sakin

Ayrıca bakınız: sakın

Türkçe

• Heceleme: sa‧kin

Köken

• Arapça ﺳﺎﻛﻦ‎ (sukūn, ““hareketsiz olmak”tan sākin”) sözcüğünden.

Ön ad

sakin (karşılaştırma daha sakin, üstünlük en sakin)

1. Hareket etmeyen, kımıldamayan.
2. Dingin olan; durgun, sakince.
   • "Sakin, mütevazı ve kalabalıktan kaçan ruhunu incitmemek için onu, birkaç kişi ile sırtımda ebedî makamına ben götürdüm." - Ahmet Hikmet Müftüoğlu
3. sessiz.
   • "Dinlenmek için otelimizden daha sakinini bulacağınızı ummam." - Sait Faik Abasıyanık
4. Kimseyi rahatsız etmeyen.
   • Sakin bir hafta sonu geçirdi. Evine gelen giden olmadı.

     — Eylem ATA GÜLEÇ, 2024, Yanımda Kal, s. 23, Yapı Kredi Yayınları
5. (kişilik) Kolayca sinirlenmeyen; sinirsiz.
   • "Vücudu, yüzü, bütün hareketleri sert fakat silik ve sakindi." - Halide Edip Adıvar
6. Huysuzluğu, rahatsızlığı azalmış veya geçmiş.
   • "Sesi dinlediği müddetçe sakin ve uslu duruyordu." - Yakup Kadri Karaosmanoğlu
7. (iskân) Bir yerde oturan.
   • "Öğle uykusuna dalmış yalı sakinleri. Rehavet çökmüş." - Abidin Dino

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: ruhig (de)
• Azerice: sakit (az)
• Fince: rauhallinen (fi)
• İngilizce: calm (en)

Kaynakça

• Kubbealtı Lugatı: "sakin"
• Türk Dil Kurumuna göre "sakin" maddesi