Jump to content

bonus

E Victionario

Latine

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
bonusImageAPI: /ˈbo.nus/(classice)
Syllabificatio phonetica: bo·nus morphologica: bon-us

Notatio

[+/-]

Bonus:

A lingua prisca Indeuropaea *dv-eno-, a radice *dev-.

Melior:

A radice Protindeuropaea *mel- “fortis.”

Optimus:

Fortasse a radice Protindeuropaea *op- “laborare” (cf. cognatum ops).

Nomen adiectivum

[+/-]

bŏn|us, -a, -um (comp. melior; superl. optimus; adverbium bene)

  1. Qui qualitates desiderabiles possidet; haud malus.

Declinatio

[+/-]
positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. bonus bona bonum nom. bonī bonae bona
gen. bonī bonae bonī gen. bonōrum bonārum bonōrum
dat. bonō bonae bonō dat. bonīs bonīs bonīs
acc. bonum bonam bonum acc. bonōs bonās bona
abl. bonō bonā bonō abl. bonīs bonīs bonīs
voc. bone bona bonum voc. bonī bonae bona
bonus comparativusdilatare ▼
bonus comparativuscollabi ▲
bonus superlativusdilatare ▼
bonus superlativuscollabi ▲
superlativus singularis superlativus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. optimus optima optimum nom. optimī optimae optima
gen. optimī optimae optimī gen. optimōrum optimārum optimōrum
dat. optimō optimae optimō dat. optimīs optimīs optimīs
acc. optimum optimam optimum acc. optimōs optimās optima
abl. optimō optimā optimō abl. optimīs optimīs optimīs
voc. optime optima optimum voc. optimī optimae optima

Usus

[+/-]
  • bonae artes
  • Cui bonō?

Dictiones collatae

[+/-]

Antonyma · contraria

[+/-]
  1. malus

Dictiones derivatae

[+/-]

Progenies

[+/-]

Translationes

[+/-]
Qualitates desiderabiles possidensdilatare ▼
Qualitates desiderabiles possidenscollabi ▲

Discretiva

Image bonus dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

[+/-]

Loci

M. Tullius Cicero
-106…-43
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

  • At vero aut honoribus aucti aut re familiari aut si aliud quippiam nacti sumus fortuiti boni aut depulimus mali, tum dis gratias agimus, tum nihil nostrae laudi adsumptum arbitramur. Num quis quod  bonus  vir esset gratias dis egit umquam? at quod dives, quod honoratus, quod incolumis. Iovemque optumum et maxumum ob eas res appellant, non quod nos iustos temperatos sapientes efficiat, sed quod salvos incolumis opulentos copiosos. —De natura deorum Ciceronis [1]

Vide etiam: bonus (Vicicitatio)

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - De natura deorum. (The Latin Library): Liber tertius. XXXVI. [87] bonus