Przejdź do zawartości

Hornswoggle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hornswoggle
Ilustracja
Postl w 2019 roku.
Imię i nazwisko

Dylan Mark Postl

Data i miejsce urodzenia

29 maja 1986
Oshkosh, Wisconsin

Kariera wrestlera
Pseudonimy
ringowe

Hornswoggle
Hornswoggle McMahon
Little Bastard
Mini Delirious
Mini-Gator
Shortstack
Swoggle
La Vaca
La Vaquita
The Big Deal
Hardcore Wonder

Wzrost

135 cm

Masa ciała

64 kg

Zapowiadany z

Dublin, Irlandia

Trenerzy

Ken Anderson

Debiut

2004

Dylan Mark Postl (ur. 29 maja 1986 w Oshkosh, Wisconsin) – amerykański wrestler, menedżer wrestlingowy i aktor bardziej znany z biznesu wrestlingu jako Hornswoggle. Jednokrotny i ostatni za razem posiadacz tytułu mistrzowskiego wagi półciężkiej w federacji World Wrestling Entertainment - WWE Cruiserweight Championship (2007). Jest również youtuberem publikującym materiały będące wywiadami z wrestlerami oraz serię komentatorską na swoim kanale[1].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery wrestlera (2004 – 2006)

[edytuj | edytuj kod]

Karierę wrestlera rozpoczął około 2004 roku w federacji Fox Valley Wrestling Alliance (FVWA) gdzie występował jako Hardcore Wonder. W 2005 przeniósł się na terytoria związane z National Wrestling Alliance (NWA) gdzie pojawiał się jako The World’s Sexiest Midget Shortstack[2].

World Wrestling Entertainment/WWE (2006 – 2016)

[edytuj | edytuj kod]

W maju 2006 podpisał kontrakt z World Wrestling Entertainment (WWE). Zadebiutował podczas odcinka SmackDown! w dniu 26 maja 2006 jako Little Bastard (ang. Mały Bękart) - zaczął wtedy odgrywać gimmick leprechauna (postaci skrzata z irlandzkiego folkloru), żyjącego pod wrestlingowym ringiem[3]. Partnerował równocześnie północnoirlandzkiemu wrestlerowi Finlay’owi, któremu pomagał wygrywać walki. Postać Hornswoggle’a nie występowała początkowo w walkach na ringu - nastawiono ten gimmick bardziej na element rozrywki, gdyż Hornswoggle pojawiał się przy Finlay’u podczas jego starć odwracając uwagę przeciwników, maniakalnie się przy tym śmiejąc jak również nie został obdarzony umiejętnością mowy ludzkiej, wykorzystując w komunikowaniu się tylko pochrząkiwania i burknięcia. W następnych tygodniach Hornswoggle otrzymał rekwizyt w postaci tradycyjnej irlandzkiej maczugi o nazwie shillelagh, którą podawał Finlay’owi w ramach atakowania nią przeciwników[4].

Pod koniec lutego 2007 roku gimmick Little Bastard został oficjalnie zmieniony Postlowi przez WWE na rzecz nadania mu imienia Hornswoggle, z którym występował przez kolejne lata aż do 2016 roku - a samo znaczenie słowa hornswoggle przedstawiano jako slangowy synonim dla określeń: oszustwa, okpienia, bałamuctwa lub bajerowania[5][6].

W lipcu 2007 podczas gali The Great American Bash (2007) sięgnął po swój jedyny tytuł w federacji WWE, pokonując Jamie’go Noble i zdobywając WWE Cruiserweight Championship[7]. Od września 2007 WWE rozpoczęła storyline, zgodnie z którym prezes federacji - Vince McMahon miał posiadać „syna z nieprawego łoża” i którym to okrzyknięto Hornswoggle’a. Pod koniec września tego samego roku pełniąca obowiązki generalnego menedżera Smackdown - Vickie Guerrero zmusiła Hornswoggle’a do oddania tytułu w związku z jego statusem dotyczącym bycia „nieślubnym synem” McMahona (w kayfabe)[8]. Wraz z końcem lutego 2008 roku WWE ponownie zmieniła storyline Hornswoggle’a, w którym to ogłoszono, że jego „prawdziwym ojcem” jest Finlay (w kayfabe). W kwietniu 2008 został draftowany wraz z Finlay’em do brandu ECW[9].

W połowie kwietnia 2009 roku ponownie przeszedł draft trafiając na tygodniówkę Raw, gdzie rozpoczął komediowy storyline z Chavo Guerrero. W październiku 2009 zaczął występował w kolorach nawiązujących do tag teamu Shawna Michaelsa i Triple H’a o nazwie D-Generation X - początkowo drużyna zakazała Hornswoggle’owi noszenia kolorów D-Generation X, jednakże w grudniu 2009 zawodnik został oficjalną maskotką tag teamu aż do kwietnia 2010 kiedy został ponownie draftowany na SmackDown.

Od czerwca 2010 WWE kreśliła storyline z anonimowym generalnym menedżerem Raw (Anonymous Raw General Manager), który nigdy nie pojawiał się na wizji, a jedynie wysyłał korespondencję e-mail, którą odczytywał z laptopa komentator WWE Michael Cole. W dniu 9 lipca 2012 roku WWE ujawniła, że anonimowym generalnym menedżerem Raw od czerwca 2010 do lipca 2011 roku był Hornswoggle[10].

W marcu 2011 został mentorem Titusa O’Neila w 5. sezonie programu NXT o nazwie NXT Redemption, a następnie wszedł w krótki miłosny storyline z AJ Lee, która towarzyszyła Hornswoggle’owi podczas jego występów w NXT i na SmackDown[11]. Pod koniec listopada 2011 roku wygrał battle royal podczas odcinka SmackDown - nagrodą za zwycięstwo było jedno życzenie jakie wygrany mógł zrealizować dzięki Świętemu Mikołajowi (w którego wcielił się Mick Foley) obecnemu podczas wydarzenia. Hornswoggle zażyczył sobie umiejętność komunikacji werbalnej i dzięki temu po raz pierwszy w WWE postać Hornswoggle’a przemówiła[12]. Od WrestleManii XXVIII występował w roli maskotki różnych tag teamów lub stajni w WWE, m.in.: Funkadactyls w 2012 roku[13] i 3MB w 2014 roku[14].

W sierpniu 2014 zaczął występować w trykocie przypominającym łaciatą krowę oraz przybrał pseudonim La Vaquita (hiszp. mała krowa), towarzysząc El Torito oraz tag teamowi Los Matadores[15]. W następnych tygodniach występował w tag teamie z El Torito gdzie określano go już jako La Vaca (hiszp. krowa). Następnie został maskotką tag teamu Slater-Gator (Heath Slater i Titus O’Neil) występując w stroju aligatora, gdzie nazywano go The Mini-Gator, jednakże po dwóch tygodniach porzucono ten gimmick[16]. W marcu 2015 przeszedł operację barku. Pod koniec września 2015 roku został zawieszony przez WWE na okres 30 dni za naruszenie polityki zdrowotnej firmy i od tego momentu aż do opuszczenia federacji WWE nie wystąpił na wizji[17]. Na początku maja 2016 roku WWE ogłosiła zwolnienie Hornswoggle’a oraz kilku innych wrestlerów ze swoich struktur kadrowych[18].

Scena niezależna oraz inne duże federacje (2016 – obecnie)

[edytuj | edytuj kod]

Po zwolnieniu z federacji WWE, Postl powrócił na scenę niezależną. Występował w Global Force Wrestling oraz Chikara jak również w 2019 wystąpił w Ring of Honor. W grudniu 2016 pojawił się w odcinku Impact Wrestling występując nieregularnie aż do listopada 2017. Następnie pojawiał się podczas gal Bound for Glory (2019) i Bound for Glory (2020). W listopadzie 2020 zaliczył też występ cameo podczas odcinka AEW Dynamite[19]. W 2018 i 2019 wystąpił cameo podczas edycji gal WWE Royal Rumble.

Od 2020 występuje w różnych małych federacjach niezależnych na terytorium Stanów Zjednoczonych, m.in. jest regularnym performerem wrestlingu w Absolute Intense Wrestling pod pseudonimem Swoggle[20].

Tytuły i osiągnięcia

[edytuj | edytuj kod]
Image
Postl występujący w gimmicku leprechauna – Hornswoggle’a.
Image
Hornswoggle z tytułem WWE Cruiserweight Championship w 2007 roku.

Rekord w Luchas de Apuestas

[edytuj | edytuj kod]
Zwycięzca (stawka) Przegrany (stawka) Lokalizacja Gala Data Uwagi
El Torito (maska) Hornswoggle (włosy) Chicago, Illinois Payback 1 czerwca 2014 [21]

Inne przedsięwzięcia medialne – gry komputerowe, publikacje, boks i kariera aktorska

[edytuj | edytuj kod]

Jego postać pojawiła się w grach komputerowych o tematyce wrestlingu, m.in. w grze WWE SmackDown vs. Raw 2009, gdzie występuje jako menedżer do odblokowania. Oprócz tej gry pojawił się w kolejnych odsłonach serii - WWE SmackDown vs. Raw 2010 i WWE SmackDown vs. Raw 2011 oraz w WWE SuperCard Roster (jako postać wprowadzona w 12. sezonie gry) i w WWE Champions Roster[22].

Na początku maja 2018 ogłosił, iż podjął pracę nad książką autobiograficzną, która powstawała przy udziale Rossa Owena Williamsa i Iana Douglassa - pisarzy współpracujących przy publikacjach autobiograficznych Ala Snowa, Boba Holly’ego czy Dana Severna. Publikacja nosząca tytuł Life Is Short and So Am I: My Life Inside, Outside, and Under the Wrestling Ring ukazała się we wrześniu 2019 roku nakładem wydawnictwa ECW Press[23]. W swojej autobiografii Postl zawarł karierę wrestlerską, zmaganie się z achondroplazją oraz ciekawostki z życia prywatnego[24][25] – książka zawiera również przedmowy napisane przez jego przyjaciół z biznesu wrestlingu - Kofiego Kingstona i Curta Hawkinsa[26][27].

Pod koniec kwietnia 2021 stoczył walkę bokserską z Jeremy’m Smithem, którą przegrał[28].

W 2022 udzielił wywiadu, w którym ostro skrytykował pozytywne wypowiedzi Petera Dinklage na temat potencjalnego remake’u live-action klasycznego filmu animowanego pt. Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków z 1937 roku. Postl potępił The Walt Disney Company za utrwalanie stereotypów kojarzonych z ludźmi z karłowatością i wyraził swój sprzeciw wobec pozytywnego głosu Dinklage’a w tej sprawie[29], stwierdzając, że krasnoludkowie odgrywani przez aktorów z karłowatością powinni zostać zastąpieni anonimowymi „magicznymi stworzeniami” z dogranym dubbingiem. Dodatkowo stwierdził, że Dinklage jest „obłudny” i „samolubny” ze względu na jego wcześniejszą pracę jako Tyrion Lannister w serialu Gra o tron – dodał również, że postać Lannistera została stworzona specjalnie dla aktora z karłowatością[30][31].

Filmografia
Rok Tytuł Rola Uwagi
2014 Muppety: Poza prawem rosyjski więzień
2014 Leprechaun: Origins Tuatha Dé Danann/Leprechaun główna i tytułowa rola; w napisach jako Dylan "Hornswoggle" Postl
2023 Jingle Smells Popfrog
2024 The Girl 2 Aaron
Serie internetowe
Rok Tytuł Rola Uwagi
2013 Wreckless Eating We własnej osobie 1 odcinek
2013–2015 The JBL and Renee Show We własnej osobie, The Bear stały, powracający gość
2015 Swerved We własnej osobie 3 odcinki
2018 Where Are They Now? Hornswoggle 1 odcinek

Źródło: [32]

Życie osobiste

[edytuj | edytuj kod]

Postl cierpi na achondroplazję[33]. Jest również samotnym ojcem wychowującym syna o imieniu Landon[34].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Dylan Postl, youtube.com, [dostęp 2026-01-24].
  2. Hornswoggle - Career, cagematch.net, [dostęp 2026-01-25].
  3. 10 Things WWE Fans Need To Know About Hornswoggle, thesportster.com, [dostęp 2026-02-01].
  4. Rey's Revenge (strona zarchiwizowana), wwe.com, [dostęp 2026-02-01].
  5. hornswoggle, dictionary.com, [dostęp 2026-02-01].
  6. hornswoggle, merriam-webster.com, [dostęp 2026-02-01].
  7. Hornswoggle wins a Cruiserweight Open (new champion), wwe.com, [dostęp 2026-02-05].
  8. All things big and small (strona zarchiwizowana), wwe.com, [dostęp 2026-02-05].
  9. Supplemental Changes, wwe.com, [dostęp 2026-02-05].
  10. Hornswoggle Remembers Becoming Anonymous WWE Raw GM, wrestlinginc.com, [dostęp 2026-02-07].
  11. AJ Lee: Ranking Her Romantic Relationships in WWE, bleacherreport.com, [dostęp 2026-02-07].
  12. The 8 Best Santa Claus Cameos in WWE History - Hornswoggle Gets A Magical Gift, thesportster.com, [dostęp 2026-02-15].
  13. Raw Results – 4/23/12, wrestleview.com, [dostęp 2026-02-15].
  14. Jinder Mahal Says 3MB Got A Standing Ovation For Their Extreme Rules 2014 Performance, fightful.com, [dostęp 2026-02-15].
  15. Main Event Review for August 19th, 2014, mitchandal.wordpress.com, [dostęp 2026-02-15].
  16. "Nope, not happening" - Hornswoggle reveals which WWE storyline he disliked, sportskeeda.com, [dostęp 2026-02-15].
  17. Hornswoggle -- Suspended by WWE ... For Failed Drug Test, thesporster.com, [dostęp 2026-02-15].
  18. Damien Sandow, King Barrett, Santino Marella, Hornswoggle, Alex Riley and other Superstars released, wwe.com, [dostęp 2026-02-14].
  19. Hornswoggle - Career, cagematch.net, [dostęp 2026-01-25].
  20. Hornswoggle - Career, cagematch.net, [dostęp 2026-01-25].
  21. https://www.wwe.com/shows/wwepayback/2014/el-torito-hornswoggle-kickoff-match
  22. Hornswoggle, thesmackdownhotel.com, [dostęp 2026-01-25].
  23. Life Is Short and So Am I: My Life Inside, Outside, and Under the Wrestling Ring, ecwpress.com, [dostęp 2026-01-25].
  24. Life is Short and So Am I – My Life Inside, Outside and Under the Wrestling Ring, slamwrestling.net, [dostęp 2026-01-24].
  25. Life Is Short and So Am I: My Life Inside, Outside, and Under the Wrestling Ring, amazon.com, [dostęp 2026-01-24].
  26. “Life Is Short and So Am I”, allaboutwork.org, [dostęp 2026-01-24].
  27. Former WWE Superstar Hornswoggle Unleashes on Peter Dinklage for Costing Little People Roles in Disney’s Snow White, thatparkplace.com, [dostęp 2026-01-25].
  28. Swoggle-Box: “Strongest Dwarf” beats WWE star for “Baddest Midget belt”, worldboxingnews.com, [dostęp 2026-01-24].
  29. Peter Dinklage's Snow White Criticism Draws Ire from Actors with Dwarfism (strona zarchiwizowana), movieweb.com, [dostęp 2026-01-25].
  30. Dwarf Actors Label Peter Dinklage’s ‘Snow White’ Criticism as ‘Selfish’, newsweek.com, [dostęp 2026-01-25].
  31. Peter Dinklage Cost So Many Dwarfs Their Jobs: WWE Legend Accuses Game of Thrones Star, fandomvire.com, [dostęp 2026-02-05].
  32. https://www.imdb.com/name/nm2407549/
  33. The Tough Choice for Little People in Wrestling: Give Up the Dream or Play Along With the Joke?, si.com, [dostęp 2026-01-25].
  34. Hornswoggle’s Son Gets Physical at Wrestling Event and Hits The Frog Splash, ringsidenews.com, [dostęp 2026-01-24].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]