Potidaja
Potidaja (stgr. Ποτίδαια, łac. Potidaea) – miasto starożytne, kolonia Koryntu na wybrzeżu Chalkidyki.
Zostało założone około roku 600 p.n.e. Należało do ateńskiego Związku Morskiego, lecz w 432 p.n.e. zbuntowało się wobec narzucenia wyższej składki członkowskiej. W 430 p.n.e. bunt został stłumiony, a miasto podporządkowane Atenom[1].
Po klęsce Aten w wojnie peloponeskiej Potidaja przeszła pod władzę Olintu, której podlegała do 363 p.n.e., gdy ponownie została podporządkowana Atenom. W 356 p.n.e. miasto przejął Filip II, a w 316 p.n.e. zniszczona w trakcie działań wojennych Potidaja została na nowo założona przez Kasandra jako Kasandria (Κασσάνδρεια Kassándreia)[1].
Była miejscem dwóch znaczących wydarzeń:
- Oblężenie Potidai w 479 p.n.e.[1]
- Bitwa pod Potidają w 432 p.n.e.
