Αυτά που μας μαθαίνουν τα παιδιά: Μάθημα 2ο

Γεια σε όλους!!

Επανέρχομαι με τα μαθήματα που παίρνουμε από τα παιδιά μας και γιατί είναι σημαντικό να «παρακολουθούμε» αυτά τα μικρά πλασματάκια για να μαθαίνουμε από αυτά.

Ίσως να είμαι από τους λίγους γονείς, δε ξέρω… ή όχι και τόσο λίγους πλέον που πιστεύουν πως οι μεγάλοι μαθαίνουν από τους μικρούς στον ίδιο βαθμό αλλά με άλλο τρόπο από τον οποίο μαθαίνουν οι μικροί από τους μεγάλους.

Τα παιδιά είναι πάνω-κάτω γνωστό τι έχουν να μάθουν από εμάς. Εμείς όμως γνωρίζουμε το πλούτο που έχουν να μας δώσουν;

Μάθημα 2ο λοιπόν...

Το παιδί είναι πάντα εκεί για εσένα και οφείλεις και εσύ σα γονέας, ακόμη και μόνο για αυτό το λόγο να είσαι πάντα εκεί για εκείνο!

Φυσικά και υπάρχουν πολλοί μεγάλοι ή και ακόμη σπουδαιότεροι λόγοι να είσαι εκεί για το παιδί σου αλλά αυτός ο ταπεινός λόγος μου δίνει ιδιαίτερη σημασία προσωπικά.

Το γεγονός ότι τρέχω να τα προλάβω όλα σαν εργαζόμενη μαμά αλλά και γυναίκα και αντίστοιχα ο σύζυγος μου σαν εργαζόμενος πατέρας αλλά και άντρας και νιώθουμε τις τύψεις μας όταν δεν έχουμε όλο το χρόνο που θα θέλαμε με το παιδί και προσπαθούμε να καλύψουμε τα κενά που δημιουργούνται αφού ούτως ή άλλως κανείς δε τα προλαβαίνει όλα, αλλά εκείνο το πλάσμα σε αγκαλιάζει μόλις σε βλέπει και σου λέει "μου έλειψες"….. κρύβει όλη τη σημασία του κόσμου!

Οκ, μπορεί να δεις και λίγα «μουτράκια» όμως στην ουσία δε σου κρατά κακία, είναι εκεί… σε περιμένει. Μα, θα κάνει κάποια αντίδραση ή νευράκια, μα, θα κλάψει χωρίς λόγο όμως είναι άνθρωπος! Ένας άνθρωπος που του έλειψες… Tου έλειψαν οι δύο σημαντικότεροι άνθρωποι της ζωής του και είναι λογικό να νιώθει και να εκφράζει συναισθήματα που δε μπορεί να ελέγξει.
Το νόημα όμως παραμένει ίδιο… Είναι εκεί για εσένα.

Εσύ είσαι εκεί τότε για να το βοηθήσεις να καταλαγιάσει όλο αυτό και να νιώσει ασφάλεια και θαλπωρή;

Σε περιμένει να γυρίσεις από τη δουλειά, την υποχρέωση, τις δουλειές του σπιτιού ή τα μαθήματα γιατί πολύ απλά σε έχει ανάγκη.

Εσύ συνειδητοποιείς πόσο έχεις ανάγκη αυτό το πλάσμα και την οικογένεια σου;

Και όταν λέω να είσαι εκεί εσύ σα γονέας, δεν εννοώ φυσικά 24/7. Εννοώ ποιοτικά, πραγματικά , με ουσία και με νόημα.

Να έχετε μια σχέση εμπιστοσύνης που το παιδί θα ξέρει πως μπορεί μαζί σου να είναι ο εαυτός του, να σου μιλήσει και για τα καλά που έκανε και για τα λάθη του. Να μοιράζεστε εμπειρίες και στιγμές.
Να ανθίζει η μεταξύ σας σχέση.

Να βγει έπειτα ένας γεμάτος από αγάπη, ολοκληρωμένος άνθρωπος…!

Σας κάνει νόημα η παραπάνω ανάρτηση;

Θα ήθελα τα σχόλια σας.


Υ.Γ. Σας προτρέπω να προσθέσετε και εσείς αναρτήσεις με τα μαθήματα που παίρνετε από τα παιδιά σας με το hashtag  #τιεμαθααποταπαιδια , για να γίνουμε πολλοί....!

Κατερίνα Βαλσαμίδη

Practitioner Coach

Ο Άνθρωπος... τι είναι τελικά;

Άνθρωπος.

Τι σου είναι ο Άνθρωπος….

Συχνά δε το διαπιστώνουμε αυτό;

Αυτό που όλοι γνωρίζουμε αλλά αρνούμαστε να συνειδητοποιήσουμε και να εφαρμόσουμε συνειδητά στη ζωή μας είναι πως ο άνθρωπος δεν είναι μονοδιάστατος.

Ο άνθρωπος είναι Ψυχή, Σώμα, Νους, Συναίσθημα και ότι συνεπάγεται το κάθε ένα από αυτά (και συνεπάγονται πολλά και σημαντικά….)

Artist:Indrajit Khambe

Γιατί λοιπόν επικεντρωνόμαστε σε μία μόνο πλευρά ή πολλές φορές και σε καμία, παρά ζούμε ωσάν μαλάκια ;

Ο άνθρωπος δε δημιουργήθηκε για να αναπνέει και να επιβιώνει.

Δεν είναι αυτός ο σκοπός του…

Ο άνθρωπος αφού καλύψει τις βασικές του ανάγκες, είναι φτιαγμένος στην ουσία για να φτάσει στην Αυτοπραγμάτωση!

Όλοι μας ανεξαιρέτου είμαστε ικανοί και έχουμε ή μπορούμε να αναπτύξουμε τις απαραίτητες δεξιότητες για να φτάσουμε στο ανώτερο επίπεδο, αυτό της αυτοπραγμάτωσης (σύμφωνα και με τη πυραμίδα του Maslow).

Πρόκειται για τις Ανάγκες ολοκλήρωσης που σύμφωνα με αυτή τη πηγή:

"πρόκειται για την ανώτερη κατηγορία αναγκών και αφορά στις ανάγκες που έχει ο άνθρωπος για να γίνει αυτό που ονειρεύεται. Οτιδήποτε και αν είναι αυτό και μπορεί να το πετύχει, εξαντλώντας όλη τη δυναμικότητά του.... "

Πολλοί όμως λόγω συνθηκών παραμένουμε στα πολύ βασικά επίπεδα, αυτά της κάλυψης των βασικών για τη ζωή αναγκών και της εξασφάλισης ασφάλειας.

Άλλοτε αυτό ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα και άλλοτε είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε βάσει των πεποιθήσεων , σκέψεων και συμπεριφορών μας.

Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν για να αλλάξουμε τη στασιμότητα και τις δυσκολίες που βιώνουμε;

Στο επίπεδο που δε δυσκολεύουν τη ζωή μας σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα τα οποία να μας εμποδίζουν από το να είμαστε λειτουργικοί στη καθημερινότητα μας, μπορούμε να βελτιώσουμε τις συνθήκες της ζωής μας και το πως βλέπουμε το μέλλον μας και όλα εφόσον εργαστούμε με τον εαυτό μας!

Ακόμη όμως και στη περίπτωση που είμαστε ήδη πετυχημένοι αλλά θέλουμε να κάνουμε ένα ακόμη βήμα πιο πέρα ή θέλουμε να αλλάξουμε πορεία, όλα είναι εφικτά με τη σωστή ενδυνάμωση, αρκεί να ενδιαφερόμαστε να καταλάβουμε το που βρισκόμαστε σήμερα και που στοχεύουμε να πάμε, να θέλουμε να αλλάξουμε και να προσαρμόσουμε ό,τι εμποδίζει αυτή τη πορεία, να δουλέψουμε με τον εαυτό μας με υπευθυνότητα και το βασικότερο να πάρουμε μπρος! Να προχωρήσουμε σε δράση, να πάρουμε τις αποφάσεις και να ξεκινήσουμε να τις υλοποιούμε με μικρά και σταθερά βήματα!

Ο Άνθρωπος πρέπει να προσεγγίζεται και να προσεγγίζει τον εαυτό του ολιστικά, δηλαδή να αγαπά και να φροντίζει όλες τις πτυχές και διαστάσεις του.

• να φροντίζει την υγεία του
• να διατρέφεται σωστά και υγιεινά (δες εδώ μελέτη που δείχνει πως η κακή διατροφή σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους απ’ ότι το τσιγάρο…)
• να ασκείται με οποιονδήποτε τρόπο ταιριάζει καλύτερα στο καθένα
• να μελετά, να μαθαίνει νέα πράγματα που του είναι ενδιαφέροντα
• να ζει πνευματικά
• να συνδέεται με άλλους
• να αντιμετωπίζει το άγχος και να επιδιώκει την ισορροπία
• να αξιοποιεί τις εσωτερικές του δυνάμεις
• να παίρνει αποφάσεις για τη ζωή του και να τις εφαρμόζει
• να μαθαίνει από τις δυσκολίες και να βρίσκει το τρόπο να σηκώνεται στα δύσκολα
• να αναδεικνύει τα θετικά
• και γενικά να μη ξεχνά πως έχει πολλές πλευρές που σχετίζονται με διαφορετικές ανάγκες, πολλά ενδιαφέροντα, πολλά ταλέντα, πολλές δυνατότητες και όλη τη δύναμη που χρειάζεται μέσα του για να γίνει αυτό που οραματίζεται...!

Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το coaching και να βοηθήσετε στην εκπόνηση σχετικής εργασίας, επικοινωνήστε μαζί μου στην ηλεκτρονική μου διεύθυνση kity83@gmail.com ή πατήστε απευθείας το ροζ φακελάκι επάνω αριστερά σε αυτό το ιστολόγιο.

Κατερίνα Βαλσαμίδη

Practitioner Coach

via pinterest

Αυτά που μας μαθαίνουν τα παιδιά: Μάθημα 1ο

Είναι δεδομένο πως τα παιδιά μας μαθαίνουν πολλά και αρκεί να τους δώσουμε την απαραίτητη προσοχή για να τα αφουγκραστούμε και να αντλήσουμε το μάθημα που πήραμε.

Είχα αυτή τη σκέψη, να γράψω σε κάποιες αναρτήσεις τα μαθήματα που λαμβάνω εγώ από τη κόρη μου και μέσα από αυτά να συζητάμε τη σημαντικότητα τους.

http://www.parenting.com

Αυτό το σκέφτηκα για δυο λόγους.

 - Ο ένας είναι πως καθημερινά τα παιδιά, μας βομβαρδίζουν στη κυριολεξία με απίστευτες ατάκες, ολόκληρες κουβέντες και ατελείωτες συζητήσεις.

Και αντί πολλές φορές να σταματήσουμε ότι κάνουμε και να ακούσουμε τι έχουν να μας πουν, συνεχίζουμε τις δουλειές μας ή τους λέμε εμείς (που τα ξέρουμε όλα...) πως είναι ή πως πρέπει να είναι τα πράγματα και πως πρέπει να διαχειριστούν τις καταστάσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν ή πως πρέπει να σκέφτονται...

Και τελικά δεν θυμόμαστε καν τι ήρθαν να μας πουν.

Μη με παρεξηγήσετε, οι γονείς έχουμε τεράστια ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας και όντως σε πολλές περιπτώσεις χρειάζεται να τα προστατέψουμε και να τους πούμε  πως έχουν τα πράγματα.

Όμως θέλω να δώσω βαρύτητα στο πόσο τελικά τα ακούμε.

Τα αφήνουμε να ολοκληρώσουν τη σκέψη και τη κουβέντα τους;

Τα κοιτάμε στα μάτια;

Αφιερωνόμαστε σε αυτά εκείνη τη στιγμή;

 - Ο δεύτερος λόγος είναι για να κινητοποιήσω και εσάς να δώσετε την απαραίτητη προσοχή όταν σας μιλούν αυτά τα πανέξυπνα και μακράν ανώτερα από εμάς πλάσματα!

Δείτε το σαν πρόκληση, να σημειώνετε έστω ένα μάθημα που πήρατε την κάθε ημέρα από τα παιδιά, δικά σας ή μη.

Και ελάτε να φτιάξουμε ένα hastag #τιεμαθααποταπαιδια , ώστε να κινητοποιήσουμε και άλλους να κάνουν το ίδιο.

Και τότε που ξέρετε; Μπορεί ο κόσμος μας να γίνει λίγο καλύτερος!

Το μόνο σίγουρο είναι πως εμείς θα γίνουμε πολύ πιο ενσυνείδητοι και θα γεμίσουμε σημαντικές και όμορφες εικόνες το μυαλό και τη καρδιά μας!

Κάνω λοιπόν την αρχή με το 1ο μάθημα:

Τώρα τελευταία χωρίς κανένα συγκεκριμένο λόγο φορώ τις περισσότερες φορές σκουρόχρωμα ρούχα, γκρι, μπλε σκούρα, μαύρα κλπ.

Γνωρίζω πως τα παιδιά προτιμούν τα χρώματα όμως δεν είχα καταλάβει πως το έχει παρατηρήσει η μικρή μου και θα την έχει ίσως ενοχλήσει.

Μια ημέρα έτυχε να φορέσω μια ριγέ λευκή με ροζ μπλούζα και τότε με κοίταξε, άνοιξε διάπλατα τα μάτια της και μου είπε:

"Πολύ όμορφη μπλούζα φοράς μαμά! Μου αρέσει πολύ!"

Ποιο είναι το μάθημα;

Το μάθημα είναι πως τα παιδιά τις περισσότερες φορές δεν θα τονίσουν το αρνητικό και δεν θα σου πουν αρνητική κουβέντα, όπως η κόρη μου δεν μου είπε τίποτα για τα σκουρόχρωμα ρούχα που προφανώς της είχαν κακοφανεί.

Όμως θα αρπάξουν τη πρώτη ευκαιρία για να τονίσουν τα θετικά, τα όμορφα και θα σου δώσουν τα εύσημα απλά και μόνο γιατί φόρεσες μια χαρούμενη και με χρώμα μπλούζα!

Σε αντίθεση με εμάς τους ενήλικες που πρώτη μας κουβέντα είναι η αρνητική, η πρώτη μας σκέψη για τους άλλους είναι κριτική και συζητάμε περισσότερο αυτά που μας έκαναν αρνητική εντύπωση, δε νομίζετε πως παίρνουμε ένα καλό μάθημα από μια τόσο αγνή και αληθινή αντίδραση;

Εσείς τι "κοπλιμέντα" λαμβάνετε από τα βλαστάρια σας;

Ελάτε να τα μοιραστούμε εδώ,  στη bloggo-γειτονιά , στο instagram ή όπου αλλού!

Καλή εβδομάδα!

Κατερίνα

Practitioner Coach

- Ακολουθείστε με στο Instagram για καθημερινά θέματα που αφορούν στο Coaching!

@lifecoach.katerina_valsamidi

Όταν Όλα σου (μου) πάνε Στραβά...

https://i.pinimg.com/564x/e1/d1/78/e1d178402d11a1f2309564fe263e8fad.jpg

Όχι, δεν μου μπήκε καλά το 2019. Δεν μπήκε καλά ούτε για εμένα, ούτε για μέλη της οικογένειας μου και συχνά συμβαίνουν και πολλές αναποδιές. 

Είναι δύσκολες αυτές οι καταστάσεις.

Σε αποσυντονίζουν, σε μπλέκουν και σε βγάζουν από τη ροή της ζωής σου. Έχεις πάρει κάποιες αποφάσεις, βρε αδερφέ. Έχεις βάλει ένα πλάνο, ξέρεις τις προτεραιότητες σου, ελπίζεις, χαίρεσαι, είσαι αισιόδοξος, τολμάς και τσούπ!..... Να σου η στραβή…. 

Δεν είσαι μόνος σου, ούτε στα απλά που δεν πήγαν καλά, ούτε στα πολύ άσχημα. 

Δεν είσαι, πίστεψε με. 

Είμαστε πολλοί. Είμαστε όλοι. 

Όσο και αν κάποιοι θέλουν να εμφανίζουν μόνο τα καλά της ζωής τους, μόνο τις ευτυχισμένες στιγμές τους, μόνο τις επιτυχίες τους....

Δεν υπάρχει άνθρωπος στη γη που να μην έχει περάσει δύσκολα, που να μην τα έχει βρει σκούρα, που να μη δοκιμάζεται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. 

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή που σου συμβαίνει το άσχημο και αφού φυσικά περάσει ο απαραίτητος χρόνος «ανάρρωσης», το ξέρεις πως η ζωή σου ορίζεται από την απόφαση που θα πάρεις για το πως θα το διαχειριστείς;

Δεν ορίζεται η ζωή σου από αυτό που σου συνέβη. Γιατί έτσι είναι η ζωή. Πράγματα συμβαίνουν όλη την ώρα. 

Ορίζεται όμως, από το πως θα αντιδράσεις σε αυτό. Το πως θα το αντιμετωπίσεις και το αν θα καταφέρεις να αντλήσεις από αυτό το τι σε βοηθά να μάθεις και να προχωρήσεις.

Καμιά φορά ίσως δεν χρειάζεται καν να αντιδράσεις σε αυτό το συγκεκριμένο γεγονός. 

Χρειάζεται αντίθετα να ρίξεις το βλέμμα σου αλλού. 

Χρειάζεται να κοιτάξεις αυτά που είναι όμορφα στη ζωή σου. Σίγουρα είναι κάπου εκεί! 

Να δεις, να κάνεις μια παύση και να εκτιμήσεις τα μικρά ή μεγάλα καλά που σου συμβαίνουν. Και αν νομίζεις πως δεν σου συμβαίνουν, φρόντισε να σου συμβούν. 

Γιατί σίγουρα έχεις πολύ καλά στοιχεία και χαρακτηριστικά. Είσαι σημαντικός και έχεις ήδη δημιουργήσει, κατακτήσει και πετύχει αρκετά. 

Κοίτα λοιπόν αυτά. Δώσε βάση σε αυτά τώρα γιατί όταν πονάμε χρειαζόμαστε κάτι να κρατηθούμε και εκτός από τους ανθρώπους μας τους οποίους πρέπει να εκτιμήσουμε που έχουμε δίπλα μας, πρέπει να εκτιμήσουμε και το ποιοι είμαστε και πως τα έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα. 

Μπορεί να περνάς καιρό δύσκολα. Είναι όμως στο χέρι σου να πάρεις μια ανάσα. 

Όσο τρέφουμε τον εγκέφαλο μας με δυστυχείς σκέψεις και εικόνες, θα κοιτάμε και θα βιώνουμε μόνο τέτοιες καταστάσεις. Θα δίνουμε βάση σε αυτά τα δύσκολα και ακατόρθωτα. Γιατί ο εγκέφαλος μας καλώς ή κακώς λαμβάνει ως δεδομένο αυτό που του λέμε και τον πείθουμε με τα πιστεύω και τις πεποιθήσεις μας και το βιώνει ως πραγματικότητα ακόμη και αν πρόκειται για αβάσιμες φοβίες.

 - Ξεκίνα από απλές κουβέντες. Πες όλα θα πάνε καλά.

Είμαι εντάξει, μπορώ να τα καταφέρω να νιώσω καλά και επιλέγω να κάνω αυτό (όρισε εσύ ποιο) το καλό για εμένα σήμερα. 

Ένα βήμα την ημέρα.

Μια υγιή σκέψη την ημέρα και στη συνέχεια, μια υγιή πράξη την ημέρα. 

Μπορείς να ξεφύγεις από τη θλίψη σου, με μικρά και αργότερα με μεγαλύτερα βήματα. 

Δε φαντάζεσαι πόση δύναμη μπορεί να σου δώσει η επίτευξη μιας πράξης, ενός σκοπού που πήρες εσύ αποκλειστικά την απόφαση να καταφέρεις! 

Μην αμφιβάλλεις για τις δυνατότητες σου. Πήγαινε λίγο στο παρελθόν, ακόμη και στο πιο μακρινό και σκέψου: 

Πως τα κατάφερα τότε που πάλι δεν πήγαιναν καλά τα πράγματα;

Πως τα κατάφερα και έφτασα στο σήμερα;

Πως κατάφερα να είμαι αυτός που είμαι σήμερα; 

- Και έλα να συζητήσουμε τι σου προσέφερε αυτή η απλή σκέψη….. 

                                                                                                                                        

Εγώ λοιπόν επιλέγω σε αυτή τη στιγμή της ζωής μου να ευχηθώ να έχω και να έχουμε μια καλή Χρονιά!

Όσα και να πήγαν στραβά, θα φτιάξουν και όσο περνούν οι μέρες θα κοιτάξω να αναγνωρίσω τα λάθη μου, να κάνω την ενδοσκόπηση μου, να πάρω δύναμη με την πίστη μου στο Θεό και να δημιουργήσω το πλάνο των επόμενων μηνών στη ζωή μου.

Να επανεξετάσω τις επιλογές μου, να επανεκτιμήσω το χρόνο μου, τους ανθρώπους μου και τη ζωή μου και να θέσω σε πιο στέρεα βάση τους επόμενους στόχους και προθέσεις μου.

Να χαρώ με τις χαρές μου και τις λύπες μου να τις βιώσω, να τις αγκαλιάσω και να τις αφήσω να φύγουν.

Δεν περνούν όλα από το χέρι μας. Όχι. Επιλέγω όμως να αντλήσω ότι δύναμη έχω μέσα μου και με ότι περνά απ το χέρι μου να ζήσω ένα υπέροχο 2019 με υγεία και χαμόγελο!

Εύχομαι το ίδιο και σε εσάς!

Κατερίνα Βαλσαμίδη

Practitioner Coach

It's Christmas Time....!

http://www.celebratemag.com/celebrate-holiday-season/

Η ημέρα που όλοι περιμένουμε με αγωνία κάθε χρόνο, έφτασε.

Ήρθαν τα Χριστούγεννα και μαζί τους εύχομαι να φέρουν γαλήνη σε κάθε σπίτι, υγεία, ευτυχισμένα πρόσωπα και πολλές αγκαλιές!

Ας ανοίξουμε τη καρδιά μας σε αυτή, την πιο όμορφη ημέρα του Χρόνου, στην ημέρα που ήρθε στο κόσμο η Αγάπη!

Αφήνουμε πίσω μας κακίες, πικρίες, δύσκολες στιγμές και παίρνουμε από τη χρονιά που πέρασε όλα τα μαθήματα που λάβαμε και προχωράμε μπροστά!

Όλα για τον άνθρωπο είναι και όλα θα τα ζήσουμε αργά ή γρήγορα.

Σε τι βοηθά όμως να μένουμε στα άσχημα και δύσκολα;

Αλήθεια, μας βοηθά κάπου;

Αφιερώστε λίγο χρόνο σε αυτή τη σκέψη....

Αν όμως δώσουμε βαρύτητα σε αυτά που μάθαμε, προσπαθώντας ίσως για κάτι που μπορεί να μη καταφέραμε ακόμη;

Στα καλά που μας έμειναν;

Αν δώσουμε βάση στις όμορφες, στις γλυκές στιγμές που ζήσαμε;

Στους ανθρώπους που γνωρίσαμε και κάτι μας έδωσαν ή σε εκείνους με τους οποίους ήρθαμε πιο κοντά;

Αν σκεφτούμε αλήθεια, για τι είμαστε ευγνώμονες για τη χρονιά που πέρασε;

Που γίναμε καλύτεροι;

Πότε μάθαμε κάτι νέο;

Πως ξεπεράσαμε μια δύσκολη στιγμή;

Τι έχουμε; Τι μας δίνουν όλα αυτά;

Εμένα τουλάχιστον, μου δίνουν δύναμη και ελπίδα και πείσμα να συνεχίζω και να κάνω ακόμη πιο πολλά για να καταφέρω ακόμη περισσότερα!

Μου δίνουν την ευκαιρία να καταλάβω πως τίποτα δεν τελειώνει και πως για κάθε τέλος υπάρχει και μια αρχή.

Μου δίνουν τη δυνατότητα να νιώσω πως το να χτίσω το μέλλον μου είναι στα δικά μου χέρια και μόνο!

Κανείς δεν μπορεί να μας πάρει τα καλύτερα που έπονται εάν εμείς οι ίδιοι δεν παραιτηθούμε από αυτά!

Χριστούγεννα!
Γέννηση του Χριστού, γέννηση της Αγάπης!

Ας δώσουμε φέτος την υπόσχεση να αγαπήσουμε πρώτα τον εαυτό μας ώστε να έχουμε απόθεμα να αγαπήσουμε και τους άλλους!

Ας μας συγχωρήσουμε και ας προχωρήσουμε παρακάτω και παραπέρα!

Εύχομαι σε όλους αυτά τα Χριστούγεννα να φέρουν Αλήθεια, Ομορφιά & Αγάπη!

Merry Christmas!!!

υ.γ. Συζητείστε, κουβεντιάστε περισσότερο φέτος με τους αγαπημένους σας. Αφήστε στην άκρη τα κινητά και μιλήστε! Θαύματα βγαίνουν απ΄την ανθρώπινη επαφή και τη συζήτηση....!

Κατερίνα Βαλσαμίδη
Practitioner Coach

via Pinterest

Ένα Αθώο Κορίτσι χάθηκε γιατι πριν είχαν χαθεί τα Όρια...

Αρχές, Αξίες, Όρια....

Και πολλές άλλες ακόμη έννοιες με ουσία και σπουδαίο περιεχόμενο ξεκινούν και μαθαίνονται μέσα στην οικογένεια.

Η οικογένεια είναι ο θεμέλιος λίθος όλης μας της προσωπικότητας.

Φυσικά και το κάθε άτομο έχει δική του προσωπικότητα, φυσικά και αργότερα επηρεάζεται και από το υπόλοιπο, πιο διευρυμένο περιβάλλον και τη κοινωνία αλλά ότι έχει γίνει μέσα στο σπίτι μας, καθορίζει ποιοι θα γίνουμε.

Όρια!

Σπουδαία έννοια. 

Δεν υπάρχει πιο δύσκολη δουλειά από έναν γονέα να βάλει όρια στο παιδί του και συνάμα τίποτα δεν έχει πιο σημαντικό αποτέλεσμα στο να γίνει αυτό το παιδί, σωστός ενήλικας από τα όρια.

Σήμερα μεγαλώνουμε τα παιδιά μας σαν πριγκιπόπουλα!

Πριγκιπόπουλα για ποιόν;! Για εμάς! Α, μπράβο! Ο δίπλα έχει το δικό του πριγκιπόπουλο...

Έχουμε γίνει μια κοινωνία που ο καθένας πιστεύει πως είναι Θεός... Ξέρετε πόσοι άνθρωποι έχουν καταστραφεί γιατί στη πορεία κατάλαβαν πως στη ζωή δεν είναι όλα ρόδινα και πως πρέπει να μοιραστούν, να υποχωρήσουν, να βοηθήσουν, να προσπαθήσουν για να κερδίσουν με την αξία τους αυτά που επιθυμούν;! Πόσοι άνθρωποι είναι ανίκανοι να προχωρήσουν στη ζωή τους γιατί εκεί που τα είχαν όλα στα πόδια τους, βγήκαν στον αληθινό κόσμο;

Ακόμη και αν στα μάτια μας τα παιδιά μας είναι μοναδικά, υπέροχα, πανέξυπνα, είναι τεράστιο λάθος να τα μεγαλώνουμε περνώντας τους πως είναι αυτά και κανείς άλλος.

Αν είσαι γονιός σίγουρα γνωρίζεις πόσο δύσκολο είναι να βάλεις όρια σε ένα τρίχρονο!

Σίγουρα ξέρεις πως το πιο εύκολο είναι να του δώσεις αυτό που θέλει για να σταματήσει να ωρύεται. Ως πότε όμως;

Μα, ως την επόμενη φορά που θα εμφανίσει την ίδια συμπεριφορά για να πάρει το επόμενο που θέλει και όταν του δώσεις και αυτό για να ησυχάσει το κεφάλι σου, θα έρθει πολύ γρήγορα μια μέρα που θα βρίζει για να πάρει αυτό που θέλει. Εσένα , τους άλλους, τι σημασία έχει; Τώρα το κακό έχει γίνει. Και θα έρθει και μια μέρα που θα δείρει για να πάρει αυτό που θέλει και μπορεί να έρθει και μια μέρα που θα σκοτώσει για να πάρει αυτό που θέλει (;)

Ξέρεις γιατί; Γιατί ποτέ ΕΣΥ σαν "γονιός" δεν του έμαθες το όχι και το μη. Ποτέ δεν του έμαθες πως σε όλα υπάρχουν όρια. Ποτέ δεν του έμαθες πως αν κάνει σα παλαβό δεν θα πάρει τίποτα και αν θέλει κάτι θα πρέπει να ηρεμήσει και να το ζητήσει με όμορφο τρόπο και αν και εφόσον είναι εφικτό, μπορεί να το πάρει αλλιώς ΌΧΙ δεν θα το πάρει.

Ξέρω πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι να είσαι γονιός και έχω πάρει χαμπάρι πως όσο μεγαλώνουν, γίνεται δυσκολότερο. Όμως γιατί σκατά γίναμε γονείς; Για να διαιωνίσουμε το είδος; Σκατά στα μούτρα μας αν είναι έτσι.

Ξέρω πόσο κουρασμένος μπορεί να είσαι και να παρακαλάς για 10 λεπτά ησυχίας...

Όμως σκέψου, αυτά τα 10 λεπτά θα είναι παροδικά και όσο εσύ θα "κερδίζεις" λίγο χρόνο ησυχίας, την ίδια στιγμή το παιδί σου θα χάνεται....

Τα παιδιά για να νιώσουν ασφάλεια και να μάθουν να αυτορυθμίζουν το θυμό τους και να ηρεμούν χρειάζονται τα όρια. Όσο δεν μπαίνουν όρια, το τραβούν ως εκεί που κάποιος θα τους σταματήσει, ακριβώς γιατί όλοι έχουμε ανάγκη να νιώσουμε τα σύνορα μας!

Όλοι έχουμε ανάγκη την επιβεβαίωση και την αγάπη των δικών μας.

Η αγάπη δε φαίνεται με το να τα δίνω όλα στο παιδί μου. Αυτά είναι Last Year....

Η αγάπη, η σιγουριά, η επιβεβαίωση έρχονται μέσα από τις αρχές που περνώ στο παιδί μου, τις αξίες που του εμφυσώ και τα όρια που του βάζω, ώστε να ξέρει πως ως εκεί είναι αποδεκτή η συμπεριφορά του και από εκεί και πέρα πρέπει να υποστεί τα αποτελέσματα και τις συνέπειες των πράξεων του.

Αυτό το ίδιο το παιδί θα μάθει αργότερα να βάζει τα δικά του όρια, να ζητά με ωραίο τρόπο αυτά που επιθυμεί και να σέβεται τον εαυτό του.

Θα μάθει πως να λέει όχι και να το εννοεί και αυτό θα το γλυτώσει απο πολλούς κινδύνους στη ζωή του!  Θα είναι δυνατό και σίγουρο για τον εαυτό του και θα σέβεται τους γύρω του.

Όλα αυτά φυσικά δε τα λέω εγώ αλλά οι ειδικοί.

Ναι, να εμπνεύσω την αυτοπεποίθηση στο παιδί μου αλλά αλήθεια, ξέρουμε τι σημαίνει η λέξη αυτοπεποίθηση ή την έχουμε βιάσει και αυτή;...

(είναι στα υπόψη για ξεχωριστή ανάρτηση).

Να το ενισχύσω, να του πω τα μπράβο του όταν τα αξίζει και για τις προσπάθειες και όχι μόνο για τα αποτελέσματα, να του σημειώσω όμως και τα άσχημα του χαρακτήρα του και να το βοηθήσω να τα διορθώσει. Να είμαι εκεί για αυτό και φυσικά και ουσιαστικά και την ίδια στιγμή να του μάθω ποια είναι τα όρια για το κάθε τι και ποιοι οι κανόνες. Να το βεβαιώσω πως εγώ θα είμαι πάντα εδώ για αυτό, να το ακούσω, να το στηρίξω, να το δυναμώσω αλλά να ξέρει πως κάποιες συμπεριφορές είναι ανεπίτρεπτες και έχουν συνέπειες.

Δεν είμαι η τέλεια μαμά και δεν θα γίνω ποτέ τέλεια.

Δεν υπάρχει τέλειος γονέας ούτε και Πανεπιστήμιο να το σπουδάσει κάποιος, όμως γιατί αλήθεια γίναμε γονείς αν όχι για να προσπαθήσουμε τουλάχιστον όσο καλύτερα μπορούμε να μεγαλώσουμε σωστούς, ολοκληρωμένους ανθρώπους που θα νιώθουν συμπόνια για το διπλανό τους και θα είναι αρκετά δυνατοί ώστε να μην χρειάζονται να αποζητούν τη προσοχή με χίλιους δυο καταστροφικούς τρόπους;

Η ανάρτηση αυτή ήταν μια κραυγή πόνου και αγωνίας....

Εύχομαι δύναμη και κουράγιο στους γονείς που χάσαν το κορίτσι τους και Καλό Παράδεισο στο πλάσμα αυτό.

Μακάρι η κοινωνία μας να μη γνωρίζει ξανά τίποτα παρόμοιο.

Κ.

υ.γ. Θέλω να σημειώσω πως ακριβώς επειδή η δουλειά του γονέα είναι η πιο δύσκολη, για να μπορείς νιώσεις καλά με τον εαυτό σου και να είσαι σε θέση να θέσεις όρια στο παιδί σου και να είσαι αυστηρός εκεί που πρέπει, θα πρέπει πρώτα να έχεις κάτσει μαζί του να παίξεις, να το μάθεις, να το νιώσεις. Έτσι και αυτό θα σε ακούει καλύτερα και εσύ θα αισθάνεσαι πως κάνεις ότι μπορείς και είσαι σε πολλά σωστός και παρών ώστε να δώσεις το "δικαίωμα" στον εαυτό σου να φερθεί ορισμένες φορές αυστηρά και απόλυτα.

Αυτό είναι κάτι που εμένα με βοηθά πολύ στη ψυχολογία μου.

Θέλω πολύ να διαβάσω τη γνώμη σας και τις προσθήκες σας στο θέμα.

Μια Παράσταση Χορού όλο νόημα....

Η Χρονιά που περνά έφερε πολλά μαζί της.

Ένα από αυτά ήταν και το ξεκίνημα μου και πάλι σε μαθήματα χορού.

Λαχταρούσα να ξεκινήσω και πάλι χορό, είχα αναγνωρίσει πλέον συνειδητά πως ο χορός είναι κάτι που με καθορίζει και πρέπει άμεσα να τον βάλω στη ζωή μου ξανά.

Άκουσα τις προάλλες να λένε πως δεν μπορείς να δώσεις κάτι που δεν έχεις. Πρέπει να είσαι γεμάτος για να μπορείς να προσφέρεις και στους άλλους εσένα και ότι καλό έχεις μέσα σου.

Για να είσαι σωστός γονιός, σωστός σύντροφος, σωστός επαγγελματίας, σωστός φίλος.... Θα πρέπει να είσαι σωστός άνθρωπος, δηλαδή ολοκληρωμένος άνθρωπος. Και για να είσαι ολοκληρωμένος, οφείλεις να βρίσκεις αυτή την ώρα που θα αφιερώσεις στον εαυτό σου και θα κάνεις αυτό που αγαπάς, που σε γεμίζει, σε εμπνέει και σου δίνει δύναμη να συνεχίζεις να ανταποκρίνεσαι σε όλα όσα έχεις αναλάβει.

Και μη πιστέψεις πως είναι εγωιστικό, ίσα ίσα που γεμίζεις για να δώσεις.

Έπειτα από δουλειά με τον εαυτό μου, συνειδητοποίησα πως ο χορός είναι πολύ σημαντικός σε εμένα. Όχι ότι δεν ήξερα ότι μου αρέσει και τον αγαπώ αλλά το σημείο που καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που θα σου δώσει ταυτόχρονα δύναμη, έμπνευση και κουράγιο για να είσαι ο καλύτερος εαυτός σου, είναι μαγικό και αποκαλυπτικό!

Θες από τύχη, θες από το ότι το σύμπαν ή ο Θεός συνωμότησε, βρέθηκα σε αυτή τη σχολή.

Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη αλλά και συγκρατημένη (εκ φύσεως) όταν ένιωσα πως ήταν αυτό που έψαχνα.
Και δεν βγήκα λάθος...

Είναι δύσκολο σε αυτό το χώρο και να βρεις αυτό που σε εκφράζει και την ίδια στιγμή να  αποτελείται από πραγματικούς ανθρώπους με ψυχή, πυγαίο ταλέντο, επαγγελματισμό αλλά και ταπεινότητα, αγάπη για αυτό που κάνουν και χαμόγελο.

Η Αντιγόνη και η Σχολή της Gratia Artis είναι όλα αυτά!

Έπειτα από μια σεζόν εντατικής δουλειάς, κόπου (τριπλού για εμένα που απείχα τόσο καιρό), λαχτάρας και προσμονής ήρθε η ώρα της Παράστασης!

Πρόβες στις πρόβες και εγώ να ανυπομονώ για την ώρα εκείνη.

Εκείνη που ανεβαίνεις στη σκηνή, ξέρεις πως ότι έχεις μάθει το έχεις μάθει και πρέπει απλά να αφήσεις τον εαυτό σου να χορέψει. Να το ζήσει, να το νιώσει και να βγάλεις από το μυαλό το μέτρημα και τις κινήσεις... Απλά να χορέψεις με όλη σου τη ψυχή!

Όση εξωτερίκευση έχει ο χορός, κρύβει άλλη τόση εσωτερίκευση…

Είσαι εκεί πάνω στη σκηνή και πρέπει να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό στο κοινό. Να δείξεις τις προσπάθειες και τη δουλειά σου για να πάρεις το χειροκρότημα.

Και όμως… την ίδια στιγμή είσαι μόνο εσύ και η μουσική.

Σκύβεις μέσα σου βαθιά, δεν βλέπεις τίποτα άλλο γύρω σου. Είναι η στιγμή που ψυχή, μυαλό και σώμα γίνονται ένα.

Και τότε εκφράζεις μέσα από κάθε πόρο του κορμιού σου, όλα αυτά που Είσαι (!) και όχι όλα αυτά που έχεις κάνει…

Εσείς έχετε ανακαλύψει τα ταλέντα σας;
Τι κάνετε με αυτά; Τα αξιοποιείτε για να γίνετε η καλύτερη εκδοχή σας;

Κ.

Η παράσταση είχε τον τίτλο "Κάτω από τον ίδιο Ουρανό".
Γιατι όλοι ζούμε κάτω από τον ίδιο ουρανό και μοιραζόμαστε τις ίδιες ελπίδες και όνειρα!

*Photo Credits Γιώργος Σακελλαρίου

6 Χρόνια Blogging! Μα φυσικά με δώρο...!

Το Σάββατο 10/11 κλείσαμε 6 χρόνια με το Bloggάκι μου :-)

Γιορτάζω που είμαι εδώ "στον αέρα" και μοιραζόμαστε εικόνες, σκέψεις και προβληματισμούς.

Γιορτάζω που μέσα από την Άποψη Τέχνης μου δίνετε το βήμα να γράψω και να εκφραστώ για όλα όσα θεωρώ σημαντικά και πως είναι μέσα στη τέχνη της ζωής!

Γιορτάζω που σας έχω όλους έτσι κοντά μου και που τελικά δε χανόμαστε...

Ένα χρόνο μετά λοιπόν, θα το γιορτάσω με τον ίδιο τρόπο όπως και πέρυσι αλλά χωρίς περιορισμούς αυτή τη φορά.

Είμαι εδώ να σας ακούσω, να κάνουμε μια One to One επικοινωνία και να συζητήσουμε αν και εφόσον το επιθυμείτε για αυτό ή αυτά που σας προβληματίζουν. Να μιλήσουμε για αυτό που θέλετε και έχετε στο μυαλό σας καιρό να πραγματοποιήσετε αλλά για πολλούς λόγους δεν το καταφέρνετε. Να μιλήσουμε για όλα όσα ονειρεύεστε και θέλετε να κάνετε πραγματικότητα αλλά χρειάζεστε υποστήριξη και ξεμπλοκάρισμα. Να δούμε πως θα ήταν ένα σωστά οργανωμένο πλάνο για το μέλλον σας...

Πριν 1,5 χρόνο περίπου, ένα από τα άτομα που με εμπιστεύθηκαν είχε θέσει ως στόχο την δημιουργία business plan για την επιχείρηση του αλλά δεν μπορούσε να το ξεκινήσει και φυσικά να το ολοκληρώσει. Από την πρώτη κιόλας συνεδρία το βοήθησα να συνειδητοποιήσει πως είχε θέσει ένα πολύ επιβαρυντικό για τον εαυτό του πρόγραμμα που ήταν σχεδόν αδύνατο να το φέρει εις πέρας. Με τη προσεκτική από μέρους μου υποστήριξη και κινητοποίηση θέσαμε μαζί ένα πολύ πιο ρεαλιστικό πλάνο λαμβάνοντας υπόψη σοβαρά όλες τις παραμέτρους της καθημερινότητας του και έτσι ξεκίνησε με πολύ μεγαλύτερο κέφι να πραγματοποιεί και να ολοκληρώνει όλες τις εργασίες που έπρεπε να γίνουν.

Ο χρόνος που χρειάστηκε τελικά για να ολοκληρώσει το επιχειρηματικό του πλάνο ήταν ο μισός από αυτόν που φανταζόταν στην αρχή και αυτό γιατί στην αρχή τα είχε όλα συγκεχυμένα στο μυαλό του, χωρίς οργάνωση και χωρίς προτεραιότητες. Στη πορεία όμως της συνεργασίας μας ορίζοντας και δίνοντας έμφαση στα σημαντικά και υποβαθμίζοντας τα ασήμαντα που του κατανάλωναν το χρόνο, όλα όσα είχαν οριστεί ως στόχος πραγματοποιήθηκαν και μάλιστα με σαφώς μικρότερο ψυχικό κόστος και κόστος σε χρόνο.

Για το τέλος, θα ήθελα να απευθύνω ένα ερώτημα προς εσένα που με διαβάζεις τώρα:

Στον τομέα που σε απασχολεί αυτή τη στιγμή περισσότερο, ποιο είναι το μοναδικό σου χαρακτηριστικό που σε κάνει να ξεχωρίζεις από τους άλλους και σου δίνει πλεονέκτημα;

Σας εύχομαι να έχετε μια υπέροχη νέα εβδομάδα!

Για προσωπικά μηνύματα είμαι πάντα διαθέσιμη στο email μου: kity83@gmail.com 

Κατερίνα Βαλσαμίδη

Practitioner Coach

Ένα γράμμα στο Blog...

Τι ανάρτηση κάνεις μετά από 6 μήνες απουσίας;
Το σκέφτηκα από δω, το σκέφτηκα από εκεί και κατέληξα...
... Την ανάρτηση αίτησης συγχώρεσης στο ίδιο το blog...!

"Αγαπημένο μου ιστολόγιο Άποψη Τέχνης, είσαι το πρώτο μου παιδί.

Δημιουργήθηκες και Γεννήθηκες μέσα απο εμένα για να εκφράσεις και να δηλώσεις όλα αυτά που είμαι.

Και δεν είμαι λίγα εδώ που τα λέμε.... Είσαι ο λόγος που άρχισα να αποδέχομαι και να είμαι περήφανη για τη πολυπραγμοσύνη μου και να σταματήσει αυτή να με αγχώνει. Μέσα από εσένα, γράφοντας για εμένα, είδα και αναγνώρισα πολλά μου στοιχεία και κομμάτια.

Τα αγάπησα, τα αποδέχτηκα άλλα τα αποχαιρέτησα και άλλα τα ενίσχυσα.

Σου ζητώ ταπεινά συγνώμη που σε είχα κατεβασμένο 6 ολόκληρους μήνες πρώτα απ όλα γιατί εσύ είσαι πάντα εδώ να με περιμένεις.

Σου ζητώ επίσης συγνώμη γιατί μέσα σε όλα αυτά που κάνω και με τη νέα μου ενασχόληση με το Life Coaching, σκέφτηκα σοβαρά να κατέβεις εσύ και να ανέβει κάποιο άλλο ιστολόγιο στη θέση σου για να ανεβαίνουν εκεί οι σχετικές αναρτήσεις.

Όμως εσύ είσαι εγώ, η δική μου Άποψη. Άποψη και ματιά για όλα όσα γίνονται και περιβάλλουν τη ζωή μου. Και από τη στιγμή που το Life coaching είναι πλέον μέρος της προσωπικότητας και των εφοδίων μου στη ζωή, θα ανήκει και αυτό εδώ.

Εξάλλου το έχουμε πει πως η Τέχνη είναι μέσα στη ζωή και η ζωή στη Τέχνη και κάπως έτσι και το life coaching που αφορά στη τέχνη της ζωής και στο πως να ζούμε καλύτερα, πιο αρμονικά με τους γύρω μας, να κατανοούμε τον εαυτό και τους αγαπημένους μας και να πηγαίνουμε πολλά levels παραπάνω όσο το επιθυμούμε, είναι στο σωστό μέρος.

Ανήκει και αυτό εδώ μαζί με εμάς γιατί εμείς είμαστε αυτό και αυτό είναι εμείς. Και πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει εδώ που τα λέμε... Δεν είναι λίγα αυτά που έχω ασχοληθεί και κάνει στη ζωή μου, έχουν όμως ένα κοινό παρονομαστή.... Εμένα, τις αξίες μου και τις αρχές μου.

Ποιος είπε πως ο άνθρωπος γεννήθηκε για να κάνει ένα ή δυο το πολύ τρία πράγματα; Ο Άνθρωπος έρχεται στη ζωή για να ανακαλύψει τα ταλέντα και τα δυνατά του στοιχεία, να διορθώσει τα λάθη του και να πραγματοποιήσει τα όνειρα του.

Αν ο άνθρωπος ήταν για λίγα ή για τα συμβατικά ή για τα καθημερινά, δεν θα υπήρχαμε εμείς σήμερα. Δεν θα είχαμε τίποτα απ ότι έχουμε σήμερα και μας έχουν προσφέρει όλες αυτές οι μεγάλες προσωπικότητες ανά τους αιώνες.

Έτσι είναι λοιπόν το σπίτι μας, μας έχει ολοκληρωτικά με όλες μας τις πτυχές. Έτσι είναι και αυτό εδώ το bloggόσπιτο, εσύ. Ξέρεις, πολλές φορές με μπέρδεψαν λόγια ανίδεων που ζήλεψαν ίσως αυτό που έχουμε. Όχι, δεν είσαι ούτε life style blog, ούτε fashion blog, ούτε travel blog, ούτε μαμαδοblog. Δεν είσαι κάτι συγκεκριμένο και είσαι όλα μαζί. Δεν έχεις τίτλο, όχι γιατί δεν έχεις ταυτότητα αλλά γιατί ακριβώς έχεις τη δική μου ταυτότητα.

Εσύ είσαι το σπίτι που φιλοξενεί όλες μου τις ανησυχίες και μαζί φιλοξενούμε υπέροχους επισκέπτες και φίλους που μας εκτιμούν και τους εκτιμούμε.

Εσύ Άποψη μου, είσαι εδώ για να εμπνέεις και άλλους να βρίσκουν τα ταλέντα τους, να εργάζονται προς τα όνειρα τους, να δημιουργούν και να βιώνουν τη Τέχνη της Ζωής..!"

Ελπίζω να με νιώσατε και να γελάσατε και λίγο... ;-) Σε λίγες ημέρες κλείνουμε 6 Χρόνια ανάμεσα σε πολλά αξιόλογα και δυνατά blog...
Εύχομαι να είστε όλοι καλά και να τα λέμε έστω και μια στο τόσο...!
Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα χαθούμε!

Υ.γ. Στο πλαίσιο επιστροφής μου, δεν θα μπορούσα να μην ανανεώσω δημιουργικά και το θέμα του blog. Πως σας φαίνεται;

Κατερίνα Βαλσαμίδη

Practitioner Coach

https://gr.pinterest.com/pin/454019206181042178/

Για τη δική σου Ζωή, ποιος έχει την Ευθύνη...;

Η Ευθύνη είναι ιδιαίτερο πράγμα... και συνήθως έχουμε την τάση να την αποφεύγουμε.

Στην χειρότερη της δε μορφή, να την επιρρίπτουμε μονίμως στους άλλους και σε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας... Αρκεί να μην είναι δική μας!

Γιατί όμως αυτό είναι κάτι που συμβαίνει στον περισσότερο κόσμο και συνεχώς;

Μήπως γιατί πολύ απλά είναι πολύ εύκολο;

Σκεφτείτε σε τι διεργασίες πρέπει να βάλεις τον εαυτό σου, τι αυτογνωσία χρειάζεται, τι δουλειά και ταπεινότητα είναι απαραίτητο να έχεις και πόσο προετοιμασμένος να δεχτείς τις συνέπειες πρέπει να είσαι....

Η Ευθύνη δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα... Είναι μια έννοια σπουδαία που παρά τον τρόμο που προκαλεί σε όλους μας, πιστεύω πως όταν τελικά την αναλάβεις, λυτρώνεσαι...

Έχουμε σταματήσει να σκεφτόμαστε στην πραγματικότητα. Μας είναι πολύ πιο εύκολο να χαζέψουμε στο ίντερνετ ή σε μια βλακεία στη τηλεόραση που απλά μας ρουφούν κάθε ίχνος ενέργειας, ξεκούρασης, δημιουργικότητας και πνευματικότητας γιατί νομίζουμε πως έτσι ξεκουραζόμαστε, παρά να μπούμε σε διαδικασία σκέψης, συζήτησης, μελέτης και ούτω καθεξής.

Αυτό είναι πολύ σχετικό με την ανάληψη ευθύνης της ζωής μας γιατί έχουμε καταλήξει να δεχόμαστε αφιλτράριστο το κάθε τι που θέλουν να μας περάσουν, χωρίς να σκεφτούμε αν αυτό μας προσφέρει κάτι και μέχρι ποιο σημείο.

Και έπειτα, ποιος είναι υπεύθυνος για τη ζωή σου; Ποιος είναι υπεύθυνος για την οικονομική σου κατάσταση; Ποιος για την κοινωνική σου και οικογενειακή σου κατάσταση; Ποιος είναι υπεύθυνος για τα κιλά σου; Ποιος για την πείνα και τη δυστυχία; Ποιος είναι υπεύθυνος για τις πράξεις σου; Για τη δουλειά σου; Για τα παιδιά σου; Ποιος ευθύνεται που δεν ακολούθησες τα ταλέντα σου;

Οι κυβερνήσεις; Ο πατέρας σου; Η μητέρα σου; Οι άλλοι; Ο Τσίπρας; Ο Μητσοτάκης; Ο γείτονας; Η τρόικα; Ο άλλος οδηγός; Το σχολείο; Το σύστημα; 

Πάντα ευθύνονται οι άλλοι;

Και εσύ;

Εσύ που ευθύνεσαι για τη Ζωή σου;!

Σκέψου λοιπόν, τι μπορείς εσύ να κάνεις για να βελτιώσεις όλα αυτά που θέλεις. Όλοι οι υπόλοιποι γύρω μας πάντα θα κάνουν αυτό που είναι να κάνουν και πάντα θα υπάρχουν αδικία και προβλήματα. Κυβερνήσεις ανέβηκαν και έπεσαν. Ολόκληρες αυτοκρατορίες γκρεμίστηκαν. Ο κόσμος συνεχώς αλλάζει και συνεχώς έχει θέματα να λύσει.

Εσύ όμως είσαι υπεύθυνος για εσένα και αν θέλεις να κάνεις κάτι καλύτερο για τη ζωή σου και τους γύρω σου, πρέπει να σκεφτείς:

Ποιος είμαι, τι θέλω, γιατί το θέλω, πως μπορώ να το πετύχω;

Ότι και να γίνεται γύρω μας, πάντα μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά και να αλλάξουμε τη ροή της ζωής μας αρκεί να σκύψουμε βαθιά μέσα μας, να μας αναγνωρίσουμε, να αναλάβουμε την ευθύνη που μας αναλογεί και να προχωρήσουμε από εκεί και πέρα μόνο μελετημένα και δημιιουργικά!

Κατερίνα Βαλσαμίδη

Practitioner Coach

Ο Άη Βασίλης που έχασε τον δρόμο...δις!

Φέτος όπως αναμενόταν, τα Χριστούγεννα και οι Γιορτές αφορούσαν αποκλειστικά και μόνο την μικρή μας...! Γονείς, παππούδες, γιαγιάδες, Άγιος Βασίλης και τα συναφή θυμήθηκαν το κορίτσι μας (και πολύ καλά έκαναν φυσικά :-) ) οπότε, εννοείται πως εμείς ήρθαμε σε δεύτερη μοίρα... ακόμη και από εμάς τους ίδιους!...

Φυσικά όλα αυτά τα λέω με μεγάλη χαρά αφού περιμέναμε πως και πως να περάσουμε μαζί με το κορίτσι μας τα πρώτα Χριστούγεννα που θα είχε πλήρη σχεδόν κατανόηση για τα πάντα!

Οι γιορτές μας βρήκαν οικογενειακά στο σπίτι, με τους δικούς μας ανθρώπους να περνάμε ήσυχα και απολαυστικά. Φαγητό, κρασί, ύπνος, μερικές έξοδοι και πολλές βόλτες ήταν το φετινό σκηνικό και πολύ το ευχαριστηθήκαμε.. :-)

Χάρη στη Μαριλένα μας όμως, και την για ακόμη μια χρονιά, επιτυχημένη ανταλλαγή δώρων Secret Santa ήρθε και σε εμένα τελικά ο Άγιος Βασίλης αν και καθυστερημένος, μιας και έλαβα το δωράκι μου μόλις χτες.

Ο Άγιος μου Βασίλης κάπου χάθηκε στον δρόμο, όμως καθόλου δεν με ξέχασε και τελικά με επισκέφτηκε έστω και μετά τις γιορτές. Το μυστικό μου ταίρι με έκπληξη έμαθα πως ήταν η Μαρία-Έλενα με το blog http://maria-elena-jewellery.blogspot.gr.

Και λέω με έκπληξη γιατί μαντέψτε... Ήμουν και εγω το δικό της μυστικό ταίρι!

Προσωπικά δεν πήγα και πίσω με την αποστολή του δώρου μου προς εκείνη, καθώς επαγγελματικές υποχρεώσεις και επαναλαμβανόμενες ιωσούλες με καθυστέρησαν απ το να της το στείλω. Τέλος καλό, όλα καλά όμως αφού και εκείνη το έλαβε, έστω και στο τέλος των εορτών!

Ακολουθούν φωτογραφίες με τα δωράκια της Μαρία - Έλενας και εδώ μπορείτε να δείτε τα δικά μου προς εκείνη.

Μάλιστα το ημερολόγιο που μου έστειλε, βρήκε ήδη τη θέση του στο ψυγείο μας, μαζί με τα μαγνητάκια της μικρής :-).

Μαρία - Έλενα σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα δώρα σου!

Να είσαι πάντα καλά και να έχεις μια υπέροχη Νέα Χρονιά!

Καλή και Ευλογημένη Χρονιά να έχουμε με Υγεία και Φώτιση να εργαζόμαστε για την πραγματοποίηση των ονείρων μας και την καλυτέρευση της ζωής μας!

Σας φιλώ,

Κατερίνα

Christmas is Coming!

Έχουμε ήδη 10 Δεκέμβρη και μπορεί να μην ευχηθήκαμε καλό μήνα όμως τι άλλο από καλός θα μπορούσε να είναι αυτός ο μήνας;

Τα Χριστούγεννα είναι μόλις λίγες μέρες μακριά και η Καινούρια Χρονιά περιμένει με ανυπομονησία στη γωνία....

Πόσο έτοιμοι είμαστε να την υποδεχτούμε και να την ζήσουμε πραγματικά;

Για να σκεφτούμε λίγο, την διαφορά ανάμεσα στις ευχές και στις συντονισμένες ενέργειες για να πετύχουμε αυτά που επιθυμούμε...

Ας ξεκινήσουμε απ τους στόχους που έχουμε θέσει για τον Νέο Χρόνο.

Ίσως να το ξέρετε ήδη πως το να γράφουμε αυτά που σκεφτόμαστε και θέλουμε, βοηθά πολύ στο να τα ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας και να τα βάλουμε σε κάποια προτεραιότητα.

Έπειτα πρέπει να δούμε αν οι ενέργειες και η ρουτινά που ήδη κάνουμε, μας βοηθά προς τους στόχους μας ή αν σαμποτάρουμε τον ίδιο μας τον εαυτό..!

Όλοι, μα όλοι είμαστε ικανοί να επιτύχουμε ότι σκεφτούμε. Αρκεί να εργαστούμε προς αυτό και με πίστη και όραμα, να οδεύσουμε και να ολοκληρώσουμε όλες εκείνες τις ενέργειες που χρειάζονται.

Μετά λοιπόν την απαραίτητη μελέτη στον εαυτό μας, τι θα λέγατε να αντικαταστούσαμε όλες εκείνες τις ενέργειες που μας τρώνε τον χρόνο και δεν μας προσφέρουν τίποτα, με άλλες πιο ουσιαστικές που συμβαδίζουν με τον στόχο μας και οδηγούν προς αυτόν;

Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε πως θέλω να ολοκληρώσω μια εργασία μέσα στον επόμενο μήνα αλλά αισθάνομαι πως με έχουν πνίξει οι υποχρεώσεις, η δουλειά είναι πάρα πολλή, οι δουλειές στο σπίτι επίσης είναι ατελείωτες, δεν προλαβαίνω τίποτα να κάνω πια και χρειάζομαι ξεκούραση για να ανακτήσω τις δυνάμεις μου. Το να "χαλαρώνω" στην τηλεόραση ή παίζοντας παιχνίδια στο κινητό πριν κοιμηθώ, με βοηθά ουσιαστικά κάπου προς αυτό που θέλω;  Ή μήπως μου τρώει και όλον εκείνο τον χρόνο που έχω για να κοιμηθώ και να μαζέψω δυνάμεις; Μήπως, θα ήταν προτιμότερο να ασχοληθώ με μιας μορφής άσκηση κάποιες ώρες την ημέρα ή με μια πνευματική εργασία που με χαλαρώνει, ώστε να αποκτήσω την χαμένη μου ενέργεια και έμπνευση και να ολοκληρώσω την εργασία μου;

Έχουμε λοιπόν θέσει τους στόχους μας για την Νέα Χρονιά, έχουμε ξεκαθαρίσει ποιες ενέργειες μας υποστηρίζουν προς αυτούς και ήρθε η ώρα να ενεργοποιηθούμε και να μείνουμε πιστοί ώστε να τους πετύχουμε... 

Τι άλλο θα λέγατε εσείς πως είναι σημαντικό να ακολουθήσει, ώστε να μην "ξεχαστούμε" και επιστρέψουμε στην αγαπημένη σε όλους μας "ζώνη ασφαλείας";

Σκεφτείτε αντί για ευχές, ενέργειες, Αντί για γενικά όνειρα, στόχους, Αντί για χάσιμο χρόνου, επένδυση χρόνου, Αντί για το τι μπορείτε να κάνετε μόνοι σας, τι μπορείτε να κάνετε μαζί με άλλους, πως μπορούν οι άλλοι να σας βοηθήσουν και πως μπορείτε εσείς να βοηθήσετε άλλους στην επίτευξη στόχων.

Αν κάνετε αυτά αρχικά, θα ξεκινήσετε σίγουρα την Νέα Χρονιά πολύ πιο συνειδητά, πιο οργανωμένα και αποφασιστικά.

Προσωπικά όταν θέτω και απαντώ αυτά τα ερωτήματα στον εαυτό μου, αισθάνομαι ήδη πιο δυνατή και ικανή να πετύχω αυτά που θέλω! Και μόνο την αρχή να κάνουμε, μας βοηθά τόσο ουσιαστικά στην ψυχολογία μας που μας δίνει την δύναμη να συνεχίσουμε και στα επόμενα βήματα. Γιατί κάθε φορά που ολοκληρώνουμε με επιτυχία ένα βήμα, είναι αρκετό για το χτίσιμο της αυτοπεποίθησης μας και την ενίσχυση της πίστης μας.

Οπότε, κάντε την αρχή!

Δεν υπάρχει αποτυχία σε τίποτα.... Ερμηνεύστε τα αποτελέσματα με θετική μόνο ματιά και μόνο κερδισμένοι θα βγείτε...!

Όσον αφορά στα των Χριστουγέννων, στο σπίτι στολίσαμε πριν λίγες μέρες και ανυπομονώ για τα δεύτερα Χριστούγεννα της μικρής μου, που τώρα πια είναι παιδάκι, καταλαβαίνει τα πάντα και περιμένει τον Άγιο Βασίλη να της αφήσει τα δώρα κάτω απ το Δέντρο...!

Έχω προγραμματίσει να ψωνίσουμε μικρά πραγματάκια για να πειραματιστούμε στο χριστουγεννιάτικο crafting και να στολίσουμε επιπλέον το σπίτι μας :-) 

Μαζί με αυτό, να μην ξεχνάμε πως τρέχει η Secret Santa ανταλλαγή μας, με οδηγό και συντονιστή την Μαριλένα μας και πολύ πιθανό ο δικός μου παραλήπτης να λάβει κάτι απ το crafting με την κόρη μου... χοχοχο! 

Εσείς στολίσατε;!

Καλές Γιορτές με Υγεία και Κάθε Ευτυχία στα σπίτια όλων μας!!!

Κατερίνα Βαλσαμίδη

Practitioner Coach