... odwiedzania cmentarza po halloween i w tym roku się utrzymała. Poszliśmy zapalić lampki na grób sąsiadki, przeszliśmy przez cmentarz, porozmawiałyśmy ze sobą o tym, co w tym dniu ważne. Wspominaliśmy tych, którzy odeszli i których moje dzieci znają oraz tych, co odeszli, a których dzieciaki nigdy nie spotkały.
I już ostatni wpis podsumowujący nasz irlandzki halloween....
Artur w tym roku miał już tylko 6 dzieci do prowadzania, w tym 4 nie nasze :)
Gosia poszła do koleżanki, ale za to do nas przyszły psiapsiułki Moniki i Izabelki; tak to już jest, że każde z naszych dzieci ma bogate życie towarzyskie - w przeciwieństwie do nas :)
Dziewczyny tym razem sporo pomogły przy organizacji imprezy.
Gosia i Monia namalowały ogromne tablice tematyczne:
Iza przygotowała trójwymiarowy plakat:
Do tego głowa czarownicy "na szybko", do zawieszenia na dworze, przy drzwiach.
Do tego przygotowały lampiony z kartonów po mleku, które wystawiliśmy na dworze.
W oknie - tradycyjnie, nie ogarnęłam pajęczyn i dekoracja gotowa :) Jej mieszkańcy mają się dobrze.
Pierwszy raz dynie na parapecie :)
A na słodko.... oczywiście jabłka w czekoladzie...
...które rozdajemy jako prezenty:
Zamówienie Izabelki - czekoladowe ciasto Missisipi ubrane w pajęczynkę:
Na stole królowały też mumie, takie, jak przygotowałam do szkoły; tym razem robiły je Monia i Iza i poszło im świetnie! Były też mużdżki z preparowanego ryżu w białej czekoladzie(okraszone czerwonym barwnikiem), ale nie zachowały się do zdjęcia, podobnie, jak paluchy czarownicy.
Najmłodsza wyciągnęła sukienkę, którą uszyłam jej do przedszkola - 3 lata temu - i ciągała ją po domu. Taki mały słodziak...
...który zażyczył sobie być truposzem:
Monika, na prawdziwym halloween, wystąpiła jako marionetka. Usta sobie już rozmazała, bo pierwotnie nie były takie wielkie:
I na koniec mamuśka:
...która witała wszystkie dzieci w drzwiach:
I tym wpisem zamykamy październikowy temat strachów
