eo
Apariencia
Bretón
[editar]| eo | |
| pronunciación (AFI) | [ew] [e] [ə] |
| variantes | emañ |
Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del singular del presente de indicativo de bezañ.
- Ejemplo:
Me (an hini) eo.→ Soy yo.
- Ejemplo:
| eo | |
| clásico (AFI) | /ˈe.oː/ ⓘ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈe.o/ |
| silabación | e-ō |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | e.o, e.oː |
Etimología 1
[editar]Del protoitálico *ei-/*i-, y este del protoindoeuropeo *h₁ey-/*h₁i- ("ir").[1] Compárese el hitita i-ᶻⁱ ('ir'), ii̯ana-ⁱ/ii̯ani- ("marchar"), el sánscrito एति (éti, pres., 3.pers.sg., 'ir'), el griego antiguo εἶμι (eîmi, 'ir'), el tocario B yaṃ (pres., 3.pers.sg., "ir") y el gótico 𐌹̈𐌳𐌳𐌾𐌰 (iddja), pasado indicativo de 𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰𐌽 (gaggan, 'ir').[1]
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Ir, trasladarse de un lugar a otro.
- 2 Milicia
- Marchar (con idea de hostilidad).
- 3
- Extenderse por (díc. de cosas).
- 5
- Transcurrir, pasar en el tiempo.
- 6
- Marcar una cosa de un modo determinado.
- Uso: figurado
- 7
- Estar dispuesto a, proponerse (seguido de supino).
Conjugación
[editar]Conjugación de eō, īre, iī, itum (cuarta conjugación, irregular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | īre, īsse, iisse, īvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | īrī, īrier | |||||
| Participio activo | iēns, itūrus | |||||
| Participio pasivo | eundum, itum | |||||
| Gerundio | eundī, eundō, eundum | |||||
| Supino | itum, itū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego eō | tū īs | is, ea, id it | nōs īmus | vōs ītis | eī, eae, ea eunt |
| Pretérito imperfecto | ego ībam | tū ībās | is, ea, id ībat | nōs ībāmus | vōs ībātis | eī, eae, ea ībant |
| Futuro | ego ībō | tū ībis | is, ea, id ībit | nōs ībimus | vōs ībitis | eī, eae, ea ībunt |
| Pretérito perfecto | ego iī, īvī | tū īstī, iistī, īvistī | is, ea, id iit, īvit | nōs iimus, īvimus | vōs īstis, iistis, īvistis | eī, eae, ea iērunt, iēre, īvērunt, īvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego ieram, īveram | tū ierās, īverās | is, ea, id ierat, īverat | nōs ierāmus, īverāmus | vōs ierātis, īverātis | eī, eae, ea ierant, īverant |
| Futuro perfecto | ego ierō, īverō | tū ieris, īveris | is, ea, id ierit, īverit | nōs ierimus, īverimus | vōs ieritis, īveritis | eī, eae, ea ierint, īverint |
| Presente pasivo | ego ― | tū ― | is, ea, id ītur | nōs ― | vōs ― | eī, eae, ea ― |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego ― | tū ― | is, ea, id ībātur | nōs ― | vōs ― | eī, eae, ea ― |
| Futuro pasivo | ego ― | tū ― | is, ea, id ībitur | nōs ― | vōs ― | eī, eae, ea ― |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego eam | ut tū eās | ut is, ut ea, ut id eat | ut nōs eāmus | ut vōs eātis | ut eī, ut eae, ut ea eant |
| Pretérito imperfecto | ut ego īrem | ut tū īrēs | ut is, ut ea, ut id īret | ut nōs īrēmus | ut vōs īrētis | ut eī, ut eae, ut ea īrent |
| Pretérito perfecto | ut ego ierim, īverim | ut tū ierīs, īverīs | ut is, ut ea, ut id ierit, īverit | ut nōs ierīmus, īverīmus | ut vōs ierītis, īverītis | ut eī, ut eae, ut ea ierint, īverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego īssem, iissem, īvissem | ut tū īssēs, iissēs, īvissēs | ut is, ut ea, ut id īsset, iisset, īvisset | ut nōs īssēmus, iissēmus, īvissēmus | ut vōs īssētis, iissētis, īvissētis | ut eī, ut eae, ut ea īssent, iissent, īvissent |
| Presente pasivo | ut ego ― | ut tū ― | ut is, ut ea, ut id eātur | ut nōs ― | ut vōs ― | ut eī, ut eae, ut ea ― |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego ― | ut tū ― | ut is, ut ea, ut id īrētur | ut nōs ― | ut vōs ― | ut eī, ut eae, ut ea ― |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) ī | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) īte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) ītō | (is, ea, id) ītō | ― ― | (vōs) ītōte | (eī, eae, ea) euntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) ― | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) ― | (is, ea, id) ītor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) ― |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Información adicional
[editar]- Derivados: abeo, abitio, abitus, adeo, aditio, adito, aditus, ambio, ambitus, anteeo, antideo, circumeo, circueo, circumitio, circuitio, circumitus, circuitus, coeo, coetus, coitio, coitus, deeo, exeo, exitio, exitus, exitium, exitiabilis, exitialis, superexeo, ineo, initium, initio, inito, initus, intereo, interitio, interitus, introeo, intro, eo, introitus, subintroeo, itio, seditio, seditiosus, ito, itito, itus, nequeo, queo, obeo, obitus, pereo, dispereo, posteo, praeeo, praetor, praetorius, praetura, praetereo, praeteritus, prodeo, redeo, reditio, reditus, subeo, subitus, subito, subitarius, supereo, transeo, transitio, transitivus, intransitivus, transito, transitorius, transitus, veneo
Etimología 2
[editar]Adverbio de lugar
[editar]- 1
- Allí (con idea de movimiento).
Forma flexiva
[editar]Forma pronominal
[editar]- 1
- Forma del ablativo masculino singular de is .
- 2
- Forma del ablativo neutro singular de is .
Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 191-192. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
Categorías:
- Bretón
- BR:Formas verbales en indicativo
- Latín
- LA:Palabras llanas
- LA:Palabras bisílabas
- LA:Rimas:e.o
- LA:Rimas:e.oː
- LA:Palabras provenientes del protoitálico
- LA:Verbos intransitivos
- LA:Verbos
- LA:Milicia
- LA:Términos en sentido figurado
- LA:Verbos de la cuarta conjugación
- LA:Verbos irregulares
- LA:Adverbios de lugar
- LA:Adverbios
- LA:Formas pronominales en ablativo
- LA:Formas pronominales en singular
- LA:Formas pronominales en masculino
- LA:Formas pronominales en neutro