Zeelathyrus

Zeelathyrus
Taxonomische indeling
Rijk:	Plantae (planten)
Stam:	Embryophyta (landplanten)
Klasse:	Spermatopsida (zaadplanten)
Clade:	Bedektzadigen
Clade:	'Nieuwe' tweezaadlobbigen
Clade:	Fabiden
Orde:	Fabales
Familie:	Fabaceae (vlinderbloemenfamilie)
Onderfamilie:	Faboideae
Geslacht:	Lathyrus (lathyrus)
Soort
	Lathyrus japonicus; Willd. (1802)
	Afbeeldingen op Wikimedia Commons
	Zeelathyrus op Wikispecies
Portaal	Biologie

Zeelathyrus (Lathyrus japonicus) is een plantensoort uit de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae). De plant is giftig.

Determinatie

Zeelathyrus is een vaste, kruidachtige plant die hoogte kan bereiken van 15–100 cm. De iets vlezige, elliptische bladeren zijn veernervig, 1–4 cm lang en 0,5–1 cm breed. Het één-na-laatste en het eindstandige blaadje zijn vaak omgevormd tot ranken. De 1 cm lange en 1,5 cm brede steunblaadjes zijn driehoekig en hebben een spiesvormige voet. De plant bloeit in juni en juli met 14–22 mm grote bloemen die in het jonge stadium blauwpaars zijn, maar bij het ouder worden blauwachtig worden. De bloeiwijze is een tros met twee tot zeven bloemen. De zaden kunnen ook drijvend in het zeewater tot 5 jaar kiemkrachtig blijven, doordat ze hardschalig zijn.

Ecologie

Zeelathyrus komt voor tussen de basaltstenen van de zeedijken, bij zeeduinen en op vloedmerken. Door de vorming van stikstofwortelknolletjes wordt de bodem verrijkt met stikstof.

Pas als de zaadhuid beschadigd wordt door bijvoorbeeld het schuren over zand kan het zaad water opnemen en gaan kiemen. Ze worden zo over grote afstanden verspreid.

Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat zeelathyrus te boek als kensoort voor de klasse van vloedmerkgemeenschappen op zeedijken en rolkeistranden.

Verspreiding

Het verspreidingsgebied van zeelathyrus strekt zich uit over de noordelijke kusten van het noordelijk halfrond, langs de Grote Meren van Noord-Amerika en in Chili. In Europa komt de plant langs de Noordzeekust voor. De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst als zeer zeldzaam en stabiel tot iets toegenomen.