Τὸ Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026, εἴμαστε προσκεκλημένοι στὴν ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ μὲ τίτλο:

ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ:

ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ» ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΕΞΟΔΟΣ»

Ἕνα ζωογόνο ταξίδι ἐπιστροφῆς στὶς ρίζες καὶ ἡ αἰσθητικὴ ὡς πολιτικὴ ἐπιλογὴ

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

– Χρῆστος Κωτσίνης (Σχεδιαστὴς καὶ εἰκονογράφος καὶ καλλιτεχνικὸς ἐπιμελητὴς τοῦ περιοδικὸ «Τὸ Ἔνζυμο» καὶ τῶν ἐκδόσεων «Ἔξοδος»)

– Ἄννα Καρακατσούλη (Ἱστορικός, ΕΚΠΑ)

– Κωνσταντίνος Δουδούμης (Μεταπτυχιακὸς φοιτητὴς βυζαντινῆς φιλοσοφίας καὶ φιλολογίας τῶν πανεπιστημίων Πατρῶν καὶ Ἀμβούργου – ἐκ τῶν δημιουργῶν καὶ διαχειριστῶν τῆς διαδικτυακῆς σελίδας καὶ κοινότητας “Ἑλλάδος Ἀνόρθωσις”)

– Γιάννης Ἠλία Κολοβὸς (Διδάκτωρ Τμήματος Βαλκανικῶν, Σλαβικῶν καὶ Ἀνατολικῶν Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Μακεδονίας – συγγραφέας)

– Σωτήρης Γιαννέλης (Ἐκδότης-μεταφραστής, ἀπὸ τὴν συντακτικὴ ὁμάδα τοῦ περιοδικοῦ «Τὸ Ἔνζυμο» καὶ τῶν ἐκδόσεων «Ἔξοδος»)

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026, 18.00, Χαϊμαντά 35, 15234, Χαλάνδρι

Εὐχαριστοῦμε ἀπὸ καρδιᾶς τοὺς διοργανωτὲς γιὰ τὴν τιμὴ ποὺ μᾶς ἔκαναν νὰ παραστοῦμε στὴν ἐκδήλωση καὶ νὰ παρουσιάσουμε τὰ «παιδιά» τῶν ἐκδόσεών μας! Εἶστε καλεσμένοι!

«Ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς Ἐλευθερίας μία μόνο ριζικὴ ἀνάγκη ὑπάρχει καὶ ἑπομένως μία πρέπει νὰ εἶνε ἡ καθημερινὴ Πανελλήνιος εὐχή:

Νὰ γνωρίσουν οἱ Διευθυνταὶ τῶν Ἰδεῶν -διὰ νὰ διδάξουν εἰς τοὺς Διευθυντὰς τῶν Πραγμάτων- ποία εἶνε ἡ πραγματικὴ Ἑλλὰς καὶ ποῖος εἶνε ὁ πραγματικὸς Ἕλλην.

Καὶ τὸ τωρινὸν Ἑλληνικὸν Πνεῦμα δὲν ἐκατόρθωσεν ἕως τώρα νὰ σχηματίσῃ μίαν σαφῆ, ἁπλῆν ἰδέαν περὶ Ἑλλάδος, καὶ καμμίαν περὶ τοῦ Ἕλληνος.

Καὶ πρὸ τῆς διπλῆς ταύτης γνώσεως καὶ συναισθήσεως μάταια τὰ πάντα καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ εἶνε καθημερινὴ Πανελλήνιος εὐχή.»

Περικλῆς Γιαννόπουλος, «Πρωτοχρονιάτικη εὐχὴ γιὰ τὸ 1903» (ἐφ. «Ἀκρόπολις», «Αἱ ἐπὶ τῷ νέῳ ἔτει 1903 εὐχαὶ τῶν ἐπιλέκτων», 1-1-1903)

(* Ἔχει διατηρηθεῖ ἡ ὀρθογραφία τοῦ συγγραφέα)

Κι ἀπὸ ἐμᾶς:

Ἀπὸ καρδιᾶς καλὴ καὶ εὐλογημένη χρονιὰ ἀδέλφια!!

Σᾶς εὐχαριστοῦμε ποὺ μᾶς συντροφεύσατε τὴν χρονιὰ ποὺ ἀποχαιρετοῦμε σὲ λίγο.

«ἀλαζόνες, φιλάργυροι, φίλαυτοι, ἀχάριστοι, ἀπειθεῖς, λιποτάκται, ἀνόσιοι, ἀμετανόητοι, ἀδιάλλακτοι, οἱ ἄρχοντες κοινωνοὶ ἀνόμων, οἱ ὑπεύθυνοι ἅρπαγες, οἱ κριτὲς δωρολῆπτες, οἱ μεσῖτες ψευδεῖς, οἱ νεώτεροι ἀκόλαστοι, οἱ γηράσαντες μεθυσμένοι, οἱ ἀστοὶ ἐμπαῖκτες, οἱ χωρικοὶ ἄλαλοι, καὶ οἱ πάντες ἀχρεῖοι»

Ἰωσὴφ Βρυέννιος 14 Ἀπριλίου 1419, Κωνσταντινούπολη

ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία του στὸ Παλάτι

«Τὸ ἐφιαλτικότερο ἀπὸ ὅλα τὰ δεινὰ εἶναι ἡ τέλεια νέκρωση τῶν ἀντανακλαστικῶν τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας».

Χρῆστος Γιανναρᾶς (1935-2024)

Στὶς 15 Μαρτίου 2019 τὸ ΚΚΕ πούλησε τὰ κεντρικά του γραφεῖα στὴν Ἀθήνα ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Βερανζέρου 25 στὴν Ὀμόνοια στὸν Ἰσραηλινὸ κ. Ἀσὰφ Λαχάβ (Assaf Lahav), διευθυντὴ τῆς ἑταιρείας SMB 8 BV ἀπὸ τὸ Ἰσραήλ. Τὰ πρώην γραφεῖα τοῦ ΚΚΕ ἔχουν μετατραπεῖ σὲ τετράστερο ξενοδοχεῖο μὲ τὴν ἐμβληματικὴ ὀνομασία Dave Athens Red, τὸ ὁποῖο ἄνοιξε τὶς πόρτες του στὸ κοινὸ τὸ καλοκαίρι τοῦ 2021 διατηρώντας τὶς κόκκινες πινελιὲς στοὺς τοίχους καὶ τὰ γκράφιτι μὲ τὰ συνθήματα. Κατὰ περίεργο (!) τρόπο δὲν ἀκούστηκε κὶχ ἀπὸ τοὺς ποικίλους ἀλληλέγγυους «φρίπαλεστάϊν». Εἶναι γνωστὸ ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι πολὺ συνεπεῖς στὶς ἰδέες τους ἄν δὲν πρόκειται γιὰ τοὺς ἴδιους. Καὶ εἴμαστε ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι καὶ ὅσοι ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς χρήσιμους πανέξυπνους τὸ μάθουν δὲν θὰ ἐπηρεαστοῦν στὸ ἐλάχιστο, γιατὶ ἔχουν πάρει πρὸ πολλοῦ διαζύγιο ἀπὸ τὴν σκέψη.

Ἀπὸ τότε ποὺ ἐναγκαλιστήκαμε ἕναν κάλπικο εὐρωπαϊσμό (δηλαδὴ τὴν ὑπαγωγὴ τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας στὸ ὑπερεθνικὸ μόρφωμα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης: διάβαζε γερμανικὸ οἰκονομικὸ ράϊχ) λησμονήσαμε ὅτι ὁ φυσικός μας χῶρος δὲν εἶναι οἱ Βρυξέλλες ἀλλὰ τὸ σύστημα Εὔξεινος Πόντος-Χερσόνησος τοῦ Αἵμου-Αἰγαῖο-Ἀνατολικὴ Μεσόγειος-Ἐγγὺς Ἀνατολή. Ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν εἴμαστε Βρυξελλιῶτες, ἡ πολιτικὴ γεωγραφία μᾶς θυμίζει διαρκῶς ποιά εἶναι ἡ φυσική μας θέση στέλνοντάς μας μηνύματα τὰ ὁποῖα ἀδυνατοῦμε νὰ κατανοήσουμε, ἐξαιτίας τῆς λανθασμένης γεωπολιτικῆς μας ἀντίληψης (Βρυξέλλες), μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν διαθέτουμε ἐθνικὴ γεωστρατηγικὴ καὶ νὰ γινόμαστε ἀντικείμενο τῆς γεωστρατηγικῆς τῶν «ἑταίρων» μας (διάβαζε προτεκτορᾶτο).

Ἀνακαλύψαμε τὴν ἑλληνικὴ παροικία τῆς Μαριούπολης μόλις ξέσπασε ὁ πόλεμος στὴν Οὐκρανία. Τώρα ἀνακαλύπτουμε τοὺς ἑλληνικῆς καταγωγῆς Ρωμιοὺς τῆς Συρίας. Ὅμως, κι ἄν τοὺς ἀνακαλύψαμε ἐξακολουθοῦμε νὰ σκεπτόμαστε ὡς ἔθνος καὶ νὰ ἐνεργοῦμε ὡς κράτος σὰν νὰ μὴν ὑπάρχουν, συρόμενοι πίσω ἀπὸ τὰ συμφέροντα τῶν Βρυξελλῶν. Σκεπτόμαστε καὶ πράττουμε σὰν Βρυξελλιῶτες γ΄ κατηγορίας, θεωρώντας τὸν ἑαυτό μας ὡς τὸ ἀπώτατο σύνορο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης στὴν Χερσόνησο τοῦ Αἵμου καὶ στὸ Αἰγαῖο. Ἡ Ἑλλάδα δὲν εἶναι παροικία τῶν Βρυξελλῶν. Παριστάνει ὅμως ὅτι εἶναι.

Ἄν ἐνεργούσαμε ὡς Ἑλλάδα θὰ ἔπρεπε νὰ διεκδικήσουμε ἐνεργὸ καὶ ἀνεξάρτητο ρόλο στὸ Οὐκρανικὸ Ζήτημα ὡς μητρόπολη τοῦ ἀπανταχοῦ ἐλληνισμοῦ. Στὴν Μαριούπολη ζοῦν Ἕλληνες. Ἕνα σοβαρὸ κράτος μὲ ἐθνικὴ πολιτικὴ θὰ εἶχε φροντίσει πρὸ πολλοῦ νὰ δημιουργήσει ἰσχυροὺς δεσμοὺς μὲ τὴν ἑλληνικὴ παροικία καὶ τὴν κατάλληλη στιγμὴ νὰ δράσει ὡς ἐγγυητὴς τῆς ἑλληνικῆς μειονότητας καὶ ὡς μεσολαβητὴς στὸν πόλεμο στὴν Οὐκρανία. Τώρα, μὲ τὴν προσέγγιση μεταξὺ ΗΠΑ καὶ Ρωσσίας γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ θὰ εἴχαμε τὴν δυνατότητα νὰ μποῦμε μπροστὰ στὶς προσπάθειες γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς εἰρήνης. Ἀλλὰ προφανῶς αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ τὸ κάνει μία χώρα ποὺ δὲν διαθέτει (ἤ καλύτερα ἔχει παραδώσει) τὴν ἐθνική της κυριαρχία.

Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς καὶ μὲ τοὺς ἑλληνικῆς καταγωγῆς Ρωμιοὺς τῆς Συρίας, ὅπου ἡ Ἑλλάδα θὰ μποροῦσε δυναμικὰ νὰ διεκδικήσει ρόλο προστάτη, εἰδικὰ σὲ μία διαλυμένη καὶ μὴ βιώσιμη χώρα στὴν ὁποῖα διεκδικεῖ ρόλο ἡ Τουρκία. Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι τὸ πολιτικὸ κατεστημένο τῆς χώρας δὲν πρόκειται νὰ τὸ κάνει. Ἡ ἄθλια νοοτροπία ποὺ διακατέχει τὴν ἑλληνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ ἀποτυπώνεται γλαφυρὰ στοὺς σκυλοκαβγᾶδες στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ἴδιου τοῦ λαοῦ (κατὰ μάνα, κατὰ κύρη…), μὲ τὰ ἀλληλοβρισίματα στὰ ὁποία καταλήγουν οἱ ἰδεοληπτικοὶ παράλληλοι μονόλογοι γιὰ τὰ ζητήματα διεθνοῦς πολιτικῆς ποὺ μᾶς ἐπηρεάζουν ἄμεσα, γιατὶ βρίσκονται μέσα στὸ φυσικό μας γεωπολιτικὸ σύστημα.

Ἀντὶ νὰ συζητᾶμε μὲ μοναδικὸ κριτήριο τὸ ἐθνικό μας συμφέρον, ἀναλωνόμαστε σὲ διαμάχες γιὰ τὸ ποιά ξένη χώρα ἔχει δίκιο, γιὰ τὸ ποιός ἀπὸ ἐμᾶς ἐμφορεῖται ἀπὸ τὶς καλύτερες πανανθρώπινες ἰδέες καὶ ἀπὸ τὰ εὐγενέστερα αἰσθήματα ἀπέναντι στὴν ἀνθρωπότητα κ.λπ. Ὑπεραναπληρώνουμε τὸ κενὸ τῆς μηδαμινότητάς μας ὡς χώρα μὲ ἰδεολογισμοὺς καὶ ἠθικισμούς, προτοῦ ἀρχίσουμε νὰ βρίζουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Ἔχουμε ἀναγάγει τὸν ἑαυτό μας σὲ κριτὲς τῶν παγκόσμιων ὑποθέσεων, τὴν στιγμὴ ποὺ καίγεται τὸ σπίτι μας. Ἡ πικρὴ ἀλήθεια εἶναι ὅτι κανένας παίκτης τῆς διεθνοῦς κονίστρας δὲν ἐνδιαφέρεται νὰ μάθει τὴν γνώμη τοῦ Μπαμπίκου ἀπὸ τὸ Μενίδι καὶ τῆς Τασούλας ἀπὸ τὰ Σεπόλια γιὰ τὶς παγκόσμιες ὑποθέσεις.

Στὶς διεθνεῖς σχέσεις ὑπάρχουν μονάχα συμφέροντα -ἐθνικὰ συμφέροντα. Δὲν μᾶς ἀπασχολεῖ ποιός ἔχει δίκιο καὶ ποιός ἔχει ἄδικο. Μᾶς ἀπασχολεῖ τί ἐξυπηρετεῖ κάθε φορὰ τὸ ἐθνικό μας συμφέρον. Ὁ ρόλος μας δὲν εἶναι νὰ λύσουμε τὰ προβλήματα τῆς ἀνθρωπότητας ἀλλὰ τὰ δικά μας ἐθνικὰ προβλήματα μὲ τὸν ἐπωφελέστερο δυνατὸ τρόπο. Ὠμὰ, κυνικὰ καὶ κοντόφθαλμα καὶ ἐθνικιστικά! Oh mon dieu! Τί βάρβαρος!

Καὶ στὸ κάτω-κάτω τῆς γραφῆς, τὴν πολυτέλεια νὰ πουλᾶνε στὴν ἀνθρωπότητα ἰδεολογικὲς σαπουνόφουσκες τὴν ἔχουν μονάχα οἱ μεγάλες καὶ ἰσχυρὲς δυνάμεις. Καὶ ὁπωσδήποτε ὄχι μικρὲς χῶρες ποὺ διαβιοῦν ὑπὸ καθεστὼς προτεκτοράτου, καὶ βρίσκονται μάλιστα σὲ τόσο οἰκτρὴ δημογραφικὴ κατάσταση, ὥστε νὰ ἐξαφανίζονται πληθυσμιακὰ μὲ ραγδαίους ρυθμούς. Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι δίκαιη -ποσοδήποτε στὶς διεθνεῖς σχέσεις. Καὶ οἱ ἀποτυχημένες χῶρες, οἱ χῶρες ποὺ δὲν ἔχουν τὴν διάθεση νὰ παλέψουν γιὰ νὰ σταθοῦν στὰ πόδια τους καὶ νὰ ἐπιτύχουν, οἱ χῶρες ποὺ φοβοῦνται νὰ γίνουν ὑποκείμενο τῆς δικιᾶς τους ἱστορίας, γίνονται πάντα τὸ ἀντικείμενο τῆς ἱστορίας τῶν ἄλλων.

Ἡ ἐκκένωση εἶναι σωστὴ τακτική, γιὰ νὰ μὴν ἔχουμε ξανὰ νέο Μάτι. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ συνδυάζεται μὲ τὴν ἔγκαιρη ἀντιμετώπιση τῆς φωτιᾶς ἀπὸ τὴν πυροσβεστική, κι ὄχι ἁπλῶς γιὰ νὰ ἀποφεύγεται τὸ πολιτικὸ κόστος. Ἐπιπλέον, θὰ πρέπει νὰ συναρτᾶται μὲ τὴν ὀργανωμένη κινητοποίηση τῶν ἴδιων τῶν πολιτῶν μέσῳ τῶν τοπικῶν φορέων γιὰ τὴν πρόληψη καὶ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς φωτιᾶς.

Αὐτὸ τὸ τελευταῖο μπορεῖ νὰ παίξει πολὺ σημαντικὸ ρόλο, ἀλλὰ προϋποθέτει τὴν ἐμπέδωση μιᾶς κουλτούρας παλλαϊκῆς πολιτικῆς ἄμυνας σὲ μία χώρα μὲ κατεξοχὴν ἀτομικιστικὴ νοοτροπία, ποὺ συνδυάζεται μὲ μία δουλοκτητικὴ σχέση μὲ τὸ κράτος, καὶ σὲ μία κοινωνία ποὺ βρίσκεται σὲ κατάσταση βαθιᾶς παρακμῆς.

Οἱ καλύτεροι γνῶστες μιᾶς περιοχῆς καὶ αὐτοὶ ποὺ ἔχουν τὸ μεγαλύτερο συμφέρον γιὰ τὴν προστασία της εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ κάτοικοι. Ἡ πολύπλευρη ὀργάνωση τῶν τοπικῶν κοινωνιῶν εἶναι ἡ καλύτερη ἀσπίδα γιὰ τὴν προστασία ἀπὸ τὴν φωτιά, εἰδικὰ στὸν καίριο τομέα τῆς πρόληψης, ποὺ εἶναι καὶ ὁ σημαντικότερος. Ἡ οὐσιαστικὴ ἀλληλοβοήθεια δὲν εἶναι μονάχα οἱ μεμονωμένες τιμητικὲς πρωτοβουλίες ποὺ βλέπουμε κάθε φορὰ νὰ ἐκδηλώνονται, ἀλλὰ κυρίως ὁ συλλογικὸς ἐθελοντισμὸς τῶν ἴδιων τῶν κατοίκων μὲ σχέδιο, ἐκπαίδευση καὶ ὀργάνωση.

Δὲν εἶμαι μουρλὸς γιὰ νὰ τρέφω αὐταπάτες. Ἀλλὰ κάποια στιγμή (κάποια στιγμή!) θὰ πρέπει ἀπὸ φορολογούμενοι ὑπήκοοι νὰ γίνουμε ἐνεργοὶ πολῖτες, ἀπαιτώντας τόσο ἀπὸ τὸ κράτος νὰ ἀνταποκριθεῖ στὶς ὑποχρεώσεις του ὅσο καὶ ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας ὡς κοινωνία νὰ πράξει τὰ δέοντα.

Τὸ τί θὰ συνέβαινε ἄν ὁ Τάσος Ἰσαὰκ καὶ ὁ Σολωμὸς Σολωμοῦ ἦταν Ἰσραηλινοὶ δὲν εἶναι δύσκολο νὰ μαντέψει κανείς. Ἡ Μοσάντ θὰ εἶχε φροντίσει νὰ ἐντοπίσει ἕναν-ἕναν τοὺς φονιᾶδες τους καὶ θὰ τοὺς ἔστελνε δωρεὰν ταξίδι διακοπῶν ἐπ’ ἀόριστον σὲ ἕναν τόπο ἀναψυχῆς ὅπου θὰ εἶχαν τὴν δυνατότητα νὰ συνευρίσκονται μὲ παρθένες καὶ νὰ καταναλώνουν ἄφθονες ποσότητες πιλαφιοῦ. Τὸ Ἰσραὴλ ἔχει ἀποδείξει ἐπανειλημμένα ὅτι πληρώνει πολὺ ἀκριβὰ γιὰ τὴν ζωή τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἔθνους του.

Ἐμεῖς στήν (γ)Ἑλλάδα εἴμαστε πολὺ πολιτισμένοι καὶ ἠθικὰ ἀνώτεροι γιὰ νὰ πέσουμε στὸ ἐπίπεδο τῶν βάρβαρων σιωνιστῶν γενοκτόνων καὶ δὲν συμμαζεύεται. Ὁπότε ἡ ζωὴ τῶν δικῶν μας ἀνθρώπων ἐκτιμᾶται διαφορετικά -πολιτισμένα! Καὶ εἴμαστε τόσο πολιτισμένοι ποὺ ἀντὶ λ.χ. νὰ ἔχουμε ἤδη στείλει τὸ βρωμερὸ σκουπίδι ποὺ ἀκούει στὸ ὄνομα Κενὰν Ἀκίν, ποὺ ἦταν ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ πυροβόλησαν ἐν ψυχρῷ καὶ σκότωσαν τὸν Σολωμὸ Σολωμοῦ πάνω στὸν ἱστό, γιὰ διακοπὲς διαρκείας στὸν τόπο τῶν ὀνείρων του, τὸν εἴχαμε καλέσει νὰ μᾶς δώσει καὶ συνέντευξη -γιατὶ ὡς πολιτισμένοι ἄνθρωποι θὰ πρέπει νὰ μποῦμε καὶ στὴν θέση τοῦ ἄλλου, ἔτσι δὲν εἶναι;- γιὰ νὰ μᾶς ἀπαντήσει κυνικότατα ὅτι θὰ τόν πυροβολοῦσε ξανά (λὲς καὶ ἀναμέναμε ὅτι θὰ ξεσποῦσε σὲ δάκρυα καὶ θὰ ζητοῦσε συγγνώμη).

Κρίμα ποὺ δὲν τὸν συγχωρήσαμε κιόλας! Ἀλλὰ μὲ τὸν καιρὸ θὰ μάθουμε νὰ δείχνουμε ὑπομονὴ καὶ συγχώρεση στὶς συνήθειες τῶν διαρκῶς ἀφιχθέντων μουσουλμάνων γειτόνων μας μέχρι νὰ μᾶς ἐνσωματώσουν στὰ ἤθη τους. Οἱ πολιτισμένοι ἄνθρωποι δὲν εἶναι βάρβαροι σιωνιστές, γιὰ νὰ ἐκδικοῦνται τὸν φόνο τῶν ὁμοεθνῶν τους. Ἡ βία φέρνει τὴν βία. Καὶ τὸ μῖσος τὸ μῖσος. Σοφὰ λόγια, εἰδικὰ ὅταν ἔχεις νὰ κάνεις μὲ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ ἔθνους σου. Οἱ πολιτισμένοι ἄνθρωποι ἐνεργοῦν πολιτισμένα. Χρησιμοποιοῦν τὸ ὑπερόπλο ποὺ λέγεται Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αὐτὸ ποὺ καταδίκασε τοὺς φονιᾶδες τοῦ Ἰσάακ καὶ τοῦ Σολωμοῦ τὸ 2008. Κι ἀπὸ τότε δὲν ἔχουν ποῦ νὰ σταθοῦν!

Μπράβο στὸν Χρῆστο Παπανῖκο γιὰ τὸ καταπληκτικὸ σκίτσο του.

Ἡ μεγαλύτερη ἐπιτυχία τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς στὴν ἱστορία τῆς νεώτερης καὶ σύγχρονης Ἑλλάδας ἀπὸ τὴν ἵδρυση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους μέχρι σήμερα. Τὸ ὄνειρο τῆς Μεγάλης Ἰδέας -τῆς ἐθνικῆς ἰδεολογίας ποὺ συνδέθηκε ἄρρηκτα μὲ τὸν Ἀγῶνα τῆς Ἀνεξαρτησίας- γίνεται πραγματικότητα. Ἡ Μεγάλη Ἰδέα δὲν ἦταν ἐπ’ οὐδενὶ ἰμπεριαλισμός (κατάκτηση ξένων ἐδαφῶν), ἀλλὰ ἐθνικοαπελευθερωτικὸς ἀγώνας γιὰ τὴν ἑνοποίηση ἑλληνικῶν ἐδαφῶν καὶ ἑλληνικῶν πληθυσμῶν γιὰ τὴν δημιουργία ἑνὸς ἑνιαῖου ἔθνους-κράτους. Τῆς διεθνοῦς ἀναγνώριση τῆς Ἑλλάδας τῶν δύο ἠπείρων καὶ τῶν πέντε θαλασσῶν προηγήθηκαν τρεῖς διαδοχικοὶ πολεμικοὶ ἀγῶνες γιὰ τὴν ἑνοποίηση τῆς Ἑλλάδας ὡς ἔθνους-κράτους (ἐπανάσταση καὶ δημιουργία τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, πρώτη καὶ δεύτερη φάση τῆς Κρητικῆς Ἐπανάστασης, Μακεδονικὸς Ἀγῶνας καὶ Βαλκανικοὶ Πόλεμοι καὶ Πόλεμος τοῦ 1914-18). Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν ἐγκαινίασε τὸν ἀπελευθερωτικὸ ἀγῶνα στὴν Θράκη καὶ στὴν Μικρὰ Ἀσία (Ἰωνία). Σὲ αὐτὸν τὸν ἀγώνα ὁ Ἑλληνικὸς Στρατός (ὁ ἔνοπλος ἑλληνικὸς λαός) δὲν ἡττήθηκε ποτὲ στρατιωτικά. Κράτησε τὴν ἑνιαῖα Θράκη καὶ ἐπέλαυνε ἐπὶ τρία χρόνια κατὰ τὴν Μικρασιατικὴ Ἐκστρατεία. Τὸ ὑπόδουλο ἔθνος ποὺ ἐπαναστάτησε τὸ 1821 ἐναντίον μιᾶς Αὐτοκρατορίας, χωρὶς τὴν ὑποστήριξη καμίας ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις τῆς ἐποχῆς, ἕναν αἰῶνα μετὰ προχωροῦσε στὰ βάθη τῆς Ἀνατολίας γιὰ νὰ σκοτώσει τὸ θηρίο στὴν φωλιά του, καταγάγοντας τὴν μία νίκη ὕστερα ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ἡ Μικρασιατικὴ Καταστροφή (ἡ μεγαλύτερη ἐθνικὴ καταστροφὴ στὴν ἱστορία μας) δὲν ἦταν πολεμικὴ νίκη τῶν Τούρκων, ἀλλὰ τραγικὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐσωτερικῶν μας διαιρέσεων. Ὁ καρκίνος τοῦ Διχασμοῦ ἦταν αὐτὸς ποὺ ἀκύρωσε τὴν πραγματοποίηση τῆς Συνθήκης τῶν Σεβρῶν. Ἡ Ἑλλάδα μπορεῖ νὰ καταφέρει ἄθλους, ἀρκεῖ νὰ εἶναι ἑνωμένη.

Τὸ ὅτι ἡ κυρία Μαρλὲν Ἔγκελχορν (Marlene Engelhorn) ἀπὸ τὴν Αὐστρία δήλωσε ὅτι θὰ ἐνταχθεῖ στόν «Στολίσκο τῆς Εἰρήνης» -ἕναν ἀπὸ τοὺς διάφορους στολίσκους ποὺ δηλώνουν κατὰ καιροὺς ὅτι θὰ «σπάσουν τὴν πολιορκία τῆς Γάζας»- δὲν θὰ ἀποτελοῦσε ἐπ’ οὐδενὶ εἴδηση ἄν ἡ ἐν λόγῳ κυρία δὲν ἦταν πολυεκατομμυριοῦχος, κληρονόμος μερίδας ἑνὸς γερμανικοῦ βιομηχανικοῦ κολοσσοῦ ποὺ παρήγαγε καὶ πωλοῦσε τὸ Zyklon B, τὸ θανατηφόρο κυάνιο ποὺ χρησιμοποιήθηκε γιὰ τὴν ἐξόντωση ἑκατομμυρίων Ἑβραίων στὰ ναζιστικὰ στρατόπεδα θανάτου κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Ὁλοκαυτώματος.

Πιὸ συγκεκριμένα, ἡ κ. Ἔνγκελχορν κληρονόμησε 27,1 ἑκατομμύρια δολάρια ἀπὸ τὴν οἰκογενειακή της μερίδα ὡς ἀπόγονος τοῦ Φρίντριχ Ἔγκελχορν, ὁ ὁποῖος ἵδρυσε τὴν γερμανικὴ χημικὴ ἑταιρεία BASF. Τὴν δεκαετία τοῦ 1920 ἡ BASF συγχωνεύθηκε μὲ τὴν IG Farben, ἡ ὁποία παρήγαγε τὸ δηλητηριῶδες ἀέριο ποὺ χρησιμοποίησαν σωρηδὸν οἱ ναζὶ στὴν προσπάθειά τους νὰ ἐξαλείψουν τοὺς Ἑβραίους. Οἱ πρόγονοι τῆς κ. Ἔνγκελχορν ἐπωφελήθηκαν τὰ μέγιστα ἀπὸ τὴν ἐξόντωση τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἡ ἴδια ὡς κληρονόμος τους πνέει τὰ μένεα ἐναντίον τοῦ ἑβραϊκοῦ κράτους, τὸ ὁποῖο δημιουργήθηκε ὡς μία ἀσφαλὴς ἑστία γιὰ τοὺς Ἑβραίους προκειμένου νὰ μὴν ξαναζήσουν ποτὲ τὸ Ὁλοκαύτωμα.

Ἡ κ. Ἔνγκελχορν, κληρονόμος μίας περιουσίας ποὺ ἀποκτήθηκε μὲ τόσο ἐνάρετο τρόπο, ἑνώνει κι αὐτὴ τὴν φωνή της μὲ ὅλους τοὺς ἐνάρετους καλοζωισμένους τῆς Δύσης ποὺ καταγγέλλουν τήν ὑποτιθέμενη «γενοκτονία» στὴν Γάζα καὶ ζητοῦν μία «ἐλεύθερη Παλαιστίνη» ἀπὸ τὸν Ποταμό (Ἰορδάνη) μέχρι τήν (Μεσόγειο) Θάλασσα (From the River to the Sea), δηλαδὴ τὴν ἐξάλειψη τοῦ Ἰσραήλ.

Οἱ διοργανωτὲς τοῦ στολίσκου ποὺ προβλέπεται νὰ ἀποπλεύσει γιὰ τὴν Γάζα τὸν ἑπόμενο μῆνα (ἔχει προηγηθεῖ ὁ στολίσκος στὸν ὁποῖον συμμετεῖχε ἡ Γκρέτα Τούνμπεργκ) ὄχι μόνο δὲν ἔχουν τὴν παραμικρὴ ἐπιφύλαξη γιὰ τὴν συμμετοχὴ τῆς κληρονόμου μίας περιουσίας ποὺ ἀποκτήθηκε ἀπὸ τὸ Ὁλοκαύτωμα, ἀλλὰ προβάλλουν σὲ περίοπτη θέση τὴν συμμετοχή της.

Δεδομένου τοῦ παρελθόντος τῆς στενῆς συνεργασίας τῶν Ἀράβων τῆς Παλαιστίνης μὲ τὸν Χίτλερ, μὲ ἐπικεφαλῆς τους τὸν σεΐχη Χουσεϊνί (παπποῦ τοῦ Γιασὲρ Ἀραφάτ), εἴμαστε σίγουροι ὅτι ἡ Χαμᾶς θὰ τὴν ἀναμένει μὲ ἀνοικτὲς ἀγκάλες!

Πηγές:

Ἀριστερὰ βρίσκεται ὁ χάρτης τῶν ἐκδηλώσεων «Ἀλληλεγγύης στὴν Παλαιστίνη» ποὺ διοργανώνει στὶς 10 Αὐγούστου -πάνω στὴν κορύφωση τῆς τουριστικῆς περιόδου- ἡ ξένη ΜΚΟ Boycott, Divestment and Sanctions (BDS) τοῦ Omar Barghout, παλαιστινιακῆς καταγωγῆς γεννημένου στὸ Κατὰρ καὶ μεγαλωμένου στὴν Αἴγυπτο.

Καὶ δεξιὰ ὁ χάρτης τῶν τουρκικῶν διεκδικήσεων στὸ Αἰγαῖο, ὅπως ἐμφανίστηκε στὸ CNNturk. Τέτοιους χάρτες ἔχει δημοσιεύσει κατὰ καιροὺς ἡ Τουρκία.

Καὶ σὲ ὅποιον δὲν ἔχει χάσει ἐντελῶς τὸ μυαλό του, τὰ ἐρωτήματα ποὺ γεννῶνται αὐθορμήτως εἶναι:

Ὑπάρχει στὴν Ἑλλάδα σύστημα Ἐθνικῆς Ἀσφάλειας;

Γιατί ἡ κυβέρνηση ἀφήνει σὲ ἑλληνικὰ ἐδάφη -καὶ ἀκόμη πιὸ συγκεκριμένα σὲ διεκδικούμενα ἀπὸ τὴν Τουρκία νησιά- ξένες ΜΚΟ νὰ διοργανώνουν πολιτικὲς ἐκδηλώσεις ποὺ ὑπονομεύουν εὐθέως τὶς σχέσεις τῆς Ἑλλάδας μὲ τὸ Ἰσραήλ πρὸς μεγάλη τέρψη τῆς Ἄγκυρας καὶ τῆς ΜΙΤ;

Γιατὶ ἡ ἀπελπισία ξεπερνᾶ κατὰ πολὺ τὰ οἰκονομικὰ καὶ πολιτικὰ ἀδιέξοδα. Προσιδιάζει περισσότερο σὲ μία εὐρύτερη ὑπαρξιακὴ κρίση νοήματος τῶν πραγμάτων. Συνδέεται περισσότερο μὲ μία ἀπόγνωση ποὺ κινεῖται πέραν ἀπὸ τὶς διαδικασίες φτωχοποίησης σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα καὶ συνοδεύεται ἀπὸ τὴν ματαίωση καὶ τὴν ἀπορία γιὰ τὴν ἀκατανόητη κατάρρευση τῶν αὐτονόητων μέχρι σήμερα ἀξιῶν. Ἴσως καὶ ἀκόμα παραπέρα, ἀπὸ τὴν πραγματικὴ ἔλλειψη συμπόνιας καὶ καλοσύνης στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις.

Ἐκείνης τῆς συμπόνοιας καὶ καλοσύνης ποὺ βιωματικὰ καὶ ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιά, ἐγχαρασσόταν στὸν λαό μας καὶ περιγράφεται περίφημα ἀπὸ τὸν Παπαδιαμάντη στὸ διήγημά του «ὁ Χριστὸς στὸ Κάστρο» μὲ τὰ ἀκόλουθα λόγια: «Οὐχ ἧττον οἱ ἄξεστοι ἐκεῖνοι ἄνθρωποι, ἐκ τῆς αὐθορμήτου ἐκείνης φιλανθρωπίας, ἥτις εἶναι οἱονεὶ φυσικὴ ὁρμή, ὡς συμπάθεια τῆς σαρκὸς πρὸς τὴν σάρκα, καὶ εἶναι τὸ πρῶτον καὶ τελευταῖον αἴσθημα τὸ συγκινοῦν τὴν καρδίαν, μετὰ τὴν πρώτην ἔκπληξιν, καὶ πρὶν προφθάσασα πνεύση ἡ παγερὰ πνοὴ τῆς φιλαυτίας καὶ ἀδιαφορίας».

Διότι τελικά, μᾶς ἔμεινε ἡ φιλαυτία καὶ ἡ ἀδιαφορία, τὴν ὁποία διακαῶς προσπαθοῦμε νὰ κουκουλώσουμε μὲ ἀγαπησιάρικες, γλυκανάλατες φοῦσκες σὲ σχῆμα καρδιᾶς ποὺ σκᾶνε ὅπως οἱ τσιχλόφουσκες, ἀφήνοντας πίσω νὰ μοιραζόμαστε μόνο τὸ «κοινὸ κενὸ τῶν κοινῶν σημασιῶν καὶ ἀξιῶν». Διότι ἀφοῦ τελειώσουν τά «διάφορα share» τῶν πολυάριθμων «ἐνσυναισθητικῶν» ἀναρτήσεων, δηλώσεων κλπ, τὸ μόνο ποὺ πραγματικὰ μοιραζόμαστε εἶναι τὸ ὑπαρξιακὸ κενό μας, καθὼς καὶ τὰ βαρύγδουπα, ροζουλὶ λογύδρια περὶ αὐτοῦ. Θὰ λέγαμε μάλιστα ὅτι ὅσο πιὸ «ἐνσυναισθητικά» καὶ ροζουλὶ εἶναι αὐτὰ τὰ λογύδρια, τόσο πιὸ κυνικοὶ καὶ ἀδιάφοροι γίνονται οἱ ἄνθρωποι.

ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἄρθρο τῆς Εὐγενίας Σαρηγιαννίδη στὸν ἱστότοπο SL Press.

Τὰ ἁλυσιδωτὰ ἀνθεβραϊκὰ ἐπεισόδια ποὺ προκαλοῦν σὲ διάφορα μέρη τῆς χώρας ὁμάδες τῆς ἰσλαμοαριστερᾶς ποὺ μισοῦν θανάσιμα τὴν Ἑλλάδα, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς πάντα διαθέσιμους χρήσιμους πανέξυπνους ποὺ βρίσκουν κάθε φορὰ τρόπο νὰ βγάζουν τὰ ἄρρωστα ἀπωθημένα τους κατὰ τοῦ ἑλληνισμοῦ, προκαλοῦν τοὐλάχιστον εὔλογα ἐρωτηματικὰ γιὰ τόν ὑποτιθέμενο «αὐθόρμητο» χαρακτῆρα τους. Καραμπινάτη περίπτωση ἦταν ἡ διαδήλωση ποὺ ἔγινε στὴν Καλαμάτα ἔξω ἀπὸ τὴν 120 ΠΕΑ ὡς διαμαρτυρία γιὰ τὴν ἑλληνο-ἰσραηλινὴ συνεργασία στὸν τομέα τῆς ἀεροπορικῆς ἐκπαίδευσης, ἡ ὁποία διοργανώθηκε ὡς ἐκδήλωση «ἀλληλεγγύης στὴν Παλαιστίνη».

Ποιά εἶναι ἡ χώρα ποὺ θίγεται ἀπὸ τὴν λόγῳ συνεργασία μεταξὺ Ἑλλάδας καὶ Ἰσραήλ: προφανῶς ἡ Τουρκία. Ὁπότε «ταιριάζει γάντι» ἡ συμμετοχὴ σὲ αὐτὴν τὴν συγκέντρωση συγκεκριμένου ἀτόμου ποὺ φέρεται ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Μουσουλμανικῆς Ἀδελφότητας στὴν Ἑλλάδα καὶ εἶναι διαβόητος γιὰ τὶς ἀγαστὲς σχέσεις του μὲ τὴν Τουρκία.

Γιὰ νὰ τελειώνουμε λοιπὸν κάπου: καὶ οἱ πέτρες γνωρίζουν ὅτι οἱ ὁμάδες ποὺ ὀργανώνουν αὐτὲς τὶς ἐκδηλώσεις «ἀλληλεγγύης στὴν Παλαιστίνη» μισοῦν θανάσιμα τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος καὶ ὅτι οἱ ἀπόψεις τους εἶναι τόσο ἔξαλλα ἀνθελληνικές, ὥστε ξεπερνοῦν ἀκόμη καὶ τοὺς Τούρκους σωβινιστές.

Ὅλοι ξέρουμε ὅτι πίσω ἀπὸ τήν «ἀλληλεγγύη στὸν παλαιστινιακὸ λαό» βρίσκεται ἡ νέτα-σκέτα ἀλληλεγγύη στὴν Χαμᾶς, στοὺς Ἀδελφοὺς Μουσουλμάνους, στὴν νεοοθωμανικὴ Τουρκία καὶ στὸ Ἰσλαμικὸ Χαλιφᾶτο.

Ὅλοι ξέρουμε ὅτι αὐτοὶ ποὺ διαδηλώνουν κατὰ τῆς ὑποτιθέμενης «γενοκτονίας τῶν Παλαιστινίων» ὄχι μονάχα δὲν δίνουν δεκάρα γιὰ τὶς γενοκτονίες ποὺ ἔχει ὑποστεῖ ὁ Ἑλληνισμός, ἀλλὰ δὲν τὶς ἀναγνωρίζουν κἄν, γιὰ νὰ μὴν ποῦμε ὅτι μεταξύ τους κάποιοι τὶς ἐπικροτοῦν κιόλας.

Ὅλοι ξέρουμε ὅτι οἱ τύποι αὐτοὶ ὄχι μόνο δὲν ἔχουν ἴχνος ἑλληνικῆς ἐθνικῆς συνείδησης, ἀλλὰ ἐπιθυμοῦν διακαῶς τὸν θάνατο τῆς Ἑλλάδας καὶ τὴν καταστροφὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Δὲν χάνουν μάλιστα εὐκαιρία νὰ μᾶς τὸ φωνάζουν μπροστὰ στὰ μοῦτρα μας. Ὅπως ἐπίσης εἶναι γνωστὸ ὅτι οἱ ὁμάδες αὐτὲς ὄχι μόνο διατηροῦν στενὲς σχέσεις μὲ δίκτυα μουσουλμάνων λαθρομεταναστῶν, ἀλλὰ εἶναι ἕτοιμες νὰ πρωτοστατήσουν σὲ μία μουσουλμανικὴ ἐξέγερση στὴν Ἑλλάδα (ἕναν Δεκέμβρη τοῦ 2008 σὲ γιγαντογραφία) μὲ τὶς εὐλογίες καὶ τὴν ὑποκίνηση τῆς Τουρκίας.

Γιὰ νὰ τελειώνουμε λοιπὸν μὲ τοὺς Νενέκους τῆς ἰσλαμοαριστερᾶς -ποὺ ἡ πολιτική τους στὰ ἐθνικὰ ζητήματα βρίσκεται σὲ ἀγαστὴ συμφωνία μὲ τοὺς πιὸ προσκυνημένους κύκλους τοῦ ἑλληνόφωνου κατεστημένου καὶ τὴν ἐθνομηδενιστὴ λοῦμπεν πλουτοκρατία του- εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι οἱ ἐπιχείρησης ψυχολογικοῦ πολέμου στὶς ὁποῖες ἐπιδίδονται (ἀκόμη καὶ σὲ πανηγύρια!) εὐνοοῦν τὰ μέγιστα τὴν Τουρκία, καθὼς ἐξυπηρετοῦν μὲ τὸν καλύτερο τρόπο τὰ συμφέροντά της.

Καὶ σίγουρα ἀνάμεσα στὶς ὁμάδες τῶν ἀρρώστων ποὺ σιχαίνονται τὴν ἑλληνική τους καταγωγή (καὶ ἄρα τὸν ἴδιο τους τὸν ἑαυτό) καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ συμμαχήσουν μὲ τοὺς χειρότερους ἐχθροὺς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους θὰ πρέπει νὰ βρίσκονται καὶ ὑποκινητὲς τῆς Τουρκίας, ποὺ πιθανῶς θὰ ἀξιοποιοῦν καὶ θὰ προωθοῦν τὶς δράσεις τους. Τὸ ποιοί καὶ πῶς εἶναι δουλειὰ τῆς ΕΥΠ νὰ τὸ ψάξει. Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι τίθεται πλέον θέμα ἐθνικῆς ἀσφαλείας.

ΥΓ: Φαίνεται ὅτι δὲν ὑπάρχει μόνο ἡ ἰσλαμο-ἀριστερά. Ὑπάρχουν καὶ οἱ ἰσλαμο«ἐθνικιστές» καὶ οἱ ἰσλαμο«ὀρθόδοξοι» ἑβραιοφάγοι, ποὺ ἐπιδίδονται σὲ συστηματικὸ διαδικτυακὸ ἀκτιβισμό, καὶ ἐνεργοῦν γιὰ τὸ καλὸ τῶν Ἰσλαμιστῶν καὶ τῆς Τουρκίας. Ἀπὸ ἰσλαμο-ἀριστεροὺς πάντως ἐμεῖς δὲν ἔχουμε δεχθεῖ σχεδὸν καμία ἐπίθεση στὴν σελίδα μας στὸ φέϊσμπουκ. Ἀπὸ τὶς δύο τελευταῖες κατηγορίες δεχόμαστε συνέχεια ἐπιθέσεις ἐδῶ καὶ χρόνια! Ἄλλη μία ὄψη τῆς καθημερινῆς μούρλας τῆς νεοελληνικῆς πραγματικότητας! Ὁπότε, παιδιά, τὸ κάρβουνο τελειώνει κάπου ἐδῶ. Ὁ ἀκτιβισμός σας στὴν σελίδα μας τελείωσε.

Οἱ ἀριστερούληδες φιλοτζιχαντιστὲς ἑβραιοφάγοι ποὺ ἐμπόδισαν τὸ καράβι μὲ τοὺς Ἑβραίους τουρίστες νὰ δέσει στὴν Σῦρο εἶναι ἀκριβῶς αὐτοὶ ποὺ ὑποδέχονται ἀμέτρητες καραβιὲς μουσουλμάνων καὶ τζιχαντιστῶν στὴν Ἑλλάδα. Ὁ μεταμοντέρνος ἀνθεβραϊσμὸς ταιριάζει γάντι μὲ τὸν ἰσλαμισμὸ καὶ μὲ καὶ τὸν μουσουλμανικὸ ἐποικισμό. Τὰ πράγματα εἶναι πολὺ ἁπλά: ὅποιος δὲν θέλει Ἑβραίους τουρίστες θέλει μουσουλμάνους γείτονες καὶ ἰσλαμιστὲς συντοπίτες, ποὺ θὰ γίνουν τὰ αὐριανά μας ἀφεντικά! Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι μ’ ἄλλα λόγια ν’ ἀγαπιόμαστε. Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε τὸ κράτος, ποὺ μᾶς κραυγάζει στὰ μοῦτρα μας ὅτι θέλει νά «λύσει» τὸ δημογραφικὸ μὲ τὴν ἀντικατάσταση τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ Μουσουλμάνους, τοὺς ἄφησε ὡραῖα καὶ καλὰ νὰ ἀπαγορεύσουν μὲ τό «ἔτσι γουστάρω» τὸν ἐλλιμενισμὸ τοῦ καραβιοῦ. Ἄλλωστε, ὅλα τὰ καλὰ παιδιὰ δουλεύουνε μαζί!

Ἡ ἀποθέωση τῆς ἀπεριόριστης καὶ ἀχαλίνωτης νεότητας εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ εἴδη τοῦ συρμοῦ ποὺ προωθεῖ ἡ ὑπεραγορὰ ψυχοναρκωτικῶν τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ. Ὁ ἀπόλυτος καπιταλισμὸς μᾶς παροτρύνει νὰ μείνουμε γιὰ πάντα νέοι. Ἡ θρησκεία τῆς τεχνολογίας μᾶς ὑπόσχεται ὅτι στὸ μέλλον θὰ ζοῦμε διακόσια χρόνια καὶ θὰ εἴμαστε νέοι καὶ ὑγιεῖς. Ἕνα φάντασμα ψυχαναγκαστικῆς ἐφηβείας φαίνεται νὰ ἔχει στοιχειώσει τὸν δυτικὸ κόσμο. Βλέπουμε παντοῦ ξεμωραμένους μεσήλικες καὶ παλιμπαιδίζοντες συνταξιούχους, τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ πραγματικοὶ νέοι εἶναι λιγότεροι ἀπὸ ποτὲ ἄλλοτε καὶ ταυτόχρονα σπρώχνονται στὸ περιθώριο τῆς κοινωνίας, καταδικασμένοι νὰ ζοῦν στὸν δυστοπικὸ κόσμο ποὺ ἔφτιαξαν γι’ αὐτοὺς οἱ γηράσκουσες γενιὲς τοῦ τίποτα.

Ἡ λατρεία τῆς νεότητας ἔχει ὡς πρώτιστο θύμα της τὴν νεολαία. Ἡ πλήρης ἀνατροπὴ τῶν παραδοσιακῶν δομῶν καὶ ἡ καθολικὴ ἀποσταθεροποίηση τοῦ κόσμου ποὺ πραγματοποιεῖ ἕνας ἐπελαύνων ὑπερκαπιταλισμὸς ποὺ δὲν δεσμεύεται πιὰ ἀπὸ τίποτα ἔχει ὡς ἰδανικό του θύμα τὸ ἡλικιακὸ ὑποκείμενο ποὺ περισσότερο ἀπ’ ὅλα ἐξυμνεῖ. Ἡ νεολαῖα προορίζεται νὰ γίνει ὁ νεοφεουδαρχικὸς δουλοπάροικος τῆς ἐποχῆς τῆς γενικευμένης ἐμπορευματοποίησης καὶ τῆς ὁλοκληρωτικῆς ψηφιοποίησης. Ὁ Μάρξ εἶχε δίκιο: ὁ καπιταλισμὸς ἐπιβιώνει μονάχα ἐπαναστατικοποιώντας διαρκῶς τὴν ὁλότητα τῶν κοινωνικῶν σχέσεων καθὼς κατευθύνεται πρὸς τὴν δημιουργία μίας κεφαλαιοποιημένης κοινωνίας. Καὶ ἡ εἰρωνεία ποὺ τοῦ ἐπιφύλαξε ἡ ἱστορία εἶναι ὁ κινεζικὸς κομμουνιστικὸς καπιταλισμός, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὑπαρξιακὸ πρότυπο τοῦ Κόμματος τοῦ Νταβός.

Γιὰ νὰ χρησιμοποιήσουμε τὴν εὔστοχη φράση τοῦ Ντιέγκο Φουσάρο: «Ὁ νεοφιλελευθερισμὸς ἀποκαλύπτεται ὡς ἕνας ἀετὸς μὲ δύο φτεροῦγες: ἡ «Δεξιὰ τοῦ χρήματος» ὑπαγορεύει τοὺς νόμους τῆς οἰκονομικῆς ὑποδομῆς, ἐνῷ ἡ «Ἀριστερὰ τῶν ἠθῶν» παρέχει τὴν ἰδεολογικὴ ὑπερδομὴ ποὺ τοὺς δικαιολογοῦν σὲ συμβολικὸ ἐπίπεδο». Ἄν ἡ «Δεξιὰ τοῦ χρήματος» σαρώνει ὅ,τι ἔχει ἀπομείνει ἀπὸ τὶς κατακτήσεις τοῦ πάλαι ποτὲ ἐργατικοῦ κινήματος ἀπελευθερώνοντας ἀδυσώπητα ὅλους τοὺς νόμους τῆς ἀγορᾶς, ἡ «Ἀριστερὰ τῶν ἠθῶν» δικαιολογεῖ τὴν διάλυση ὅλων τῶν παραδοσιακῶν κοινωνικῶν δεσμῶν, δομῶν, ἀξιῶν καὶ ταυτοτήτων ποὺ στέκονται ἐμπόδιο στὴν ἐπέλαση μίας πλήρως κεφαλαιοποιημένης κοινωνίας καὶ στὸ μεγαλεπήβολο ἔργο ποὺ ἔχει θέσει στὸν ἑαυτό της: τὴν ἀνθρωπολογικὴ μετάλλαξη.

Ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ πλαισίου ἡ νεότητα στὸ ἐπίπεδο τῆς φαντασίας πρέπει νὰ γίνει τὸ ἀντικείμενο λατρείας, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ στὸ ἐπίπεδο τῆς πραγματικότητας ἀποτελεῖ τὸ κατ’ ἐξοχήν «ἀνθρωπολογικὸ ὑλικό» γιὰ τὴν κατασκευὴ τοῦ «νέου ἀνθρώπου». Ἡ μόνιμη ἐργασιακὴ ἐπισφάλεια, ἡ εὐελιξία καὶ ἡ προσαρμοστικότητα, ποὺ προβάλλονται ὡς ἀναπόφευκτο πεπρωμένο τῆς «προόδου», εἶναι μονάχα ἡ οἰκονομικὴ πλευρὰ τῆς γενικῆς ὑπαρξιακῆς ρευστότητας τῆς νεολαίας. Ὁ ἀπεριόριστος καὶ ἀχαλίνωτος νεανισμὸς εἶναι τὸ βιοψυχικὸ ἰδεῶδες ποὺ δὲν ἔχει σταθεροὺς δεσμοὺς καὶ προσαρμόζεται στὰ πάντα: «ἀπαλλαγμένο» ἀπὸ τίς «καταπιεστικές» σχέσεις τοῦ παρελθόντος εἶναι ἀτομικιστικό, κυνικό, ἐναλλακτικό, μηδενιστικό, ἀπαλλαγμένο ἀπὸ δεσμοὺς τοῦ παρελθόντος: οἰκογένεια, τεκνοποιία, πάγιους βιολογικοὺς καὶ κοινωνικοὺς ρόλους, σταθερὴ ἐργασία, μόνιμη κατοικία, πατρίδα.

Ἡ λατρεία τῆς ἐφηβείας εἶναι ἡ λατρεία τῆς ἀνωριμότητας, παραδομένη στὰ καθημερινὰ προβεβλημένα καπρίτσια τῶν μέσων μαζικῆς ἀποβλάκωσης καὶ τῶν παβλοφικῶν ἀντιδράσεων τῆς κοινωνικῆς μηχανικῆς: δὲν χρειαζόμαστε ἀνθρώπους μὲ ριζωμένες ἀξίες καὶ πάγιες πεποιθήσεις, κοινωνικοὺς δεσμούς, αὐτοπειθαρχία, σοβαρὲς δεσμεύσεις, εὖρος σκέψης καὶ κριτικὴ ἀντίληψη. Ὅσο γιὰ τὴν θρησκεία: ἔχουμε ἤδη τὴν θρησκεία τῆς ἀνθρωποθεότητας! Μεῖνε γιὰ πάντα νέος: Δὲν χρειάζεται νὰ μεγαλώσεις καὶ νὰ ὡριμάσεις πραγματικὰ ποτέ!

Τὸ ἰσλαμιστικὸ καθεστὼς τῆς Συρίας ἀπὸ τότε ποὺ ἀνέτρεψε τὸ καθεστὼς Ἄσσαντ ἐπιδίδεται σὲ συστηματικὲς διώξεις καὶ σφαγὲς Ἀλαουιτῶν, Χριστιανῶν καὶ Δρούζων. Εἶναι ἀπολύτως προφανὲς ὅτι θὰ τὸ ἔκανε αὐτό, ἀφοῦ ὁ ἰσλαμισμὸς ἐπιτάσσει εἴτε τὸν ἐξανδραποδισμὸ εἴτε τὴν σφαγὴ τῶν «ἀπίστων».

Οὕτως ἤ ἄλλως οἱ μουσουλμᾶνοι ξεκινώντας ἀπὸ τὴν κοιτίδα τους στὴν Ἀραβία ἐπεκτάθηκαν στὴν Ἐγγὺς Ἀνατολὴ καὶ τὴν Βόρειο Ἀφρική, φθάνοντας μέχρι καὶ τὴν Ἰσπανία, ἐξισλαμίζοντας, σφάζοντας καὶ ἐξανδραποδίζοντας ἐπὶ 14 αἰῶνες τοὺς λαοὺς ποὺ κατακτοῦσαν. Κι αὐτὴν τήν ἐπιστροφὴ στά «μεγαλεῖα» τοῦ παρελθόντος ἐνστερνίζεται σήμερα ἡ σημερινὴ ἰδεολογία τοῦ ἰσλαμισμοῦ, ἔχοντας ἀπέναντί τους ἐκφυλισμένους πληθυσμοὺς Εὐρωπαίων ποὺ ἔχοντας ἀποβλακωθεῖ ἐντελῶς ἀπὸ τὴν ραστώνη τῆς εὐμάρειας καὶ τοῦ μηδενισμοῦ ὑποδέχονται τοὺς μουσουλμάνους ἐποίκους στὶς χῶρες τους ἐν ὀνόματι τοῦ «ἀνθρωπισμοῦ». Ὑπάρχουν βέβαια καὶ οἱ Ἑβραῖοι στὸ Ἰσραήλ, ποὺ δὲν ἔχουν καμία διάθεση νὰ ἀφανιστοῦν ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους «εὐγενεῖς βαρβάρους» τῶν καλοζωισμένων «ἐνάρετων» δυτικῶν.

Ἀμέσως μετὰ τὴν πτώση τοῦ Ἄσαντ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἔσπευσε νὰ ἀναγνωρίσει ντὲ φάκτο τὸ καθεστὼς τῶν τζιχαντιστῶν τοῦ Τζολάνι (ἡγετικοῦ στελέχους τῆς Ἀλ Κάϊντα καὶ τοῦ Νταές). Τὸ ἴδιο ἔπραξε καὶ ἡ ἀνθελληνικὴ κυβέρνηση τῆς Συμμορίας τοῦ Μαξίμου στέλνοντας τὸν γενίτσαρο Γεραπετρίτη νὰ ἀνταλλάξει χειραψίες μὲ τὸν Τζολάνι, γράφοντας στὰ παλαιότερα τῶν ὑποδημάτων της τὶς ἐναγώνιες ἐκκλήσεις γιὰ βοήθεια τῶν Χριστιανῶν τῆς Συρίας, μὲ τὴν Ἑλληνικότατη καταγωγή, ποὺ χάνεται στὰ βάθη τῶν αἰώνων (βλ. τὸ βιβλίο τοῦ κορυφαίου ἱστορικοῦ Παύλου Καρολίδη, «Ἡ ἑλληνικὴ καταγωγὴ τῶν Χριστιανῶν τῆς Παλαιστίνης καὶ τῆς Συρίας», ἐκδόσεις Ἔξοδος, Ἀθήνα, 2025).

Ἄν ὑπῆρχε ἑλληνικὴ κυβέρνηση στὴν (γ)Ἑλλάδα ὄχι μόνο θὰ εἶχε σημάνει διπλωματικὸ συναγερμό γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσει, ἀλλὰ θὰ ἔστελνε καὶ στρατιωτικὴ δύναμη γιὰ νὰ τοὺς προστατεύσει ἀπὸ τὸ μαχαίρι τῶν ἰσλαμιστῶν. Στὸ ἄκουσμα βέβαια αὐτῆς τῆς τελευταίας φράσης, ἕνα ρῖγος θὰ διαπερνοῦσε σύγκορμο πλείστους ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς Νεοέλληνες, ποὺ ἀγαποῦν τόσο πολὺ τήν «εἰρήνη», ὥστε μποροῦν νὰ ξεπουλήσουν στεγνὰ τὴν ἴδια τους τὴν χώρα (ἄλλωστε τὸ ἔχουνε ἤδη κάνει) γιὰ νὰ μποροῦν νὰ γεμίζουν ἄνετα τὸ παχύ τους ἔντερο. Τὸ ἔχουν ἀποδείξει ἄλλωστε πρῶτες μὲ τὸ παράδειγμά τους οἱ ἔνδοξες γενιὲς τῆς Μεταπολίτευσης, ὅταν καταλάμβαναν οἱ Τοῦρκοι τὴν μισὴ Κύπρο.

Ὅπως καὶ νἄχει τὸ πρᾶγμα, οἱ Ἕλληνες στὴν καταγωγὴ Χριστιανοὶ τῆς Συρίας δὲν ἔχουν νὰ περιμένουν τίποτε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ εὐτυχῶς ποὺ γιὰ τοὺς Δρούζους ὑπάρχει τὸ Ἰσραήλ, ποὺ εἶναι τὸ μοναδικὸ κράτος ποὺ μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίσει τὸ ἰσλαμιστικὸ καθεστὼς τῆς Συρίας. Αὐτὸ τὸ καθεστὼς ποὺ ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἔσπευσαν νὰ τὸ ἀναγνωρίσουν οἱ «ἥρωες» πλείστων Νεοελλήνων -οἱ κατεξοχὴν πολιτικοὶ ἐκπρόσωποι τῶν Παλαιστινίων: ἡ Χαμᾶς καὶ ἡ Παλαιστινιακὴ Ἀρχή- γιὰ χάρη τῶν ὁποίων ἔχουν κυριολεκτικὰ ὀργώσει τὰ τελευταῖα χρόνια τοὺς δρόμους. Προφανῶς, δὲν περιμένουμε ἀπὸ τοὺς ἴδιους νὰ ἐκδηλώσουν -ὅπως ἀκριβῶς καὶ τὸ ἐδῶ κράτος- τὴν παραμικρὴ ἀλληλεγγύη στοὺς Χριστιανοὺς καὶ σὲ ὅλες τὶς βαλλόμενες ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς μειονότητες τῆς Συρίας.

Ὁπότε, τὸ μόνο κράτος ποὺ μπορεῖ νὰ τοὺς προστατεύσει (προστατεύοντας φυσικὰ τὰ δικά του συμφέροντα) εἶναι τὸ Ἰσραήλ, μαζὶ μὲ τοὺς Κούρδους τῆς Συρίας ποὺ ἀρνοῦνται νὰ καταθέσουν τὰ ὅπλα. Κι ἔτσι μποροῦμε νὰ ἐλπίζουμε ὅτι ἡ ἀντιπαλότητα τῶν κακῶν σιωνιστῶν πρὸς τὰ ἰσλαμιστικὰ καθάρματα τῆς Δαμασκοῦ μπορεῖ νὰ προφυλάξει καὶ τὶς ἄλλες βαλλόμενες μειονότητες τῆς Συρίας. Ἔτσι κι ἀλλιῶς ἡ Συρία εἶναι πλέον μὴ βιώσιμη ὡς ἑνιαῖο κράτος. Εὐχόμαστε, λοιπόν, ἀπὸ καρδιᾶς στοὺς τζιχαντιστὲς τῆς Συρίας νὰ ἔχουν τὴν τύχη τῶν τζιχαντιστῶν τῆς Χαμᾶς! Νὰ πᾶνε γρήγορα νὰ συναντήσουν τὶς παρθένες τῶν ὀνείρων τους! Ὅλοι τους!

Σήμερα ξανακάνει τὸν γῦρο τοῦ διαδικτύου ἀπόρρητο ἔγγραφο τῆς CIA, ἀποχαρακτηρισμένο ἀπὸ τὸ 2006 καὶ δημοσιευμένο στὸν ἱστότοπο τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας, τὸ ὁποῖο παρουσιάζει τοὺς δύο ἱστορικοὺς ἡγέτες τῆς Δεξιᾶς καὶ πρώην πρωθυπουργούς, τὸν Κωνσταντῖνο Τσαλδάρη καὶ τὸν Κωνσταντῖνο Καραμανλή, ὡς συνεργάτες τῶν Ναζὶ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Κατοχῆς ἀναφορικὰ μὲ τὴν ἐξόντωση τῶν Ἑβραίων τῆς Θεσσαλονίκης. Τὸ ἔγγραφο τῆς CIA, μὲ ἡμερομηνία 16 Σεπτεμβρίου 1962, ἔχει τὸν ἀκόλουθο τίτλο: «Τὸ ὄνομα τοῦ πρωθυπουργοῦ κ. Κωνστ. Καραμανλῆ περιλαμβάνεται πράγματι εἰς τὸν πίνακα τῶν πρακτόρων τῶν γερμανικῶν ἀρχῶν Κατοχῆς, ὡς συνεργάτης τοῦ Μέρτεν εἰς τὴν ἐξόντωση τῶν Ἑβραίων».

Ὁ διαβόητος Μᾶξ Μέρτεν ἦταν Γερμανὸς ἀξιωματικὸς ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε τὴν γενικὴ ἐποπτεία τῆς δίωξης τῶν Ἑβραίων τῆς Μακεδονίας κατὰ τὴν διετία 1942-44 καὶ ἦταν ὁ βασικὸς ὑπεύθυνος τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑβραίων τῆς Θεσσαλονίκης. Ὁ Μέρτεν διέταξε προσωπικὰ τὴν ἀποστολὴ 50.000 Ἑβραίων στὰ ναζιστικὰ στρατόπεδα ἐξοντώσεως καὶ προέβη στὴν λεηλασία τῶν ἑβραϊκῶν περιουσιῶν ποὺ ὑπολογίζεται ὅτι ξεπερνοῦσαν τὰ 125 ἑκατομμύρια χρυσὰ φράγκα.

Μὲ τὴν λήξη τοῦ πολέμου ὁ Μέρτεν συνελήφθη ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς στὴν Γερμανία. Τὸ 1946 οἱ Ἀμερικανοὶ πρότειναν στὶς ἑλληνικὲς ἀρχὲς τὴν παράδοσή του, ἀλλά, ὅπως ὑποστηρίζει ὁ ἱστορικὸς Μάρκ Μαζάουερ, ἡ ἑλληνικὴ πλευρὰ διὰ τοῦ στρατιωτικοῦ ἀκολούθου στὸ Βερολίνο, στρατηγοῦ Ἀνδρέα Ὑψηλάντη, πρότεινε τὴν ἀπελευθέρωσή του λόγῳ τῆς «ἄμεμπτης συμπεριφορᾶς του καὶ τῶν ἀνεκτίμητων ὑπηρεσιῶν του πρὸς τὴν Ἑλλάδα»! Γεγονὸς παραμένει ὅτι ὁ Μέρτεν δὲν ἐκδόθηκε στὴν Ἑλλάδα καὶ ἀφέθη ἐλεύθερος νὰ διάγει κανονικὰ τὸν βίο του στὴν Γερμανία, ὅπου δὲν ἀντιμετώπισε πρόβλημα μὲ τὸν νόμο.

Παρ’ ὅλα αὐτά, στὴν Ἑλλάδα ἐκρεμοῦσε εἰς βάρος του ἔνταλμα σύλληψης. Τὸ 1957 ὁ Μέρτεν ἐπέστρεψε στὴν Ἑλλάδα προκειμένου νὰ καταθέσει στὴν δίκη τοῦ διερμηνέα του ἐπὶ Κατοχῆς, Ἄρτουρ Μάϊσνερ. Συνελήφθη καὶ παραπέμφθηκε σὲ δίκη. Στὶς 5 Μαρτίου 1959 ὁ Μέρτεν καταδικάστηκε σὲ 25 χρόνια κάθειρξη.

Ταυτόχρονα, ἡ κυβέρνηση τῆς ΕΡΕ ὑπὸ τὸν Κωνσταντίνο Καραμανλὴ θεσπίζει νόμο ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τὴν ἀποφυλάκιση ἐγκληματιῶν πολέμου ποὺ εἶχαν ἤδη καταδικαστεῖ καὶ κρατοῦνταν στὶς ἑλληνικὲς φυλακές. Στὶς 5 Νοεμβρίου τοῦ ἰδίου χρόνου ὁ Μέρτεν ἀποφυλακίζεται καὶ ἀπελαύνεται στὴν Γερμανία.

Τὸ ἐπίμαχο ἔγγραφο τῆς CIA ἀναφέρεται στὴν μαρτυρία ἑνὸς διπλωματικοῦ ὑπαλλήλου ἑβραϊκῆς καταγωγῆς ποὺ παρακολουθοῦσε ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης τὴν δίκη του Γερμανοῦ ἐγκληματία πολέμου Ἄϊχμαν, ποὺ διεξαγόταν στὸ Ἰσραήλ, ὁ ὁποῖος ἐνημέρωσε τὸν διπλωματικὸ ἀντιπρόσωπο τῆς Ἑλλάδας στὸ Ἰσραὴλ ὅτι στὸ τμῆμα τῆς δικογραφίας τοῦ Ἄϊχμαν ποὺ ἀφοροῦσε τὴν ἐξόντωση τῶν Ἑβραίων στὴν Ἑλλάδα βρίσκεται κατάλογος μὲ τὰ ὀνόματα Ἑλλήνων πρακτόρων τῶν Γερμανῶν ἐπὶ Κατοχῆς, στὸν ὁποῖον περιλαμβάνονται ὁ Κωνσταντίνος Τσαλδάρης καὶ ὁ Κωνσταντίνος Καραμανλῆς.

Σύμφωνα μὲ τὸ ἴδιο ἀποχαρακτηρισμένο ἄκρως ἀπόρρητο ἔγγραφο τῆς CIA, ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση διὰ τοῦ διπλωματικοῦ της ἐκπροσώπου στὸ Ἰσραὴλ προέβη σὲ ἐπίμονα διαβήματα πρὸς τὴν ἰσραηλινὴ κυβέρνηση γιὰ νὰ μὴν κοινολογηθεῖ ὁ κατάλογος αὐτὸς στὴν δίκη, προκειμένου νὰ μὴν ἀποκαλυφθεῖ τὸ ὄνομα τοῦ Καραμανλή -πρᾶγμα τὸ ὁποῖο καὶ ἔγινε, ἀφοῦ ὁ γενικὸς εἰσαγγελέας δὲν χρησιμοποίησε τὸν κατάλογο αὐτὸ στὴν δίκη.

Τὰ συμπεράσματα, δικά σας. Ἐμεῖς ἁπλῶς παραθέτουμε τὰ στοιχεῖα.

Τὸ ἐπίμαχο ἔγγραφο βρίσκεται στὸν ἱστότοπο τῆς CIA ἐδῶ:

Τετριμμένο, κι ὅμως ἀληθινό: ἡ τραγωδία ἐπαναλαμβάνεται σὰν φάρσα! Ἕνας δεινόσαυρος τοῦ σάπιου πολιτικοῦ συστήματος καλεῖται ἀπό «91 προσωπικότητες» (ποτὲ δὲν κατάλαβα τί ἀκριβῶς σημαίνει «προσωπικότητα») νὰ «σώσει» τὴν χώρα τὴν ὁποία πρὶν ἀπὸ δέκα χρόνια κατακρήμνισε (γιὰ νὰ τήν «σώσει») ἀπὸ τὸ ἴδιο σάπιο πολιτικὸ σύστημα

Ἄν ἡ λέξη «κωλοτούμπα» ἔχει καταστεῖ διεθνὴς ὅρος (kolotoumba), γιὰ νὰ χαρακτηρίσει τὴν στροφὴ 180 μοιρῶν ἑνὸς Ἕλληνα πολιτικοῦ ἀπὸ τὶς ἀρχικές του διακηρύξεις, τότε ὁ πρῶτος διδάξας τῆς κωλοτούμπας δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ποὺ ἀπὸ ἀρχιτέκτονας τοῦ «ἀντιμνημονιακοῦ ἀγῶνα» (ὅπως ὁ ἴδιος εἶχε χαρακτηρίσει τὸν ἑαυτό του) ὅταν ἦταν στὴν ἀντιπολίτευση μεταβλήθηκε σὲ εἰσηγητὴ τοῦ «μνημονιακοῦ πατριωτισμοῦ» ὅταν ἀνέλαβε τὴν κυβέρνηση, μαζὶ μὲ τὸν Βενιζέλο καὶ τὸ κόμμα τῆς Ρεπούση, γιὰ ἐφαρμόσει τὸ διαβόητο δεύτερο μνημόνιο. Πατριωτισμὸς ἀλὰ κάρτ.

Ὅπως καὶ ἀλὰ κὰρτ ἀντιγουωκισμός. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ὄψιμα βγαίνει σήμερα καὶ καταγγέλλει τὴν γουὼκ κουλτούρα ἦταν αὐτὸς ποὺ ὡς πρωθυπουργὸς ἦταν ὁ πρωτοπόρος τοῦ γουωκισμοῦ στὴν Ἑλλάδα θεσπίζοντας τὸν διαβόητο «ἀντιρατσιστικὸ νόμο», ποὺ εἶναι μέχρι σήμερα ὁ νομοθετικὸς πέλεκυς τῆς γουὼκ κουλτούρας!

Ὅπως ἦταν καὶ ὁ πρῶτος διδάξας στὴν ἰταμὴ ποινικοποίηση τῶν πολιτικῶν του ἀντιπάλων (ἀσχέτως ἄν ἐμᾶς δὲν μᾶς ἀρέσουν καθόλου) μὲ τὴν πιὸ ξετσίπωτη χειραγώγηση τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, γιὰ νὰ στείλει (γιὰ πρώτη φορὰ στὰ χρονικὰ τῆς τρίτης ἑλληνικῆς δημοκρατίας) βουλευτὲς στὴν φυλακὴ χωρὶς νὰ τηροῦνται οὔτε τὰ στοιχειώδη νομικὰ προσχήματα (γιὰ νὰ μὴν μιλήσουμε γιὰ τὴν παντελῆ ἔλλειψη τεκμηρίων ἐνοχῆς). Γιὰ νὰ μὴν μιλήσουμε ἐπίσης καὶ γιὰ τὴν προκλητικὴ ἀδιαφορία τῆς κυβέρνησής του ἀπέναντι στὴν δράση πληρωμένων δολοφόνων τοῦ ὑποκόσμου ποὺ ἐξετέλεσαν δύο ἁπλὰ νεαρὰ μέλη τοῦ κόμματος τῶν πολιτικῶν του ἀντιπάλων χωρὶς νὰ τρέξει κάστανο.

Ἄν αὐτοὶ οἱ κύριοι (ἤθελα νὰ πῶ οἱ «προσωπικότητες») θέλουν νὰ πλασάρουν τὸν Σαμαρᾶ κοπτόμενοι ὡς ἀκραιφνεῖς δημοκράτες καὶ γνήσιοι φιλελεύθεροι ὡς λύση στὴν ἄθλια ποιότητα τῆς δημοκρατίας στὴν χώρα, τότε τί ἔχουν νὰ ποῦν γιὰ αὐτὲς τὶς ἄθλιες μεθόδους πολιτικῆς ἐξόντωσης;

Καὶ ὑπάρχουν ὁπωσδήποτε καὶ ἄλλα πράγματα γιὰ νὰ εἰπωθοῦν γιὰ τὴν προμνημονιακὴ πολιτεία ἑνὸς γνήσιου τέκνου τοῦ κομματικοῦ σωλῆνα ποὺ δὲν ἔχει δουλέψει ποτὲ στὴν ζωή του, ὅπως τὴν ὑπογραφὴ τῆς Συνθήκης τοῦ Μάαστριχτ καὶ τῆς διάλυσης τῆς Γιουγκοσλαβίας ὡς ὑπουργὸς ἐξωτερικῶν.

Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὁ χρόνος ὅλων μας εἶναι πολύτιμος γιὰ νὰ κάτσει ὁποιοσδήποτε στοιχειωδῶς νουνεχὴς καὶ μνήμων ἄνθρωπος ποὺ ζεῖ σ’ αὐτὴν τὴν χώρα γιὰ νὰ κάτσει νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τήν «νέα ἐλπίδα τοῦ ἔθνους», ποὺ στὰ ἑβγομηνταφεύγα τῆς ἡλικίας του ἐδέησε -ἐπιτέλους!- μᾶς «σώσει».

Μόνο μία τελευταῖα παρατήρηση: Καλά, αὐτοὶ ποὺ ἀσκοῦν τὸ λειτούργημα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ δὲν θυμοῦνται τὴν ὑπόθεση τῆς ἀπόλυσης τῆς καθηγήτριας τοῦ Κολλεγίου Ἀθηνῶν, ποὺ δικαιώθηκε τελικὰ ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας… μετὰ θάνατον; Λίγο φιλότιμο ὑπάρχει;

Ὁ ἱστορικὸς ἡγέτης τῆς Λιβύης Μουαμὰρ Καντάφι εἶχε προειδοποιήσει τοὺς Δυτικοὺς ὅτι ἐὰν τὸν ἀνατρέψουν, τότε θὰ πλημμυρίσει ἡ Εὐρώπη μὲ πλήθη μεταναστῶν ἀπὸ τὴν Ἀφρικὴ καὶ μὲ τζιχαντιστές. «Αὔριο ἡ Εὐρώπη δὲν θὰ μπορεῖ πλέον νὰ εἶναι εὐρωπαϊκή, θὰ εἶναι μάλιστα καὶ μαύρη, καθὼς ὑπάρχουν ἑκατομμύρια ποὺ θέλουν νὰ ἔρθουν», εἶχε πεῖ τὸ 2010 στὸν Ἰταλὸ πρωθυπουργὸ Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἔναρξης τῶν ὑποκινούμενων ταραχῶν μὲ σκοπὸ τὴν ἀνατροπή του, ὁ Καντάφι σὲ τηλεφωνικές του συνομιλίες μὲ τὸν Βρετανὸ πρώην πρωθυπουργὸ Τόνυ Μπλέρ, προσπαθώντας νὰ πείσει τοὺς Δυτικοὺς ὅτι μάχεται γιὰ νὰ ὑπερασπιστεῖ τὴν χώρα του ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς τῆς Ἄλ Κάϊντα, εἶχε προειδοποιήσει λέγοντας:

«Αὐτοί [οἱ τζιχαντιστές] θέλουν νὰ ἐλέγξουν τὴ Μεσόγειο καὶ μετὰ θὰ ἐπιτεθοῦν στὴν Εὐρώπη». «Θέλω νὰ σοῦ πῶ τὴν ἀλήθεια. Δὲν εἶναι καθόλου δύσκολη κατάσταση. Ἡ ἱστορία εἶναι ἁπλή: ἕνας ὀργανισμὸς μὲ πυρῆνες σὲ λανθάνουσα μορφὴ στὴ Βόρεια Ἀφρική. Εἶναι ἡ Ὀργάνωση τῆς Ἄλ Κάϊντα στὴ Βόρεια Ἀφρική… Οἱ πυρῆνες αὐτοὶ στὴ Λιβύη εἶναι παρόμοιοι μὲ τοὺς ἀντίστοιχους ‘ἀδρανεῖς’ τῆς Ἀμερικῆς πρὶν τὴν 11 Σεπτεμβρίου». «Πρέπει νὰ ἐξοπλίσω ἀνθρώπους καὶ νὰ ἑτοιμαστῶ γιὰ μάχη. Οἱ πολῖτες τῆς Λιβύης θὰ πεθάνουν, ἡ ζημιὰ θὰ γίνει στὴ Μεσόγειο, τὴν Εὐρώπη καὶ σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Αὐτὲς οἱ ἔνοπλες ὁμάδες χρησιμοποιοῦν τὴν κατάσταση [στὴ Λιβύη] ὡς δικαιολογία- καὶ θὰ τοὺς πολεμήσουμε».

Οἱ τηλεφωνικὲς αὐτὲς συνομιλίες ἔχουν βγεῖ στὸ φῶς τῆς δημοσιότητας στὶς 7/1/2016 καὶ ἀποτελοῦν ἐπίσημα ἔγγραφα τοῦ Βρετανικοῦ Κοινοβουλίου (ἀπὸ τὸ ὁποῖο παραθέτουμε τὴν πηγή).

Οἱ Δυτικοὶ δὲν τὸν ἄκουσαν καὶ τὸν ἀνέτρεψαν μέσῳ τῶν μηχανορραφιῶν τοῦ Κατάρ, τῆς Τουρκίας καὶ τῶν Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων (τῆς μήτρας ὅλων τῶν τζιχαντιστικῶν ὀργανώσεων, ἀπὸ τὴν ὁποία προέρχεται καὶ ἡ Χαμᾶς: Λέ-Λέ-Λευτεριά!).

Ἀξέχαστη θὰ μείνει ἡ σκηνὴ τοῦ πανηγυρισμοῦ τῆς Χίλαρυ Κλίντον (τότε ὑπουργὸς ἐξωτερικῶν τῆς κυβέρνησης Ὁμπάμα καὶ μετέπειτα ὑποψήφιας γιὰ τὴν προεδρία τῶν ΗΠΑ, ποὺ εἶχε τὴν ὁμόθυμη στήριξη τῆς Γουώλ Στρήτ, ἀλλὰ καί -τί περίεργο!- τῆς ἀμερικανικῆς Ἀριστερᾶς, ὅπως, λόγου χάριν, τοῦ «πολύ» Νόαμ Τσόμσκι) ὅταν (κυριολεκτικά) σούβλιζαν τὸν Καντάφι τὰ ΙΣΛΑΜΙΣΤΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ποὺ εἶχαν καταλάβει τὴν Τρίπολη.

Ὁ Καντάφι εἶχε ὑπογράψει συμφωνίες μὲ εὐρωπαϊκὲς χῶρες προκειμένου νὰ συγκρατεῖ τὰ ἐν δυνάμει κύματα λαθρομεταναστῶν ἀπὸ χῶρες τῆς Ἀφρικῆς. Ὅπως ἐπίσης κρατοῦσε ὑπὸ ἔλεγχο τὸ ἐμπόριο ναρκωτικῶν ἀπὸ τὴν Ἀφρικὴ στὴν Εὐρώπη.

Τώρα οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης (ὅσοι διατηροῦν ἀκόμη σώας τὰς φρένας!) πληρώνουν τὸ τίμημα τῆς ἐπιλογῆς τῶν ἡγετῶν τους.

Νὰ μὴν ξεχάσουμε καὶ τήν «περήφανη» ἑλληνικὴ συμμετοχὴ στὴν ἀνατροπὴ τοῦ Καντάφι -πάντα γιὰ τὴν δημοκρατία καὶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα! Ὅπως καὶ τοὺς διάφορους ἐγχώριους ΝΑΤΟπατριῶτες, ποὺ ἐπέχαιραν γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τοῦ «τυράννου τῆς Λιβύης» καὶ τήν «Ἀραβικὴ Ἄνοιξη».

Πηγή:https://www.parliament.uk/…/09TBandGaddafiCallTranscrip…

«Ἡ ἴδια κοινωνικὴ δομὴ ἀκριβῶς ἐξυπηρέτησε ἕως σήμερα καὶ τὶς πατρωνεῖες τῶν πολιτικῶν. Στὴ βόρειο Ἑλλάδα, ἕνας πολιτευτὴς πρὸς ἄγραν ψήφων θὰ πάει σὲ ἕναν ἔμπορο κτηνοτροφικῶν ἤ γεωργικῶν προϊόντων γιὰ νὰ ἀποκτήσει πρόσβαση σὲ οἰκογένειες μὲ τὶς ὁποῖες θὰ εἶχε ὁ τελευταῖος νταλαβέρια. Στὴν Κρήτη εἶναι πολὺ πιὸ εὔκολο. Θὰ πάει σὲ ἕναν ἀντιπρόσωπο μεγάλης φάρας, κερδίζοντας μεμιᾶς 500 ψήφους, ἀρκεῖ νὰ κάνει μιὰ βάπτιση σὲ κάποιο μέλος της. Στὴν Κρήτη δὲν εἶναι πιὸ διεφθαρμένοι οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ ἡ κοινωνικὴ ὀργάνωσή τους ἐπιτρέπει πολὺ εὐκολότερα στοὺς πολιτικοὺς νὰ εἰσχωροῦν μὲ διευθετήσεις»

«Ὡς ἀνθρωπολόγος δὲν κάνω ἠθικὲς κρίσεις, μόνο περιγράφω, κρατῶ ἀποστάσεις. Ἄν ἦταν ὅμως νὰ μιλήσω γιὰ τὴν ἠθικὴ θὰ ἔλεγα ὅτι ἡ πατρωνία ποὺ βλέπουμε στὴν Κρήτη ἀντανακλᾶ τὴ σχέση ποὺ ἔχει ἡ Ἑλλάδα στὴν πρόσφατη Ἱστορία της μὲ ἰσχυρότερα κράτη. Κοντολογίς, οἱ τοπικὲς πελατειακὲς σχέσεις διαιωνίζονται ἐξαιτίας τῶν πελατειακῶν σχέσεων καὶ πατρωνειῶν ποὺ ἔχει ἡ ἴδια ἡ χώρα μὲ ἰσχυρότερες χῶρες καὶ τὴν Ε.Ε. Μιλῶ γιὰ τὴν κρυπτοαποικιοκρατία δηλαδή. Ἄν δὲν ἐκπαιδευθεῖ μία νέα ἑλληνικὴ πολιτικὴ τάξη ποὺ νὰ βλέπει τὰ χωριὰ ὄχι ὡς πηγὴ πλούτου, κύρους, ἐξουσίας καὶ ψήφων, ἀλλὰ ὡς τόπους ποὺ πρέπει νὰ ἀναπτυχθοῦν μὲ κατοίκους ποὺ θὰ βασίζονται στὸ καθῆκον καὶ στὴ συνείδησή τους, τότε δύσκολα θὰ ἀλλάξει κάτι. Οἱ πολιτικοὶ ἔχουν μεγαλύτερη εὐθύνη».

Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν συνέντευξη τοῦ ἀνθρωπολόγου Μάϊκλ Χέρτσφελντ στήν «Καθημερινή» τῆς 6ης Ἰουλίου 2025

Πηγή: https://www.kathimerini.gr/…/oi-rizes-toy-panograpsimatos/

ΥΓ: Ὁ τίτλος τῆς ἀνάρτησης καὶ ὁ πολυτονισμὸς εἶναι δικά μας.

«Ἐδῶ δὲν ὑφίσταται κράτος σύμφωνα μὲ τὰ δυτικὰ πρότυπα. Ἀντ’ αὐτοῦ ὑπάρχει μία χαλαρὴ ἱεραρχία ἀτομιστῶν πολιτικῶν, μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἶναι χειρότεροι ἀπὸ ἄλλους, ποὺ εἶναι τόσο ἀπασχολημένοι μὲ τὸν προσωπικό τους ἀγώνα γιὰ ἐξουσία, ὥστε δὲν ἔχουν τὸν χρόνο νὰ ἀναπτύξουν οἰκονομικὴ πολιτική, ἀκόμη κι ἂν ὑποθέσουμε ὅτι εἶχαν τὴν ἱκανότητα».

[…] Ἡ κλίκα αὐτὴ εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ὑπερασπίσει μὲ κάθε μέσο τὰ οἰκονομικά της συμφέροντα καὶ δὲν ἐνδιαφέρεται καθόλου γιὰ τὸ τί μπορεῖ νὰ στοιχίσει αὐτὸ στὴν οἰκονομία τῆς χώρας. Τὰ μέλη αὐτῆς τῆς κλίκας ἐπιθυμοῦν νὰ διατηρήσουν ἄθικτο ἕνα φορολογικὸ σύστημα ποὺ τοὺς εὐνοεῖ, μὲ ἀληθινὰ σκανδαλώδη τρόπο.

[…] «ἡ πρώτη ἡμέρα ἐργασίας στὴν Ἀθήνα ἐπιβεβαιώνει τὶς ἐντυπώσεις ποὺ ἀποκομίζει κανεὶς διαβάζοντας τὶς ἀναφορὲς καὶ τὰ ἔγγραφα στὴν Οὐάσινγκτον. Ἔχουμε ἕνα φτωχὸ λαὸ μὲ μία ἀνίκανη κυβέρνηση καὶ ἕνα πολιτικὸ σύστημα τὸ ὁποῖο ἀπαιτεῖ ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς νὰ ἔχουν ὡς κύριο μέλημά τους τὴν παραμονὴ στὸ ἀξίωμα, παραμελώντας τὰ προβλήματα τῆς ἀνοικοδόμησης καὶ τὴν ἐπαναδραστηριοποίηση τοῦ ἐμπορίου καὶ τῶν συναλλαγῶν».

[…] «Στὸ τρένο εἶχα μία ἐκτενῆ συζήτηση μέ… ἕναν ἀπὸ τοὺς πλουσιότερους κεφαλαιοκράτες στὴν Ἀθήνα. Δὲν εἶχε ἐποικοδομητικὲς ἀπόψεις γιὰ τὴν φορολογικὴ πολιτικὴ ἤ τὰ ἄλλα οἰκονομικὰ προβλήματα τῆς χώρας. ‘Πολιτικὴ σταθερότητα καὶ ἐσωτερικὴ ἀσφάλεια’ ἦταν ἡ μόνιμη ἐπωδός του».

Ἔκανε τὴν ἐξωφρενικὴ δήλωση ὅτι ἡ Κυβέρνηση τῆς Ἑλλάδας δαπανοῦσε καθημερινὰ τὸ τετραπλάσιο τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ὑπέθεσα ὅτι ἐννοοῦσε τὸ τετραπλάσιο τῶν ἐσόδων τῆς κυβέρνησης, μολονότι κι αὐτὸ εἶναι ὑπερβολή. Ἡ ἀφελὴς λύση τὴν ὁποία πρότεινε ἦταν οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες νὰ καλύψουν τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ μὲ ἀπευθείας χρηματοδότηση τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης. Ἄν αὐτὸ εἶναι ἐνδεικτικὸ τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς σκέψης τοῦ μέσου βουλευτὴ, ὄντως δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα».

[…] Ἡ ὁμάδα πίεσης τῆς καλῆς κοινωνίας -οἱ κομψοὶ κοσμοπολῖτες ποὺ ἔχουν τὴν ἔδρα τους στὶς Κάννες, στὸ Σαῖν Μόριτς καὶ στὴν ἀθηναϊκὴ πλατεῖα Κολωνακίου- θὰ ἐνεργοποιηθεῖ. Οἱ περισσότεροι ἀπ’ αὐτοὺς εἶναι ἄνθρωποι πολὺ γοητευτικοί, ποὺ μιλᾶνε πολὺ καλὰ τ’ ἀγγλικά. Εἶναι πάντοτε πρόθυμοι, ὅταν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν ἀμερικανικὴ ἀποστολὴ γιὰ τὰ δικά τους συμφέροντα. Θυμᾶμαι ἀκόμα ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἐπίσημα γεύματα ἑνὸς ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους τραπεζῖτες, ποὺ μὲ εἶχε καλέσει στὴ βίλα του τῶν Ἀθηνῶν. Εἶχε τρεῖς σερβιτόρους μὲ λιβρέα, μία ποικιλία ἀπ’ τὰ πιὸ φίνα κρασιὰ καὶ φαγητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ γεύματος, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς κλίκας ποὺ ἀνέφερα ἄρχισε νὰ ἐξυμνεῖ τὶς ὀμορφιὲς τῆς ζωῆς κοντὰ στὴ θάλασσα, καθὼς καὶ τὶς χαρὲς τῶν ἀριστοκρατικῶν σπόρ…Η ἀντίθεση ἀνάμεσα στὸ γεῦμα αὐτὸ καὶ στὰ παιδιὰ πού πεθαίνουν ἀπὸ τὴν πείνα στοὺς δρόμους τῆς Ἀθήνας εἶναι πραγματικὰ τρομερή».

Πῶλ Πόρτερ (Paul A Porter), Ἀμερικανὸς διπλωμάτης, ἐπικεφαλῆς τῆς Ἀμερικανικῆς Οἰκονομικῆς Ἀποστολῆς τῶν ΗΠΑ στὴν Ἑλλάδα, γιὰ τὴν ἐπίβλεψη τῆς διαχείρισης τῆς ἀμερικανικῆς βοήθειας (1947)

Πηγές:

– Ἡ ἔκθεση Πόρτερ γιὰ τὴν Ἑλλάδα (στὰ ἀγγλικά)

– Porter A. Paul, «Ζητεῖται ἕνα θαῦμα γιὰ τὴν Ἑλλάδα, Ἡμερολόγιο ἑνὸς προεδρικοῦ ἀπεσταλμένου, 20 Ἰανουαρίου-27 Φεβρουαρίου 1947», μτφ. Νερίνα Κιοσέογλου, Μεταμεσονύκτιες Ἐκδόσεις, 2008

«Κανεὶς δὲν κατάλαβε τί ἤθελε νὰ κάνει μὲ τὸ δημοψήφισμα, ἐὰν τὸ εἶχε πραγματικὰ προσχεδιάσει. Καὶ ἡ συνέχεια δὲν ἦταν πιὸ ξεκάθαρη: μολονότι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ψήφισε σὲ ποσοστὸ 60% τὴν ἀπόρριψη τοῦ προγράμματος, ἐκεῖνος ἀποφάσισε νὰ τὸ ἐφαρμόσει. Καὶ οἱ Ἕλληνες δέχθηκαν αὐτὴ τὴ στροφή του. Αὐτὸ ἐγὼ δὲν τὸ καταλαβαίνω, ἀλλὰ, ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, δὲν εἶμαι Ἕλληνας».

Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε

Τὸ καταλαβαίνουμε ἐμεῖς, ὅμως: Κάνει πολλὴ ζέστη στήν (γ)Ἑλλάδα τὸν Ἰούλιο!

Ἐδῶ ποὺ φτάσαμε εἶναι πραγματικὰ κωμικοτραγικὸ νὰ χαιρόμαστε ποὺ οἱ δικαστικοὶ μηχανισμοὶ τῆς μεγαλομαφίας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ἀποκάλυψαν τὸ σκάνδαλο τῆς κλοπῆς τῶν ἀγροτικῶν ἐπιδοτήσεων ἀπὸ τὴν μικρομαφία τοῦ σάπιου νεοελληνικοῦ προτεκτοράτου, ποὺ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀγγίξει ἡ ὑποταγμένη καὶ διεφθαρμένη δικαστικὴ ἐξουσία του (δὲν τολμῶ νὰ πῶ τὴν φράση «ἑλληνικὴ δικαιοσύνη»).

Λησμονοῦμε, ὡστόσο, τὴν χρόνια καταστροφὴ τῆς ἑλληνικῆς γεωργίας ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴ πολιτικὴ τῶν Βρυξελλῶν, ποὺ ἔδιναν ἐπιδοτήσεις καὶ ἀποζημιώσεις γιὰ νὰ πάψουν νὰ καλλιεργοῦν συγκεκριμένα τοπικὰ προϊόντα οἱ Ἕλληνες ἀγρότες, προκειμένου νὰ εὐνοηθοῦν ἄλλες χῶρες-μέλη, ἐνῷ παράλληλα οἱ ἐγχώριες κυβερνήσεις διεκδικοῦσαν (καὶ ἔπαιρναν) κοινοτικὰ κονδύλια δῆθεν γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐπαρχίας καὶ τῆς γεωργίας, καὶ στὴν πραγματικότητα γιὰ νὰ μοιράσουν τὰ χρήματα στοὺς ἑκάστοτε κομματικοὺς ἡμετέρους.

Ἀπὸ τὸ 1979 ἡ σχέση Βρυξελλῶν-Ἀθήνας ἦταν μία σχέση ἀμοιβαίας ἐξαγορᾶς καὶ ἀπάτης. Στὸ τέλος ἐπικρατεῖ ὁ ἰσχυρότερος, ἀφοῦ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση τελικῶς ἔδωσε τὴν χαριστικὴ βολὴ μέσῳ τῆς ἐπιβολῆς τῶν Μνημονίων στὴν Ἑλλάδα -ποὺ χρεωκόπησε (ἀλλὰ δὲν τὸ ἀνακοίνωσε) ἀκριβῶς ἐξαιτίας τῆς ἐγχώριας διαφθορᾶς. Ὡστόσο, κανένας δικαστικὸς μηχανισμὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης δὲν κινητοποιήθηκε γιὰ νὰ ἐλέγξει τὴν νομιμότητα τοῦ «Μηχανισμοῦ Στήριξης» καὶ τοῦ θεσμικὰ ἀνυπόστατου (καὶ ἄρα παράνομου) Γιούρογκρουπ, ποὺ ἔπαιρνε τὶς ἀποφάσεις.

Ἡ χώρα καταστράφηκε ἐξαιτίας τῆς γερμανικῆς ἡγεμονικῆς ἀλαζονείας, ἀλλὰ παρὰ τὴν καθολικὴ χρεωκοπία, αὐτὸ ποὺ ἔμεινε ἐντυπωσιακὰ ἀκέραιο εἶναι τὸ καθεστὼς τῆς νεοελληνικῆς τοπικῆς μαφιοκρατίας, ποὺ λειτουργεῖ μὲ τὸ σύμπλεγμα πολιτικὸ σύστημα-μέσα μαζικῆς προπαγάνδας-λοῦμπεν πλουτοκρατία (δὲν τολμῶ νὰ πῶ «ἀστικὴ τάξη»).

Τὸ κωμικὸ τῆς ὑπόθεσης ἔγκειται στόν «ἀπὸ μηχανῆς θεό» τῆς «ἔντιμης Εὐρωπαίας εἰσαγγελέως», ἐνῷ τὸ τραγικὸ στὴν ἐντυπωσιακὴ ἀνικανότητα τῆς νεοελληνικῆς κοινωνίας νὰ ἀντιδράσει θετικά, μὲ ἔνστικτο στοιχειώδους αὐτοσυντήρησης, στὴν πορεία πρὸς τὴν ὁλοκληρωτικὴ καταστροφή. Στὴν πραγματικότητα, μία τέτοια ἀντίδραση, ἐδῶ ποὺ ἔχουν φθάσει τὰ πράγματα, θὰ σήμαινε τὴν ἀνατροπὴ τοῦ θεμελίου λίθου τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους: τὸ πελατειακὸ κομματικὸ σύστημα, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν πηγὴ τῆς οἰκονομικῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς κοινωνικῆς ἐξαχρείωσης, τῆς ἐθνικῆς ἐκποίησης καὶ τῆς τρέχουσας ἐθνικῆς συρρίκνωσης μέχρις ἐξαφανίσεως.

Ἡ καρδιὰ τοῦ «ἑλληνικοῦ προβλήματος» εἶναι τὸ πελατειακὸ σύστημα τοῦ κόμματος-κράτους. Καὶ τὸ σύστημα εἶναι ἡ σχέση δεσποτισμοῦ-ἐθελοδουλείας μεταξὺ πελατειακοῦ κράτους-δυνάστη καὶ παθητικῆς γκρινιάρας κοινωνίας Εἶναι μία ἐκ γενετῆς ἀμοιβαῖα καὶ ἀμφίδρομη σχέση, ποὺ ταλανίζει ὁλόκληρο τὸν νεώτερο καὶ σύγχρονο νεοελληνικὸ βίο. Μόνο ποὺ ποτὲ δὲν εἶχε φθάσει νὰ ἀπειλήσει τὴν ἴδια τὴν ὑπόσταση τοῦ ἔθνους. Σήμερα τὸ κράτος κατατρώει τὸ ἔθνος.

«Τὸ Σύνταγμα ἦτο λέξις μαγική, ἥτις ἠλέκτρισε τοὺς λογιωτάτους, ὅσοι ἀνεγίγνωσκον εἰς τὰ βιβλία καὶ τὰς ἐφημερίδας τῆς Εὐρώπης τόσα καὶ τόσα θαύματα περὶ τῆς πολιτικῆς ταύτης πανακείας. Διὰ τοὺς προεστοὺς δὲ ἦτο νέκταρ καὶ ἀμβροσία, ἐπειδὴ τὸ Σύνταγμα ἦτο δι’ αὐτοὺς ταχυδακτυλούργημα πολιτικόν, ἐπαναφέρον εἰς τὰς πατρικὰς ἀγκάλας τὴν δραπετεύουσαν αὐτῶν ἐξουσίαν, ὄχι πλέον παιδίον ραχιτικὸν καὶ ἀντιπαθητικόν, ἀλλὰ κόρην ἀκμαίαν, καί «ὡραίαν κάλλει παρὰ πάντας βροτούς» [Ἐπιτάφιος Θρῆνος, Α’ στ.]. Τίς ἠδύνατο νὰ ἐκστομίσῃ λέξιν κατὰ τῆς νέας ταύτης, ἀλλὰ πολυθέλγητρον καὶ λατρευτῆς θεότητος. Οἱ προὔχοντες καὶ οἱ λοιποί, ἐκτὸς τῶν περὶ Ὑψηλάντην καὶ Κολοκοτρώνην, ἐσκίρτησαν ἐκ χαρᾶς, ἐννοήσαντες ἀμέσως ποίαν σημασίαν εἶχε δι’ αὐτοὺς τὸ νέον τοῦτο πολιτικὸν παιγνίδιον…

[…] Τοιουτοτρόπως ἤρχισεν ἐν Ἑλλάδι τὴν ἐπιοῦσαν αὐτὴν τῆς ἐπαναστάσεως ἡ μακρὰ ἐκείνη πολιτικὴ κωμωδία, τῆς ὁποίας ὁ Θεὸς μόνος γιγνώσκει, ἐὰν θὰ ἀξιωθῶμεν νὰ ἴδωμεν ποτὲ τὸ τέλος. Ἐν ὀνόματι τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους λόγῳ μὲν ἐγκαθιδρύθη πολιτεία συνταγματική, πράγματι δὲ καθιερώθη καὶ ἐστερεώθη ἐπὶ θεμελίων ἑδραιοτέρων ὀλιγαρχία φοβερά, ἤτοι αὐτὸς ὁ ἐπὶ Τουρκοκρατίας κοτζαμπασισμός, ἐπιχρισθεὶς μόνον διὰ τοῦ νωποῦ ἐκ τῆς Δύσεως συνταγματικοῦ ψιμυθίου. Ἦτο δὲν καὶ ἔμελλε ν’ ἀποβῇ ἡ νέα αὕτη ὀλιγαρχία ἔτι μᾶλλον ὀλεθρία καὶ ἐπίφοβος τῆς ἐπὶ Τουρκοκρατίας, διὰ πολλοὺς καὶ διαφόρους λόγους καὶ μάλιστα τοὺς ἑξῆς:

Ἐπὶ Τουρκοκρατίας οἱ προὔχοντες ἦσαν κάτοχοι ἀσφαλεῖς σχεδὸν καὶ ἀνενόχλητοι τῆς ἀρχῆς. Συμμαχοῦντες μετὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ κολακεύοντες τοὺς Τούρκους, οὐδένα διέτρεχον κίνδυνον περὶ τῆς θέσεώς των. Ἡ συναίσθησις αὕτη, συντρεχούσης καὶ τῆς χριστιανικωτέρας τῶν τότε χρόνων ἀνατροφῆς καὶ τῶν πατριαρχικῶν ἠθῶν, καθίστα ἐνίοτε τοὺς προὔχοντας, τοὺς φύσει τοὐλάχιστον ἐξ αὐτῶν χρηστοτέρους, ἠπίους καὶ σώφρονας τῆς ἐξουσίας αὑτῶν διαχειριστάς, ἡ δ’ ἄλλως ἀχώριστος ἀπ’ αὐτῶν ἰδιοτέλεια καὶ φιλαρχία ἐμετριάζετο ὁπωσοῦν, καὶ μάλιστα ὁσάκις ἐκτὸς τούτων συνέπιπτε νὰ ἐπαγρυπνῇ ἐπ’ αὐτῶν καὶ Τοῦρκος ἐξουσιαστής, ὄχι τόσον εὐδιάθετος νὰ ἀφίνῃ τὸν λαὸν ἕρμαιον ἀπροστάτευτον τῆς ἰδιοτελείας των.

Ἐν τῇ νέᾳ ὅμως τάξει τῶν πραγμάτων τῆς μὲν τουρκικῆς ἐξουσίας ἡ ἐπαγρύπνησις ἤρθη ὅλως, οἱ δὲ προεστοὶ διὰ τοῦ μαυροκορδατικοῦ Συντάγματος, κύριοι τῶν πραγμάτων γενόμενοι, κατέστησαν πράγματι ἀνεύθυνον ὅλως τὴν ὀλιγαρχικὴν αὑτῶν ἐξουσίαν. Εἰσέπραττον τὰ δημόσια χρήματα καὶ ἐσπατάλων αὐτὰ εἰς τὰ ἴδια πάθη καὶ συμφέροντα, οὐδέποτε οὔτε δυνηθέντες οὔτε θελήσαντες νὰ δώσωσι λογαριασμόν.

Ἐν ὧ λοιπὸν ἐπὶ Τουρκοκρατίας οἱ ὀλιγαρχικοὶ οὗτοι ἐθεώρουν κατ’ ἔτος τοὺς λογαριασμούς, καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ πράξωσι ἄλλως, διότι ὑπῆρχε πάντοτε ἀνοικτὴ ἡ πρὸς τὸν Τοῦρκον διοικητὴν ὁδός, ὅστις ἑκόντας ἄκοντας τοὺς ἠνάγκαζεν εἰς τοῦτο, ἐπὶ τῆς ἐπαναστάσεως οὐδέποτε ἔδωκαν λογαριασμόν, ἔστω καὶ εἰκονικὸν ὅλως καὶ τυπικόν· ἡ δὲ συνταγματικὴ αὕτη πρόοδος, εἰ καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ ὑπὸ διάφορον πρόσχημα, ἐπικρατεῖ, ὡς γνωστόν, καὶ μέχρι τῆς σήμερον. Τίς τοῦ λοιποῦ ἠδύνατο ἤ ἐτόλμα νὰ κατηγορήσῃ τοὺς ὀλιγαρχικοὺς ἐπὶ σφετερισμῷ ἤ καταχρήσει, ἀφ’ οὗ ἦσαν πληρεξούσιοι ἀντιπρόσωποι τοῦ ἔθνους, φρουροὶ τῶν δικαιωμάτων καὶ ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ, Κέρβεροι τοῦ Συντάγματος;».

Δημητρίου Βερναρδάκη, «Καποδίστριας καὶ Ὄθων» (1875), σ. 50-51, 52-53, ἐκδόσεις Γαλαξίας

ΥΓ1: Αὐτὰ βέβαια συνέβαιναν πρὶν ἀπὸ 200 χρόνια. Τότε ποὺ ὁ κόσμος ἦταν ἀγράμματος, ἦταν βυθισμένος στὴν ἀμάθεια καὶ τὴν ἀμορφωσιὰ καὶ ζοῦσε μέσα στὴν φτώχεια. Εὐτυχῶς, σήμερα, ποὺ ὅλοι στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἐγγράμματοι, τὸ 95% ὁλοκληρώνει τὴν δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση καὶ τὸ 45% τῶν νέων ἡλικίας 25-34 ἐτῶν κατέχει πτυχίο τριτοβάθμιας ἐκπαίδευσης (ποσοστὸ πάνω ἀπὸ ἀπὸ τὸν μέσο ὅρο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης), γιὰ νὰ μὴν μιλήσουμε γιὰ τὶς τεράστιες μορφωτικὲς εὐκαιρίες ποὺ ἔχει ὁ καθένας μόνο καὶ μόνο μέσῳ τῆς ἐποικοδομητικῆς χρήσεως τοῦ διαδικτύου, χώρια τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο ποὺ οἱ φουστανελᾶδες δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ διανοηθοῦν, τέτοια πράγματα στὴν Ἑλλάδα δὲν συμβαίνουν! Λὲς στοὺς σημερινοὺς Νεοέλληνες τί συνέβαινε πρὶν ἀπὸ διακόσια χρόνια καὶ σὲ κοιτᾶνε καλά-καλά. Δὲν μποροῦν νὰ τὸ πιστέψουν! Θὰ πεῖ κανείς, «τότε γιατὶ μᾶς τὰ θυμίζεις αὐτά;», Νά, γιὰ νὰ καταλάβουμε πόσο πολὺ ἔχουμε προοδεύσει ὡς κράτος καὶ ὡς κοινωνία!

Ὁ Κοραῆς ἔλεγε ὅτι τὸ Γένος θὰ πρέπει πρῶτα νὰ μορφωθεῖ καὶ μετὰ νὰ ἀπελευθερωθεῖ. Μόνο ποὺ τά «γράμματα σπουδάγματα» δὲν φτιάχνουν χαρακτῆρα. Καὶ δὲν ἀρκοῦν γιὰ νὰ ἀλλάξουν τὸν χαρακτῆρα τοῦ ἐθελόδουλου ραγιᾶ -μὲ ἤ χωρὶς φουστανέλα, ἀδιάφορο!

ΥΓ2: Ὁ τίτλος τῆς ἀναρτήσεως εἶναι δικός μας.

Τὸ σημαντικότερο στὴν ὑπόθεση τῶν ἐγκληματικῶν κυκλωμάτων ποὺ ἔκλεβαν τὶς ἀγροτικὲς ἐπιδοτήσεις γιὰ νὰ τὶς δίνουν στὰ κολλητάρια τους καὶ στὰ ψηφοφόρια τους ποὺ ἔκαναν ψεύτικες δηλώσεις εἶναι ὅτι βγῆκε στὴν ἐπιφάνεια μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ ἀσχολήθηκε ἡ εὐρωπαϊκὴ εἰσαγγελία. Ποιός ἄλλωστε ἐγχώριος παράγοντας θὰ μποροῦσε νὰ τὸ βγάλει στὴν φόρα, ἀφοῦ τὸ δηλητηριῶδες κουκούλι τῆς διαφθορᾶς καὶ τοῦ παρασιτισμοῦ τοῦ βρωμεροῦ πελατειακοῦ συστήματος ἔχει σκεπάσει ὁλόκληρη τὴν χώρα; Ἐδῶ ὁ ἴδιος ὁ πρωθυπουργὸς ποὺ ἀνέδειξαν οἱ 2.407.750 πανέξυπνοι καὶ ἐντιμότατοι ψηφοφόροι του ἔπαιρνε ἐπὶ ὀκτὼ χρόνια ἐπίδομα ἐνεργοῦ ἀγρότη! Καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ἀπέδειξε ὅτι εἶναι πραγματικὰ σάρκα ἀπὸ τὴν σάρκα τοῦ περιούσιου καλπολαοῦ.

Γιατὶ καὶ οἱ πέτρες γνωρίζουν τί γίνεται ἐδῶ καὶ δεκαετίες (καί) μὲ τὸ colpo grosso τῶν ἀγροτικῶν ἐπιδοτήσεων, καὶ πόσες δεκάδες χιλιάδες «περιούσιοι» ἐμπλέκονται στὰ κυκλωμάτων τῶν μαϊμοῦ δηλώσεων καὶ κλεμμένων ἐπιδοτήσεων. Καὶ ἐπειδὴ στήν (γ)Ἑλλάδα κανένας ἀπὸ τοὺς σάπιους θεσμοὺς δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν προστασία τοῦ δημοσίου χρήματος, ἐνδιαφέρθηκε ἡ εὐρωπαϊκὴ εἰσαγγελία γιὰ νὰ προστατεύσει τὰ χρήματα τῶν Εὐρωπαίων φορολογουμένων. Ἄν εἶναι δεδομένο ὅτι ἡ Συμμορία τοῦ Μαξίμου γνώριζε ἀλλὰ δὲν ἔβγαζε τσιμουδιά, μήπως περιμέναμε νὰ ἀσχοληθεῖ ἡ διεφθαρμένη δικαστικὴ ἐξουσία ἤ ὁ ἐξίσου διεφθαρμένος τύπος;

Τὸ διαρκὲς σκάνδαλο τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ ἀπὸ συστάσεώς του, ἐξαιτίας τοῦ ὁποίου ἡ χώρα ἔχει πληρώσει μέχρι τώρα 3,2 δις, εἶναι ἐνδεικτικὸ τῆς ποιότητας τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἐκλογολαοῦ του: κύλησε ὁ τέντζερης καὶ βρῆκε τὸ καπάκι! Τὸ μεῖζον πρόβλημα τῆς ἀθάνατης Νεοελληνικῆς Κλεπτοκρατίας συνδέεται ἄμεσα μὲ τὸ μεῖζον ζήτημα τῆς Νεοελληνικῆς Βλακοκρατίας. Γιατὶ κανένας ἔξυπνος ἄνθρωπος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀπατεῶνας, ἀκριβῶς ἐπειδή -καθότι ἔξυπνος- δὲν ἔχει καμία ἀνάγκη νὰ βιοπορίζεται ἀπὸ ἀπάτες. Μόνο οἱ βλάκες εἶναι ἀπατεῶνες! Καὶ ἡ πονηριά, ποὺ χαρακτηρίζει συνήθως τοὺς ἀπατεῶνες, εἶναι ἀκριβῶς τὸ μοναδικὸ ὅπλο ποὺ διαθέτει ὁ βλάκας -γι’ αὐτὸ καὶ κουτοπόνηρος!-, τὸ ὁποῖο περνάει γιὰ ἐξυπνάδα μονάχα στοὺς ὑπόλοιπους βλάκες.

Μὲ τὴν μετανάστευση μάλιστα δεκάδων χιλιάδων εὐφυῶν ἀνθρώπων, ποὺ δὲν ἔχουν καμία ἀνάγκη τὸ ἐγχώριο πελατειακὸ σύστημα -δηλαδὴ τοὺς βλάκες- γιὰ νὰ βιοπορίζονται, τὸ ποσοστὸ τῶν Βλακο-Νεοελλήνων λαμόγιων αὐξάνεται διαρκῶς. Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύουν τὰ σκάνδαλα πού «σκᾶνε μύτη» σχεδὸν σὲ καθημερινὴ βάση καὶ ἡ πλήρης συνύφανση τοῦ ὀργανωμένου ἐγκλήματος μὲ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία.

Ἄλλωστε εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ εἰκονικὴ οἰκονομία τῆς χώρας κινεῖται ὄχι μόνο μὲ δανεικὰ ἀλλὰ καὶ μὲ μαῦρο χρῆμα. Ἀφοῦ ἡ χώρα ἔχει καταντήσει μία παραγωγικὴ ἔρημος, εἶναι πολύ «φυσιολογικό» ἡ οἰκονομία της νὰ κινεῖται μὲ τὸ δανεικὸ καὶ μαῦρο χρῆμα. Καὶ ἡ περίπτωση τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ εἶναι χαρακτηριστική. Ἀφοῦ ἡ ἀγροτικὴ παραγωγὴ καταστρέφεται, ἐμφανίζονται οἱ εἰκονικὲς ἀγροτικὲς δηλώσεις τῶν λαμόγιων, ποὺ εἰσπράττουν τὸ κλεμμένο χρῆμα ἀπὸ τὶς ἀγροτικὲς ἐπιδοτήσεις.

Εἶναι φανερὸ ὅτι ἀφοῦ ἡ ἀπατεωνιά, δηλαδὴ ἡ βλακεία, ἀποτελεῖ πλέον ἕνα καλὰ ἑδραιωμένο καθεστώς -μὲ βλάκες πολιτικούς, βλάκες ψηφοφόρους, βλάκες δικαστές, βλάκες δημοσιογράφους, βλάκες ἐπιχειρηματίες, βλάκες ὑπαλλήλους, βλάκες δασκάλους, βλάκες μαθητές, βλάκες-βλάκες-βλάκες- ἡ χώρα δὲν ἔχει σωτηρία.

Ἐκτὸς κι ἄν οἱ πραγματικοὶ ἔξυπνοι -δηλαδὴ οἱ ἄνθρωποι ποὺ στηρίζονται στὶς δικές τους δυνάμεις καὶ κάνουν εὐσυνείδητα ὅ,τι καλύτερο μποροῦν, μέσα στὶς χειρότερες συνθῆκες καὶ συχνὰ μὲ καμία ὑλικὴ ἤ ἠθικὴ ἀνταμοιβή, γιὰ νὰ βελτιώσουν τὴν κατάσταση ἐκεῖ ποὺ ὁ καθένας βρίσκεται (κι αὐτοὶ οἱ ἀφανεῖς ἥρωες τῆς καθημερινότητας εἶναι πολλοί)- ξεσηκωθοῦν γιὰ νὰ ἀποτινάξουν τὸ καθεστὼς τῆς Κλεπτοκρατίας-Βλακοκρατίας.

Ἡ γενεσιουργὸς αἰτία τοῦ Ἑλληνικοῦ χρέους εἶναι Κλεπτοκρατική. Στὸ βιβλίο μου ἀναφέρομαι στὸ ζήτημα αὐτὸ μὲ τοὺς ὅρους τῆς μιζοπολιτικῆς καὶ τῆς μιζοοικονομίας. Ἡ ἐπιστροφὴ αὐτῆς τῆς οἰκονομικῆς ὕλης τοῦ πλούτου, τῶν κεφαλαίων ποὺ συσσωρεύθηκαν διὰ μέσου αὐτῆς τῆς ὁδοῦ θὰ πρέπει νὰ γίνει διὰ τῆς ἐπιβολῆς ἑνὸς ἐπὶ πλέον Πολιτικοῦ φόρου. Ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸν σημερινὸ καὶ τοὺς πρώην Πρωθυπουργούς, Ὑπουργοὺς κ.λπ. Ὁ ἀποκτηθεὶς διὰ τῆς «πολιτικῆς» πλοῦτος αὐτῶν τῶν ὁμάδων καὶ τῶν οἰκογενειῶν δὲν κρύβεται. Εἶναι Ἀφρικανικοῦ, Τριτοκοσμικοῦ τύπου…

[…] Ἡ διαφθορὰ ἔχει μία Κεντρικότητα, προτεραιότητα στὴν ἀνάλυση, τὴν ἑρμηνεία, τὴν ἀντιμετώπιση τῆς κρίσης καὶ τὴν οἰκοδόμηση ἑνὸς νέου ὑγιοῦς Συστήματος Ἑλλάδα. Εἶναι ἡ διαφθορὰ ποὺ παρέλυσε τὴν Διοίκηση, μπλόκαρε τὴν Οἰκονομία, κατήργησε τὴν Δημοκρατία καὶ χρέωσε τὴν Χώρα. Ἡ μιζοπολιτικὴ ἔγινε μιζοϊατρική, μιζοπολεοδομία, μιζοσυνεταιρισμοί, μιζοεπιχειρηματίες κ.λπ.

[…] Ὁρισμένοι ἀνατρέχουν στὸν Ἰμπεριαλισμό, στοὺς ξένους κ.λπ. Αὐτὸ ἐπιτρέπει στοὺς διεφθαρμένους τοῦ παρόντος νὰ παραμένουν ἀτιμώρητοι καὶ νὰ παρουσιάζονται ὡς τιμωροὶ τῶν διεφθαρμένων τοῦ μέλλοντος.

[…] Ἕνα ὥριμο κίνημα Ἀντιδιαφθορᾶς, ἠθικοποίησης τῆς Πολιτικῆς καὶ τῆς Δημόσιας ζωῆς στὸ Ἐσωτερικὸ τῆς Χώρας, θὰ εἶναι νομιμοποιημένο καὶ ἡγεμονικὸ νὰ κάνει τοὺς λογαριασμούς του μὲ τὴν Ἐξωτερικὴ διάσταση τῆς κλεπτοκρατίας καὶ τὰ χρηματιστικὰ δεσμὰ τῆς χώρας.

[…] Τὸ κρίσιμο μέγεθος γιὰ τὴν χώρα δὲν εἶναι τὸ χρέος. Εἶναι τὸ ΚΑΝΕΝΑΣ. Εἶναι ἡ ἀπουσία Πολιτικῆς, Πολιτικῆς ἀντιπροσώπευσης καὶ Δημοκρατίας.

Τί θὰ γίνουν τὰ κεφάλαια ποὺ θὰ συγκεντρωθοῦν ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ τύπου τοὺς φόρους; Ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ τύπου τὶς ἀπαλλοτριώσεις. Θὰ κατατεθοῦν σὲ ἕνα Ταμεῖο Ἀνάπτυξης καὶ Δημιουργικότητας καὶ Ἐπιχειρηματικότητας τῶν νέων γενεῶν, τῶν νέων ἀνθρώπων, τῶν νέων μαστόρων ὅπως τοὺς ἀποκαλῶ, ποὺ ἔχουμε ἀνάγκη στὴν νέα δημιουργικὴ Ἐθνικὴ διαδρομή μας.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης, «Ἑλληνικὴ Πολιτικὴ Παιδεία»-Ἡ Πολιτικὴ ὡς Ἀνώτερη Τέχνη, σ. 75, 76, 77, ἐκδόσεις Στράβων, 2012,

ΥΓ: Ὁ πολυτονισμὸς εἶναι δικός μας.

Μὴν ταράζετε τήν «βαθύτατη θλίψη» τοῦ Δένδια. Ἀνήκει -λένε- στήν «πατριωτικὴ πτέρυγα» τῆς «παράταξης». Ὅπως κι ὁ Τασούλας -ἕτερος «μέγας πατριώτης»-, ποὺ ὡς πρόεδρος τῆς δημοκρατίας ὑπέγραψε τὸ Προεδρικὸ Διάταγμα τῆς 15ης Ἀπριλίου 2025 (ΦΕΚ 194), μὲ τὸ ὁποῖο δημιουργοῦνται «κέντρα ὑποδοχῆς» σὲ 16.000 οἰκισμοὺς κάτω τῶν 2.000 κατοίκων σὲ ὁλόκληρη τὴν ἐπικράτεια, μὲ 100 ἄτομα ἀνὰ οἰκισμό, ἤτοι δημιουργοῦνται «δομές» γιὰ 1.600.000 παράνομους μετανάστες!

Ἐσεῖς ὅμως, μὴν τοὺς βλέπετε σάν «λαθροεισβολεῖς» καί «λαθροεποίκους», ὅπως κάνουν διάφοροι ἀπάνθρωποι θερμοκέφαλοι. Δεῖτε τους ἐνάρετα καὶ ἀνθρωπιστικά. Πολιτισμένοι ἄνθρωποι εἴσαστε στὸ κάτω-κάτω, καὶ τὸ ἠθικό σας καθῆκον σᾶς ἐπιβάλλει νὰ εἶστε μὲ τὰ θύματα (τὰ σωστὰ θύματα!). Δεῖτε τους σὰν ἕνα μεγάλο καραβάνι Ἀλληλέγγυων στὴν Παλαιστίνη, ποὺ ἦρθε νὰ διαδώσει τὸ μήνυμα τῆς ἀνθρωπιᾶς σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα. Γιατί δὲν φαντάζομαι νὰ ἔχετε τὴν ἐντύπωση ὅτι ὅλοι αὐτοὶ δὲν εἶναι Ἀλληλέγγυοι στὴν Παλαιστίνη καὶ δὲν ἀσπάζονται τὸ ἰσλᾶμ (τὴν θρησκεία τῶν καταπιεσμένων).

Ὅσο γιὰ τὴν βομβιστικὴ ἐνέργεια στὴν ἑλληνορθόδοξη ἐκκλησία στὴν Συρία τῶν Ἰσλαμιστῶν, μὲ αὐτουργοὺς κάποιους καταπιεσμένους ποὺ ἄφησαν πίσω τους καμιὰ εἰκοσαριὰ νεκρούς, μὴν τὸ κάνετε καὶ θέμα. Ὁ χριστιανισμὸς εἶναι ἡ πιὸ διωκόμενη θρησκεία στὸν κόσμο. Δεκάδες χιλιάδες χριστιανοὶ ἀνὰ τὸν κόσμο ἔχουν πεθάνει ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἰσλαμιστῶν στὸ πρῶτο τέταρτο τοῦ 21ου αἰώνα. Ὁπότε εἴκοσι πάνω, εἴκοσι κάτω -δὲν τρέχει καὶ τίποτα. Σὲ λίγο θὰ μᾶς πεῖτε ὅτι θὰ κάνετε καὶ καμία συγκέντρωση διαμαρτυρίας, γιὰ νὰ ἀποπροσανατολίσετε τήν «κοινὴ γνώμη» ἀπὸ τὴν Παλαιστίνη.

Καὶ μὴν τὰ βάζετε μὲ τὸ καθεστὼς τοῦ Τζολάνι στὴν Συρία. Ἄν δὲν σᾶς πείθει ὅτι τὸ ἔχουν ἀναγνωρίσει ντὲ φάκτο ἡ Hellenic Republic καὶ ἡ (ἀγαπημένη τῶν Νεοελλήνων) Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, σᾶς θυμίζω ὅτι τὸ ἀναγνώρισαν ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ μετὰ τὴν πτώση τοῦ Ἄσσαντ ἡ Χαμᾶς καὶ ἡ Παλαιστινιακὴ Ἀρχή («Λευτεριὰ στὴν Παλαιστίνη!»).

Καὶ νὰ μὴν σᾶς περάνει ἀπὸ τὸ μυαλὸ ὅτι στὸ ἄκουσμα τῆς εἴδησης γιὰ τὴν ἀνατίναξη τοῦ ἑλληνορθόδοξου ναοῦ τῆς Συρίας πέρασε ἀπὸ τὸ μυαλὸ κάποιων ἀπὸ τοὺς ἐδῶ Ἀλληλέγγυους στὴν Παλαιστίνη καὶ μελλοντικῶν μας συμπολιτῶν ἡ ἰδέα «Ἄντε, καὶ στὰ δικά μας!».

Νὰ ἐμπιστεύεστε τὴν κυβέρνηση, ποὺ κάνει ὅτι μπορεῖ γιὰ νὰ ἐκδηλώσει τὴν ἀλληλεγγύη της ἐγκαθιστώντας στὴν ἐπικράτεια τόσες ἐκατοντάδες χιλιάδες ἀλληλέγγυους. Καὶ μετὰ μᾶς λένε κάποιοι τρισάθλιοι ὅτι ὁ Νεοδημοκράτης («ὁ ἁγνὸς στρατιώτης τῆς παράταξης», ὅπως, καλὴ ὥρα, οἱ «δικαιοῦχοι» τοῦ ἐντιμότατου ΟΠΕΚΕΠΕ), εἶναι ὁλοπρόθυμος νὰ ξεπουλήσει τὴν χώρα του γιὰ νὰ γεμίσει τὸ παχύ του ἔντερο! Εἶναι βαθύτατα πατριώτης καὶ ἀνθρωπιστής. Καὶ ἀγαπᾶ πολὺ τοὺς ἑλληνορθόδοξους τῆς Συρίας, μὲ τὴν ἑλληνικότατη καταγωγή. Μπορεῖ νὰ κάθεται μὲ τὶς ὦρες καὶ νὰ τοὺς βλέπει.

Μία φοβερὴ στιγμή. Ἑβραῖοι στὰ καταφύγια τραγουδοῦν, ἐνῷ δέχονται πυραυλικὴ ἐπίθεση ἀπὸ τὸ Ἰράν: «Τὰ πράγματα θὰ γίνονται ὅλο καὶ καλύτερα».

Μιὰ μικρὴ στιγμὴ μεγαλείου τῆς ἐθνικῆς ἑνότητας ἑνὸς ἀπὸ τοὺς τρεῖς μακροβιότερους ἱστορικοὺς λαοὺς τοῦ κόσμου (μαζὶ μὲ τοὺς Ἕλληνες καὶ τοὺς Κινέζους) ποὺ εἶναι ἀποφασισμένος νὰ πολεμήσει γιὰ τὴν ἐπιβίωσή του μὴν διστάζοντας νὰ φθάσει στὰ ἄκρα γιὰ ἐξασφαλίσει τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν του σὲ μία μικρὴ λωρίδα γῆς ποὺ ἔχει τὴν ἔκταση τῆς Πελοποννήσου, μὲ μόλις 6 ἑκατομμύρια πληθυσμό, κυκλωμένο ἀπὸ ἐχθρικὰ κράτη καὶ μὲ τὴν πλάτη στὴν θάλασσα.

Τὸ Ἰσραὴλ εἶναι τὸ ἀτόφιο προϊὸν τοῦ Ὁλοκαυτώματος τῶν Ἑβραίων. Παρ’ ὅλο ποὺ οἱ Ἑβραῖοι δὲν ἐγκατέλειψαν ποτὲ ὁλοκληρωτικὰ τὴν πατρογονικὴ τους γῆ, ἀκόμη καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν Διασπορά, ὁ σιωνισμός (ὁ ἑβραϊκὸς ἐθνικισμός, δηλαδὴ ἐθνο-κρατισμός) δὲν εἶχε πέραση στοὺς Ἑβραίους πρὶν ἀπὸ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ὅμως, ὕστερα ἀπὸ τὸ Ὁλοκαύτωμα φάνηκε καθαρὰ ὅτι ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ μὴν ἐπαναληφθεῖ ἦταν ἡ δημιουργία ἑνὸς ἀνεξάρτητου ἑβραϊκοῦ κράτους στὰ ἱστορικά ἐδάφη τοῦ Ἑβραϊσμοῦ. Τὸ Ὁλοκαύτωμα ἦταν αὐτὸ ποὺ δικαίωσε τὸν Σιωνισμό.

Ἀπὸ τότε τὸ Ἰσραὴλ δίνει ἕναν συνεχῆ ἀγώνα γιὰ νὰ κρατηθεῖ ἀπέναντι στὶς ἀλλεπάλληλες προσπάθειες τῶν ἐχθρῶν του νὰ τὸ σβήσουν ἀπὸ τὸν χάρτη.

Σήμερα διεξάγει ἕναν προληπτικὸ πόλεμο ἐναντίον τῶν μουλάδων τοῦ Ἰρᾶν τῶν 90 ἑκατομμυρίων, ποὺ ἔχουν βάλει στόχο νὰ ἐξαλείψουν τὸ Ἰσραὴλ μὲ τὴν ἀνάπτυξη πυρηνικῶν ὅπλων, βάλλοντας εὐθέως ἐναντίον τοῦ πυρηνικοῦ τους προγράμματος.

Οἱ Ἑβραῖοι εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ μὴν ζήσουν δεύτερο Ὁλοκαύτωμα. Καὶ τοὺς εἶναι παντελῶς ἀδιάφορο τὸ τί θὰ ποῦν ὅλοι οἱ σημερινοὶ ἀραχτοὶ τῆς Δύσης ποὺ ἔχουν μεγαλώσει μέσα στὰ πούπουλα καὶ δὲν ἔχουν τὴν παραμικρὴ ἰδέα γιὰ τὸ τί θὰ πεῖ νὰ μάχεσαι γιὰ τὴν ἐπιβίωσή σου.

Εἴμαστε μαζὶ μὲ τὸ Ἰσραὴλ ὄχι ἐπειδὴ μᾶς προκαλεῖ συγκίνηση καὶ ντροπὴ αὐτὸ τὸ βίντεο (ποὺ μᾶς προκαλεῖ πράγματι!), ἀλλὰ ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο ἐπειδὴ ἡ συμμαχία μὲ τὸ Ἰσραὴλ ἐξυπηρετεῖ αὐτὴν τὴν περίοδο τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα ἀπέναντι στὴν Τουρκία.

Ντροπὴ μᾶς προκαλεῖ γιατὶ τὸ Ἰσραὴλ παρουσιάζει τὴν ἀντίστροφη εἰκόνα ποὺ παρουσιάζει τὸ νεοελληνικὸ Ραγιαδοκράτος κι ἐμεῖς, οἱ ἐκφυλισμένοι μαλθακοὶ καὶ καλοπερασάκηδες Νεοέλληνες (ΤσιφτεἝλληνας), ποὺ ἔχουμε χάσει τὸ αἴσθημα τῆς Τιμῆς καὶ τῆς Ντροπῆς (παλιὰ αὐτὸ λεγότανε ΦΙΛΟΤΙΜΟ).

Γιατὶ τὸ Ἰσραήλ, ἄν ἦταν Ἑλλάδα, ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΝΕ ΠΟΤΕ τοὺς Τούρκους νὰ καταλάβουν τὴν μισὴ Κύπρο, ἐπειδὴ θὰ τοῦ ἔπεφτε μακρυά. Οὔτε θὰ τολμοῦσαν Ἱσραηλινοὶ πρωθυπουργοὶ νὰ χορεύουν ζεϊμπέκικα μαζὶ μὲ τοὺς ἐχθρούς τους πάνω στοὺς τάφους τῶν σφαγμένων προγόνων τους. Οὔτε θὰ κατάπιναν ὅλα τὰ ἀποχρέμματα ποὺ τοὺς ἐκτοξεύουν κάθε λίγο καὶ λιγάκι οἱ Τοῦρκοι. («Μά τί θέλετε νὰ κάνουμε, πόλεμο!»)

ΜΑΚΑΡΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ!

ΥΓ: Μᾶς φαντάζομαι στὰ καταφύγια. Καὶ σκέφτομαι ἄν εἶναι νὰ γελάσω ἤ νὰ κλάψω.

Ἐντάξει. Τὸ ξέρουμε, τὸ ἀκούσαμε, τὸ ματακούσαμε, τὸ ἐμπεδώσαμε! Πάνω ἀπὸ 60.000 εἶναι οἱ νεκροὶ ἀπὸ τὸ 2000 στὴν Νιγηρία, ἐξαιτίας τοῦ φονικοῦ διωγμοῦ ποὺ διεξάγουν ἰσλαμιστικὲς τζιχαντιστικὲς ὀργανώσεις (οἱ ὁμοϊδεάτες τῆς Χαμᾶς στὴν περιοχή): ἡ Μπόκο Χαράμ, τὸ Νταὲς καὶ οἱ Φουλᾶνοι. Μᾶς τὸ λέτε καὶ μᾶς τὸ γράφετε κάθε μέρα. Τὸ καταλαβαίνουμε, σπαράζει κι ἐμᾶς ἡ καρδιά μας, ἐκδηλώνουμε τὴν ἀλληλεγγύη μας ὅπως μποροῦμε.

Ναί, τὸ ξέρουμε, σφαγιάζονται κάθε μέρα ἄμαχοι -ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιά- ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστές. Καὶ δὲν εἶναι μόνο ἡ Νιγηρία. Φονικοὶ διωγμοὶ κατὰ τῶν χριστιανῶν πραγματοποιοῦνται ἐδῶ καὶ χρόνια καὶ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Ἀφρικῆς ἀλλὰ καὶ σὲ μουσουλμανικὲς χῶρες τῆς Ἀσίας. Ναί, τὸ ξέρουμε κι αὐτό: ὁ χριστιανισμὸς σήμερα εἶναι ἀποδεδειγμένα ἡ πιὸ διωκόμενη θρησκεία στὸν κόσμο.

Ἄλλωστε κι ἐμεῖς στὴν Ἑλλάδα, ἐκτὸς ἀπὸ ἀνθρωπιστές, εἴμαστε χριστιανοὶ καὶ μᾶς πονάει. Τί ὁλονύκτιες καὶ κόντρα-ὁλονυκτίες ἔχει κάνει ἡ Ἐκκλησία μας γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς δεκάδων χιλιάδων χριστιανῶν ποὺ ἔχουν βρεῖ φρικτὸ θάνατο στὰ χέρια τῶν ἰσλαμιστῶν. Καὶ ἐκδηλώσεις, καὶ φυλλάδια καὶ ἔρανοι.

Ἐντάξει. Ἀλλὰ ξέρετε κάτι: ἄνθρωποι εἴμαστε κι ἐμεῖς. Καὶ δὲν ἔχουμε ἀπεριόριστες ἀντοχές. Ὁπότε, σᾶς παρακαλῶ, μὴν κάνετε κάθε μέρα πορεία γιὰ τὴν Γενοκτονία τῶν Χριστιανῶν στὴν Νιγηρία. Στὸ κάτω-κάτω ἐργαζόμενοι ἄνθρωποι εἴμαστε καὶ θέλουμε κάποια στιγμὴ νὰ πᾶμε στὸ σπίτι μας νὰ ξεκουραστοῦμε.

Ναί, τὸ καταλαβαίνω, σπαράζει κι ἐμένα ἡ ψυχή μου γιὰ τὰ χιλιάδες νεκρὰ χριστιανόπουλα ποὺ σφάζονται, καίγονται, κατακρεουργοῦνται ἀπὸ τοὺς ὁμοϊδεάτες τῆς Χαμᾶς. Ὄχι, δὲν ἔχω καρδιὰ ἀπὸ πέτρα. Ἀλλὰ θέλω καὶ κάποια στιγμὴ νὰ ξαποστάσω. Ὅλο πορεῖες, πορεῖες, πορεῖες μὲ κεντρικὸ σύνθημα «Σταματῆστε τώρα τὴν Γενοκτονία τῶν Χριστιανῶν!», «Ἀλληλεγγύη στοὺς Σφαγιαζόμενους Χριστιανούς», «Σταματῆστε τοὺς Ἰσλαμιστὲς Δολοφόνους», «Ἡ ἱστορία ἔχει μιὰ σωστὴ πλευρά, μὲ τοὺς Χριστιανοὺς τῆς Νιγηρίας ὡς τὴν Λευτεριά» κ.λπ. κ.λπ. Ἄς μὴν κάνουμε διαδήλωση κάθε μέρα. Ἄς κάνουμε μόνο τὰ ΣαββατοΚύριακα (νἄχει καὶ περισσότερο κόσμο).

Καὶ ξέρετε κάτι; Ἔ, θὰ τὸ πῶ, κι ἄς μὲ βρίσετε. Κάντε καὶ μιὰ πορεία γιὰ τὴν Παλαιστίνη, ρὲ παιδιά. Κι ἐκεῖ ἄνθρωποι εἶναι! Ἄντε πιὰ μὲ τὴν ἀλληλεγγύη ἀλὰ κάρτ!

ΥΓ: Τὴν φωτογραφία τὴν βάζω γιὰ νὰ δείξω ὅτι δὲν εἶμαι ὑποκριτής. Μαζί σας εἶμαι κι ἐγώ. Καὶ σᾶς βάζω καὶ πηγὴ ἀπὸ κάτω γιὰ νὰ μὴν μὲ πεῖτε ἀνενημέρωτο. Ὅμως, διαβάστε καὶ κάτι γιὰ τὴν Παλαιστίνη!

Πηγή:https://en.wikipedia.org/…/Religious_violence_in…