apartigi

Esperanto

apart + ig + i ( eo , VE )

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	apartigis	apartigas	apartigos
Adjektiva aktiva participo	apartiginta	apartiganta	apartigonta
Adjektiva pasiva participo	apartigita	apartigata	apartigota
Substantiva aktiva participo	apartiginto	apartiganto	apartigonto
Substantiva pasiva participo	apartigito	apartigato	apartigoto
Adverba aktiva participo	apartiginte	apartigante	apartigonte
Adverba pasiva participo	apartigite	apartigate	apartigote
Moduso
Infinitivo	apartigi
Volativo	apartigu
Kondicionalo	apartigus

fari ion aparta
Mi apartigis la difektiĝintajn lampojn de la funkciantajn, kaj klopodos ripari la frue nomitajn.

Vidu ankaŭ: disigi, dismeti, dividi

Referencoj kaj literaturo

"reta-vortaro.de" apartigi
Kabe. Vortaro de Esperanto. Paris: Esperantista Centra Librejo, 1922. 2‑a eldono.