Przejdź do zawartości

Siary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Siary
wieś
Ilustracja
Pałac Długoszów
Państwo

Image Polska

Województwo

Image małopolskie

Powiat

gorlicki

Gmina

Sękowa

Liczba ludności (2009)

736

Strefa numeracyjna

18

Kod pocztowy

38-307[1]

Tablice rejestracyjne

KGR

SIMC

0465124

Położenie na mapie gminy Sękowa
Mapa konturowa gminy Sękowa, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Siary”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Siary”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Siary”
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa konturowa powiatu gorlickiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Siary”
Ziemia49°37′27″N 21°10′34″E/49,624167 21,176111[2]

Siarywieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Sękowa, granicząca z Gorlicami.

Siary położone są w dolinie potoku Siarki i Sękówki na powierzchni 7,5 km kw. Nad doliną wznoszą się góry: Obocz (627 m n.p.m.) i Huszcza (581 m n.p.m.), po lewej Bartnia Góra (629 m n.p.m.). Siary graniczą od wschodu z Sękową, od zachodu z Bielanką i Ropicą Polską, od południa z Owczarami, a od północy z Gorlicami.

Integralne części wsi Siary[3][4]
SIMCNazwaRodzaj
0465130Chłopski Lasczęść wsi
0465147Ćwiercieczęść wsi
0465153Dziadówkaczęść wsi
0465160Na Szlabancieczęść wsi
0465176Podlesieczęść wsi
0465182Puste Poleczęść wsi
0465199Rzemieszkaczęść wsi
0465207Siary Górneczęść wsi
0465213Siary Środkoweczęść wsi
0465220Zawodzieczęść wsi

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Założycielem miejscowości był Sobiesław Socha. W 1388 roku król Władysław Jagiełło wydał w Bieczu dokument upoważniający Sobiesława Sochę do osadzenia wsi Siary na prawie niemieckim. W końcu XVI wieku określana jako wieś królewska starostwa bieckiego w powiecie bieckim województwa krakowskiego [5]. Pod koniec XVIII wieku należała do Ewarysta Andrzeja Kuropatnickiego. Popularna jeszcze w połowie XIX w. „Geografia (...) Galicyi i Lodomeryi” jego autorstwa (wyd. 1786) podawała krótko: Siary. Wieś hrabiów Kuropatnickich domu dziedziczna; wielością tkaczów i źródłem ropy tłustej obdarzona.[6]

W latach 1954–1959 wieś była siedzibą władz gromady Siary, po jej zniesieniu w gromadzie Sękowa. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Zabytki

[edytuj | edytuj kod]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[7].

Zespół pałacowo-parkowy w Siarach

[edytuj | edytuj kod]

We wsi Siary znajduje się eklektyczny pałac potentata naftowego Władysława Długosza. Początki założenia w formie drewnianego dworu sięgają XIV wieku. Okazały budynek usytuowany jest na wysokiej, pionowo spadającej w dolinę Sękówki skarpie. Pałac otoczony jest rozległym parkiem z unikatowymi rzeźbami. Obecnie obiekt stanowi własność prywatną Edwarda Brzostowskiego.

W miejscowości działało państwowe gospodarstwo rolneStadnina Koni Siary[8]. Od 1994 jako Stadnina Koni Skarbu Państwa Siary[9], a następnie sprywatyzowana.

Złoża ropy naftowej

[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość jest znana z eksploatowanych już w XVII wieku, złóż ropy naftowej. W 1790 r. istniały na pograniczu wsi Siary i Sękowa studnie ropne, dzierżawione i eksploatowane przez chłopów pańszczyźnianych od właściciela pól, Jana Wybranowskiego. Ks. Stanisław Staszic prawdopodobnie tutaj oglądał sposób wydobywania „skałoleju”, który przedstawił w 1814 r. w rozprawie na forum Towarzystwa Królewskiego Warszawskiego Przyjaciół Nauk. Oficjalnie złoże odkryte w 1852 r. przez księcia Stanisława Jabłonowskiego, który założył w „Pustym Lesie” w Siarach pierwszą na świecie kopalnię ropy naftowej. W latach 1852–1854 wykonano najgłębsze szyby wykopane ręcznie, z których dostarczano ropę Ignacemu Łukasiewiczowi do Gorlic. Złoże jest zaliczane do najstarszych w Polsce. Obecnie jest na wyczerpaniu.

Szlaki turystyczne

[edytuj | edytuj kod]

Szlaki piesze

Szlaki rowerowe

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1137 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 121669.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200).
  4. GUS. Rejestr TERYT.
  5. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, s. 94.
  6. Ewaryst Andrzej Kuropatnicki: Geografia albo dokładne opisanie królestw Galicyi i Lodomeryi. Wyd. powtórne. Lwów: Nakładem Wojciecha Manieckiego, 1858, s. 28.
  7. Wykaz obiektów wpisanych do Rejestru Zabytków Nieruchomych Województwa Małopolskiego z uwzględnieniem podziału na powiaty i gminy [online], wuoz.malopolska.pl [dostęp 2023-11-23].
  8. Internetowy System Aktów Prawnych.
  9. Internetowy System Aktów Prawnych.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]