Sadza techniczna

Sadza techniczna (z podtypami: sadza acetylenowa, sadza kanałowa, sadza piecowa, sadza lampowa i sadza termiczna) to materiał powstający w wyniku niepełnego spalania smoły węglowej, materii roślinnej lub produktów ropopochodnych, w tym oleju opałowego, smoły z fluidalnego krakingu katalitycznego oraz krakingu etylenowego w ograniczonym dopływie powietrza. Sadza jest formą węgla amorficznego parakrystalicznego o wysokim stosunku powierzchni do objętości (SVR), aczkolwiek niższym niż węgiel aktywny. Różni się od sadzy znacznie wyższym stosunkiem powierzchni do objętości i znacząco niższą (nieistotną i niebiodostępną) zawartością wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA).
Sadza jest stosowana jako barwnik i wypełniacz wzmacniający w oponach i innych produktach gumowych, a także jako pigment i dodatek chroniący przed zużyciem w tworzywach sztucznych, farbach i pigmentach atramentowych[1]. W UE jest stosowana jako barwnik spożywczy, gdy jest wytwarzana z substancji roślinnych (E153).
Aktualna ocena Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem (IARC) stwierdza, że „sadza jest prawdopodobnie rakotwórcza dla ludzi (grupa 2B)”[2]. Krótkotrwałe narażenie na wysokie stężenia pyłu sadzy może powodować dyskomfort w górnych drogach oddechowych w wyniku podrażnienia mechanicznego.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Market Study: Carbon Black. [dostęp 2013-04-26].
- ↑ Kuempel, Eileen D., Sorahan, Tom. Identification of Research Needs to Resolve the Carcinogenicity of High-priority IARC Carcinogens. „Views and Expert Opinions of an IARC/NORA Expert Group Meeting, Lyon, France, 30 June – 2 July 2009. IARC Technical Publication No. 42. Lyon, France: International Agency for Research on Cancer”. 42, s. 61–72, 2010. [zarchiwizowane z adresu].