Fred Denger
| Fred Denger | |
|---|---|
 | |
| Persona informo | |
| Naskiĝo | 12-an de junio 1920 en Darmstadt |
| Morto | 30-an de oktobro 1983 (63-jaraĝa) en Hohegeiß |
| Mortokialo | korinfarkto  |
| Lingvoj | germana |
| Ŝtataneco | Germanio |
| Okupo | |
| Okupo | scenaristo verkisto dramaturgo aktoro |
Fred DENGER (naskiĝinta la 12-an de junio 1920 en Darmstadt, mortinta la 30-an de oktobro 1983 en Hohegeiß) estis germana verkisto kaj scenaristo.
Vivo kaj agado
[redakti | redakti fonton]Post trapaso de la maturiĝekzameno, Denger estis aktoro kaj kabaredisto. Dum al Dua Mondmilito li membris ĉe la rezistada grupo Onkel Emil.[1] Post majo 1945 li fariĝis vekristo. Per la teatraĵo Wir heißen euch hoffen, tipa aĵo de ruino-literaturo, li atentigis unuafoje pri si. Premiero de ĝi estis en 1946 sub la reĝisorado de en Berlino ĉe Deutsches Theater. La monodramo Langusten (1957) konsideratas klasikaĵo populara; gravuloj kiel Tilla Durieux aŭ Annie Rosar jam prezentis ĝin. Ekzistas de ĝi eĉ dialektaj versioj.
Denger verkis 13 romanojn, ekz. Tuch in fremden Betten (1950) kaj Der gottverdammte Jahrgang (1951), multajn novelojn, vojaĝliteraturaĵojn kaj pritribunalajn reportadojn. Ĉi-lastajn li publikigis pseŭdonime. Treege furoris en 1982 aperinta libro Der große Boß, libera prilaboro de la Malnova Testamento. Pro forpaso post akcidento en 1983, Denger jam ne povis ĝui ĉi sukceson.[2]
Denger verkis multajn scenarojn por kelkaj sukcesaj germanaj kinejaĵoj kiel ankaŭ por filmoj laŭ libroj de Karl May kaj Edgar Wallace. Varian gamon da aliaj paralelaj okupoj li havis, ekz. kiel bestovartisto, cirka akrobato aŭ teatrejestro. Dum la 1970-aj jaroj, Denger transloĝiĝis je distrikto Lüchow-Dannenberg engaĝiĝonte en civitanaj kontraŭatomenergiteknikaj movadoj: temis tiam pri forbano de atomrubaĵejoj disde Gorleben kaj Karwitz-Dragahn.[3]
Pri lia privata vivo menciindas dek-dufoja edzeco. En harca hotelo de amiko, kie li restis post la frankfurta librofoiro por daŭrigi la elfaron de la verko Der Juniorchef (religia, interpreto de la evangelioj) li mortfalis super ŝtuparon en stato de ebriecego.[4] Tombo lia ekzistis en Hohegeiß ĝis ĝia forigo.
Filmaro
[redakti | redakti fonton]- 1960: Langusten (TV)
- 1961: Auf Wiedersehen
- 1964: Die Dame mit dem Spitzentuch (TV)
- 1965: Onkel Toms Hütte
- 1965: 2 Milliarden gegen die Bank von England (TV)
- 1965: Der Ölprinz
- 1965: Old Surehand 1. Teil
- 1965: Der unheimliche Mönch
- 1965: Der Kongreß amüsiert sich
- 1966: Um null Uhr schnappt die Falle zu
- 1966: Winnetou und das Halbblut Apanatschi
- 1967: Die blaue Hand
- 1970: Siegfried und das sagenhafte Liebesleben der Nibelungen
- 1971: Das ehrliche Interview
- 1971: Ehemänner-Report
- 1971: Fluchtweg St. Pauli – Großalarm für die Davidswache
- 1973: Der Ostfriesen-Report – O mei, haben die Ostfriesen Riesen
- 1973: Matratzen-Tango
- 1973: Hexen – geschändet und zu Tode gequält
- 1973: Sex-Träume-Report
- 1976: Die Hinrichtung
Verkoj
[redakti | redakti fonton]- 1946: Wir heißen euch hoffen: Ein Hörspiel um die heutige Jugend (radidramo)
- 1946: Hunger?: Hunger! Tragödie in 3 Akten (dramo)
- 1946: Die Pest. Schauspiel in 3 Akten (dramo)
- 1948: Bikini
- 1949: Der Zuchthauspfarrer von Tegel: Ein Helfer aller Verfolgten (dokumentado)
- 1950: Tuch in fremden Betten
- 1951: Der gottverdammte Jahrgang: Roman einer enterbten Jugend (romano)
- 1952: Drachensteigen gegen den Wind: Schauspiel in 5 Akten (dramo)
- 1955: Ultimo
- 1955: Langusten. Schauspiel für eine Person (dramo)
- 1963: Kabale 62: Der große Schicksalsroman der Gegenwart (romano)
- 1975: Der große Boß oder Die Geheimschrift der Vollbärte: das Alte Testament frechfrommfröhlich und sehr frei dechiffriert.
- 1982: Zwölf Ehen sind kein Pappenstiel
- 1982: Der Komet oder ein bezaubernder Weltuntergang: Lustspiel in 3 Akten (komedio)
- 1982: Das Haus oder kein Abriß unter dieser Nummer: ein Drama in 5 Akten (dramo)
- 1982: Wes das Herz voll ist ...: Verse zum Singen und Lesen (versoj kanteblaj)
Literaturo
[redakti | redakti fonton]- Kay Weniger: Das große Personenlexikon des Films. Die Schauspieler, Regisseure, Kameraleute, Produzenten, Komponisten, Drehbuchautoren, Filmarchitekten, Ausstatter, Kostümbildner, Cutter, Tontechniker, Maskenbildner und Special Effects Designer des 20. Jahrhunderts. Volumo 2, Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 2001, ISBN 3-89602-340-3, p. 351
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- ligiloj je DDB
- Hannelore Hippe: Sei selber die Laterne. Das schillernde, konsequente Leben des Widerstandskünstlers Fred Denger, radielsendo de SWR el la 21.12.2014 manuskripto Arkivigite je 2022-05-29 per la retarkivo Wayback Machine
Notoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ "Wanderausstellung Onkel Emil. Das Retternetz" Arkivigite je 2015-12-08 per la retarkivo Wayback Machine - ĉe: Weiße-Rose-Stiftung
- ↑ "Lüsterne Blicke" - ĉe: Der Spiegel, septembro 1984, p. 224–227]
- ↑ kp. la nekrologon pri Denger ĉe: Elbe-Jeetzel-Zeitung, 30.11.1983
- ↑ Hannelore Hippe: "Sei selber die Laterne. Das schillernde, konsequente Leben und Werk des Widerstandskünstlers Fred Denger" - ĉe: SWR, 21.12.2014
