Κάτι για το Κερατσίνι

Γράφει η Βέρα Φραντζή Πίσω από το πατρικό μου στο Κερατσίνι υπήρχε ένα καφενείο εντελώς κλασικής αστικής μορφής των γειτονιών του Πειραιά.Με τα χταπόδια απλωμένα σε σχοινί απέξω, με τα τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο και τους θαμώνες να παίζουν τάβλι και να τρώνε ποικιλίες σε μικρά πλαστικά πιατάκια. Ντομάτα, ελιά, πηχτή, κανένα τυράκι. Μια οδοντογλυφίδα στο […]

Παραλία

Γράφει η Βέρα Φραντζή Η παραλία είναι το πιο δημοκρατικό μέρος, κάτι σαν σύγχρονη Πνύκα. Κάτι σαν τις παλιές πλατείες. Βρισκόμαστε όλοι εκεί με τα σώματα μας σε κοινή θέα, με τις ουλές μας, τις ραγάδες μας, την ηλικία μας, τα προβλήματά μας και τα κόμπλεξ μας, τα παιδιά μας, τα γατιά μας, τα σκυλιά […]

Dolce for niente

Γράφει η Βέρα Φραντζή Πήγα στη θάλασσα Απλωνόταν μπροστά μου απέραντη Η καμπυλότητα της γης φάνταζε προϊστορική και το ηλιοβασίλεμα προβολή Κυρίου Πήρα το βιβλίο Πήρα σταυρόλεξα Δεν διάβασα παρά δέκα σελίδες Μόνο κοιτούσα το μπλε που πλημμύριζε τα μάτια μου Σχεδόν πονούσαν από την ένταση του δραστικού χρώματος και τη συνέχεια του κόσμου που […]

Υπάρχουν άνθρωποι

Γράφει η Βέρα Φραντζή Κάποιοι άνθρωποι είναι υπερβατικοί. Για αυτό πιστεύω αναζητούμε ακόμη το θείο, επειδή κάποιοι από τους ανθρώπους φτάνουν κοντά σε αυτό.Και ίσως θέλουμε να τους καταλάβουμε, να τους φέρουμε πιο κοντά, να τους νιώσουμε σαν μέρος μας.Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να είναι ήρωες και ηρωίδες.Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να αποδείξουν τι σημαίνει να δώσεις […]

Αϋπνία

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή Όλη μου τη ζωή την έχω περάσει να σκέφτομαι πως μπορώ να δημιουργήσω «τέχνη», γραπτά. Σκέφτομαι την πραγματικότητα και πως αυτή μπορεί να γίνει φαντασία, κάτι άλλο, τι καλπαζει μέσα της. Πώς μπορεί να γίνει χιούμορ, συγκίνηση, έρωτας και αγάπη. Και μια υπόκωφη μάχη εναντίον των κοινωνικών αδικιών είναι πάντα […]

Πράσινη τσάντα

Γράφει η Βέρα Φραντζή Έχω μια πράσινη τσάντα Μου την έκαναν δώρο Έχει φθαρεί, έχει τριφτεί και το κούμπωμά της έχει χάσει τη χρυσή του λάμψη Όμως, εξυπηρετεί τον σκοπό της Χωράει μέσα της όλα τα πράγματα μου Χαρτομάντηλα, λεφτά, κλειδιά, κινητό, ένα σημείωμα Δεν έχω σκεφθεί να την αντικαταστήσω Στο κομμωτήριο οι γυναίκες μιλάνε για […]

Ποίημα #20260606

Γράφει η Βέρα Φραντζή Ενα εξαίσιο βράδυ Ο αέρας ήταν δροσερός Ερχόταν ήσυχα από το δασάκι Ανάμεσα στις πευκοβελόνες σφύριζε Το γιασεμί γέμιζε την ατμόσφαιρα Πέρασε ο αέρας από τους γυμνούς ώμους μου Ανατρίχιασα Κοίταξα ευγνώμων το σκοτάδι Αυτό είναι να είσαι άνθρωπος, λοιπόν

Στοιχειωμένο

Γράφει η Βέρα Φραντζή Πριν περίπου δύο μήνες ήρθε το ασθενοφόρο, πήρε τη γυναίκα. Ο άντρας κοιτούσε από το μπαλκόνι. Ο γιος τους φώναζε στους τραυματιοφορείς. Κάτι είχε στο μάτι της η γυναίκα. Το σπίτι έκλεισε από τότε. Έβαλαν το τραπέζι του μπαλκονιού κόντρα στο ξύλινο παντζούρι να μην ανοίγει από τον αέρα. Ο ήλιος […]

Κορε.υδρο.

“Όχι πια έρωτες, δε σ’ αγαπάω πια και δεν ξυπνάω μέσα στον ύπνο μου για σένα” Έτσι, ξεκινάει το πιο ερωτικό τραγούδι που έχει γραφτεί σε όλο το ηλιακό μας σύστημα μαζί με τους εξωπλανήτες. Το τραγούδι των Κόρε. Ύδρο. Και συνεχίζει: “Όχι πια έρωτες, δεν ανυπόμονω πια να σε δω και δίπλα σου να […]

Παγκόσμια μέρα ποίησης

Γράφει η βέρα Φραντζή Η ποίηση είναι η πρώτη τέχνη, γιατί παίρνει ζωή μέσα από την ανάμνηση. Και η ανάμνηση είναι η πρώτη τέχνη του ανθρώπινου όντος.Πριν πιάσουν να ξύνουν και να σμιλεύουν τις πέτρες οι πρωτόγονοι για να κάνουν εργαλεία ή να φτιάχνουν ζωάκια στους τοίχους ή να αφήνουν τα αποτυπώματα από τα χέρια […]