Human Be-In
Human Be-In (lub A Gathering of the Tribes for Human Be-in) – happening zorganizowany w sobotę 14 stycznia 1967 roku w Golden Gate Park w San Francisco, w proteście przeciwko delegalizacji LSD[1] oraz w celu wspólnego zjednoczenia aktywistów politycznych z University of California w Berkeley i hippisów z dzielnicy Haight-Ashbury. W happeningu wzięło udział około 25000 ludzi[2.1]. Uznawane jest za wydarzenie przełomowe dla ruchu hippisowskiego[3].
Dwa dni przed happeningiem, 12 stycznia 1967, o godzinie 10 przed południem Gary Snyder, Jerry Rubin, Allen Cohen, Michael Bowen i Jay Thelin zorganizowali konferencję prasową w sklepie Print Mint (zlokalizowanym w tym samym budynku, w którym mieściła się pierwsza redakcja hippisowskiego czasopisma "San Francisco Oracle"). W czasie tej konferencji przekazano mediom komunikat o zbliżającym się wydarzeniu, w czasie którego dojdzie do zjednoczenia młodych aktywistów politycznych i młodych ludzi z Haight-Ashbury, co zapowiadać ma nową epokę w dziejach Stanów Zjednoczonych[4.1]. Data wydarzenia została ustalona przez astrologa Gavina Arthura, który twierdził, że będzie to dzień sprzyjający międzyludzkiej komunikacji, a także, że tego dnia liczba żyjącej na świecie ludności będzie równa liczbie wszystkich zmarłych w historii świata[4.2].
Happening promował m.in. plakat zaprojektowany przez Ricka Griffina, przedstawiający Indian (stanowiących dla hippisów symbol niewinności Ameryki[5]).
Happening rozpoczął o godzinie 10 rano Gary Snyder poprzez zadęcie w białą konchę[4.3]. Poeci Allen Ginsberg i Gary Snyder wprowadzili obecnych na parkowy plac, okrążając go i błogosławiąc ziemię[6.1]. Aż do godziny piątej po południu zebrani słuchali muzyki i tańczyli (zagrały m.in. grupy Grateful Dead, Quicksilver Messenger Service, Loading Zone, Country Joe and the Fish oraz Jefferson Airplane[6.1][2.2]). Obecni byli także aktywiści i artyści (m.in. Alan Watts, Michael McClure oraz Lenore Kandel), a także Timothy Leary[6.1]. Spożywano duże ilości LSD (znajdowało się ono m.in. w rozdawanych za darmo przez grupę teatralnych aktywistów The Diggers kanapkach z indykiem[6.2]). Dziećmi opiekowali się członkowie gangu motocyklowego Hells Angels[2.2][6.2]. Całego wydarzenia pilnowało jedynie dwóch policjantów[2.2].
Wydarzenie wzbudziło spore zainteresowanie mediów. Spotkało się też z gwałtowną reakcją władz miasta – zakazano m.in. wpuszczać do parku młodych ludzi ze śpiworami, przydzielono do służby w okolicy dodatkowe jednostki policyjne, a trasy autobusów zmieniono tak, żeby omijały hippisowską dzielnicę Haight-Ashbury[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Gregory L. Weiss: Grassroots medicine: the story of America's free health clinics. Lanham, Md.: Rowman Littlefield Publishers, 2006, s. 29. ISBN 978-0-7425-4070-5.
- William Lawlor: Beat Culture: Lifestyles, Icons, and Impact. ABC-CLIO. ISBN 978-1-85109-400-4.
- ↑ Timothy J. Gray: Gary Snyder and the Pacific Rim: creating countercultural community. Iowa City: University of Iowa Press, 2006, s. 227. ISBN 978-0-87745-976-7.
- Gene Anthony: Summer of Love: Haight-Ashbury at its Highest. Last Gasp Eco-Funnies. ISBN 978-0-86719-421-0.
- ↑ Brian R. Ward: The 1960s: A Documentary Reader (Uncovering the Past: Documentary Readers in American History). Wiley-Blackwell, s. 99. ISBN 978-1-4051-6330-9.
- Mikal Gilmore: Stories Done: Writings on the 1960s and Its Discontents. Free Press. ISBN 978-0-7432-8745-6.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Gene Anthony: Summer of Love: Haight-Ashbury at its Highest. Last Gasp Eco-Funnies. ISBN 978-0-86719-421-0. dostęp on-line
- Mikal Gilmore: Stories Done: Writings on the 1960s and Its Discontents. Free Press. ISBN 978-0-7432-8745-6. dostęp on-line
