infero

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	infero	inferoj
Akuzativo	inferon	inferojn

infero

Vorterseparo

infer + o

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. (religio) loko, kie la pekuloj suferas eternan punon post la morto

   Antonimoj: ĉielo

2. (figursenca) loko de granda sufero, de granda senordo

   Ĉi tiu domo estas infero!

Tradukoj

   

angla: hell → en sveda: helvete → en neŭtra

rusa: ад → ru vira ad

Referencoj kaj literaturo

• Kabe. Vortaro de Esperanto. Paris: Esperantista Centra Librejo, 1922. 2‑a eldono.

Fontoj kaj citaĵoj