Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026
Ένας Αγιορείτης γέροντας.
«Ἕνας Ἁγιορείτης Γέροντας, ὅταν τόν ρώτησαν γιατί συμβαίνουν οἱ πυρκαϊές ἀπάντησε, ἁπλά,
ταπεινά καί σκεπτικά: "Διότι πολλοί ἔρχονται στό Ἅγιον Ὄρος γιά τό πράσινο κι ὄχι γιά τό μαῦρο!".
Ἐννοώντας πώς ἐπισκέπτονταιως τουρίστες γιά νά θαυμάσουν τίς φυσικές καλλονές κι όχι για τό μαύρο ράσο, δηλαδή να ωφεληθούν από τόν τρόπο τής ζωής τών μοναχών."
Ο πατριάρχης Χρύσανθος Νοταράς.
Νίκος Ματσόπουλος: Ὁ Πατριάρχης
Ἱεροσολύμων Χρύσανθος Νοταρᾶς «προμηθεύθηκε
ἀρκετά ἀστρονομικά ὄργανα καί τηλεσκόπια ἀπό διάφορες εὐρωπαϊκές πόλεις. Φαίνεται μάλιστα ὅτι κατεσκεύασε καί ὁρισμένα μόνος του. Διάφορα ὄργανα προφανῶς δικά του, βρέθηκαν στό μετόχι τοῦ Παναγίου Τάφου στήν Κων/πολι. Τό 1892, ὁ καθηγητής τῶν μαθηματικῶν Γ. Α. Ἀρβανιτάκης, ἀνακάλυψε στό ἐλαιοτριβεῖο τῆς μονῆς, ὅπου στεγαζόταν ἡ θεολογική Σχολή τοῦ Σταυροῦ, στά Ἱεροσόλυμα,
ἕνα διπλό ἀστρολάβο πού ἔφερε τήν ἐπιγραφή:
"Τοῦτο τό ὄργανο κατασκευάσθηκε ἀπ' τό μονα-χό Χρύσανθο, ὑπό τήν ὁδηγία τοῦ Cassini, γιά τούς ἀδελφούς του τῆς Ἱερουσαλήμ, ἵνα λατρεύωσι τόν Θεόν ἐν τοῖς ἔργοις Αὐτοῦ"
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Κοσμήματα του λόγου. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Όταν επισκέφθηκα τό Μεξικό.
«Ὅταν ἐπισκέφθηκα τό Μεξικό καί εἶδα τούς«ἐπιπλέοντες κήπους» τῆς λίμνης Xochimilco*, ἡ ὀμορφιά τους πλημμύρισε τήν καρδιά μου μέ ἔντονη τήν αἴσθησι τοῦ Θεϊκοῦ Καλλιτέχνη. Ἕνας ἄλλος ἄνθρωπος πού στεκόταν δίπλα μου φαινόταν ἐξίσου ἐντυπωσιασμένος. Παρόλα αὐτά, ὅμως, κάτι μοῦ ἔλεγ πώς δέν ἔβλεπε ὅ,τι ἐγώ ἔβλεπα· ἔτσι, τόν ρώτησα γιά τήν ἐντύπωσί του ἀπ’ τή γραφική ἐκείνη σκηνή. "Σκεφόμουν πῶς θά μποροῦσα νά ἀποχέτευα τό νερό, ὥστε νά δημιουργήσω περισσότερη γῆ", μοῦ ἀπάντησε. Ἕνας μηχανικός παρατηροῦσε τή λίμνη μέ τό δικό του τρόπο. Αὐτό, λοιπόν, δείχνει πώς ἐμεῖς βλέπουμε τά πράγματα σύμφωνα μέ τή διαφορετική νοοτροπία του ὁ καθένας καθώς καί τή διάθεσι»
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Κοσμήματα του λόγου. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Τί είπε ο Γαλιλαίος.
«Ὁ Γαλιλαῖος, ὅταν στά τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του εἶχε χάσει τό φῶς του, δέχθηκε τήν ἐπίθεσι ἑνός φανατικοῦ καί ἀμόρφωτου μοναχοῦ, πού τοῦ εἶπε ὅτι ὁ Θεός τόν τύφλωσε γιά νά τόν τιμωρήση...
Τότε ὁ Γαλιλαῖος τοῦ ἀπάντησε:
«Ὅταν ἐγώ, προτοῦ γεράσω, εἶχα τήν ὅρασί μου, πῆρα τή μεγάλη ἱκανοποίησι νά δῶ στόν οὐρανό τόσα δημιουργήματα τοῦ καλοῦ Θεοῦ, πού κανείς πρίν ἀπό ἐμένα δέν ἀξιώθηκε νά τά δῇ».
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Κοσμήματα του λόγου. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Μία μέρα ο Παππούς μου.....
«Μιά μέρα πολύ πρωΐ μᾶς ἐπισκέφθηκε ἕνας
πωλητής ἐλαιολάδου. Ὁ παπποῦς, πού σέ παρόμοιες περιπτώσεις ἔπαιρνε πρωτοβουλία, πραγματοποίησε
τή συναλλαγή γιά νά δοκιμάση τήν ποιότητα τοῦ λαδιοῦ, ἔδωσε ἐντολή στή νύφη του —νύφη ἀποκαλοῦσε τή γυναῖκα τοῦ γυιοῦ του— νά φέρη 2-3 αὐγά γιά νά τά τηγανίση, προκειμένου νά διαπιστώση τή
γνησιότητα τοῦ λαδιοῦ. Ἡ νύφη, ὑπάκουη ἔφερε ἀμέσως τά ἀπαραίτητα. Τό τζάκι ἔκαιγε καί σέ λίγα λεπτά ἡ ὀμελέτα ἦταν ἕτοιμη καί προσεφέρθη ὁλόκληρη μέ ἄφθονη ποσότητα ψωμιοῦ στό φιλοξενούμενο
πωλητή λαδιοῦ"
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Κοσμήματα του λόγου. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Αδάμ και Εύα....
«Ὁ Ἀδάμ δέν εἶδε τό Θεό νά δημιουργῆ τήν
Εὔα, καί ἡ Εὔα δέν εἶδε τό Θεό νά δημιουργῆ ὁτιδήποτε —ὅλα εἶχαν ἤδη γίνει. Μέ ἄλλα λόγια, τόσο ὁ Αδάμ ὅσο καί ἡ Εὔα ἔπρεπε νά πιστέψουν στο λόγο τοῦ Θεοῦ —ἔπρεπε νά ἔχουν πίστι.
Ὁ Ἀδάμ, τώρα, ἤξερε ὅτι δέν ὑπῆρχε ἄλλος στόν κόσμο σάν κι αὐτόν. Ὅταν, ὅμως, ξύπνησε, ἀφοῦ Θεός τόν ἔβαλε γιά ὕπνο, βρῆκε τήν ὄμορφη σύντροφό του. Καί ἤξερε ὅτι ὁ Θεός τήν ἔπλασε. Προφανῶς,
ὁ Θεός εἶπε στόν Ἀδάμ πῶς ἔπλασε τήν Εὔα, ὥστε να καταλάβη ὅτι τήν ἔπλασε ἀπό αὐτόν. Πώς ἰδιαίτερα ἡ σύντροφός του φτειάχθηκε ἀπ' τά δικά του ὀστά καί τή δική του σάρκα» .
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Κοσμήματα του λόγου. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Τό παράδειγμα.
«Βρίσκουμε ἕνα λαμπρό παράδειγμα στά
Πεπραγμένα τῆς Ἀκαδημίας Επιστημῶν. Δύο ἀδελφές, μετά το θάνατο τῆς μητέρας τους κληρονόμησαν μιά πορτοκαλιά. Καθεμιά ἀπό ἐκεῖνες ἀπαίτησε νά τήν ἔχη στην κατοχή της. Τελικά επειδή δέν ἤθελε ἡ μία νά τή διαθέση στήν ἄλλη, ἀποφάσισαν νά τή σχίσουν στα δύο, καί νά πάρουν ἀπό
αὐτή καθεμιά τό μισό. Τό δένδρο ὑπέστη τή μοῖρα στήν ὁποία καταδικάσθηκε τό παιδί τῆς ἐτυμηγορίας τοῦ Σολομῶντος. Μοιράσθηκε στα δύο: καθεμιά ἀπό τίς ἀδελφές μεταφύτευσε το μισό· καί, παράδοξο
πράγμα, τό δένδρο διαιρεμένο ἀπό τό ἀδελφικό μίσος, καλύφθηκε ἀπό τή φύσι μέ περίβλημα ξυλώδους ἱστοῦ»
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Κοσμήματα του λόγου. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Διαβάζουμε...
Ὁ ὅσιος Βενέδικτος «πρός ἕνα ἀσκητή, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐφεύρει νέο ἐπίπεδο ἁγιότητος, ἀφοῦ ἁλυσόδεσε τόν ἑαυτό του πάνω σε βράχο, ἀπέστειλε τό ἑξῆς μήνυμα: “σπάσε τήν αλυσίδα σου, διότι ὁ ἀληθινός
ὑπηρέτης τοῦ Θεοῦ εἶναι ἁλυσοδεμένος ὄχι μέ σίδηρο πάνω στα βράχια, αλλά διά τοῦ αἰσθήματος τῆς δικαιοσύνης πρός τό Χριστό"
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Κοσμήματα του λόγου. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Πέμπτη 16 Ιουλίου 2026
«Το έλεος του Θεού μας κρατάει ακόμα...»
«Το έλεος του Θεού μας κρατάει ακόμα...»
«Νομίζω ότι στις μέρες μας ο κόσμος «απελευθερώνεται» υπερβολικά. Αποτινάζει τον Θεό. Δεν Τον χρειάζεται πλέον. Και ο Θεός εξακολουθεί να κρατάει τον κόσμο επειδή, λοιπόν..., τον ελεεί. Αντί να γνωρίζει ότι είναι ανύπαρκτος, εξακολουθεί να τον κρατάει. Και θα τολμούσα να πω ότι τουλάχιστον τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να ζητήσουμε από τον Θεό βοήθεια, να μας κρατήσει ακίνητους. Γιατί, αν ήταν στην ανθρώπινη κακία, ο Θεός θα μπορούσε να μας είχε χάσει προ πολλού.»
— Άγιος Σοφιανός του Αντίμ
Περί θανάτου λόγος.
Ο θάνατος είναι μια από τις λίγες αλήθειες που κανείς δεν μπορεί να αποφύγει. Στη χριστιανική παράδοση, δεν θεωρείται απλώς ως τέλος, αλλά ως πέρασμα.
Μια παροιμία που αποδίδεται στον Άγιο Ισαάκ τον Σύρο λέει:
«Να θυμάσαι τον θάνατο και δεν θα αμαρτήσεις εύκολα».
Το θέμα δεν είναι να ζεις με φόβο, αλλά με διαύγεια. Όταν κάποιος θυμάται ότι η ζωή είναι φευγαλέα, αρχίζει να εκτιμά την αγάπη περισσότερο από την υπερηφάνεια, τη συγχώρεση περισσότερο από την εκδίκηση και την καλοσύνη περισσότερο από το στιγμιαίο κέρδος.
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αθωνίτης είπε επίσης ότι η ανάμνηση του θανάτου μπορεί να φέρει ειρήνη, επειδή μας βοηθά να μην απολυτοποιούμε τα προβλήματα αυτής της ζωής. Αν όλα είναι φευγαλέα, τότε ούτε ο πόνος ούτε η αδικία έχουν τον τελευταίο λόγο.
Στη χριστιανική πίστη, ο θάνατος δεν είναι η νίκη του σκότους, αλλά η πύλη προς μια συνάντηση με τον Θεό. Γι' αυτό οι Χριστιανοί προσεύχονται όχι μόνο για μια μακρά ζωή, αλλά για ένα «χριστιανικό τέλος της ζωής μας, χωρίς πόνο, χωρίς αγώνα, με ειρήνη».
«Ζήσε κάθε μέρα με τέτοιο τρόπο ώστε, αν ήταν η τελευταία σου, να μην μετανιώσεις που αγάπησες λίγο, που συγχώρεσες πολύ σκληρά ή που ανέβαλες το καλό που θα μπορούσες να κάνεις σήμερα».
Λίγα λόγια για την προσευχή για τον κόσμο.
Λίγα λόγια για την προσευχή για τον κόσμο
Ως παιδιά του Θεού, καλούμαστε να προσευχόμαστε όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για όσους δεν γνωρίζουν ακόμη τον Κύριο. Η προσευχή είναι μια επίδειξη αγάπης και πίστης, και ο Θεός μπορεί να αλλάξει κάθε καρδιά.
Ας μην ξεχνάμε να μεσιτεύουμε για τους χαμένους, για τις οικογένειές μας, για τους φίλους και για όλους τους ανθρώπους, έχοντας την πεποίθηση ότι ο Θεός ακούει και ενεργεί στον χρόνο Του.
«Προσεύχεστε ο ένας για τον άλλον». (Ιάκωβος 1:16)
Αμήν.
Πριν κοιμηθείς.
«Πριν κοιμηθείς, κάνε ειρήνη με όλους στην καρδιά σου και ευχαρίστησε τον Θεό για όλα. Αν τελειώσεις την ημέρα σου με προσευχή και ευγνωμοσύνη, ο ύπνος σου θα είναι γαλήνιος και η ψυχή σου θα βρει ανάπαυση.» – εμπνευσμένο από τις διδασκαλίες του Αγίου Παϊσίου του Αθωνίτου.
Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας προτρέπει να μην πηγαίνουμε για ύπνο χωρίς προσευχή, λέγοντας ότι το κρεβάτι πρέπει να είναι το θυσιαστήριό μας και η προσευχή το κάλυμμα της ψυχής μας.
Ας κοιμηθούμε απόψε με τη σκέψη: «Κύριε, στα χέρια Σου εμπιστεύομαι την ψυχή μου και όλους τους αγαπημένους μου. Ας γίνει το άγιο θέλημά Σου!»
Ευλογημένη νύχτα και με ειρήνη στην ψυχή!
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ.
«“Ο Σταυρός", υπογραμμίζει ὁ Μητροπολίτης
Μόσχας Φιλάρετος, "εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Πατρός, πού θυσιάζει τόν Υἱό· ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ πού δέχεται να θυσιασθῆ ἡ ἀγάπη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,πού θριαμβεύει διά τῆς ἀηττήτου δυνάμεως τῆς θυσίας"»
Η εικόνα της Αγίας Μαρίνας.
Σχεδόν σε κάθε εικόνα της Αγίας Μαρίνας
υπάρχει μια παράσταση που προκαλεί εντύπωση.
Σε μία βλέπουμε την Αγία
να κρατά τον διάβολο από τα κέρατα.
Πολλοί ίσως να το βλέπουν
σαν μια υπερβολή της αγιογραφίας.
Όμως η Εκκλησία δεν ζωγραφίζει
παραμύθια αλλά θεολογία.
Η εικόνα αυτή δεν θέλει να μας πει ότι η Αγία
ήταν σωματικά πιο δυνατή από τον διάβολο.
Ο διάβολος είναι πνεύμα και
ασφαλώς δεν πιάνεται από τα κέρατα.
Τα κέρατα ξέρουμε ωστόσο
ότι είναι το σημείο με το οποίο ένα ζώο επιτίθεται.
Η Αγία λοιπόν
πιάνει ακριβώς από εκεί τον διάβολο,
από το σημείο δηλ. της δύναμης του.
Αυτό συμβολίζει
ότι με την χάρη του Θεού ο αγωνιστής χριστιανός
δεν αμύνεται απλώς απέναντι στο κακό,
αλλά και το αφοπλίζει
εκεί όπου φαίνεται ισχυρότερο.
Έτσι εκείνο που άλλοτε
αποτελούσε όπλο του εχθρού,
μετατρέπεται σε σημείο της ήττας του.
Η Αγία Μαρίνα όμως
δεν είναι ηρωίδα επειδή νίκησε τον διάβολο.
Είναι Αγία επειδή ακριβώς
άφησε τον Χριστό να νικήσει μέσα της.
Σε άλλη απεικόνιση βλέπουμε την Αγία
να έχει ανοιχτή την αριστερή της παλάμη, γιατί;
Αυτή η κίνηση απευθύνεται στον διάβολο
και είναι σαν του λέει "Ως εδώ’’...
Αυτό το ‘’φθάνει πια’’ που η αλήθεια είναι
πολύ μας δυσκολεύει
να το πούμε στον πειρασμό
που μας πολιορκεί,
έτσι μέσα από την καρδιά μας....
Η χειρονομία της Αγίας είναι
χειρονομία ενός ανθρώπου
που έπαψε να διαπραγματεύεται με τον πειρασμό.
Δεν συζητά πλέον μαζί του, δεν συμβιβάζεται.
Του αντιστέκεται "στερεός τῇ πίστει".
Και ενώ το ένα χέρι αρνείται τον διάβολο,
το άλλο βλέπουμε να κρατά τον Σταυρό.
Αυτή είναι όλη η πνευματική ζωή μας.
Δεν αρκεί να πούμε ‘’όχι’’ στο κακό
χρειάζεται συγχρόνως
να κρατηθούμε κι από τον Χριστό.
Γιατί μόνο τότε το ‘’όχι’’ γίνεται νίκη
και όχι απλώς μια πρόσκαιρη αντίσταση.
Βοήθεια όλων τούτη η μικρή Αγία κοπέλα
(για δεν ξέρω εάν το ήξερες
όταν μαρτύρησε ήταν περίπου 15 χρόνων!!!)
Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου.
Αρχάγγελος Μιχαήλ.
Ζύγιση Υποθέσεων (Ψυχόσταση)
Στη ζωγραφική και στις λαϊκές ιστορίες, συχνά συναντάται η εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ που κρατάει μια ζυγαριά.
Αν και ο ίδιος ο Χριστός είναι ο Αρχάγγελος, είναι υπηρέτης της δίκαιης πρόνοιας του Θεού, η οποία αποκαλύπτει την αληθινή κατάσταση της ανθρώπινης ψυχής. Αυτή τη στιγμή, συχνά αντιμετωπίζει τις σκοτεινές δυνάμεις που προσπαθούν να μεγεθύνουν τις ανθρώπινες αμαρτίες, ενώ ο Μιχαήλ προστατεύει την ψυχή και εφιστά την προσοχή σε κάθε, ακόμη και την πιο μικρή, καλή πράξη.
Πολεμιστής και Υπερασπιστής
Ως αρχιστράτηγος του ουράνιου στρατού (Αρχιστρατήγος), ο Αρχάγγελος Μιχαήλ συνεχίζει να πολεμά τις δυνάμεις του κακού ακόμη και κατά τη διάρκεια της Τελικής Κρίσης.
Νίκη επί του Αντίχριστου: Συμμετέχει ενεργά στην τελική νίκη επί των δυνάμεων του κακού, νικώντας τον Σατανά και τον στρατό του.
Διαχωρισμός: Η διακονία του εκδηλώνεται στο γεγονός ότι, με το θέλημα του Θεού, οι δίκαιοι χωρίζονται από τους ασεβείς και η επιρροή του κακού απομακρύνεται από εκείνους που είναι άξιοι να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών.
Κάποτε, ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης ενημερώθηκε ότι η χορωδία τραγουδούσε άσχημα και αταίριαστα.
Το πιο σημαντικό είναι να έχεις αγάπη για το πνευματικό τραγούδι.
Κάποτε, ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης ενημερώθηκε ότι η χορωδία τραγουδούσε άσχημα και αταίριαστα.
Αυτός απάντησε: «Ας τραγουδήσουν. Κάθε πνοή δοξάζει τον Κύριο». Οι βάτραχοι κρώζουν - και ο Κύριος δέχεται το κρώξιμά τους· ένας λύκος ουρλιάζει - και ο Κύριος το δέχεται· ο Κύριος δέχεται τα πάντα. Αν υπάρχει αγάπη για το τραγούδι, ο Κύριος θα βοηθήσει και θα δώσει σοφία.
ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΙΡΟΝΟΦ.
Μεθοδίειον!!!!!
Μία ακόμη υμνολογική έκδοσις, καρπός της προς τους Αγίους μας αγάπης του π. Γρηγορίου Νανακούδη με την εκδοτική φροντίδα των εκδόσεων ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ.
Ο συγκεκριμένος τόμος εξεδόθη τη προτροπή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ύδρας κ. Εφραίμ, προκειμένου να τιμηθούν οι δύο Άγιοι Μεθόδιοι· ο ιερομάρτυς και αρχιεπίσκοπος Πατάρων, καθώς και ο Ομολογητής Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.
Ο επίσκοπος των Πατάρων της ευλογημένης μικρασιατικής γης μας διδάσκει, δια μεν των συγγραμμάτων του το ασκητικό ήθος, διά δε του μαρτυρίου του την μέχρις αίματος αφοσίωση του εις το Ευαγγέλιο.
Ο νεώτερος Μεθόδιος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ανεδείχθη υπέρμαχος της αληθούς πίστεως, ριζοτόμος των αιρέσεων, αναστηλωτής των Αγίων Εικόνων και διακριτικός οιακοστρόφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.
Άγιος Ιώβ της Ουγκλέα, ο πρώτος σύγχρονος άγιος από το Μαραμούρες –
- Άγιος Ιώβ της Ουγκλέα, ο πρώτος σύγχρονος άγιος από το Μαραμούρες –
15 Ιουλίου
- 60 χιλιόμετρα από το Σιγκέτου Μαρματούρε, στο «Μικρό Μαραμούρε» στη δεξιά πλευρά του ποταμού Τίσα, βρίσκονται τα ολόκληρα και ευωδιαστά λείψανα του Αγίου Ιώβ της Ουγκλέα.
- Λίγοι γνωρίζουν, ωστόσο, ότι ο Άγιος, που αγιοποιήθηκε το 2008 από την Εκκλησία της Ουκρανίας, είναι γιος του Μαραμούρε. Στην πραγματικότητα, ο Άγιος Ιώβ της Ουγκλέα είναι ο πρώτος σύγχρονος άγιος που αναφέρεται στο Συναξάρι.
Στις 22 Οκτωβρίου 2007, ένα πλήθος ηγουμένων, αρχιερέων, ιερέων, μοναχών και πιστών εκταφούσε το σώμα του Ίωνα Κοντρέα.
- Ξαφνικά, ακούστηκαν κραυγές χαράς: «Σταυρός! Ολόκληρο!». Το σώμα βρέθηκε ακέραιο και ευωδιαστό. Τα ιερά λείψανα ανέδιδαν ένα ευχάριστο άρωμα φρεσκοκομμένων λουλουδιών. Ένα χρόνο αργότερα, ο Ιωάννης Κοντρέα έγινε ο Άγιος Ιώβ της Ουγκλέα. Η αγιοποίηση έλαβε χώρα στις 18 Σεπτεμβρίου 2008.
Της λειτουργίας προεξήρχε ο Μακαριώτατος Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Βλαδίμηρος. Παρά τον κρύο και βροχερό καιρό, συμμετείχαν πάνω από 30.000 πιστοί, σύμφωνα με εκτιμήσεις των αρχών, συμπεριλαμβανομένων 12 ιεραρχών, του Παναγιωτάτου Μητροπολίτη Τσερνίβτσι Ονούφριου και του Παναγιωτάτου Αρχιεπισκόπου Λβιβ Αυγουστίνου, και μιας αντιπροσωπείας από το Μαραμούρες, με επικεφαλής τον Παναγιώτατο Ιουστίνο του Σιγκέτ.
- Η λειψανοθήκη με τα ιερά λείψανα του Ιώβ του Ούγκλεα τοποθετήθηκε στην εκκλησία στην πόλη Ούγκλεα Μίκα. Και από τότε, πολλοί προσκυνητές έχουν έρθει για να προσκυνήσουν εκεί, συγκεντρώνοντας πολλές μαρτυρίες για τα θαύματα που έκανε ο Άγιος Ιώβ.
Αν και τα θαυματουργά λείψανα του Αγίου Ιώβ του Ούγκλεα βρίσκονται μόλις 60 χιλιόμετρα από το Σιγκέτ, λίγοι κάτοικοι του Μαραμούρες γνωρίζουν ότι έχουν προστάτη στην Ούγκλεα.
ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ - ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΓΑΛΑΞΕΙΔΙΟΥ.
ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ - ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΓΑΛΑΞΕΙΔΙΟΥ
ΕΚΔΟΣΗ "ΔΙΚΤΥΟ ΔΕΛΦΩΝ" 2021
Άλλο ένα κείμενο προερχόμενο από τον Ύστερο Μεσαίωνα και την Τουρκοκρατία που θα είχε χαθεί για πάντα και βρέθηκε τελείως συμπτωματικά. Το 1864 ο ιστοριοδίφης Κωνσταντίνος Σάθας (καταγόμενος μάλιστα από τη περιοχή), ανακάλυψε στα ερείπια της Μονής Σωτήρος λίγο έξω από το Γαλαξείδι το συγκεκριμένο χειρόγραφο σε μία κρύπτη, σ'έναν από τους ελάχιστους τοίχους του μοναστηριού που ακόμη στέκονταν.
Το κείμενο (που ολοκληρώθηκε μάλλον το 1703) περιλαμβάνει γεγονότα από τον 10ο ως τον 17ο αιώνα, βασισμένο σε άλλα χειρόγραφα χαμένα επίσης, που σώζονταν τότε στη Μονή. Η γλώσσα, λαική με λόγια στοιχεία, είναι πολύ απλή και κατανοητή κι αφορά ουσιαστικά όλον το νομό Φωκίδας, αφού τα γεγονότα καλύπτουν την Άμφισσα, το Λιδωρίκι κι άλλα χωριά της περιοχής.
Αποτελεί μία εξαιρετική πηγή για την ιστορία των απλών ανθρώπων της εποχής, ο μοναχός - συγγραφέας ήταν ένας από αυτούς. Είχε λογοτεχνικό ταλέντο και βιώνουμε μαζί του, στις περιγραφές του, τα βάσανα και τις ταλαιπωρίες των ντόπιων διαμέσου των αιώνων, έρμαιο στα χέρια πολλών κατακτητών. Πρόσωπα ανώνυμα, που δε σταματούσαν ποτέ να αγωνίζονται και να δημιουργούν από την αρχή, μέσα από τις στάχτες της καταστροφής.
Βρήκα το βιβλίο στο Ναυτικό Μουσείο του Γαλαξειδίου, συνιστάται μία εκδρομή - περιήγηση στην περιοχή...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
