Feta

Fetaost

Fetaost eller feta (gresk φέτα) er den greske varianten av ein tradisjonell kvitostfamilie av syre- og løypefelt ost, laga av sauemjølk og geitemjølk, som er mogna og lagra i saltlake. Det finst liknande ostar frå til dømes Bulgaria under namnet sirene, i Romania under namnet telemea og i Tyrkia under namnet beyaz peynir.

Sjølv om tradisjonell fetaost kan lagast av mjølk frå berre sau og geit, finst det òg «fetaostar» laga av ei blanding av mjølk frå sau, geit og ku, eller berre av kumjølk. Det kan nyttast både rå og pasteurisert mjølk, men bruk av pasteurisert mjølk er å anbefale sidan dette gjev eit tryggare produkt. Ost som er svært lik fetaost har lang tradisjon i og blir laga under andre namn i heile Balkan-området, særleg i Bulgaria, Tyrkia og Romania i tillegg til Hellas, men blir òg laga andre stadar i verda som i Danmark, Italia, Frankrike, Israel og USA. Mange referansar pekar mot at den opphavlege fetaosten fyrst blei laga i området rundt Hellas, og i 2002 blei produktnamnet «feta» registrert som ei gresk verna opphavsnemning av Europakommisjonen. «Salatost» er eit døme på namn som blir brukt på norskproduserte ostar som liknar på feta.

Syrekultur

Til produksjon av feta kan ein nytta ulike typar syrekultur (også kalla startkultur). For industriell produksjon blir det ofte nytta ein mesofil syrekultur som består av ei blanding av Lactococcus laktis subsp. lactis og cremoris, til dømes R-703 og R-704 frå Chr. Hansen AS. Fordelen med denne kulturen er at han ikkje produserer CO₂ og at kulturen består av ein type mjølkesyrebakteriar som er raske syreprodusentar.

Ein kan òg nytta termofile syrekulturar, då i form av jogurt-syrekulturar beståande av Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus og Streptococcus thermophilus.

Leuconoctoc mesenteorides subsp. cremoris (ein mesofil bakterie) kan òg tilsettast i tillegg til kulturane nemnde over. Denne mjølkesyrekulturen blir tilsett når ein vil ha meir struktur (sprekker og hol) og aroma i osten, sidan han produserer CO₂ og aromakomponentar.

Kjelder

• Denne artikkelen bygger på «Feta» frå Wikipedia på bokmål, den 30. mars 2026.
  • Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:
• Jenkins, Steven. 1996. Cheese Primer. Workman Publishing, New York.
• Skeie, Siv. 2010. Forelesningshefte MVI 383C, ”Produksjon av Feta og Mozzarella”, Institutt for kjemi, bioteknologi og matvitenskap, Universitetet for miljø- og biovitenskap, Ås.
• Skeie, Siv. 2010. Øvingshefte MVI 383C, ”Ysting av Feta og Mozzarella”, Institutt for kjemi, bioteknologi og matvitenskap, Universitetet for miljø- og biovitenskap, Ås.
• Tamime, A.Y. 2006. Brined Cheeses. Blackwell Publishing, Ayr (UK).
• Walstra, P., Wouters, J.T.M., & Geurts, T.J. 2006. Dairy Science and Technology, second edition, Taylor and Francis Group, Boca Raton, London and New York.
• Waagner Nielsen, E., & Ullum, J.A. 1996. Mejerilære 2, Erhvervsskolernes forlag, Odense.

Bakgrunnsstoff

Commons har multimedium som gjeld: Feta