Areuse
Areuse i wiadukt kolejowy w Boudry | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Kanton | |
| Rzeka | |
| Długość | 31 km |
| Powierzchnia zlewni |
405 km² |
| Źródło | |
| Miejsce | La Doux w gminie Saint-Sulpice |
| Wysokość |
799 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | jezioro Neuchâtel |
| Miejsce |
na granicy gmin Boudry i Cortaillod |
| Wysokość |
431 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie Neuchâtel | |
Położenie na mapie Szwajcarii | |
Areuse – rzeka w Szwajcarii, główny ciek wodny kantonu Neuchâtel. Długość 31 km. Cały bieg na terenie Jury, w dystryktach Val-de-Travers i Boudry[1].
Początek daje rzece źródło typu wokluzyjskiego na wysokości 799 m n.p.m. w miejscowości La Doux w gminie Saint-Sulpice. Wody pochodzą z doliny Brévine (Lac des Taillères) i wschodniej części synkliny Verrières. Uchodzi do jeziora Neuchâtel na granicy gmin Boudry i Cortaillod, na wysokości 431 m n.p.m. Powierzchnia dorzecza wynosi 405 km²[2].
Od średniowiecza wody Areuse były wykorzystywane do połowu ryb. Zakaz żeglugi na całej długości cieku wprowadzono w 1943 r. w związku z wykorzystaniem wód do celów komunalnych: rzeka dostarcza wodę pitną dla 70% mieszkańców kantonu Neuchâtel, w tym poprzez ujęcia w Champ-du-Moulin (dla miasta Neuchâtel, od 1887), Moyats (dla miasta i gminy La Chaux-de-Fonds) i w Treymont (dla miasta i gminy Boudry)[2].
Energia wód Areuse była od dawna wykorzystywana przez różnorodne zakłady i warsztaty sytuowane wzdłuż jej biegu. Były to głównie młyny zbożowe (najstarszy notowany już w 1337 r.), tartaki (najstarszy działający od 1513 r.), papiernie (od 1677 r.), a także kuźnice, olejarnie, folusze, farbiarnie. W Champ-du-Moulin działał młyn prochowy (1722), w Noiraigue walcownia (1858) i cementownia (1861), w Saint-Sulpice fabryka masy drzewnej (1884). Od XVIII w. w dolnym biegu rzeki i wzdłuż sztucznych kanałów u jej ujścia, w Boudry i Cortaillod, działały wymagające dużych ilości wody fabryczki drukowanych tkanin bawełnianych (zwanych tu indiennes). Z czasem pomiędzy Noiraigue i Boudry powstało 6 niewielkich elektrowni wodnych[2].
Wzdłuż doliny Areuse, na odcinku od jej źródła po Pont des Clées (Boudry), biegnie międzynarodowa linia kolejowa z francuskiego Frasne przez Col des Verrières do Neuchâtel. Poprowadzona została wzdłuż lewego brzegu rzeki, na wysokości od 30 do 160 m ponad jej nurtem, z wykorzystaniem szeregu tuneli. W Travers dołącza do niej, biegnąca również od położonego u źródeł Areuse Saint-Sulpice, lokalna linia kolejowa, poprowadzona znacznie niżej, prawym brzegiem rzeki. Na odcinku od Rochefort po Saint-Sulpice, również w większości lewym brzegiem rzeki, powyżej wspomnianej linii kolejowej, biegnie droga nr 10 z Neuchâtel do granicy szwajcarsko-francuskiej w Les Verrières[1].
Pomiędzy miejscowościami Noiraigue i Boudry (przy różnicy wysokości wynoszącej 270 metrów), na terenie objętym rezerwatem przyrody Creux du Van et Gorges de l’Areuse, rzeka tworzy głęboki wąwóz zwany Gorges de l'Areuse[1]. Dzięki budowie sieci ścieżek i mostów oraz wytyczeniu szlaków turystycznych jest on dostępny już od 1875 r. i do dziś stanowi licznie odwiedzaną atrakcję turystyczną[2][3]. Znakowane szlaki turystyczne, zarówno piesze jak i rowerowe, towarzyszą obecnie korytu rzeki prawie na całej jego długości od źródła po ujście do jeziora Neuchâtel[1].
W samej dolinie rzeki, poniżej dolnego wylotu Gorges de l’Areuse, jeszcze przed pierwszymi zabudowaniami osiedla Champ-du-Moulin, znajduje się pochodzący z 1722 r. dom, zwany Maison Rousseau. We wrześniu 1764 r. spędził w nim tydzień, na botanizowaniu wraz z przyjaciółmi, Jean-Jacques Rousseau[3]. Obecnie w budynku mieści się samoobsługowe schronisko turystyczne dla grup, dysponujące 37 miejscami w salach wieloosobowych[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 Mapa turystyczna. [dostęp 2026-06-30].
- 1 2 3 4 Eric-André Klauser: "Areuse (rivière)", in: Dictionnaire historique de la Suisse (DHS), version de 1998 (article de l’ouvrage imprimé, remanié le 13.12.2002). En ligne: https://hls-dhs-dss.ch/fr/articles/045538/2002-12-13/, consulté le 30.06.2026
- 1 2 Suisse. Guide vert Michelin. Michelin et Cie, 1985, s. 47. ISBN 2-06-005-602-0.
- ↑ Location Maison Rousseau. [dostęp 2026-06-30].