پرش به محتوا

CD80

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
CD80
Image
ساختارهای موجود
PDBجستجوی هم‌ساخت‌شناسی: PDBe RCSB
معین‌کننده‌ها
نام‌های دیگرCD80, B7, B7-1, B7.1, BB1, CD28LG, CD28LG1, LAB7, CD80 molecule
شناسه‌های بیرونیOMIM: 112203; MGI: 101775; HomoloGene: 3804; GeneCards: CD80; OMA:CD80 - orthologs
هم‌ساخت‌شناسی
گونه‌هاانسانموش
Entrez
Ensembl
UniProt
RefSeq (mRNA)

NM_005191

NM_009855
NM_001359898

RefSeq (پروتئین)

NP_005182

NP_033985
NP_001346827

موقعیت (UCSC)Chr 3: 119.52 – 119.56 MbChr 16: 38.28 – 38.32 Mb
جستجوی PubMed[۳][۴]
ویکی‌داده
مشاهده/ویرایش انسانمشاهده/ویرایش موش

مجموعهٔ تمایزی ۸۰ (انگلیسی: Cluster of differentiation 80) که با نام‌های «CD80» و «B7-1» هم شناخته می‌شود، نام پروتئینی است که در سلول‌های دندریتیک، لنفوسیت‌های بی فعال‌شده، و مونوسیت‌ها وجود دارد و سیگنالِ لازم را، جهت فعال‌سازی و بقایِ لنفوسیت‌های تی، با همکاری این سلول‌ها مهیا می‌کند.

این مولکول پروتئینی یک لیگاند برای دو نوع پروتئین سطحی لنفوسیت‌های تی است: CD28 (جهت خودتنظیمی و ارتباطات داخل‌سلولی) و CTLA-4 (جهت تضعیف فعالیت و قطع ارتباطات سلولی).[۵][۶]

این پروتئین یک همکاری نزدیک و پایاپای با CD86 دارد.

جستارهای وابسته

[ویرایش]

بیشتر بخوانید

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 3 GRCh38: Ensembl release 89: ENSG00000121594 Ensembl, May 2017
  2. 1 2 3 GRCm38: Ensembl release 89: ENSMUSG00000075122 Ensembl, May 2017
  3. "Human PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  4. "Mouse PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  5. Peach RJ, Bajorath J, Naemura J, Leytze G, Greene J, Aruffo A, Linsley PS (September 1995). "Both extracellular immunoglobin-like domains of CD80 contain residues critical for binding T cell surface receptors CTLA-4 and CD28". The Journal of Biological Chemistry. 270 (36): 21181–7. doi:10.1074/jbc.270.36.21181. PMID 7545666.
  6. Stamper CC, Zhang Y, Tobin JF, Erbe DV, Ikemizu S, Davis SJ, Stahl ML, Seehra J, Somers WS, Mosyak L (March 2001). "Crystal structure of the B7-1/CTLA-4 complex that inhibits human immune responses". Nature. 410 (6828): 608–11. doi:10.1038/35069118. PMID 11279502.

پیوند به بیرون

[ویرایش]