cube

Un cube en rotacion. (1)

Occitan

Etimologia

• Del latin cubus deribat del grèc ancian κύβος, kýbos (« dat »).

Prononciacion

• /'kybe/, /'kybe/

Sillabas

cu | be (2)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cube	cubes
['kybe]	['kybes]

cube masculin

1. (geometria) exaèdre, poloèdre limitat per sièis carrats.
2. (per extension) Objècte de forma parallelepipedic pròche del cube.
3. (matematicas) Poténcia tresena representada pel simbòl ³.
   • a³ se dich « a al cube ».
   • Lo cube de 2 es 8.

Traduccions

alemand: Kubus (de) anglés: cube (en) catalan: cub (ca) espanhòl: cubo (es)

francés: cube (fr) italian: cubo (it) polonés: portugués: cubo (pt)

Forma de vèrb

cube

1. Primièra persona del singular al present del subjontiu de cubar.
2. Tresena persona del singular al present del subjontiu de cubar.

Anglés

Etimologia

• Del latin cubus deribat del grèc ancian κύβος, kýbos (« dat »).

Prononciacion

• /kjuːb/, /kjuːb/

Sillabas

cu | be (2)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cube	cubes

cube masculin

1. cube

Adjectiu

cube

1. cubic

Vèrb

cube

1. (artimetica) cubar
2. Formar un cube

Francés

Etimologia

• Del latin cubus deribat del grèc ancian κύβος, kýbos (« dat »).

Prononciacion

França (Lion) : escotar « cube »

Prononciacion

• /kyb/, /kyb/

Sillabas

cu | be (2)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cube	cubes
[kyb]

cube masculin

1. cube

Forma de vèrb

cube

1. Primièra persona del singular al present de l'indicatiu de cuber.
2. Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de cuber.
3. Primièra persona del singular al present del subjontiu de cuber.
4. Tresena persona del singular al present del subjontiu de cuber.
5. Segonda persona del singular a l'imperatiu present de cuber.