10.1126/sciadv.ade4973.
- ↑ (en) Tikhonenkov DV, Jamy M, Borodina AS, Belyaev AO, Zagumyonnyi DG, Prokina KI, Mylnikov AP. (2022). On the origin of TSAR: morphology, diversity and phylogeny of Telonemia. Open Biology 12 (3). DOI: 10.1098/rsob.210325.
- ↑ (en) Strassert JF, Irisarri I, Williams TA, Burki F (2021). A molecular timescale for eukaryote evolution with implications for the origin of red algal-derived plastids. Nature Communications 12 (1): 1879. PMID 33767194. DOI: 10.1038/s41467-021-22044-z.
