Przejdź do zawartości

początek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

początek (język polski)

[edytuj]
Image
początek (1.1)
Image
początek (1.1) tunelu
wymowa:
IPA: [pɔˈt͡ʃɔ̃ntɛk], AS: [počõntek], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą ,
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) to, od czego się coś zaczyna
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela[1].
(1.1) Zaczął robić wszystko od początku.
(1.1) Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) dać początekbrać początek z / brać początek wna początku / z początkuod początku światazrobić dobry początek
synonimy:
(1.1) zaczątek, zalążek, źródło, inauguracja, start
antonimy:
(1.1) koniec, schyłek
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. początkowy, początkujący
przysł. początkowo
czas. począć dk., poczynać ndk., zapoczątkować dk., zapoczątkowywać ndk.
rzecz. początkujący mos, poczęcie n, poczynanie n
związki frazeologiczne:
dobre złego początkimiłe złego początki, lecz koniec żałosny
etymologia:
prasł. *počętъkъ[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Agnieszka Zagner, Na początku była obietnica, „Polityka nr 1”, 2008-05-07, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Księga Rodzaju 1,1, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Czesław Jakubiec).
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „początek” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.