mandre

Occitan

Etimologia

(nom 1) Benlèn del latin martes

(nom 2) Benlèn del latin mamphur « cilindre de fusta »

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈmandɾe/, /ˈmandɾe/

provençau /ˈmãⁿdʀe/, /ˈmãⁿdʀe/

Sillabas

man|dra

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
mandre	mandres
[ˈmandɾe]	[ˈmandɾes]

mandre masculin, (femenin: mandra)

Un mandre

1. Zool. Mamifèr mascle carnivòr de la familha dels Canids (Vulpes vulpes).

Sinonims

• guèine
• rainal
• volp

Traduccions

Vulpes vulpes
albanés: dhelpër (sq) alemand: Fuchs (de) masculin anglés: fox (en) catalan: guineu (ca) femenin, guinarda (ca) femenin, guilla (ca) femenin, rabosa (ca) femenin chèc: liška (cs) espanhòl: zorro (es) masculin, raposa (es) femenin francés: renard (fr), goupil (fr) grèc: αλεπού (el) (alepoú)	ongrés: róka (hu) italian: volpe (it) japonés: 狐 (ja) (きつね, kitsune) neerlandés: vos (nl) polonés: lis (pl) portugués: raposa (pt) romanés: vulpe (ro) turc: tilki (tr)

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
mandre	mandres
[ˈmandɾe]	[ˈmandɾes]

mandre masculin

Un mandre

Lo mandre d'una traucadoira

1. Pèça de metal o de fusta que sovent fa dos còps un replec d'angle drech e que, plaçada al tème d’un axe o d’un ais, servís a far virar.
2. Partida d’una maquina-esplech ensarrant un objècte destinat a amodar una rotacion.
3. Cilindre de fusta o de metal dins unas industiras.
4. (Medecina) Tija prima de metal destinada a obstruir l’interior d'una agulha crava per injeccion, d'un catetèr o d'un trocart.
5. (anatomia, figurat) membre viril: vièch, vièt

Sinonims

Pèça amb fa dos còps un replec d'angle drech per far virar

• manada
• manivèla / manivela

Traduccions

Partida ensarrant un objècte, tija, ...
alemand: Dorn (de), Spannfutter (de), Bohrfutter (de), Futter (de) anglés: mandrel (en), toolholder (en), chuck (en) basc: catalan: mandrí (ca)	espanhòl: mandril (es) francés: mandrin (fr) italian: mandrino (it) portugués: mandril (pt)