محصولی به نفع احمدی نژاد یا به زیان او؟

صادق محصولی، فرد پیشنهادی محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری ایران برای تصدی وزارت کشور، از مجموع 275 رای نمایندگان مجلس شورای اسلامی، 138 رای موافق به دست آورد و با اختلاف بسیار ناچیزی وزیر کشور کابینه آقای احمدی نژاد شد.

رای آقای محصولی که برخی از نمایندگان مجلس در صحت آن تشکیک کردند، مورد بازشماری علی لاریجانی رئیس مجلس قرار گرفت و سرانجام نتیجه آراء نمایندگان از سوی وی تایید شد.

رای اعتماد مجلس به آقای محصولی طبعا پیروزی آقای احمدی نژاد در نزاعش با مجلس بر سر تصدی وزارت کشور است، اما رای «لب مرز» نمایندگان به وزیر کشور پیشنهادی وی، جای خشنودی چندانی هم برای رئیس جمهوری ایران باقی نمی‌گذارد.

در واقع نمایندگان مجلس ایران به دو بخش تقریبا مساوی موافقان و مخالفان آقای محصولی تقسیم شده‌اند و این مساله کار را برای وزیر کشور در ماه های پایانی عمر دولت آقای احمدی نژاد دشوار خواهد کرد.

مهم ترین نکته‌ای که نمایندگان مخالف آقای محصولی در جریان رای اعتماد به وی در مجلس بر آن انگشت گذاشتند، افزون بر ثروت هنگفت او، حضورش در ستاد انتخاباتی آقای احمدی نژاد در دور نهم انتخابات ریاست جمهوری بود.

صادق محصولی که در حلقه یاران نزدیک آقای احمدی نژاد قرار می‌گیرد و سوابق دوستی دیرینه‌ای با وی دارد، ظاهرا در کمک به پیروزی او در انتخابات قبلی، نقش تعیین کننده‌ای بازی کرده است.

شاید به همین علت، آقای احمدی نژاد از همان ابتدای ریاست جمهوری خود اصرار داشت که صادق محصولی را وارد کابینه خود کند و احتمالا حساسیت طیف‌های مختلف جناح اصول‌گرا برای جلوگیری از حضور او در پست‌های مهم کابینه نیز همین نکته بوده است.

با این حال، آقای احمدی نژاد با استفاده از فرصتی که پس از رای عدم اعتماد نمایندگان به علی کردان وزیر کشور سابق و متعاقب آن، حمایت قاطع آیت‌الله علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی از دولت برای وی فراهم کرد، توانست یکی از نزدیک‌ ترین یاران خود را در مهم ترین جایگاه کابینه قرار دهد.

این اما پایان ماجرا نیست. ماه های مشرف به انتخابات ریاست جمهوری در ایران معمولا روزهای پرالتهابی است و موضوع «تقلب» احتمالی در انتخابات، مورد ادعای جناح‌های مختلف بخصوص جناح‌هایی که در قدرت سهمی ندارند، قرار می‌گیرد.

در دور نهم انتخابات ریاست جمهوری هر چند که طبق معمول، شورای نگهبان متهم به دخالت غیر موجه در روند انتخابات و در مواردی به نفع آقای احمدی نژاد شد، اما چون وزارت کشور در کنترل دولت محمد خاتمی رئیس جمهوری سابق ایران بود، ادعاهای مربوط به بروز تقلب بخصوص از طرف مهدی کروبی چندان محل اعتنای نیروهای سیاسی قرار نگرفت.

اما در انتخابات مجلس هشتم که توسط وزارت کشور تحت کنترل دولت آقای احمدی نژاد برگزار شد، بسیاری از نامزدهای اصلاح طلب با قاطعیت ادعا می‌کنند که آرای آنها در بسیاری از شعبه‌های رای گیری صفر منظور شده است.

حتی گفته می‌شود که مصطفی پور محمدی وزیر کشور وقت، در اعتراض به همین موضوع نامه‌ای به رهبری جمهوری اسلامی نوشته و علت برکناری وی از مقامش توسط آقای احمدی نژاد نیز به همین نامه ربط داشته است.

به هر حال، با توجه به این سوابق، بسیاری از فعالان اصلاح طلب، نسبت به بروز تقلب در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده اظهار اطمینان می‌کنند و پیروزی یک کاندیدای اصلاح طلب را در صورتی امکان پذیر می‌دانند که اختلاف رای او با کاندیدای اصلی جناح اصولگرا که فعلا فرض بر این است آقای احمدی نژاد خواهد بود، به اندازه‌ای باشد که تقلب به لحاظ اجرایی و فنی ممکن نباشد.

در واقع تاکید طیف وسیعی از اصلاح طلبان بر حضور مجدد آقای خاتمی در صحنه انتخابات تا اندازه زیادی ناشی از نگرانی فوق است زیرا به زعم آنان، تفاوت آرای آقای خاتمی با آقای احمدی نژاد به اندازه‌ای خواهد بود که تقلب چند میلیونی در صندوق‌های رای را بی اثر می‌کند.

با این زمینه و فضا، به نظر نمی‌رسد که تصدی وزارت کشور از سوی آقای محصولی در مجموع به نفع آقای احمدی نژاد باشد، زیرا از اعتماد به نحوه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و نتیجه آن، حتی در بین برخی از طیف‌های اصولگرا به شدت می‌کاهد و کل دولت او را در معرض اتهام تقلب قرار می‌دهد، بخصوص اگر آقای احمدی نژاد برنده انتخابات آینده اعلام شود.