Granatnik XM174
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
Aerojet Ordnance and Manufacturing Company |
| Rodzaj | |
| Historia | |
| Wyprodukowano |
224 szt. |
| Dane techniczne | |
| Kaliber |
40 mm |
| Nabój | |
| Magazynek |
12 nab. |
| Wymiary | |
| Długość |
712 mm |
| Masa | |
| broni |
7,25 kg |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku |
ok. 76 m/s |
| Szybkostrzelność teoretyczna |
ok. 300 strz./min |
| Zasięg skuteczny |
400 m |
XM174 – amerykański granatnik automatyczny skonstruowany w połowie lat 60. 160 granatników tego typu było używane przez US Air Force do osłony lotnisk. Wyprodukowano 224 granatniki w wersji XM174E1 zasilanych amunicją 40 x 46 mm SR. Ponadto powstało 8 granatników XM174E2 zasilanych nabojami M433 i M397, oraz 2 XM174E3 zasilane amunicją 40 × 46 mm z pociskami z dodatkowym napędem rakietowym.
XM174 był bronią automatyczną, samoczynno-samopowtarzalną. Automatyka broni działała na zasadzie odrzutu zamka swobodnego. Granatnik strzelał z zamka zamkniętego. Zasilanie z magazynka w kształcie spłaszczonego dysku mieszczącego 12 naboi. Granatnik był wyposażony w chwyt pistoletowy. Przyrządy celownicze od granatnika M79 składały się z celownika ramkowego i muszki. Granatnik był mocowany na podstawie trójnożnej M122 (od ukm-u M60), M2 (od ckm-u M1919A4) lub wspornikach na pojazdach.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Przemysław Kupidura, Ryszard Woźniak, Mirosław Zahor. Granatniki. Cz. II. „Nowa Technika Wojskowa”. 2000. nr 7. s. str. 18-25. ISSN 1230-1655.