boleh

Bahasa Indonesia

boleh _[id]

bo‧leh Suara^ⓘ

Adverbia

1. diizinkan; tidak dilarang:
   anak-anak boleh menonton
2. dapat:
   Ia belum boleh berdiri karena belum sehat benar
   • 1950, Kementerian Komunikasi dan Digital, 20 Mei Pelopor 17 Agustus, Jakarta: Kementerian Penerangan Republik Indonesia, halaman 52:

     Memang mula-mula Budi Utomo berdasarkan kebudajaan dan bergerak dalam lapang pengadjaran, karena bangsa kita telah mempunjai kebudajaan jang tidak rendah, sedang kebudajaan adalah ukuran deradjad bangsa, sehingga ta' boleh diabaikan.

     [Memang mula-mula Budi Utomo berdasarkan kebudayaan dan bergerak dalam lapang pengajaran, karena bangsa kita telah mempunyai kebudayaan yang tidak rendah, sedang kebudayaan adalah ukuran derajat bangsa, sehingga tak boleh diabaikan.]

3. (klasik) · (arkais) · beroleh; mendapat:
   berdoalah, biar boleh anak raja

Entri turunan

Daftar turunan kata boleh

Frasa mengandung kata boleh

bolehan

bolehkan

bolehlah

bolehnya

kebolehan

membolehkan

memperbolehkan

seboleh-bolehnya

bolehnja

dibolehkan

Tolong pilah secara manual ke bawah subjudul yang relevan dengan menggunakan {{kotak daftar}}

Terjemahan

boleh

Bacaan lanjutan

• “boleh” di Kamus Besar Bahasa Indonesia, edisi VI (Daring), Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan Dasar dan Menengah Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Kanayatn

boleh _[knx]

Adverbia

1. boleh

Bahasa Melayu

boleh _[ms]

Adverbia

1. dapat, bisa

Bahasa Melayu Jambi

boleh _[jax]

Pelafalan

• Suara (Jambi Seberang)^ⓘ

Adverbia

1. ("Jambi Seberang") boleh:

   aku boleh mintak?..

   aku boleh minta?..