Przejdź do zawartości

Combat box

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Image
Combat box złożony z dwunastu samolotów
Image
B-24D przelatuje po uderzeniu w rafinerię Concordia Vega w Ploiești w Rumunii 31 maja 1944 r.

Combat box – defensywna taktyka walki powietrznej, używana przez alianckie bombowce podczas II wojny światowej. Powstała na bazie doktryny United States Army Air Forces, w myśl której nawet w przypadku braku osłony myśliwskiej ciężkie bombowce są w stanie zapewnić sobie nawzajem obronę przed nieprzyjacielskimi myśliwcami i skoncentrowanego zrzutu bomb nad celem. Stworzona przez generała Curtisa LeMaya w grudniu 1942 combat box "Javelin Down" stała się wzorem dla wszystkich następnych combat box[1][2][3].

Combat box oparta jest na konstrukcji trójkąta. Za bombowcem prowadzącym lecą dwa kolejne bombowce, ale na innych wysokościach: jeden powyżej, a drugi poniżej bombowca prowadzącego. Taka kombinacja niosła niebezpieczeństwo trafienia zrzucaną bombą w samolot lecący niżej[1][2].

Combat box przewidziano dla formacji o różnej wielkości:

Formacje bombowców Skład formacji Liczba bombowców
Formacja podstawowa 3
Squadron 4 x Formacja podstawowa 12
Group 3 x Squadron 36
Wing 3 x Group 108

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b 398th Bomb Group Combat Formations. 398th.org. [dostęp 2026-01-11]. (ang.).
  2. a b Praca zbiorowa: red. Natalia Gawryluk, Karol Szejko - ARYTMETYKA WOJNY. BITWY II WOJNY ŚWIATOWEJ W 15 INFOGRAFIKACH. Muzeum II wojny światowej, wydanie II poszerzone, Gdańsk, 2024, s. 286, język polski, ISBN 978-83-65957-61-0
  3. "Combat Box": Bomber Formations. flugrevue.de. [dostęp 2026-01-11]. (ang.).