Το μπαράζ των επιθέσεων διυλιστήρια συνδέεται με την Ατζέντα 2030 των Ηνωμένων Εθνών και τους στόχους της για το «Net-Zero». Οι διακηρύξεις για «καθαρή ενέργεια» και «βιώσιμη παραγωγή» απαιτούν τη βίαιη και συστηματική εξάλειψη του άνθρακα, του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η καταστροφή των διυλιστηρίων αποτελεί το όπλο για τη μετάβαση σε μια νέα τάξη πραγμάτων, όπου η ενέργεια θα ελέγχεται από ελάχιστους, ενώ οι λαοί θα καλούνται να πληρώσουν το δυσβάσταχτο οικονομικό τίμημα…
Το Strategic Culture Foundation (SCF) είναι μια ρωσική δεξαμενή σκέψης (think tank) και διαδικτυακό περιοδικό με έδρα τη Μόσχα και φυσικά σε αντίθεση με τα Δυτικά ΜΜΕ και τα αντίστοιχα Thnik Tank’s παρουσιάζει μια εικόνα της παγκόσμιας κατάστασης που πολλοί σκεπτόμενοι άνθρωποι έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται, ασχέτως αν εναντιώνεται στο επίσημο αφήγημα της Δύσης.
Από τις αρχές του 2026, έχουμε δει ένα μοτίβο όχι μόνο στη Ρωσία και την Ουκρανία, αλλά και στο Ιράν και τα κράτη του Κόλπου, στη Σαουδική Αραβία, στη Βενεζουέλα και σε όλες τις χώρες που έχουν αποθέματα πετρελαίου – ή μάλλον, το παράγουν.
Ρωσία και Ουκρανία
Από την έναρξη της σύγκρουσης, η Ουκρανία πραγματοποιεί μεγάλης κλίμακας επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε ρωσικές εγκαταστάσεις πετρελαίου, με δεκάδες χτυπήματα το 2025 και το 2026, όπως γύρω από τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη τελευταία.
Επίσης, η Ρωσία έχει επιτεθεί σε πολλούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας στην Ουκρανία, ως αντίποινα για τις ζημιές και – φυσικά δεν αναφέρεται στον δυτικό τύπο – τις επιθέσεις στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Ουκρανίας και στις οποίες εμπλέκονται άμεσα εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ. Αυτό προκαλεί μια ορατή κρίση καυσίμων και υψηλή οικονομική πίεση σε όλο τον κόσμο.
Μέση Ανατολή και Στενό του Ορμούζ
Η κλιμακούμενη σύγκρουση των ΗΠΑ με το Ιράν έχει μετατρέψει τον Περσικό Κόλπο σε εμπόλεμη ζώνη, με τις στρατηγικές εγκαταστάσεις της Saudi Aramco να δέχονται απανωτά ιρανικά χτυπήματα από μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Όπως επισημαίνει η Sonja van den Ende, πίσω από αυτή την καθολική ανάφλεξη κρύβεται η πρόθεση ισχυρών δυτικών κέντρων εξουσίας να προκαλέσουν ένα τεχνητό «κραχ» στα ορυκτά καύσιμα, χρησιμοποιώντας τις πολεμικές συρράξεις ως το τέλειο προπέτασμα καπνού.
Τον Μάρτιο του 2026, οι συγκρούσεις εντός και γύρω από το Ιράν – με άλλα λόγια, ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν – οδήγησαν σε σοβαρές διαταραχές της σημαντικότερης πετρελαϊκής αρτηρίας στον κόσμο. Επιπλέον, μεγάλες εγκαταστάσεις, όπως το διυλιστήριο της Saudi Aramco, έχουν αντιμετωπίσει επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη από το Ιράν που σταμάτησαν προσωρινά τις παγκόσμιες εξαγωγές.
Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους βλέπουμε αυτές τις επιθέσεις σε διυλιστήρια πετρελαίου. Πρώτον, διάφορες κυβερνήσεις και ομάδες ΜΚΟ, ιδιαίτερα στη Δυτική Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τον Καναδά, θέλουν να «καταστρέψουν» την φυσική προμήθεια πετρελαίου στον κόσμο. Πρόκειται για ισχυρά παγκόσμια κινήματα , κυβερνήσεις, επιστήμονες (πληρωμένοι από κυβερνήσεις) και ακτιβιστές που έχουν δεσμευτεί να μειώσουν την παγκόσμια εξάρτηση από το πετρέλαιο – μια διαδικασία γνωστή ως σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων. Υποστηρίζουν ότι το πετρέλαιο αποτελεί παράγοντα που συμβάλλει στην κλιματική αλλαγή.
Ταυτόχρονα, οι γεωπολιτικές συγκρούσεις οδηγούν στην προσωρινή φυσική καταστροφή των πετρελαϊκών υποδομών. Οι ΗΠΑ υπό τον Ντόναλντ Τραμπ και την «απενεργοποιημένη» έννοια του MAGA έχουν γίνει μια κυβέρνηση πολέμου που απαγάγει προέδρους στη Βενεζουέλα (μια χώρα πλούσια σε πετρέλαιο), απειλεί την Κούβα, απειλεί την Ευρώπη, έχει ξεκινήσει πόλεμο εναντίον του Ιράν και είναι συνένοχοι μέσω παραδόσεων όπλων στο Ισραήλ στην εξόντωση των κατοίκων της Γάζας και στον αιματηρό πόλεμο στον Λίβανο. Επίσης – και αυτό πρέπει να δηλώνεται ξανά και ξανά – είναι συνένοχοι στον πόλεμο κατά της Ρωσίας. Άλλωστε, όπως και με το Ισραήλ, σε αυτήν την περίπτωση πωλούν όπλα στην Ευρώπη με προορισμό την Ουκρανία. Ρώσοι πολίτες πεθαίνουν σχεδόν καθημερινά από πυραύλους και ειδικά από μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Η Ευρώπη επικεντρώνεται στη Ρωσία και διεξάγει πόλεμο εναντίον της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας. Πρόσφατα, έχουμε δει μια εστίαση σε επιθέσεις σε διυλιστήρια πετρελαίου και τρομοκρατία (επιθέσεις εναντίον αμάχων), όπως στο Σταρόμπελσκ και, πιο πρόσφατα, στην επίθεση σε λεωφορείο στην οποία τραυματίστηκαν παιδιά. Το λεωφορείο βρισκόταν καθ’ οδόν από τη Λευκορωσία προς τη ρωσική περιοχή Μπριάνσκ για ένα φιλικό τουρνουά ποδοσφαίρου νέων. Ακόμα και στο υψηλότερο επίπεδο, στον ΟΗΕ, η Ευρώπη αρνείται την επίθεση στα παιδιά και ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε χώρα ποτέ – όλα προπαγάνδα από τους «κακούς» Ρώσους, επειδή η Ουκρανία λέει ότι δεν το έκαναν αυτοί! Η κατάσταση με τους Ευρωπαίους πολιτικούς είναι τόσο άσχημη που δεν υπάρχει πλέον ζήτημα διπλωματίας, ενσυναίσθησης ή ακόμη και έρευνας. Η Ευρώπη έχει υποχωρήσει όσον αφορά τη δημοκρατία και τον ανθρωπισμό.
Η Ευρώπη, και ιδιαίτερα η Δυτική Ευρώπη, είναι συνένοχη (μαζί με πολλές άλλες δυτικές χώρες) στην κλιμάκωση των τρεχόντων πολέμων εναντίον του Ιράν, της Γάζας, του Λιβάνου και φυσικά της Ρωσίας – πολέμων που ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Η Ευρώπη, ή μάλλον οι πολιτικοί και τα μέσα ενημέρωσης της, παραμένουν σιωπηλές όταν σημειώνονται θύματα Ρώσων αμάχων και συνεχίζουν να υποστηρίζουν την Ουκρανία στα καλά και στα κακά, παρόλο που γνωρίζουν πολύ καλά ότι η Ουκρανία είναι η πιο διεφθαρμένη χώρα στην Ευρώπη, όπου οι άνδρες μαζεύονται από τους δρόμους και αναγκάζονται να πολεμήσουν. Ή, όπως συνέβη πρόσφατα, όταν ένας διεφθαρμένος Ουκρανός ολιγάρχης στο Μονακό έγινε στόχος δολοφονίας από την εγκληματική συμμορία του Ζελένσκι.
Η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται για όλα αυτά τα σκάνδαλα διαφθοράς, ούτε για τους πολλούς δεξιούς ριζοσπάστες στην ουκρανική κυβέρνηση, όπως το Σύνταγμα Αζόφ ή άλλες νεοναζιστικές ομάδες που διοργανώνουν πορείες σε διάφορες ουκρανικές πόλεις κάθε χρόνο – κάτι με το οποίο ο Χίτλερ αναμφίβολα θα ήταν πολύ ευχαριστημένος. Αλλά ναι, αυτή είναι η δημοκρατία, λένε… αλλά στην πραγματικότητα, γινόμαστε μάρτυρες του φασισμού.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης, η Ουκρανία επιτίθεται στα διυλιστήρια πετρελαίου και οι Ρώσοι πρέπει τώρα να περιμένουν στην ουρά για βενζίνη. Φυσικά, η Ευρώπη είναι συνένοχη – κάτι που δεν θα παραδεχτούν ποτέ. Αλλά γιατί; Επειδή πολλά από τα drones που εκτοξεύει η Ουκρανία παράγονται στην Ευρώπη, για παράδειγμα στην Ολλανδία: το «ουκρανικό» εργοστάσιο drones στο Χένγκελο με την ονομασία Destinus είναι μια λεγόμενη καινοτόμος αμυντική και αεροδιαστημική εταιρεία με μια μεγάλη εγκατάσταση στο Χένγκελο της Ολλανδίας. Παράγει προηγμένα drones μεγάλης εμβέλειας και κινητήρες τζετ (turbojet) που αναπτύσσονται από την Ουκρανία και, φυσικά, σκοτώνουν παιδιά και πολίτες στη Ρωσία.
Η εκκωφαντική υποκρισία της Ευρώπης: Πόλεμος με ρωσικό LNG
Η ανάλυση ξεγυμνώνει την απόλυτη διπλωματική υποκρισία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ίδια ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες υψώνουν τους τόνους κατά της Μόσχας και χρηματοδοτούν την πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας, οι εισαγωγές ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Ευρώπη έχουν χτυπήσει ιστορικά ρεκόρ μέσα στο 2026.
Για την Ευρώπη – δηλαδή, τους ριζοσπαστικοποιημένους πολιτικούς που, όπως αναφέρθηκε, υποστηρίζουν την Ουκρανία «στα καλά και στα κακά» – οι επιθέσεις στα διυλιστήρια πετρελαίου είναι σπουδαίες. Αλλά η υποκρισία τους έγκειται στο ότι, όπως προκύπτει από πολλές αναφορές, δεν έχουν εισαγάγει ποτέ τόσο πολύ υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) από τη Ρωσία το 2026, παρά την προπαγάνδα τους.
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε μια ποσότητα ρεκόρ υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τη Ρωσία τους πρώτους τρεις μήνες του 2026». Το LNG έχει γίνει η αχίλλειος πτέρνα της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας. Η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ισπανία αγόρασαν το περισσότερο ρωσικό LNG, σύμφωνα με στοιχεία του ερευνητικού ινστιτούτου Ινστιτούτου Ενεργειακής Οικονομίας και Χρηματοοικονομικής Ανάλυσης (IEEFA). Πλοία που μεταφέρουν φορτία LNG από τη Ρωσία έφτασαν επίσης στο λιμάνι του Ρότερνταμ, ένα μέρος του οποίου επανεξάγεται σε άλλες χώρες.
Το ρωσικό πετρέλαιο συνεχίζει επίσης να ρέει στην Ευρώπη, όπως και το LNG, σύμφωνα με το λιμάνι της Αμβέρσας (Βέλγιο). Η ΕΕ προσπαθεί να το αποτρέψει αυτό επιβιβάζοντας σε πλοία (συνήθως με διαφορετική σημαία) που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο και, στη χειρότερη περίπτωση, κρατώντας το πλήρωμα, το οποίο συνήθως δεν είναι Ρώσοι αλλά μέλη άλλων εθνοτικών ομάδων που εργάζονται στα πλοία. Πακέτα κυρώσεων, όπως το πρόσφατο πακέτο της 21ης Σεπτεμβρίου, στοχεύουν επίσης στον λεγόμενο «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας.
Αλλά οι Ευρωπαίοι πολιτικοί προτιμούν το «ακριβό» LNG από την Αμερική, ενώ η Αμερική απειλεί την Ευρώπη με πόλεμο πιο συχνά από ό,τι η Ρωσία.
Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τη Γροιλανδία, την παρέμβαση του Έλον Μασκ στη Γερμανία και τις απειλές κατά του Καγκελάριου Μερτς στη Γερμανία, ή τον πόλεμο κατά του Ιράν, που αποτελεί απειλή για τις τιμές του πετρελαίου στην Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες ενεργούν ανόητα. Τελικά, είναι ο ευρωπαϊκός πληθυσμός που πρέπει να πληρώσει το τίμημα για το ακριβό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ο οποίος συχνά έχει λιγότερους μισθούς και χρήματα από τους πολιτικούς.
Οι επιθέσεις σε διυλιστήρια πετρελαίου και άλλες ενεργειακές εγκαταστάσεις – με άλλα λόγια, «ενεργειακές εγκαταστάσεις για τον πληθυσμό και την οικονομία» – έχουν γίνει η τελευταία κλιμάκωση από τη Δύση και την Αμερική, μια νέα κλιμάκωση για τους πολίτες διαφόρων χωρών όπως η Ουκρανία, η Ρωσία, το Ιράν και τα κράτη του Κόλπου, αλλά και η Ευρώπη. Σιγά σιγά, οι ισχυροί της γης διαλύουν τον ενεργειακό εφοδιασμό του πληθυσμού. Ορισμένοι θεωρητικοί συνωμοσίας πιστεύουν ότι πρόκειται για ένα προμελετημένο σχέδιο, και κάποιος θα άρχιζε σχεδόν να το πιστεύει.
Ατζέντα 2030: Το σχέδιο για τον έλεγχο της ενέργειας και το μεγάλο παιχνίδι…
Στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΟΗΕ), η εξάλειψη των ορυκτών καυσίμων καθοδηγείται κυρίως από την προσιτή και καθαρή ενέργεια και την υπεύθυνη κατανάλωση και παραγωγή, υποστηρίζουν. Αν και μια δεσμευτική παγκόσμια συνθήκη δεν επιβάλλει την πλήρη εξάλειψη, το πλαίσιο απαιτεί ενεργά μια συστηματική μετάβαση από τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο για την επίτευξη των στόχων για μηδενικές εκπομπές ρύπων για το κλίμα. Με άλλα λόγια, την εξάλειψη του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και του άνθρακα – και βλέπουμε αυτή τη διαδικασία να συμβαίνει τώρα. Συνήθως, οι «ισχυροί» της γης χρησιμοποιούν τον πόλεμο ως μέσο για την επίτευξη των στόχων και των σχεδίων τους, για να αποσπάσουν την προσοχή των πολιτών τους από την πραγματικότητα.
Σκεφτείτε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις δοκίμασαν τα κανόνια και τα νέα τους όπλα, παράλληλα με τα χημικά και βιολογικά όπλα. Η Βιομηχανική Επανάσταση εκείνης της εποχής μετέτρεψε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στην πρώτη εξαιρετικά μηχανοποιημένη παγκόσμια σύγκρουση και άλλαξε τον κόσμο – με αποτέλεσμα φυσικά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αν πιστέψουμε τους επιστήμονες, έχουμε φτάσει τώρα στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Τα κανόνια έχουν γίνει drones και οι φυσικές θέσεις εργασίας έχουν γίνει διαδικτυακές θέσεις εργασίας – ή καθόλου θέσεις εργασίας. Έτσι, ένα μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού πρέπει να εξοντωθεί. Το ίδιο σενάριο με το 1914, αλλά σε μια εκσυγχρονισμένη εκδοχή: πόλεμος και ένας ιός (η ισπανική γρίπη).
Για να ολοκληρώσω με τα λόγια του νυν Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, πρώην Ολλανδού πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε, ο οποίος είπε κυριολεκτικά κατά τη διάρκεια της κρίσης COVID-19 ότι «ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος» ή ότι οι πολίτες (νομίζω εννοούσε τους Ευρωπαίους) θα πρέπει να προετοιμαστούν για έναν πόλεμο που θα είναι ακόμη χειρότερος από αυτόν που είχαν βιώσει οι γονείς ή οι παππούδες τους (τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο). Αναρωτιέστε τι πραγματικά γνωρίζει γι’ αυτόν. Τι συζητήθηκε, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) ή στην Ομάδα Μπίλντερμπεργκ, που ιδρύθηκε από τον Γερμανό (αξιωματικό των SS) Πρίγκιπα Μπέρνχαρντ, Πρίγκιπα-Σύζυγο της πρώην Ολλανδής Βασίλισσας Ιουλιανής; Θα πίστευε κανείς ότι ο Μαρκ Ρούτε δεν θα μπορούσε να είναι τόσο εντελώς διαταραγμένος και ριζοσπαστικοποιημένος που να το επινόησε ο ίδιος!
Πρέπει να υπάρχει ένα σχέδιο για τη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων, έναν πόλεμο με τη Ρωσία και τη μείωση του πληθυσμού.
Η van den Ende συνδέει ευθέως το μπαράζ των επιθέσεων με την Ατζέντα 2030 των Ηνωμένων Εθνών και τους στόχους της για το «Net-Zero». Οι διακηρύξεις για «καθαρή ενέργεια» και «βιώσιμη παραγωγή» απαιτούν τη βίαιη και συστηματική εξάλειψη του άνθρακα, του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Οι ισχυροί της Γης χρησιμοποιούν διαχρονικά τις πολεμικές συγκρούσεις για να επιβάλουν τις αλλαγές που θέλουν, αποσπώντας την προσοχή των πολιτών. Η καταστροφή των διυλιστηρίων αποτελεί το όπλο για τη μετάβαση σε μια νέα τάξη πραγμάτων, όπου η ενέργεια θα ελέγχεται από ελάχιστους, ενώ οι λαοί θα καλούνται να πληρώσουν το δυσβάσταχτο οικονομικό τίμημα.
.jpg)
.jpg)
