marina

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: ma‧ri‧na

Köken

1. İtalyanca marina (it)

Ad

marina (belirtme hâli marinayı, çoğulu marinalar)

Marina

1. (denizcilik, yapılar) Küçük teknelerin ve yatların barınabilmeleri için özel bir mendirekle çevrilen veya bir liman içinde ayrılan deniz alanı, yat limanı

Çekimleme

marina adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	marina	marinalar
belirtme	marinayı	marinaları
yönelme	marinaya	marinalara
bulunma	marinada	marinalarda
ayrılma	marinadan	marinalardan
tamlayan	marinanın	marinaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	marinam	marinalarım
belirtme	marinamı	marinalarımı
yönelme	marinama	marinalarıma
bulunma	marinamda	marinalarımda
ayrılma	marinamdan	marinalarımdan
tamlayan	marinamın	marinalarımın
2. tekil (senin)
yalın	marinan	marinaların
belirtme	marinanı	marinalarını
yönelme	marinana	marinalarına
bulunma	marinanda	marinalarında
ayrılma	marinandan	marinalarından
tamlayan	marinanın	marinalarının
3. tekil (onun)
yalın	marinası	marinaları
belirtme	marinasını	marinalarını
yönelme	marinasına	marinalarına
bulunma	marinasında	marinalarında
ayrılma	marinasından	marinalarından
tamlayan	marinasının	marinalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	marinamız	marinalarımız
belirtme	marinamızı	marinalarımızı
yönelme	marinamıza	marinalarımıza
bulunma	marinamızda	marinalarımızda
ayrılma	marinamızdan	marinalarımızdan
tamlayan	marinamızın	marinalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	marinanız	marinalarınız
belirtme	marinanızı	marinalarınızı
yönelme	marinanıza	marinalarınıza
bulunma	marinanızda	marinalarınızda
ayrılma	marinanızdan	marinalarınızdan
tamlayan	marinanızın	marinalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	marinası	marinaları
belirtme	marinasını	marinalarını
yönelme	marinasına	marinalarına
bulunma	marinasında	marinalarında
ayrılma	marinasından	marinalarından
tamlayan	marinasının	marinalarının

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "marina" maddesi

Çeviriler

çeviriler