buko

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	buko	bukoj
Akuzativo	bukon	bukojn

Vorterseparo

buk + o

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. metala kadreto kun movebla pinglo por kunigi partojn de vesto

   buko de zono

Tradukoj

   

portugala: fivela → pt

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Paris: Esperantista Centra Librejo, 1922. 2‑a eldono.