Przejdź do zawartości

rolnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: rolník roľník
Image
rolnicy (1.1)
wymowa:
, IPA: [ˈrɔlʲɲik], AS: [rolʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym
(1.2) zaw. absolwent szkoły rolniczej, specjalista w dziedzinie rolnictwa
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki[1].
(1.1) W 1978 roku rolnik Jan Wolski z Emilcina przeżył spotkanie z kosmitami[2].
(1.2) Zgodnie z rodzinną tradycją, musiałem zostać rolnikiem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) drobny rolnik • rolnik indywidualny / zrzeszony
(1.2) rolnik z zawodu • rolnik inżynierbyć rolnikiem z wykształcenia
synonimy:
(1.1) gospodarz; gw. (Górny Śląsk) bamber, bauer, pampóń
(1.2) agrotechnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) chłop, farmer, fellach, gazda, kolon, najmita, plantator, ranczer, hodowca, kosiarz, młocarz, ogrodnik, oracz, siewca, żniwiarz[3], reg. śl. siedlok
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rola ż, rolnictwo n, odrolnienie n, odrolnianie n
forma żeńska rolniczka ż
czas. odrolniać dk., odrolnić dk.
przym. rolniczy, rolny
przysł. rolniczo
związki frazeologiczne:
przysłowia: gdy Halina łąki zrosi, rolnik w wodzie siano kosikiedy w lutym wiatr z zachodu bywa, płonny rok rolnikom obiecywa
etymologia:
pol. rola + -nik
uwagi:
(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. Ryszard Ćwirlej, Tam ci będzie lepiej, Czwarta Strona, Poznań 2015, s. 255.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Fakt, nr 01.23 (19), Warszawa, 2004 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) roln. rolnik[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gbùr
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słowniczek polsko-kaszubski, Zawsze Pomorze.