Sitsj
Een sitsj (Oekraïens: січ),[1] was een administratief en militair centrum van de Zaporizje-Kozakken. Het woord sitsj is afgeleid van het Oekraïense werkwoord сікти (sikty), "(om)hakken" – waarbij een bos wordt omgekapt om plaats te maken voor een kampement of waarbij met de gekapte bomen een vestingwerk wordt gebouwd.[2]
De term Zaporizka Sitsj verwijst naar het geheel van versterkte plaatsen (sitsjen[a] van de Zaporizje-Kozakken gelegen aan de Beneden-Dipro in de 16e–18e eeuw in het gebied van het huidige Oekraïne. De Sitsjova Rada (Січова Рада) was het hoogste bestuursorgaan van het leger van de Zaporizje-Kozakken. De Donau-sitsjen waren de versterkte nederzettingen van de Zaporizje-Kozakken die zich later in de Donaudelta vestigden.
Lijst van sitsjen
[bewerken | brontekst bewerken]Zaporizka sitsjen:
Zie Zaporozka Sitsj#Locaties van Zaporozka Sitsj voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Donau-sitsjen:
- Katerlez Sitsj
- Seimen Sitsj
- Dunavets Sitsj (1814–1828)
- Bronnen
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sich op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- Noten
- Referenties
- ↑ Subtelny, Orest (1989). Ukraine. A History. CUP Archive, p. 72. Geraadpleegd op 15 augustus 2018.
- ↑ (uk) Dmytro Javornytsky, Ivan Svarnyk (vertaler), L. L. Kiriyenko (redacteur) (1990). Історія Запорізьких Козаків, у трьох томах (Geschiedenis van de Zaporizje-Kozakken, in drie delen). Uitgeverij Svit, Lviv. ISBN 978-5-11-000647-0. (originele publicatie 1892).
