Przejdź do zawartości

chluba

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈxluba], AS: [χluba]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. przedmiot dumy, powód do dumy
(1.2) stpol. śrpol. zob. chłuba[1][2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Reprezentacja Polski nie przyniosła nam chluby podczas Euro 2012.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. chłubliwy, chlubny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „chluba” w: Słownik staropolski, Stanisław Urbańczyk (red.), t. 1. A-Ćwirtnia, Polska Akademia Nauk, Gdańsk—Kraków—Łódź—Warszawa—Wrocław 1953–1955, s. 237.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „chluba” w: Słownik polszczyzny XVI wieku. Edycja internetowa, Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2010–, ISBN 978-83-65573-85-8.