schuin

[1] De boeken staan schuin.

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  schuin    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• schuin

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘scheef’ voor het eerst aangetroffen in 1599

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	schuin	schuiner	schuinst
verbogen	schuine	schuinere	schuinste
partitief	schuins	schuiners	-

Bijvoeglijk naamwoord

schuin

1. in een niet-loodrechte richting

   • Hij sneed de worst in schuine richting in stukken. 

   ▸ 'Wel wat anders dan de vorige,' zei hij met een schuin hoofd.

   ▸ Een grote rij schuin naar voren staande tanden wordt zichtbaar wanneer hij lacht.

2. betrekking hebbend op seks

   • Hij zat weer schuine moppen te tappen. 

Verwante begrippen

• obsceen, scheef, schunnig

Afgeleide begrippen

• schuine streep, schuinen, schuingedrukt, schuinheid, schuins, schuinschrift, schuinte

Vertalingen

    1. niet-loodrecht   

Duits: schräg (de); onpassend schuin: schief (de) Engels: oblique (en), slanting (en), sloping (en)

Spaans: inclinado (es), oblicuo (es), soslayo (es)

    2. betrekking hebbend op seks   

Duits: schlüpfrig (de), anzüglich (de)

Werkwoord

vervoeging van
schuinen

schuin

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van schuinen
   

   • Ik schuin. 

2. gebiedende wijs van schuinen
   

   • Schuin! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van schuinen
   

   • Schuin je? 

Gangbaarheid

• Het woord schuin staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "schuin" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.