Ξαναξεκίνημα

 

Το καθιστικό μας

Τέσσερεις και είκοσι πέντε τα χαράματα, Τετάρτη 24 Ιουνίου, στεκόμουνα στο καλντερίμι και κοίταζα το σπίτι μας. Από την πίσω μεριά της στέγης με τα κεραμίδια, μια εξωπραγματική λάμψη και από την λάμψη, στο μήκος της σκεπής, μαύρος πίσσα καπνός να σηκώνεται πυκνός με φόντο τον μπλε σκούρο ουρανό πριν την αυγή. Θυμάμαι πεντακάθαρα ότι εκείνη την στιγμή, η πρώτη ενστικτώδης σκέψη που βγήκε από τα σωθικά μου ήτανε «Η ζωή μας ξεκινά από την αρχή. Ένα καινούργιο ξεκίνημα». Αργότερα η Μαργαρίτα μου είπε ότι αισθάνθηκε το ίδιο ακριβώς.

Η πυροσβεστική είναι τρία χωριά πιο κάτω, 30 χιλιόμετρα κορδέλες. Τρία πυροσβεστικά, ένα με επεκτεινόμενη σκάλα από πάνω, εικοσιένας πυροσβέστες, ο αρχηγός της πυροσβεστικής με το δικό του όχημα και ένα ασθενοφόρο έφτασαν στις πέντε και πέντε τα χαράματα. Η σκεπή του σπιτιού είχε ήδη καταρρεύσει και πέσει στο καθιστικό και την κρεβατοκάμαρά μας.

Συνήθως, πάντα έχω πίεση σταθερή εκατόνείκοσι-τόσο πάνω από εβδομήντα-τόσο. Στο ασθενοφόρο με μετρήσανε 132 πάνω από 80. Η Μαργαρίτα είχε φτάσει 138 πάνω από 90.

Ο πρώτος πυροσβέστης που έτρεξε κι' ανέβηκε μέσα στο σπίτι χρειάστηκε να τον κουβαλήσουν δύο που τον ακολουθούσαν και να τον βγάλουν έξω να του δώσουν οξυγόνο. Το κράνος του είχε αρχίσει να επηρεάζεται από την τρομερή και αφύσικη ζέστη, πιο καυτή από οποιαδήποτε συνηθισμένη πυρκαγιά, καθως προξενηθηκε από την ηλεκτρική κακή και ασταθή παροχή του χωριού στον μετασχηματιστή και συντονιστή σταθερής τάσης UPS, που συμπεριελάμβανε λίθιο και χημικά. Το UPS πολύ δυνατό, κόστους 240 Ευρώ, δεν άντεξε πια και τα 'φτυσε.

Αυτό είναι το κράνος του. Κοιτάξτε πως τα μπροστινά εμβλήματα έχουν αρχίσει να λειώνουν και το κράνος να ραγίζει.

Η πυρκαγιά άρχισε να ελέχγεται όταν ανέβηκαν δύο πυροσβέστες πάνω από το σπίτι με την πλατφόρμα στην άκρη της επεκτεινόμενης σκάλας, και δυό κάνουλες.

Όλα κάηκαν. Έπιπλα αντίκες, κειμήλια από τις οικογένειές μας, έργα τέχνης, βιβλία, σλάιτς, βιντεοκασέτες, κομπιούτερ, αντικείμενα από τα 18 μας χρόνια μαζί… τα έγραφα μας από τρεις χώρες. Τα πάντα. Δεν έμειναν κάρβουνα, καμένα έπιπλα ή λειωμένα σίδερα. Εξαϋλώθηκαν τα πάντα από την υπερβολική χημική φωτιά. Όλα τώρα επιζούν για πάντα στην ψυχή μας.

~~~

Λίγο πριν τις τέσσερεις και τέταρτο το πρωί η Μαργαρίτα ξύπνησε από θορύβους τσκ, πφ, τσφ στο καθιστικό. Βγήκε από το υπνοδωμάτιο να δει και είδε μια λάμψη σαν ήλιο κάτω από το γραφείο μου που ήταν το UPS και το κομπιούτερ. Έριξε δυό κουβάδες νερό αλλά μιας χημικής φωτιάς λιθίου δεν της καίγεται καρφάκι να της ρίχνεις νερό. Ξύπνησα από τις φωνές της Μαργαρίτας «Όχι! ‘Όχι!» και πήγα γυμνός κι’ εγώ με τα σώβρακα από το υπνοδωμάτιο. Εκείνη έτρεξε κάτω από τις σκάλες να βγούμε έξω φωνάζοντας να πάω μαζί της, έξω που είχανε μαζευτεί και οι γείτονες.

Έμεινα επάνω και με την κουζίνα πίσω μου, το μπάνιο δεξιά μου και την σκάλα αριστερά μου κοίταζα το καθιστικό μπροστά μου. Η φωτιά ήταν τρομερά λαμπερή και δεν είχε φλόγες: ήταν περισσότερο σαν ήλιος. Σκεφτόμουνα «Τι μπορώ να κάνω; Τι πρέπει να κάνω;» Αργότερα μου είπανε ότι δεν το σκεφτόμουνα μόνο αλλά το φώναζα. Τότε με την φωτιά μπροστά μου άρχισα να νοιώθω να τσουρουφλίζεται η πλάτη μου. Κατάλαβα αμέσως ότι ήταν από ρεύμα backdraft, όπως μεταδίδεται μια φωτιά σε ένα σπίτι. Σύντομα δεν άντεχα το τσουρούφλισμα και κατέβηκα τις σκάλες όπου με περιμένανε η Μαργαρίτα και η γειτόνισσα η Μιχαέλα με ρούχα του συζύγου της να φορέσω. Από την αναφορά βγήκε ότι η Μαργαρίτα σώθηκε για έξι λεπτά και εγώ για δευτερόλεπτα.

Μέρες αργότερα θυμήθηκα την σκηνή και σκέφτηκα, που τώρα το λέμε και γελάμε, ότι, σαν καπετάνιος δεν εγκατέλειπα το καράβι κι’ ας είχε ζώσει η φωτιά την γέφυρα.
…αλλά ήταν το δικό μας καράβι.

Τώρα θα το ξαναχτίσουμε, καινούργιο και ακόμα πιο ευτυχισμένο, γιατί έιμαστε ζωντανοί. Ίσως το ίδιο, μάλλον θα αγοράσουμε εδώ δίπλα.

Εφτά το πρωί, οι γείτονες από το απέναντι μεγάλο σπίτι του 19ου αιώνα μας δώσαν τα κλειδιά και είπανε ο πάνω όροφος δικός σας, για όσο το χρειάζεστε. Άλλοι γείτονες συναγωνιζόντουσαν σε ποιανού το σπίτι θα κάνουμε ντους. Και σχεδόν κάθε βράδυ κάποιοι μας έχουν τραπέζι.

Κατά τις 10 το πρωί ήθελα να μπω στο σπίτι να δω αν υπήρχε κάτι που να μπορώ να σώσω. Αλλά δεν μ' αφήνανε να μπω χωρίς προστατευτικό σακάκι και κράνος, και δύο να με κρατάνε από τα μπράτσα να περπατήσω στο ίδιο μας το σπίτι, ανάμεσα στα ερείπια της σκεπής που είχε πέσει. Εδώ, με το κόκκινο κράνος, ο αρχηγός των πυροσβεστών.

Πόσα παιδάκια 4-5 χρονών ξέρετε που θέλουν όταν μεγαλώσουν να γίνουν πυροσβέστες;

Να κι' ένα που άργησε αλλά τα κατάφερε.

ΥΓ. Τα κινητά των δύο σιμ το καθένα τα αντικαταστήσαμε ίδια μέρα. Το σιμ του Κοσμοτέ το είχανε αντικαταστήσει σε λιγότερο από εικοσιτετράωρο. Το Ιταλικό σιμ έκανε τρεις μέρες. Τα δύο Αμερικανικά έφτασαν ήδη στην Φλόριδα και σύντομα θα είναι εδώ. Την προηγούμενη ανάρτηση για τις 1.500 αναρτήσεις του μπλογκ την είχα έτοιμη από μέρες και την δημοσίευσα από το καινούργιο κινητό στις 26 Ιουνίου. Την σημερινή την έγραψα από το κινητό. Το καινούργιο κομπιούτερ θα πάρει δέκα μέρες ακόμα να συναρμολογηθεί από τελευταίας τεχνολογίας μέρη που ήδη αγόρασα. 

~~~

1.500

 Καλώς ήρθατε, και πάλι.

Σας παρουσιάζω την χιλιοστή πεντακοσιοστή ανάρτηση του μπλογκ
Thoughts Warehouse/Αποθήκη Σκέψης.

     *  1.500  *     

Χίλιες πεντακόσιες αναρτήσεις με συνολικά περίπου τρία εκατομμύρια λέξεις, ή,
γύρω στα τριάντα βιβλία, περίπου τριακοσίων σελίδων το καθένα.

Είναι μια μεγάλη χαρά να μποιράζομαι σκέψεις μαζί σας,
τα τελευταία 17 χρόνια,
εδώ, στο μονο μέρος της Ζωής όπου χρησιμοποιώ ακόμα τα Ελληνικά.

Με τιμούν τα περίπου 9.500 σχόλια που ανταλλάξαμε,
και η σταθερή τα τελευταία χρόνια μέχρι σήμερα αναγνωστηκότητα,
σε εποχή που η συμμετοχή στα κοινά βρίσκεται σε παρακμή
καθώς η ισχυρογνωμοσύνη, η άγνοια και ο απομονωτισμός ακμάζουν,
και η μόρφωση γίνεται αγαθό όλο και σπανιότερο.

Ένα Μπλογκ δεν είναι Κοινωνική Δικτύωση. Είναι ένας ιδιωτικός ιστοχώρος.
A Blog is not Social Media. It is a self-hosted, private website.

Και, όπως λέω πάντα...
A Blog, is a Voyager in the volumes of humanity's internet.

Η φωτογραφία αυτή πάρθηκε 14 Φεβρουαρίου, 1990, από το σκάφος Voyager 1,
από απόσταση εξι δισεκατομμύρια χιλιόμετρα απο την Γη,
λίγο πιο έξω από την τροχιά του πλανήτη Ποσειδώνα,
περιπου 32 μοίρες πάνω από το πεδίο της τροχιάς των πλανητών γύρω από το αστέρι μας, τον Ήλιο.
(οι αποχρώσεις του μπλε σε όλη την φωτογραφία είναι
διάθλαση του φωτός του ήλιου στον φακό της φωτογραφικής μηχανής,
και η Γη είναι η κουκκίδα μέσα σε μια ακτίνα φωτός)

Η φωτογραφία ονομάστηκε από τον Carl Sagan, ο οποίος την οργάνωσε με την NASA:

Αχνή Μπλε Κουκκίδα
Pale Blue Dot

«Αυτό είναι εδώ. Αυτό είναι η εστία μας. Αυτό είμαστε εμείς.
Σε αυτό όλοι όσοι αγαπάτε, όλοι όσοι γνωρίζετε, όλοι για όσους έχετε ακούσει ποτέ,
κάθε άνθρωπος που υπήρξε ποτέ έζησε τη ζωή του, το σύνολο της χαράς και του πόνου μας,
χιλιάδες θρησκείες, ιδεολογίες και οικονομικά δόγματα με αυτοπεποίθηση,
κάθε κυνηγός και συλλέκτης, κάθε ήρωας και δειλός,
κάθε δημιουργός και καταστροφέας του πολιτισμού, κάθε βασιλιάς και χωρικός,
κάθε ερωτευμένο νεαρό ζευγάρι, κάθε μητέρα και πατέρας, ελπιδοφόρο παιδί,
εφευρέτης και εξερευνητής, κάθε δάσκαλος ηθικής, κάθε διεφθαρμένος πολιτικός,
κάθε «σούπερ σταρ», κάθε «υπέρτατος ηγέτης»,
κάθε άγιος και αμαρτωλός στην ιστορία του είδους μας έζησε εκεί
 - σε ένα μόριο σκόνης που αιωρείται σε μια ηλιαχτίδα.»
Carl Sagan (1934-1996)

O Carl Sagan μπροστά στο Δημαρχείο της Βοστόνης, 1972

Πάνω σε αυτή την κουκκίδα, στην μέση της φωτογραφίας,

σήμερα ζουν 8.299.989.088 ανθρώπινα όντα,
https://www.worldometers.info/world-population/
4,15 δισεκατομμύρια γυναίκες και 4,15 δισεκατομμύρια άνδρες,

που πιστεύουν σε περισσότερες από τις 10 περισσότερο διαδεδομένες θρησκείες.
(στην Ιστορία των πολιτισμών είναι γνωστές πάνω από 10.000 θρησκείες)

Ότι συνέβη ποτέ στην Ιστορία τα τελευταία πάνω από 6.000 χρόνια πολιτισμών,
συνέβη πάνω σε αυτή την αχνή, μπλε κουκκίδα,
που υπάρχει τεσσεράμισι δισεκατομμύρια χρόνια τώρα,
οπου πολυσύνθετα ήδη ζωής παρουσιάστηκαν εδώ και περίπου 640 εκατομμύρια χρόνια,
μετά από δυόμισι δισεκατομμύρια χρόνια μικροοργανισμών και βακτηριδίων,
από τα οποία προερχόμαστε.

Το εξερευνητικό σκάφος της ανθρωπότητας, Voyager 1,
που ταξιδεύει με ταχύτητα 60.713 χιλιόμετρα την ώρα,

και κάθε μέρα βρίσκεται ενάμισι εκτομμύριο χιλιόμετρα πιο μακριά από εμάς
(διασχίζει σχεδόν τέσσερεις φορές την απόσταση από την Γη στο φεγγάρι, κάθε 24 ώρες),
σήμερα βρίσκεται 25,4 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από την Γη,
απόσταση μιας ημέρας φωτός,
και θα έχει διανύσει απόσταση ενός έτους φωτός από την Γη σε 18.250 χρόνια,
όπου το κοντινότερό μας άστρο απέχει 4,3 έτη φωτός από την Γη,
δηλαδή 78.500 χρόνια για το Voyager,
στον Γαλαξία μας ο οποίος έχει διάμετρο 100.000 έτη φωτός,
ένας από τα δύο περίπου τρισεκατομμύρια γαλαξίες που υπάρχουν στο γνωστό σύμπαν.

Ο Χρυσός Δίσκος Voyager είναι μια χρονοκάψουλα που αποτελείται από δύο πανομοιότυπους δίσκους φωνογράφου 12 ιντσών, επιχρυσωμένους με χαλκό, που εκτοξεύτηκαν με τα διαστημόπλοια Voyager 1 και 2. Είναι σχεδιασμένος για να μεταδώσει την θέση και την ιστορία της Γης σε νοήμονες εξωγήινες μορφές ζωής, και περιέχει χαιρετισμούς, φυσικούς ήχους, 90 λεπτά μουσικής και αναλογικά κωδικοποιημένες εικόνες.

~~~

Ο Αφρο-Αμερικανός Willie Johnson γεννήθηκε πάμφτωχος στο Πέντλετον του Τέξας, 25 Ιανουαρίου 1897. Όταν ήταν εφτά χρονών, ο πατέρας του τσακώθηκε με την μητριά του επειδή εκείνη έκανε απιστίες με άλλους. Η μητριά του Γουίλι, στη μέση του καυγά, έχυσε οξύ στο πρόσωπο του παιδιού και τον τύφλωσε. Έγινε γνωστός ως «Blind Willie» (Τυφλός Γουίλι). Μεταξύ του 1927 και του 1929 ηχογράφησε το έργο του: 30 τραγούδια. Μεταξύ των τραγουδιών που έγραψε και τραγούδησε είναι το αριστούργημα “Dark Was the Night, Cold Was the Ground”. Η ηχογράφηση αυτή επιλέχτηκε από τον Carl Sagan για τους δίσκους των Voyager. Αφού το μικρό του σπίτι κάηκε σε πυρκαγιά, ο τυφλός Γουίλι, με πνευμονία, πέθανε πάμφτωχος στον δρόμο 18 Σεπτέμβριου 1945. Αλλά, η μουσική του πρόσφατα πέρασε από το όριο του Ηλιακού Συστήματος, στον διαστρικό χώρο, και θα υπάρχει για πάντα.

Οι τριάντα ηχογραφήσεις των τραγουδιών του Blind Willie Johnson:

Εφτιαξα το παρακάτω βίντεο, 1 λεπτό και 13 δευτερόλεπτα,
του Voyager με την μουσική του Τυφλού Γουίλι,
Dark Was the Night, Cold Was the Ground:

~~~

Το σκάφος Voyager 1 δεν βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης με κανένα άστρο, αλλά σε περίπου 300.000 χρόνια, θα περάσει σε απόσταση 0,3 παρσέκ (περίπου 1 έτος φωτός) από το αμυδρό αστέρι TYC 3135-52-1. Πριν από αυτό, σε περίπου 40.000 χρόνια, αναμένεται να κινηθεί σε απόσταση 1,6 ετών φωτός από τον κόκκινο νάνο αστέρα Gliese 445 (επίσης γνωστό ως AC+79 3888).

Το σκάφος Voyager 2 δεν κατευθύνεται προς κάποιο συγκεκριμένο άστρο και δεν θα έχει άμεση φυσική επαφή με κανένα αστρικό σύστημα. Ωστόσο, σε περίπου 42.000 χρόνια, θα περάσει περίπου 1,7 έτη φωτός από τον κόκκινο νάνο αστέρα Ross 248, και σε 296.000 χρόνια, θα περάσει σε απόσταση 4,3 ετών φωτός από το άστρο Σείριος.

~~~

Οταν τα καύσιμα του ήλιου μας αρχίσουν να εξαντλούνται,
και ο ήλιος αρχίσει να επεκτείνεται, να φουσκώνει στο στάδιο κόκκινου γίγαντα,
σε 7,5 δισεκατομμύρια χρόνια θα περιβάλει την τροχιά της Γης,
και η Γη θα είναι πια ένα κάρβουνο μέσα στον κόκκινο ήλιο,
καθώς ο ήλιος θα σβήνει.

Όλα τα άστρα κάποτε εξαντλούν τα καύσιμά τους και σβήνουν.

Άστρα σαν τον ήλιο μας, κάνουν και 10 δισεκατομμύρια χρόνια να εξαντλήσουν τα καύσιμά τους.
Πολύ μεγάλα άστρα μπορούν να εξαντληθούν σε 10 εκατομμύρια χρόνια,
ή να εκραγούν σε σούπερνόβα.
Αλλά, μικρά άστρα, όπως κόκκινοι νάνοι, τα μικρότερα, χαμηλώτερης θερμοκρασίας και
μακροβιότερα αστέρια κύριας ακολουθίας στο σύμπαν,
μπορούν να επιζήσουν τρισεκατομμύρια χρόνια.

Σε περίπου εκατό τρισεκατομμύρια χρόνια,
όταν όλα τα άστρα του Σύμπαντος θα έχουν εξαντλήσει τα καύσιμά τους,
και θα έχουν σβήσει για πάντα,

και, λόγω ασύληπτων αποστάσεων στην συνεχή επέκταση του σύμπαντος
δεν θα υπάρχει πια σχετικότητα,
άρα δεν θα υπάρχει γραμμικός χρόνος,
αν κάποιοι δεν το έχουν ήδη ανακαλύψει και ανακτήσει προ πολλού,
αυτό το λείψανο, το απομεινάρι της ανθρωπότητας,
θα ταξιδεύει ακόμα μέσα στο άπειρο σκοτάδι και την σιωπή.

Η παραπάνω εικόνα, όπου το Voyager 1 μόλις που διακρίνεται στο απόλυτο σκοτάδι,

θα είναι τότε η μόνη απόδειξη που θα έχει απομείνει για το ότι
κάπου, κάποτε, για μια μικρή, σύντομη στιγμή,

υπήρξαν οι homo sapiens.

Και προσπάθησαν να επικοινωνήσουν.

~~~

Νόμοι - Laws

 

Αυτό το έργο τέχνης είναι ο Έρωτας και η Ψυχή στην Παρουσία των Θεών
του νεοκλασικού ζωγράφου Vincenzo Camuccini.
Η σκηνή απεικονίζει μια συγκέντρωση ελληνικών θεοτήτων,
συμπεριλαμβανομένου του Δία σε θρόνο, περιτριγυρισμένων από θεούς και θεές.

(For the English version of the post, scroll down under the Greek version)

Ο Δυτικός Πολιτισμός σήμερα είναι βασισμένος στην Αντιπροσωπευόμενη Δημοκρατία και στην Θρησκεία του Χριστιανισμού, όπου οι περισσότερες χώρες, και η Ιταλία ακόμα, συμπεριλαμβάνουν στο Σύνταγμά τους διαχωρισμό Κράτους και Θρησκείας (εκτός από την Ελλάδα, παραδείγματος χάριν).

Η Θρησκεία του Χριστιανισμού εφευρέθηκε από 318 «σοφούς» στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 της Κοινής Εποχής, πριν 1,701 χρόνια, και ήταν βασισμένη σε μια αίρεση του Ιουδαϊσμού την οποία μετέδωσε ο Σαούλ από την Ταρσό (Παύλος, Ιουδαϊκής καταγωγής και Ρωμαίος Πολίτης), από το 40 περίπου της Κοινής Εποχής, γύρω από την Μεσόγειο.

Ο Δυτικός Πολιτισμός όμως ξεκίνησε πολύ παλαιότερα του Χριστιανισμού, περίπου χίλια χρόνια πρωτύτερα, με την Φιλοσοφία, Επιστήμη και Πολιτική των Ιώνων, (σήμερα, συλλογικά γνωστοί μαζί με τις άλλες Ινδοευρωπαϊκές φυλές ως Αρχαίοι «Έλληνες») και, αργότερα, με την κυβερνητική και στρατιωτική οργάνωση των Ρωμαίων, οι οποίοι και διέδωσαν στην Ευρώπη και τον τότε γνωστό κόσμο την Ελληνική Φιλοσοφία και την Επιστήμη τις οποίες είχαν οι ίδιοι υιοθετήσει και μετονομάσει.

Η Ηθική και οι Παραδόσεις μιας κοινωνίας και τα Πιστεύω της Γένεσης των ανθρώπων, εκφράζονται από την Θρησκεία. Η Θρησκεία του Δυτικού Πολιτισμού ξεκίνησε στις αρχές της πρώτης Χιλιετηρίδας Προ Κοινής Εποχής, γύρω στο 800 ΠΚΕ, με το Δωδεκάθεο της μυθολογίας των Ελλήνων. 

Οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου ήταν έξι άνδρες και έξι γυναίκες, μια ειδικότητα για κάθε θεότητα. Ο Ήφαιστος την σιδηρουργική, ο Ποσειδώνας την Ναυτιλία, η Δήμητρα την Γεωργία, η  Άρτεμις το κυνήγι, η Αθηνά την γνώση, και λοιπά… Η κάθε εκδήλωση και απασχόληση του ανθρώπου αντιπροσωπευόταν από μια θεότητα.

1. Δίας: Ο βασιλιάς και πατέρας των θεών. Κυβερνά τον ουρανό και τη γη, ενώ το σύμβολό του είναι ο κεραυνός.
2. Ήρα: Η βασίλισσα των θεών και προστάτιδα του γάμου και της οικογένειας. Σύζυγος του Δία.
3. Ποσειδώνας: Ο θεός των θαλασσών, των ωκεανών, των σεισμών και των αλόγων. Κρατάει την τρίαινα.
4. Δήμητρα: Η θεά της γεωργίας, της γης, των καλλιεργειών και της συγκομιδής.
5. Αθηνά: Η θεά της σοφίας, της στρατηγικής και των πολεμικών τεχνών.
6. Απόλλωνας: Θεός του φωτός, του ήλιου, της μουσικής, της ποίησης, της μαντείας και της ιατρικής.
7. Άρτεμις: Θεά του κυνηγιού, των άγριων ζώων, της φύσης και προστάτιδα των μικρών παιδιών.
8. Άρης: Ο σκληρός θεός του πολέμου και της μάχης.
9. Αφροδίτη: Η θεά του έρωτα, της ομορφιάς και του πάθους.
10. Ήφαιστος: Ο θεός της φωτιάς, των μετάλλων και της σιδηρουργίας. Κατασκευαστής των όπλων των θεών.
11. Ερμής: Ο αγγελιοφόρος των θεών. Θεός του εμπoρίου, πλούτου, τύχης, γλώσσας, κλεφτών και ταξιδιωτών.
12. Εστία: Η θεά της εστίας (του σπιτιού) και της οικογενειακής θαλπωρής.
    (Σημείωση: Ο Διόνυσος, θεός του κρασιού, της οινοποίησης, των οπωρώνων, της τελετουργικής τρέλας, της θρησκευτικής έκστασης και του θεάτρου, συχνά αντικαθιστούσε την Εστία στον κατάλογο των δώδεκα).
    
    
    Ακόμη και πριν από τους Δώδεκα Θεούς των Ελλήνων, η Μεγάλη Μητέρα αντιπροσώπευε το παλαιότερο γνωστό αρχέτυπο της θεότητας. Με το πέρασμα των αιώνων, η έκφρασή της έχει εξελιχθεί από την προϊστορική γονιμότητα και τη δημιουργία με βάση τη γη σε σύνθετους, πολύπλευρους θεολογικούς ρόλους - γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ του υλικού κόσμου, των κοσμικών κύκλων καταστροφής και αναγέννησης, και την απόλυτη ενσάρκωση της θεϊκής συμπόνιας. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι προσωποποιούσαν διαφορετικές πτυχές της θεϊκής μητρότητας. Η Γαία αντιπροσώπευε την ίδια τη γη. Στον Βουδισμό Μαχαγιάνα, η Prajñāpāramitā Devi είναι γνωστή ως η Μεγάλη Μητέρα. Στον Χριστιανισμό, επειδή η ορθόδοξη χριστιανική θεολογία είναι έντονα αρρενωπή, οι πιστοί ιστορικά αναζητούσαν καταφύγιο στη θεϊκή θηλυκότητα μέσω της λατρείας της Παναγίας. Η Παρθένος Μαρία διαθλούσε τα χαρακτηριστικά των αρχαίων θεοτήτων της Μεγάλης Μητέρας, όπως το ότι ανακηρύχθηκε Θεοτόκος ή «Θεοφόρος» για να χρησιμεύσει ως συμπονετική μεσολαβητής και η απόλυτη θεϊκή μητρική μορφή αντικαθιστώντας την θεά Γαία.

Το σύστημα αυτό των θεοτήτων ειδικευμένων σε εκφράσεις της ανθρώπινης σκέψης και προσπάθειας ήταν μια προπαρασκευή χιλιετηρίδων για την μετάβαση από την κάθε θεότητα στις διαφορετικές Επιστήμες. Η κάθε θεότητα ανά τους αιώνες εξελίχθηκε στην έκφραση της επιστήμης που αφορούσε την κάθε ειδικότητα, έχοντας αρχικά συληφθεί από την καθημερινή προσπάθεια των ανθρώπων όχι μόνο για επιβίωση αλλά και για κατανόηση του κόσμου στον οποίον ζούσαν.

Πριν 2.000 χρόνια, η μετάβαση σε κοινωνίες βασισμένες στον πολιτισμό των Επιστημών ήταν έτοιμη να ανθίσει. Ταυτόχρονα, οι διάφορες εθνότητες και πολιτιστικές τάσεις που αποτελούσαν την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχαν ξεκινήσει το ξεχαρβάλωμα της αυτοκρατορίας, κατά τα τέλη του τρίτου αιώνα της Κοινής Εποχής.

Τότε ο Ρωμαίος αυτοκράτωρας Constantinus (Λατινικό όνομα με ετυμολογία που σήμαινε «σταθερός»), απαίτησε μια καινούργια θρησκεία για να ενώσει και πάλι την αυτοκρατορία. Μια καινούργια Θρησκεία όχι με πολλές ειδικευμένες θεότητες αλλά με έναν πατέρα Θεό --όπως ήταν η Ρωμαϊκή παράδοση να θεωρείται ο αυτοκράτωρας θεός.

Το δωδεκάθεο κατεύθυνε τους ανθρώπους προς την κατανόηση και ανακάλυψη της ευθύνης τους για πρόοδο, οι θεοί και θεές παρενέβαιναν για να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους στην εξέλιξη των δικών τους ανθρώπινων δυνάμεων, όμως ο ένας Θεός-πατέρας αφαίρεσε την υπευθυνότητα για πρόοδο και ανακάλυψη αντικαθιστώντας την με την υποχρέωση υποταγής στους νόμους του.

Το να παραβούν οι άνθρωποι τους νόμους των ανθρώπων ήταν εύκολο. Αλλά το να παραβούν τον νόμο του θεού ήταν πολύ πιο σοβαρό. Αφ' ενός, η εκκλησία σαν μέρος της κυβέρνησης μπορούσε να θανατώσει εκείνους που παράβαιναν τον νόμο του Θεού όπως η εκκλησία τον ερμήνευε και όπως η εκκλησία τον αντιπροσώπευε. Ακόμα χειρότερα, πιστεύοτας ότι υπήρχαν παράδεισος ή κόλαση αιώνια μετά θάνατο, ο κόσμος θα το σκεφτόταν πολύ πιο σοβαρά πριν παραβεί νόμους Θεού.

Αν έκλεβες κάτι, το πολύ-πολύ να πέρναγες μερικά χρόνια φυλακή, ή τραβώντας κουπί σε καμιά γαλέρα. Αλλά τώρα, ο Θεός θα σ' έστελνε στην κόλαση μια αιωνιότητα να σε παλουκώνουν οι βελζεβούληδες εις το πυρ το αιώνιον.

Μεγάλο πράμα η αστυνόμευση εκατομμυρίων νοματαίων.

Μεγάλη εφεύρεση, ο Θεός.

Η θρηκεία του Constantinus είχε τουλάχιστον την δυνατότητα να βρει κανείς στα σωθικά της, αν ενδιαφερθεί να ψάξει, την σοφία της γνώσης που κρυβόταν στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας (το Σύμπαν, την Ζωή και τους νόμους της Φυσικής).

Σαράντα χρόνια αργότερα, ο αυτοκράτωρας Θεοδόσιος επέβαλε τον Χριστιανισμό πολύ αυστηρότερα, δισδιάστατα, και έκλεισε τα κέντρα γνώσης του Κλασσικού Πολιτισμού. Και ξαφνικά οι γυναίκες θεωρήθηκαν δευτέρας επιλογής όντα για πρώτη φορά στον Δυτικό Πολιτισμό. Με τον Χριστιανισμό γεννήθηκαν τα ανώτερα αρσενικά των Ρωμιών.

Κατά το 400 ΚΕ, η Χριστιανική Εκκλησία έφερε την στάση του πολιτισμού και των επιστημών.

Τον σκοταδισμό.

Η γνώση δεν ήταν πλέον ιδιοκτησία της ανθρωπότητας,
αλλά επικράτεια του «Θεού» και ιδιαίτερα της Εκκλησίας.

Στις αρχές του πέμπτου αιώνα της Κοινής Εποχής, ο Δυτικός Πολιτισμός βυθίστηκε στο σκοτάδι της καινούργιας θρησκείας, η οποία είχε γεννηθεί από πολιτική σκοπιμοτητα, με την Εκκλησία της η οποία έχριζε βασιλιάδες και πρίγκηπες (και σήμερα στο Ελλαδιστάν ευλογεί υπουργούς όταν ορκίζονται, τρομάρα τους).

Χίλια χρόνια σκοταδισμού στην Ευρώπη.

Από την δολοφονία της Υπατίας (415 ΚΕ) ως την γέννηση του Λεονάρντο (1452 ΚΕ)

Η Υπατία, τελευταία επιστήμων της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, δολοφονήθηκε στον δρόμο από έναν Χριστιανικό όχλο, οπαδούς του επισκόπου της Αλεξάνδρειας Κύριλου.

Ο Λεονάρντο γεννήθηκε στο χωριό Βιντσι, κοντά στην Φλωρεντία των Μεδίκων.

Lorenzo de' Medici Il Magnifico	1 Ιανουαρίου 1449 - 8 Απριλίου 1492
Sandro Botticelli	1 Μαρτίου 1445 - 17 Μαΐου 1510
Leonardo da Vinci	15 Απριλίου 1452 - 2 Μαΐου 1519
Michelangelo	6 Μαρτίου 1475 - 18 Φεβρουαρίου 1564

Μετά από χίλια χρόνια, ήρθε η Αναγέννηση των ιδεών της Κλασσικής Αρχαιότητας. Έπειτα, η Διαφώτιση. Και τέλος, η Εποχή της Λογικής (Age of Reason). Και τρεις καθοριστικές κοινωνικές επαναστάσεις: Η Αμερικανική (1776), η Γαλλική (1789) και η Ελληνική (1821).

Είναι σημαντικό να πιστοποιήσουμε ότι ενώ ο Δυτικός Πολιτισμός επηρεάστηκε θεμελιωδώς από τον Χριστιανισμό της Νίκαιας του 325 ΚΕ, ο οποίος βρήκε αφήγηση σε γεγονότα που συνέβησαν στην Ιουδαία και την Γαλιλαία 295 χρόνια νωρίτερα, ο Μονοθεϊσμός ξεκίνησε τις προηγούμενες δύο χιλιετηρίδες. Η πρώτη μονοθεϊστική θρησκεία, ο Ιουδαϊσμός, έφτασε την τελική του μορφή το 538 ΠΚΕ μετά την απελευθέρωση των Ισραηλιτών από την αιχμαλωσία τους στην Βαβυλώνα. Ο Ιουδαϊσμός εξελίχθηκε επί 1.500 χρόνια, από την Μεσοποταμία στην ακτή της μεσογείου, στην Αίγυπτο και στην Καναάν. Το Ισλάμ ξεκίνησε στην Αραβική χερσόνησο το 610 της Κοινής Εποχής. Ο Ιουδαϊσμός, ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ είναι οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες και πιστεύουν στον ίδιο ένα θεό αλλά διαφωνούν ως προς την θεολογία.

Ο Χριστιανισμός δεν γνώρισε ποτέ σημαντική άνθηση στην άπω Ανατολή, παρά τους αιώνες ιεραποστολών και προσηλυτιστικών προσπαθειών, από τον έβδομο αιώνα ΚΕ, κυρίως από τους Ρωμαιοκαθολικούς Ιησουίτες, τους Φραγκισκανούς και τους Δομινικανούς, και αργότερα από Προτεσταντικές Εταιρείες. Αυτό πιθανώς συμβαίνει επειδή η Ιαπωνία, η Κίνα, η Ινδία και η Νοτιοανατολική Ασία γενικότερα είχαν ήδη αναπτύξει πνευματικά συστήματα βασισμένα στη φιλοσοφία και την επιστήμη τους, τα οποία ίσως αναγνώριζαν την πολιτική εξουσία του Χριστιανισμού ως καταστροφική για τις κοινωνικές τους δομές και, στην δική τους πραγματικότητα, ακαδημαϊκά καθυστερημένη.

Εκατόν ενενήντα τρία χρόνια μετά την Αμερικανική Επανάσταση, η Επιστήμη του Αναγεννηθέντος Δυτικού Πολιτισμού μας επέτρεψε να περπατήσουμε στην Σελήνη, με χίλια χρόνια καθυστέρηση.

Το πρόγραμμα με το οποίο η ανθρωπότητα έφτασε στο φεγγάρι είχε ονομαστεί για τον θεό Απόλλωνα και 50 χρόνια αργότερα το σημερινό πρόγραμμα που θα μας επιστρέψει στην σελήνη ονομάστικέ για την αδελφή του Απόλλωνα, την θεά Άρτεμις.

Κατά τ' άλλα, το Ελληνικό Σύνταγμα ξεκινά ως εξής: «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.»

Αλλά, τι ψάχνουμε; οι Ρωμιοί δεν πέρασαν Αναγέννηση, Διαφώτιση, ή Εποχή της Λογικής.

Βοήθειά μας.

Όλυμπος (2.917 μέτρα)
Το παλάτι των θεοτήτων, των πρωτότυπων εκφράσεων της γνώσης και των επιστημών,
έχει πια εξαϋλωθεί.

~~~

ENGLISH VERSION

This artwork is Eros and Psyche in the Presence of the Gods

by the neoclassical painter Vincenzo Camuccini.

The scene depicts a gathering of Greek deities,

including Zeus on a throne, surrounded by gods and goddesses.

The Western Civilization today is based on Representative Democracy and the Religion of Christianity, where most countries, and even Italy, include in their Constitution a separation of Church and State (except Greece, for example).

The Religion of Christianity was invented by 318 "wise men" in Nicaea, Bithynia in 325 of the Common Era, 1,701 years ago, and was based on a sect of Judaism that was brought by Saul of Tarsus (Paul, of Jewish origin and a Roman Citizen), from about 40 of the Common Era, around the Mediterranean.

Western Civilization, however, began much earlier than Christianity, about a thousand years earlier, with the Philosophy, Science and Politics of the Ionians, (today, collectively known, together with the other Indo-European tribes, as the Ancient "Greeks") and, later, with the governmental, administrative and military organization of the Romans, who spread Greek Philosophy and Science, which the Romans themselves had adopted and renamed, to Europe and the then known world.

The Ethics and Traditions of a society and the Beliefs of the Genesis of humans, are expressed by Religion. The Religion of Western Civilization began in the first Millennium BCE, around 800 Before Common Era, with the Twelve Gods of Greek mythology.

The twelve Gods of Olympus were six men and six women, with a specialty for each deity. Hephaestus, blacksmithing, Poseidon, shipping, Demeter, agriculture, Artemis, hunting, Athena, knowledge, and so on... Every manifestation and occupation of human endeavor was represented by a deity.

1. Zeus: The king and father of the gods. He rules the sky and the earth, while his symbol is the thunderbolt.
   Roman version: Jupiter
2. Hera: The queen of the gods and protector of marriage and the family. Wife of Zeus.
   Roman version: Juno
3. Poseidon: The god of the seas, oceans, earthquakes, and horses. He holds the trident.
   Roman version: Neptune
4. Demeter: The goddess of agriculture, the earth, crops, and the harvest.
   Roman version: Ceres
5. Athena: The goddess of wisdom, strategy, and martial arts.
   Roman version: Minerva
6. Apollo: God of light, the sun, music, poetry, divination, and medicine.
   Roman version: Apollo
7. Artemis: Goddess of the hunt, wild animals, nature, and protector of young children.
8. Ares: The fierce god of war and battle.
   Roman version: Mars
9. Aphrodite: The goddess of love, beauty, and passion.
   Roman version: Venus
10. Hephaestus: The god of fire, metals, and blacksmithing. Maker of the weapons of the gods.
    Roman version: Vulcan
11. Hermes: The messenger of the gods. God of commerce, wealth, fortune, language, thieves, and travelers.
    Roman version: Mercury
12. Hestia: The goddess of the hearth (home) and family warmth.
    Roman version: Vesta
    (Note: Dionysus, Roman version: Bacchus, god of wine, winemaking, orchards, ritual madness, religious ecstasy, and theater, often replaced Hestia in the list of twelve).
    
    Even before the Twelve Gods of the Greeks, The Great Mother represents the oldest known archetype of divinity. Over the centuries, her expression has evolved from prehistoric fertility and earth-based creation into complex, multifaceted theological roles—bridging the gap between the material world, cosmic cycles of destruction and rebirth, and the ultimate embodiment of divine compassion. The Greeks and Romans personified different facets of divine motherhood. Gaia represented the earth itself. In Mahayana Buddhism, Prajñāpāramitā Devi is known as the Great Mother. In Christianity, because orthodox Christian theology is heavily masculine, believers historically sought refuge in the divine feminine through the veneration of the Virgin Mary. Mary refracted the attributes of ancient Great Mother deities (such as being declared Theotokos, or "God-bearer") to serve as a compassionate mediator and the ultimate divine mother figure.
    
    

This system of deities, each specializing in expressions of human thought and effort, was akin to a millennia-long preparation for the transition from each deity to the various Sciences. Each deity over the centuries evolved into the expression of the science that concerned each specialty, having initially been conceived by the daily effort of people not only to survive but also to understand the world in which they lived.

Two thousand years ago, the transition to societies based on the culture of Science was ready to flourish. At the same time, the various ethnicities and cultural trends that made up the Roman Empire towards the end of the third century of the Common Era, had begun to weaken the cohesiveness of empire.

It was then, when the Roman emperor Constantinus (a latin name signifying “stable”), demanded a new religion to strengthen the unity of the empire. A new Religion not of many specialized deities but with one God, a "father" -- as was the Roman tradition of considering the emperor to be a god.

The dodecatheon directed people towards understanding and discovering their own responsibility and ability for progress, the gods and goddesses intervened to guide people in the development of their own human powers, but the one Father-God removed from human beings the responsibility for progress and discovery and replaced it with the obligation to submit to his laws.

For people, it was easy to break the laws of men. But to break the law of God was much more serious. On the one hand, the church as part of the government could put to death those who broke the law of God, as the church interpreted it and as the church represented it. Even worse, believing that there was a heaven or hell eternally after death, people would think much more seriously before breaking God's laws.

If you stole something, at most you would spend a few years in prison, or pulling an oar on a galley. But now, God would send you to hell for an eternity to be impaled by Beelzebubs in eternal fire.

Policing millions of folk is a troublesome thing to attempt.

God, was a great invention, to that end.

The religion of Constantinus at least had the possibility of finding in its guts, if one cared to search, the wisdom of the knowledge hidden in the Library of Alexandria (the Universe, Life and the laws of Physics).

Forty years later, Emperor Theodosius imposed Christianity more strictly, two-dimensionally, and closed the centers of knowledge of Classical Civilization. And suddenly women were considered second-class beings for the first time in Western Civilization. With Christianity, the "superior" males of the Mediterranean were born, at the expense of the "weaker" sex.

In 400 CE, the Christian Church brought culture and science to a halt.

Darkness.

Knowledge was no longer the purview of humanity,

but the domain of “God” --and specifically of the Church.

At the beginning of the fifth century of the Common Era, Western Civilization was plunged into the darkness of the new religion, which had been born of political expediency, with its Church which anointed kings and princes.

A Thousand Years of Darkness in Europe.

From the Murder of Hypatia (415 CE) to the Birth of Leonardo (1452 CE)

Hypatia, the last scholar of the Library of Alexandria, was murdered in the street by a Christian mob, followers of the Bishop of Alexandria, Cyril.

Leonardo was born in the village of Vinci, near the Florence of the Medici.

Lorenzo de' Medici The Magnificent	January 1, 1449 - April 8, 1492
Sandro Botticelli	March 1, 1445 - May 17, 1510
Leonardo da Vinci	April 15, 1452 - May 2, 1519
Michelangelo	March 6, 1475 - February 18, 1564

After a thousand years, came the Renaissance of the ideas of Classical Antiquity. Then, the Enlightenment. And finally, the Age of Reason. Followed by three decisive revolutions: the American (1776), the French (1789) and the Greek (1821).

It is important to acknowledge that while Western Civilization was fundamentally influenced by the Christianity of Nicea in 325 CE, which found its narrative in events that occurred in Judea and Galilee 295 years earlier, Monotheism began in the previous two millennia. The first monotheistic religion, Judaism, reached its final form in 538 BCE after the liberation of the Israelites from their captivity in Babylon. Judaism evolved over 1,500 years, from Mesopotamia to the Mediterranean coast, to Egypt and Canaan. Islam began in the Arabian Peninsula in 610 CE. Judaism, Christianity, and Islam are the three monotheistic religions and believe in the same one god but differ on theology.

Christianity never flourished significantly in the Far East, despite centuries of missionary and proselytizing efforts, starting in the seventh century CE, mainly by the Roman Catholic Jesuits, the Franciscans, and Dominicans, and later by Protestant Societies. This is probably because Japan, China, India, and Southeast Asia in general had already developed their own spiritual and societal systems based on their own philosophy and science, which perhaps recognized the political power of Christianity as destructive to their social structures and, in their own reality, academically backward.

One hundred and ninety-three years after the American Revolution, the Science of the Reborn Western Civilization allowed us to walk on the Moon, with a delay of one thousand years.

The program that brought humanity to the moon in 1969  was named after the god Apollo, and 50 years later the current program that will return us to the moon is named after Apollo's sister, the goddess Artemis.

Mount Olympus (2,917 meters - 9,570 feet)

The palace of the deities, of the original expressions of human knowledge and sciences,
that used to sit at the summit, in the clouds,

has now dematerialized.

~~~

Αμορφωσιά

Το αγαπημένο παιδί της Αμορφωσιάς είναι το Μίσος.
Το κυρίως γνώρισμα των αμόρφωτων είναι ότι δεν δέχονται να διανοηθούν ότι είναι αμόρφωτοι.
(όσα πτυχία και να τους έχει προσφέρει η αποστήθιση)

Σημίτες δεν είναι προσδιορισμός φυλετικός ή θρησκευτικός. Είναι προσδιορισμός γλωσσικός. Σημιτικές γλώσσες που μιλούνται και εξελίσσονται από την Μεσοποταμία, περισσότερο από 4.000 χρόνια και συμπεριλαμβάνουν τους σημερινούς Άραβες. Πόσοι το ξέρουν αυτό;

Εκείνοι που ήρθαν στην ακτή της Μεσογείου από την Μεσοποταμία πριν 4.000 χρόνια ήταν ήδη χωρισμένοι σε εκείνους τους λίγους που πίστευαν στην καινούργια ιδέα του ενός θεού και εκείνους που πάντα πίστευαν σε πολλούς θεούς. Και από τότε οι λίγοι που πίστευαν στον ένα θεό ήταν μισητοί, επειδή ήταν διαφορετικοί. Οι υπόλοιποι, 2.500 χρόνια αργότερα, τον έκτο αιώνα της Κοινής Εποχής, έγιναν μουσουλμάνοι, πιστοί του ενός θεού Αλάχ. 

Οι Φιλισταίοι, από τους οποίους προέρχεται το όνομα «Παλαιστίνη» σε μέρος της παραλιακής περιοχής μεταξύ Ανατολίας και Αιγύπτου, δεν ήταν σημιτικός λαός. Οι Φιλισταίοι αρχικά ήταν μια ινδοευρωπαϊκή ομάδα που μετανάστευσε από την περιοχή του Αιγαίου (πιθανώς την Κρήτη ή την Ελλάδα) και ήταν μέρος των «Λαών της Θάλασσας» που εγκαταστάθηκαν στις ακτές βόρεια της Αιγύπτου τον 12ο αιώνα ΠΚΕ, πριν περίπου 3.200 χρόνια, την εποχή του Τρωικού πολέμου.

Δηλαδή, η ονομασία Παλαιστίνη δεν έχει ιστορική σχέση με τον λαό που έφτασε εκεί από την Μεσοποταμία πριν 4.000 χρόνια και ζουν εκεί μέχρι σήμερα, χωρισμένοι σε Άραβες και Ιουδαίους (Εβραίους). Το να ονομάζουμε «Παλαιστίνιους» τους σημερινούς Μουσουλμάνους φτωχούς Άραβες, είναι ιλαρώς (χαζοχαρούμενα) αμόρφωτο. Αν ακούσετε Άραβα να αυτοαποκαλείται Παλαιστίνιος είναι επειδή ξέρει ότι οι Ευρωπαίοι νομίζουν ότι είναι Παλαιστίνιος και του δίνουν ελεημοσύνη μισώντας τους Εβραίους. Οι πλούσιοι γείτωνες Άραβες χρησιμοποιούν τους φτωχούς Άραβες αδερφούς τους για να προτρέψουν τους Ευρωπαίους εναντίων των αγαπημένων θυμάτων των Ευρωπαίων: τους πιστούς στον Ιουδαϊσμό (Γιούντεν [Ιουδαίους], οπως τους έλεγαν και τα Ες-Ες) τους οποίους οι Ρωμαίοι έδιωξαν από την γη τους μεταξύ του 63 Προ Κοινής Εποχής και του 135 της Κοινής Εποχής, ιδιαίτερα το 70 της Κοινής Εποχής, προξενώντας την Διασπορά στην Ευρώπη, όπου αργότερα τους ανέλαβε η Ιερά Εξέταση, βοήθειά μας.

Συγκεκριμένα: Η λέξη Παλαιστίνη προέρχεται από την αρχαία εβραϊκή λέξη Pleseth (פלשת), που αναφέρεται στη βιβλική «Γη των Φιλισταίων». Οπου Φισισταίοι ήταν Ινδουρωπαίοι από το Αιγαίο, όχι Άραβες.

Η ονομασία έχει τις εξής ιστορικές ρίζες:
Φιλισταίοι: Ήταν ένας λαός της αρχαιότητας που εγκαταστάθηκε στα νοτιοδυτικά παράλια του Λεβάντε (σημερινή Γάζα και νότιο Ισραήλ) κατά την 1η χιλιετία ΠΚΕ.
Ηρόδοτος: Τον πέμπτο αιώνα ΠΚΕ, ο αρχαίος Έλληνας ιστορικός χρησιμοποίησε πρώτος την ελληνική λέξη Παλαιστίνη (από το "Παλαιστίνη Συρία") στα γραπτά του για να περιγράψει την ευρύτερη παράκτια περιοχή.
Ρωμαίοι: Το 132 ΚΕ, μετά την καταστολή της Εβραϊκής εξέγερσης (Bar Kokhba), ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αδριανός μετονόμασε την επαρχία της Ιουδαίας σε Syria Palaestina (Συρία Παλαιστίνη). Στόχος του ήταν να τιμωρήσει τους Ιουδαίους συνδέοντας τη γη με τους ιστορικούς εχθρούς τους, τους Φιλισταίους.
Από τότε, το τοπωνύμιο επικράτησε και χρησιμοποιήθηκε διαχρονικά από διάφορες αυτοκρατορίες για να περιγράψει την συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή ανάμεσα στη Μεσόγειο και τον ποταμό Ιορδάνη.

«Ο Βασιλιάς Δαυίδ παίζει άρπα» (1622) του Γκέρριτ βαν Χόνθορστ

Βασιλιάς Δαυίδ:
Ο δεύτερος και μεγαλύτερος βασιλιάς του αρχαίου Ισραήλ,
μεταξύ δεκάτου και ενάτου αιώνα Προ Κοινής Εποχής.
Ο πρώτος βασιλιάς του αρχαίου Ισραήλ ήταν ο Σαούλ ο οποίος πέθανε το 1010 ΠΚΕ.
Στον Δαυίδ αποδίδεται η ένωση των φυλών του Ισραήλ,
η καθιέρωση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας
και η ύπαρξή του ως πρόγονος του Ιησού.
Είναι επίσης παγκοσμίως γνωστός για τον θρίαμβό του επί του Φιλισταίου Γολιάθ
και την συγγραφή των Ψαλμών.
Ο Δαυίδ ήταν ο πατέρας του βασιλιά Σολομώντα 

Ψαλμος τῷ Δαυΐδ (#23).

ΚΥΡΙΟΣ ποιμαίνει με και οὐδέν με ὑστερήσει.

‎εἰς τόπον χλόης, ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν, ἐπί ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με,

την ψυχήν μου ἐπέστρεψεν. ὡδήγησέ με ἐπί τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.

ἐάν γαρ και πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι συ μετ᾿ ἐμοῦ εἶ·
ἡ ῥάβδος σου και ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν.

ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν, ἐξεναντίας τῶν θλιβόντων με·
ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ την κεφαλήν μου, και το ποτήριόν σου μεθύσκον με ὡσει κράτιστον.

και το ἔλεός σου καταδιώξει με πάσας τας ἡμέρας τῆς ζωῆς μου,
και το κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου εἰς μακρότητα ἡμερῶν.

Περίπου 75% των πολιτών του σημερινού Ισραήλ είναι Εβραϊκής καταγωγής.
Τα υπόλοιπα 25% είναι Άραβες, Μουσουλμάνοι και 2% Χριστιανοί.

Περίπου 60% έως 70 % των πολιτών του Ισραήλ διαφωνούν με τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου, αποδοκιμάζουν την απόδοση της κυβέρνησής του ή επιθυμεί την παραίτησή του, και αρκετοί την φυλάκισή του.

Ο όρος «Αντισημιτισμός» λανθασμένα, αμόρφωτα, γίνεται κατανοητός ως «εναντίων των Εβραίων». Σημίτες, οπως έγραψα και στην αρχή της ανάρτησης δεν είναι προσδιορισμός φυλετικός ή θρησκευτικός. Είναι προσδιορισμός γλωσσικός. Σημιτικές γλώσσες που μιλούνται και εξελίσσονται από την Μεσοποταμία, περισσότερο από 4.000 χρόνια και συμπεριλαμβάνουν Άραβες. Στις σημιτικές γλώσσες περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα Αραβικά, τα Εβραϊκά, τα Αραμαϊκά, τα Αμχαρικά (της Αιθιοπίας) και τα αρχαία Ακκαδικά.

Λόγω της ιστορικής σύνδεσης με τους Εβραίους, ο όρος παρερμηνεύεται συχνά ως φυλετικός. Ωστόσο, η έννοια της "φυλής" είναι επιστημονικά ξεπερασμένη και δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε γλωσσικές ομάδες. Ο όρος αντισημιτισμός επινοήθηκε τον δέκατο ένατο αιώνα στην Ευρώπη για να περιγράψει ειδικά το μίσος κατά των Εβραίων. 

Αν και η ονομασία είναι γλωσσική, ιστορικά χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά με θρησκευτικό/εθνοτικό προσδιορισμό εναντίον του εβραϊκού λαού.

Οι Σημίτες, τελικά, είναι μια ιστορικά αναγνωρισμένη, αν και πλέον σε μεγάλο βαθμό ξεπερασμένη, ταξινόμηση των λαών που μιλούν ή μιλούσαν μια ομάδα συγγενών γλωσσών, γνωστών ως σημιτικές γλώσσες.

Οι Έλληνες και οι Ιταλοί, σήμερα, αναφέρονται σε Εβραίους οταν εννοούν πιστούς στον Ιουδαϊσμό. Αυτός είναι απλά λανθασμένος όρος για αυτή την χρήση. Οι «Εβραίοι» είναι ένας αρχαίος σημιτικός λαός και οι ιστορικοί πρόγονοι του εβραϊκού λαού. Ο όρος αναφέρεται γενικά στους απογόνους των βιβλικών πατριαρχών Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ. Η λέξη «Εβραίος» (Ivri στα εβραϊκά) πιθανότατα μεταφράζεται ως «αυτός που διασχίζει την απέναντι όχθη», αναφερόμενη στον Αβραάμ που διέσχισε τον ποταμό Ευφράτη για να εισέλθει στη Χαναάν. Συνδέεται επίσης με τον «Έβερ», έναν πρόγονο του Αβραάμ.

Ο Αβραάμ που έζησε στην Μεσοποταμία πριν περισσότερο από 4.000 χρόνια, πέρασε τον Ευφράτη προς την σημερινή Συρία και μετά νότια προς την Καναάν, το σημερινό Ισραήλ, και είχε δύο γιούς: Πρώτο, από την σκλάβα του Χαγκάρ, τον Ισμαήλ που είναι ο πατριάρχης των Αράβων, και δεύτερο, από την σύζυγό του Σάρα, τον Ισαάκ που είναι ο πατριάρχης εκείνων που πίστευαν σε ένα θεό.

Η υπόλοιπη Ευρώπη, εκτός Ελλάδας και Ιταλίας, και ο περισσότερος κόσμος, αναφέρονται στους πιστεύοντες σε ένα Θεό απογώνους του Αβραάμ όχι ως Εβραίους (Hebrews) αλλά ως Jews (Αγγλικά), Juden (Γερμανικά), και Juif (Γαλλικά), που σημαίνει «Ιουδαίοι», από την Ιουδαία, που πιστεύουν σε έναν Θεό.

Ο Ιουδαϊσμός, η πίστη στον ένα Θεό της Βίβλου, ξεκινώντας πριν 4.000 χρόνια στην Μεσοποταμία, εξελίχθηκε επί 1.500 χρόνια και έφτασε στην σημερινή μορφή και πληρότητα της θρησκείας μετά το 538 Προ Κοινής Εποχής, αφού οι Εβραίοι επέστρεψαν στην Καναάν μετά την αιχμαλωσία 70 ετών στην Βαβυλώνα, 608-538 ΠΚΕ.

Ανάμεσα στην Μεσοποταμία και την αιχμαλωσία στην Βαβυλώνα μεσολάβησαν αιώνες όταν μέρος των Ισραηλιτών ζούσε στην Αίγυπτο από περίπου πριν 4.000 χρόνια έως περίπου 3.200 χρόνια, και οι βασιλείες του Δαυίδ και του Σολομώντα, δέκατος έως ένατος αιώνες ΠΚΕ, δύο από τους περισσότερο γνωστούς βασιλείς των Ισραηλιτών στην Καναάν/Ιουδαία.

Εκείνοι που ξεκινώντας από την Μεσοποταμία, πιστεύοντας σε ένα Θεό ακολουθώντας τον Αβραάμ, έζησαν στην Γη Καναάν, το σημερινό Ισραήλ, δίπλα σε Άραβες που δεν πίστευαν στον ένα Θεό, από περίπου 4.000 χρόνια μέχρι σήμερα. Ζουν εκεί σε αυξομειωμένους πληθυσμούς επί 4.000 χρόνια. Ενώ ζουν εκεί επί 4.000 χρόνια, είχαν εκεί κράτη διαφορετικών ειδών από του Βασιλείς Δαυίδ και Σολομώντα πριν 3.000 χρόνια, μέχρι το κράτος που κατέκτησαν οι Ρωμαίοι, και, μέχρι το Ισραήλ σήμερα.

Το να λέει ο σηκερινός Ευρωπαίος ότι «οι Παλαιστίνιοι ζούσαν εκεί χιλιετηρίδες πριν τους Εβραίους» είναι η πιο βλακοδώς ανιστόρητη ρήση, λανθασμένη σε τόσα επίπεδα, που μπορεί να πιστεύει αμόρφωτος άνθρωπος.

Το να λέμε «Σιμήτες» εννοώντας μόνο τους Ιουδαϊκής θρησκείας και όχι και τους Άραβες είναι επίσης ιλαρώς (χαζοχαρούμενα) αμόρφωτο.

Το να βγαίνουν στους δρόμους οι αγράμματοι Ευρωπαίοι και να φωνάζουν κατά των κακών Εβραίων, και να αναφέρονται σε «Παλαιστίνιους» δεν το βλέπω σαν ιλαρώς (χαζοχαρούμενα) αμόρφωτο, αλλά σαν τραγικά αμόρφωτο, ιδίως όταν τα αμόρφωτα ευρω-παιδαρέλια δεν καταλαβαίνουν ότι 60% έως 70% Ισραηλινών πολιτών συμφωνούν μαζί τους! Και θα διαδήλωναν μαζί τους αν τους το επέτρεπαν οι απόγονοι του Χίτλερ και του Μουσολίνι.

Επίσης αμόρφωτο είναι το να λέει κανείς ότι το κράτος του Ισραήλ επιτίθεται κατά των Αράβων στην Γκάζα. Κατά της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς επιτίθενται αμυντικά, όπου η Χαμάς χρησιμοποιθεί τους φτωχούς Άραβες για ασπίδες και έστελνε ρουκέτες στο Ισραήλ από σχολεία και νοσοκομεία της Γκάζας.

Ο άνθρωπος έχει την ψυχοκαταγκαστική ορμή να μισεί. Κάποιους, κάτι, οτιδήποτε, οποιουσδήποτε βολεύει. Αν θέλουν τόσο πολύ να μισούν, ας μισούν εκείνους που ψηφίζουν Χίτλερ, Μουσολίνι και Τραμπ και Νετανιάχου. 

Ακόμα ποιο σωστά, θα έπρεπε να μισούν τους Βρετανούς που, μεταξύ 1917 και 1947, εφηύραν τους «Παλαιστινίους» και μας άφησαν το Μεσανατολικό πρόβλημα σαν αποχαιρετιστήριο δώρο καθώς η Βρετανική αυτοκρατορία ψυχορραγούσε, όπως μας άφησαν και την Ινδική υποήπειρο διαιρεμένη σε Ινδία, Πακιστάν και αργότερα Μπανγκλαντές (διαίρει και βασίλευε).

Ποιος νομίζετε ότι χάραξε τα σύνορα του Ιράκ, Ιορδανίας, Συριας, και Αραβίας, και ποιος νομίζετε ότι επέλεξε ποιοι θα ήταν οι πρώτοι βασιλιάδες των ολοκαίνουργιων Ευρωπαϊκά-σχεδιασμένων Αραβικών κρατών; Η Γερτρούδη Μπελ, Βρετανίδα (η «Βασίλισσα της Ερήμου», "The Kingmaker"), βοηθούμενη από τον Τ. Ε. Λώρενς («Λώρενς της Αραβίας»).

Οι Βρετανοί, και κατ' επέκταση εμείς οι Ευρωπαίοι εφηύραμε και δημιουργήσαμε τους «Παλαιστινίους» και την τραγική τους θέση.

Φωτογραφία τραβηγμένη κοντά στις πυραμίδες.
Η  Μπελ βρίσκεται ανάμεσα στον Τσώρτσιλ και τον Τ. Ε. Λώρενς κάτω από τη Σφίγγα.

Αυτή η φωτογραφία απεικονίζει Βρετανούς συμμετέχοντες στη Διάσκεψη του Καΐρου του 1921 να επισκέπτονται τις πυραμίδες της Γκίζας στην Αίγυπτο. Μεταξύ των βασικών παρόντων είναι ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, που φοράει γυαλιά ηλίου και κάθεται σε καμήλα, και η Γερτρούδη Μπελ, η οποία αναφέρεται ως η μόνη γυναίκα που ιππεύει καμήλα σε αυτή τη συγκεκριμένη ομάδα. Ο Τ.Ε. Λώρενς (γνωστός ως Λώρενς της Αραβίας) είναι επίσης μεταξύ της ομάδας, καθισμένος σε καμήλα κοντά στον Τσώρτσιλ και την Μπελ. Η διάσκεψη συγκλήθηκε από τον Τσόρτσιλ για να καθορίσει τα πολιτικά όρια των βρετανικών εντολών στη Μέση Ανατολή μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γκέρτρουντ Μπελ και Τ. Ε. Λώρενς,
οι αρχιτέκτονες της σημερινής Μέσης Ανατολής
και του «Παλαιστινιακού» προβλήματος.

Οι γονείς του Μεσανατολικού προβλήματος.
Οι συγγραφείς του Παλαιστινιακού.
Βρετανοί, λευκοί και Χριστιανοί.

Έχει κανείς ιδέα, πως και γιατί;
ή, απλά, γουστάρει ο κόσμος να μισεί τους Εβραίους;
χάβωντας τις πολιτιστικές αντισημιτικές παραδόσεις αιώνων της κάθε Ευρωπαϊκής χώρας,
με την Ελλάδα να θεωρείται σε πρόσφατη μελέτη ως
η δεύτερη πιο αντισημιτική χώρα της Ευρώπης μετά από την Πολωνία;

Οι Βρετανοί δεν είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για τη συνεχιζόμενη σύγκρουση, αλλά φέρουν σημαντική ιστορική ευθύνη για την τοποθέτηση των δομικών της θεμελίων. Οι ρίζες της σύγκρουσης είναι πολύπλοκες, και περιλαμβάνουν αποφάσεις που ελήφθησαν από τη Βρετανική Αυτοκρατορία, τις ενέργειες των τοπικών πληθυσμών και τις γεωπολιτικές μετατοπίσεις του εικοστού και του εικοστού πρώτου αιώνα.

Κανένα από τα παραμύθια της Χαλιμάς (των Ευρωπαϊκών αντισημιτικών παραδόσεων) και καμία απο τις ορολογίες που χρησιμοποιούνε οι Ευρωπαίοι δεν έχουν βάση στην πραγματικότητα. Τι θα χρειαστεί για να το χωνέψουν αυτό; Άλλο ένα Άουσβιτς;

Είναι θύματα οι λεγόμενοι «Παλαιστίνιοι»; Βεβαίως και είναι!
Είναι θύματα των αδερφών τους Αράβων, θύματα της Xαμάς και θύματα της Χεζμπολά και των Ιρανών που δεν τους επέτρεψαν να δεχτούν να έχουν δικό τους κράτος το 1948 όταν τα Ηνωμένα Έθνη ψήφισαν να υπάρξουν και Ισραηλινό κράτος και Παλαιστινιακό κράτος.

Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές στο Ισραήλ κατά του Νετανιάχου, 2023.

Ισραηλινοί διαδηλωτές.

Αλλά,
Το παιγνίδι-πλιάτσικο για το πετρέλαιο τους, είχε ξεκινήσει από το 1917.
Το μίσος κατά των πιστών του ενός Θεού ξεκίνησε πριν 4.000 χρόνια.
Και, ο Χριστιανισμός ξεκίνησε σαν αίρεση του Ιουδαϊσμού,
όπου ο Ιουδαϊσμός είναι η Παλαιά Διαθήκη του Χριστιανισμού.
Και το Ισλάμ είναι μια σαλάτα Ιουδαϊσμού και Χριστιανισμού,
κομένη και ραμένη για τους Άραβες της Αραβικής χερσονήσου,
Όπου το Ισλάμ αναγνωρίζει τον Αβραάμ ως πρόγονο και τον Ιησού ως προφήτη.

~~~