İçeriğe atla

dede

Vikisözlük sitesinden
Image Ayrıca bakınız: Dede

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe

dede (belirtme hâli dedeyi, çoğulu dedeler)

  1. (aile, erkek) Torunu olan erkek; büyükbaba, büyükpeder, annenin ya da babanın babası
    • Gariptir ki Nuran, sizi dedesi -ve Mahur Beste'nin bestekârı- Tâlât Bey'in bir eşi olarak gördüğünden, akıbetinizi de az çok tahmin ediyordu.
      — Yunus ALICI, 2026, “Huzur'dan Olmuş Mümtaz'a”, Türk Dili, 890. sayı, s. 14
  2. ata
  3. (İslam) Mevlevi tarikatında çile doldurmuş olan dervişlere verilen ünvan.

Çekimleme

[düzenle]

Ünlem

[düzenle]

dede

  1. yaşlı erkeklere söylenen bir seslenme sözü.

Ayrıca bakınız

[düzenle]
Akrabalık [değiştir]
amca (emmi) · amca oğlu (emmizade) · amcazade · anne(ana) · baba · büyük anne (nene) · büyük baba (dede) · dayı · dayızade · dede · elti · enişte · erkek kardeş (birader) · görümce · hala · hanımanne · kardeş (kardaş) · karı · kaynana (kayınvalide) · kaynata (kayınpeder) · kayınbaba · kayınbirader · kız kardeş (bacı) · nine · teyze · teyzezade · yeğen

Kaynakça

[düzenle]

Türk Dil Kurumuna göre "dede" maddesi

Çeviriler

[düzenle]

çeviriler

Atasözleri

[düzenle]
[dede koruk yer, torununun dişi kamaşır]]
hacı hacı olmaz gitmekle Mekke'ye, dede dede olmaz gitmekle tekkeye