Inlegwerk


Inlegwerk is een ambachtelijke techniek waarbij stukjes materiaal in een ander materiaal worden ingelegd om een decoratief patroon of een afbeelding te vormen. Het ingelegde materiaal ligt doorgaans vlak met het oppervlak van het basismateriaal.
Uitvoering
[bewerken | brontekst bewerken]Deze techniek wordt uitgevoerd door vaklieden die zich, als meester-steenkapper of meester-houtbewerker, specialiseren in het aanbrengen van ornamentale versieringen overeenkomstig de wensen van de opdrachtgever. Er bestaan verschillende vormen van inlegwerk, waarbij bepaalde technieken sterk cultuurgebonden zijn.
Inlegwerk komt voor in uiteenlopende culturele tradities, onder meer in objecten uit het Ottomaanse Rijk en het Safavidische Rijk, evenals in bredere kunsttradities uit het Midden-Oosten, Zuid-Azië en Oost-Azië. In India ontwikkelde zich bovendien een verfijnde techniek van steeninleg, waarbij halfedelstenen in marmer worden geplaatst. Een bekend voorbeeld hiervan is het mausoleum Taj Mahal, waar kleurrijke stenen in wit marmer zijn ingelegd; deze techniek staat bekend als pietra dura.
Materialen
[bewerken | brontekst bewerken]De keuze van het materiaal is afhankelijk van de beoogde functie en toepassing, aangezien niet alle objecten zich lenen voor inlegwerk. Zo wordt inlegwerk toegepast in de instrumentenbouw, maar ook bij de decoratieve afwerking van natuurstenen toepassingen. Voor deze techniek kunnen diverse materialen worden gebruikt, waaronder ivoor, parelmoer, hout, metaal, natuursteen en halfedelstenen.
Marqueterie
[bewerken | brontekst bewerken]Marqueterie betreft specifiek inlegwerk vervaardigd uit verschillende houtsoorten, dat wordt toegepast in zowel de instrumentenbouw, wapenkunde, houten speelgoed als de meubelkunst.
Natuursteen
[bewerken | brontekst bewerken]Deze techniek wordt toegepast bij gekleurde marmersoorten. Hoewel zij tegenwoordig vrijwel is uitgestorven, werd zij vroeger gebruikt voor de decoratieve versiering van natuurstenen vloeren, marmeren tafelbladen en grafstenen.