استعفای ثمره هاشمی؛ ادامه سردرگمی در اردوگاه اصولگرایان

- نویسنده, احمد زیدآبادی
- شغل, تحلیلگر مسایل ایران
- منتشر شده در
مجتبی ثمره هاشمی مشاور عالی محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری ایران با انتشار متن استعفای خود از آقای احمدی نژاد خواسته است تا با این استعفاء موافقت کند تا "فرصت برای ورود به عرصههای دیگری از انجام وظیفه فراهم شود."
با آنکه در متن استعفای آقای ثمره هاشمی به "عرصههای دیگری" که او قصد دارد در آنجا به "انجام وظیفه" مشغول شود، اشاره نشده است، اما گمان میرود که او میخواهد در ستاد انتخاباتی محمود احمدی نژاد فعال شود.
ثمره هاشمی از حلقه یاران نزدیک آقای احمدی نژاد محسوب میشود، حلقهای که گفته میشود در پیروزی آقای احمدی نژاد در انتخابات سال ۱۳۸۴ نقش بسیار مهم اما پنهانی را بازی کردند.
حدود دو سال پیش نیز آقای ثمره هاشمی مسئول ستاد موسوم به "رایحه خوش خدمت" در انتخابات شوراهای شهر و روستا بود، اما این تجربه به ناکامی بزرگی برای حامیان آقای احمدی نژاد منجر شد.
ظاهرا آقای ثمره هاشمی در شرایطی برای راه اندازی ستاد انتخاباتی آقای احمدی نژاد از سمت خود استعفاء داده است که سردرگمی در اردوگاه موسوم به اصولگرایان برای معرفی کاندیدا در انتخابات ریاست جمهوری ۲۲ خرداد آینده ایران همچنان ادامه دارد.
در حالی که در اردوگاه موسوم به اصلاح طلبان میر حسین موسوی، نخست وزیر دهه نخست انقلاب و مهدی کروبی، رئیس پیشین مجلس شورای اسلامی به طور رسمی آمادگی خود را برای حضور در صحنه انتخابات اعلام کرده و فعالیتهای تبلیغاتی خود را به طور غیر رسمی آغاز کردهاند، جبهه اصولگرایان هنوز کاندیدایی را در این زمینه معرفی نکرده است.
برخی از چهرههای جناح اصولگرا تعلل و عدم تصمیمگیری برای معرفی نامزد ریاست جمهوری را، نوعی "تاکتیک انتخاباتی" میدانند، اما بسیاری از ناظران سیاسی تردیدی ندارند که این تعلل نتیجه اختلافهای عمیق و دامنه دار در جناح اصولگرا برای اجماع بر سر یک نامزد واحد است.
ظاهرا مشکل اصلی جناح اصولگرا این است که آقای احمدی نژاد مصمم به حضور دوباره در صحنه انتخابات است و این مساله برخی از گروههای اصولگرا را نسبت به حمایت از او یا معرفی کاندیدای دیگری در کنار او مردد کرده است.
در واقع حمایت یکپارچه جناح اصولگرا از آقای احمدی نژاد و یا طرح کاندیدای دیگری در کنار او، هر دو برای جناح اصولگرا پرهزینه است و از همین رو، آنها در انتظار پیدا کردن راهی فراتر از این دو راهی صعب و دشوار هستند.
آنچه تقریبا قطعی به نظر میرسد این است که گروههای اصولگرای منتقد آقای احمدی نژاد با هیچ ابزاری قادر به متقاعد کردن او برای کناره گیری از رقابت انتخاباتی و اجماع بر سر فرد دیگری نیستند و به همین علت آنها ناچارند با فرض حضور قطعی او در باره انتخابات تصمیمگیری کنند.
در حقیقت، بسیاری از گروههای اصولگرا از سیاستهای متغیر و ناهمگون دولت آقای احمدی نژاد در زمینههای مختلف و بخصوص رفتار و سلوک سیاسی او در برابر سایر گروههای اصولگرا به شدت ناراضیاند و نمیخواهند که او بار دیگر بر کرسی ریاست جمهوری تکیه زند.
از طرفی، معرفی کاندیدای دیگری در برابر آقای احمدی نژاد نیز به معنای رسمیت دادن به انشقاق و چند دستگی در جناح اصولگرا و تقسیم آراء نیروهای حامی آنهاست، چیزی که در شرایط حاضر علاقهای به آن ندارند.
با این حال، جناح اصولگرا ناچار است در فرصت اندک باقی مانده به انتخابات دست به انتخاب بزند و بین آقای احمدی نژاد و حمایت از کاندیدایی در کنار او یکی را برگزیند.
در این میان، قاعدتا حامیان پر و پاقرص آقای احمدی نژاد در طیف اصولگرا، منتظر تصمیم همه گروههای اصولگرا نمیمانند و فعالیتهای انتخاباتی خود را به نفع او آغاز میکنند، کاری که در واقع با استعفای آقای ثمره هاشمی کلید خورده است.
برخی دیگر از این گروهها که نمی توانند با گزینهای به نام احمدی نژاد کنار آیند، احتمالا به دنبال گزینه دیگری خواهند رفت، اما با توجه به تنگی وقت و شانس نه چندان بالای کاندیدایی دیگر، به نظر نمیرسد موفق شوند.
با این همه، راه سومی هم در برابر برخی اصولگرایان منتقد و مخالف آقای احمدی نژاد گشوده شده است و آن عدم معرفی کاندیدای خاص و نوعی سیاست بیطرفی در برابر کاندیداهای موجود است.
به نظر میرسد میر حسین موسوی با اعلام اینکه وی اصلاح طلبی است که دائما به اصول مراجعه میکند، در صدد جذب رای بخش قابل توجهی از نیروهای اصولگراست و برخی از اصولگریان منتقد آقای احمدی نژاد نیز که گویا خیالشان از حضور محمد خاتمی در انتخابات آسوده شده، بیمیل نیستند که نخست وزیر سابق به جای رئیس جمهور کنونی وارد دفتر ریاست جمهوری شود.































