Epimedium
| Epimedium | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Epimedium alpinum | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||||
| Epimedium L. (1753) | ||||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||||
| Epimedium alpinum | ||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||||
Epimedium op  Wikispecies | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Epimedium is een geslacht van ongeveer 70 soorten[1] overblijvende kruiden uit de berberisfamilie (Berberidaceae).
De planten komen van nature voor in Zuid-Europa (2 soorten), Noord-Afrika (1 soort), en de overige in Midden- en Oost-Azië.
Epimedium-soorten zijn taaie overblijvende kruiden. Ze hebben in het voorjaar of de vroege zomer 'spinachtige' bloemen met vier kroonbladen.
Gebruik
[bewerken | brontekst bewerken]Veel soorten zouden geslachtsdriftopwekkende eigenschappen hebben. Volgens overlevering[bron?] zou dit ontdekt zijn door een Chinese geitenherder, die verhoogde seksuele activiteit bij zijn dieren waarnam nadat ze van deze planten gegeten hadden. De Chinese naam voor de elfenbloemblaadjes is yin yang huo, wat letterlijk 'Geil geitenkruid' betekent.
Het wordt als voedingssupplement verkocht, gewoonlijk als onverwerkt kruid of als pil, apart of samen met andere supplementen.
Cultuur
[bewerken | brontekst bewerken]Veel hybriden en cultivars worden vanwege hun decoratieve waarde gekweekt. Ze worden toegepast als bodembedekker in de halfschaduw. Ze doen het vaak ook goed in de droge schaduw, mits de grond humus bevat.
De groenblijvende soorten geven onkruid weinig kans op te komen. De bladverliezende soorten hebben vaak opvallend gekleurde bladeren in het voorjaar.
Enkele soorten
[bewerken | brontekst bewerken]- Epimedium acuminatum
- Epimedium alpinum – komt in België en Nederland hier en daar voor als verwilderde tuinplant; geen voortplanting[2][3]
- Epimedium brevicornum
- Epimedium diphyllum
- Epimedium grandiflorum
- Epimedium leptorrhizum
- Epimedium perralderianum
- Epimedium pinnatum
- Epimedium pubigerum
- Epimedium sagittatum
- Epimedium sempervirens
- Epimedium setosum
- Epimedium sutchuenense
Lezenswaardig
[bewerken | brontekst bewerken]- William T. Stearn, The Genus Epimedium, revised edition 2002, ISBN 0881925438
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Epimedium (Epimedium alpinum) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels23, dit is de voorlaatste uitgave)
- BBC Gardening pagina ditto
- Neerlandstuin
- ↑ Epimedium Tourn. ex L.; accepted species. Plants of the World Online. Kew Science. Geraadpleegd op 30 april 2026.
- ↑ Duistermaat, L. (2020). Heukels' Flora van Nederland, 24e druk, p. 298.
- ↑ Epimedium Epimedium alpinum; voorkomen. Nederlands Soortenregister. Geraadpleegd op 30 april 2026.
· 
· 
